|
Κεφάλαιο 43
|
Глава 43
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ νῦν οὕτως λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας σε, ᾿Ιακώβ, ὁ πλάσας σε, ᾿Ισραήλ· μὴ φοβοῦ, ὅτι ἐλυτρωσάμην σε· ἐκάλεσά σε τὸ ὄνομά σου, ἐμὸς εἶ σύ.
|
И ны́нѣ си́це глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ сотвори́вый тя́, Іа́кове, и созда́вый тя́, Ізра́илю: не бо́йся, я́ко изба́вихъ тя́, прозва́хъ тя́ и́менемъ твои́мъ: мо́й єси́ ты́.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐὰν διαβαίνῃς δι᾿ ὕδατος, μετὰ σοῦ εἰμι, καὶ ποταμοὶ οὐ συγκλύσουσί σε· καὶ ἐὰν διέλθῃς διὰ πυρός, οὐ μὴ κατακαυθῇς, φλὸξ οὐ κατακαύσει σε.
|
И а́ще прехо́диши сквозѣ́ во́ду, съ тобо́ю є́смь, и рѣ́ки не покры́ютъ тебе́: и а́ще сквозѣ́ о́гнь про́йдеши, не сожже́шися, и пла́мень не опали́тъ тебе́,
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός σου ὁ ἅγιος ᾿Ισραὴλ ὁ σῴζων σε· ἐποίησα ἄλλαγμά σου Αἴγυπτον καὶ Αἰθιοπίαν καὶ Σοήνην ὑπὲρ σοῦ.
|
я́ко а́зъ Госпо́дь Бо́гъ тво́й, святы́й Ізра́илевъ, спаса́яй тя́: сотвори́хъ премѣ́ну твою́ Єги́петъ и єѳіо́пію, и сои́ну за тя́.
|
|
4
|
4
|
|
ἀφ᾿ οὗ ἔντιμος ἐγένου ἐναντίον ἐμοῦ, ἐδοξάσθης, καὶ ἐγὼ σὲ ἠγάπησα· καὶ δώσω ἀνθρώπους πολλοὺς ὑπὲρ σοῦ καὶ ἄρχοντας ὑπὲρ τῆς κεφαλῆς σου.
|
Отне́лиже че́стенъ бы́лъ єси́ предо мно́ю, просла́вился єси́, и а́зъ тя́ возлюби́хъ, и да́мъ человѣ́ки за тебе́ и кня́зи за главу́ твою́.
|
|
5
|
5
|
|
μὴ φοβοῦ, ὅτι μετὰ σοῦ εἰμι· ἀπὸ ἀνατολῶν ἄξω τὸ σπέρμα σου καὶ ἀπὸ δυσμῶν συνάξω σε.
|
Не бо́йся, я́ко съ тобо́ю є́смь: от восто́къ приведу́ сѣ́мя твоє́ и от за́падъ соберу́ тя:
|
|
6
|
6
|
|
ἐρῶ τῷ Βορρᾷ· ἄγε, καὶ τῷ Λιβί· μὴ κώλυε, ἅγιε τοὺς υἱούς μου ἀπὸ γῆς πόρρωθεν καὶ τὰς θυγατέρας μου ἀπ᾿ ἄκρων τῆς γῆς,
|
реку́ сѣ́веру: приведи́: и Лі́ву: не возбраня́й, приведи́ сы́ны моя́ от земли́ да́льнія и дще́ри моя́ от кра́євъ земны́хъ,
|
|
7
|
7
|
|
πάντας ὅσοι ἐπικέκληνται τῷ ὀνόματί μου· ἐν γὰρ τῇ δόξῃ μου κατεσκεύασα αὐτὸν καὶ ἔπλασα αὐτὸν καὶ ἐποίησα αὐτόν·
|
всѣ́хъ, єли́цы нарица́ются и́менемъ мои́мъ: во сла́вѣ бо моє́й устро́ихъ єго́ и созда́хъ єго́ и сотвори́хъ и́.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐξήγαγον λαὸν τυφλόν, καὶ ὀφθαλμοί εἰσιν ὡσαύτως τυφλοί, καὶ κωφοὶ τὰ ὦτα ἔχοντες.
|
И изведо́хъ лю́ди слѣ́пы, и о́чи су́ть та́кожде слѣ́пы, и глу́си у́шы иму́щіи.
|
|
9
|
9
|
|
πάντα τὰ ἔθνη συνήχθησαν ἅμα, καὶ συναχθήσονται ἄρχοντες ἐξ αὐτῶν. τίς ἀναγγελεῖ ταῦτα; ἢ τὰ ἐξ ἀρχῆς τίς ἀναγγελεῖ ὑμῖν; ἀγαγέτωσαν τοὺς μάρτυρας αὐτῶν καὶ δικαιωθήτωσαν καὶ εἰπάτωσαν ἀληθῆ.
|
Вси́ язы́цы собра́шася вку́пѣ, и соберу́тся кня́зи от ни́хъ. Кто́ возвѣсти́тъ сія́? или́ я́же испе́рва кто́ возвѣсти́тъ ва́мъ? да приведу́тъ свидѣ́тели своя́ и оправдя́тся, и да услы́шатъ и да реку́тъ и́стину.
|
|
10
|
10
|
|
γίνεσθέ μοι μάρτυρες, καὶ ἐγὼ μάρτυς, λέγει Κύριος ὁ Θεός, καὶ ὁ παῖς μου, ὃν ἐξελεξάμην, ἵνα γνῶτε καὶ πιστεύσητε καὶ συνῆτε ὅτι ἐγώ εἰμι. ἔμπροσθέν μου οὐκ ἐγένετο ἄλλος Θεὸς καὶ μετ᾿ ἐμὲ οὐκ ἔσται.
|
Бу́дите ми́ свидѣ́теліє, и а́зъ свидѣ́тель, глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ, и о́трокъ мо́й, єго́же избра́хъ, да увѣ́сте и вѣ́руєте ми́ и уразумѣ́єте, я́ко а́зъ є́смь: пре́жде мене́ не бы́сть и́нъ Бо́гъ, и по мнѣ́ не бу́детъ.
|
|
11
|
11
|
|
ἐγὼ ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστι πάρεξ ἐμοῦ ὁ σῴζων.
|
А́зъ Бо́гъ, и нѣ́сть ра́звѣ мене́ спаса́яй.
|
|
12
|
12
|
|
ἐγὼ ἀνήγγειλα καὶ ἔσωσα, ὠνείδισα καὶ οὐκ ἦν ἐν ὑμῖν ἀλλότριος. ὑμεῖς ἐμοὶ μάρτυρες καὶ ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός.
|
А́зъ возвѣсти́хъ и спасо́хъ, укори́хъ, и не бѣ́ въ ва́съ чужді́й: вы́ мнѣ́ свидѣ́теліє, и а́зъ свидѣ́тель, глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ,
|
|
13
|
13
|
|
ἔτι ἀπ᾿ ἀρχῆς καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐκ τῶν χειρῶν μου ἐξαιρούμενος· ποιήσω, καὶ τίς ἀποστρέψει αὐτό;
|
єще́ от нача́ла, и нѣ́сть изъима́яй от руку́ моє́ю: сотворю́, и кто́ отврати́тъ є́?
|
|
14
|
14
|
|
Οὕτως λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ λυτρούμενος ῾υμᾶς, ὁ ἅγιος τοῦ ᾿Ισραήλ· ἕνεκεν ὑμῶν ἀποστελῶ εἰς Βαβυλῶνα καὶ ἐπεγερῶ φεύγοντας πάντας, καὶ Χαλδαῖοι ἐν πλοίοις δεθήσονται.
|
Та́ко глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ, избавля́яй ва́съ, святы́й Ізра́илевъ: ва́съ ра́ди послю́ въ Вавило́нъ и воздви́гну вся́ бѣжа́щыя, и халде́є въ корабле́хъ свя́жутся.
|
|
15
|
15
|
|
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος ὑμῶν, ὁ καταδείξας ᾿Ισραὴλ βασιλέα ὑμῶν.
|
А́зъ Госпо́дь Бо́гъ святы́й ва́шъ, показа́вый Ізра́иля царя́ ва́шего.
|
|
16
|
16
|
|
οὕτως λέγει Κύριος, ὁ διδοὺς ἐν θαλάσσῃ ὁδὸν ἐν ὕδατι ἰσχυρῷ τρίβον,
|
Си́це глаго́летъ Госпо́дь, дая́й пу́ть по мо́рю и по водѣ́ си́льнѣ стезю́:
|
|
17
|
17
|
|
ὁ ἐξαγαγὼν ἅρματα καὶ ἵππον καὶ ὄχλον ἰσχυρόν· ἀλλ᾿ ἐκοιμήθησαν καὶ οὐκ ἀναστήσονται, ἐσβέσθησαν ὡς λίνον ἐσβεσμένον.
|
изводя́й колесни́цы и ко́ни и наро́дъ си́ленъ: но успо́ша и не воста́нутъ, угасо́ша а́ки ле́нъ угаше́нъ.
|
|
18
|
18
|
|
μὴ μνημονεύετε τὰ πρῶτα καὶ τὰ ἀρχαῖα μὴ συλλογίζεσθε.
|
Не помина́йте пе́рвыхъ, и ве́тхихъ не помышля́йте,
|
|
19
|
19
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ καινὰ ἃ νῦν ἀνατελεῖ, καὶ γνώσεσθε αὐτά· καὶ ποιήσω ἐν τῇ ἐρήμῳ ὁδὸν καὶ τῇ ἀνύδρῳ ποταμούς.
|
се́, а́зъ творю́ но́вая, я́же ны́нѣ возсія́ютъ, и увѣ́сте я́: и сотворю́ въ пусты́ни пу́ть и въ безво́днѣй рѣ́ки.
|
|
20
|
20
|
|
εὐλογήσουσί με τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, σειρῆνες καὶ θυγατέρες στρουθῶν, ὅτι ἔδωκα ἐν τῇ ἐρήμῳ ὕδωρ καὶ ποταμοὺς ἐν τῇ ἀνύδρῳ ποτίσαι τὸ γένος μου τὸ ἐκλεκτόν,
|
Возблагословя́тъ мя́ звѣ́ріє се́лніи, Сі́рини и дще́ри стру́ѳовы: я́ко да́хъ въ пусты́ни во́ду и рѣ́ки въ безво́днѣй, напои́ти ро́дъ мо́й избра́нный,
|
|
21
|
21
|
|
λαόν μου, ὃν περιεποιησάμην τὰς ἀρετάς μου διηγεῖσθαι.
|
лю́ди моя́, я́же снабдѣ́хъ, добродѣ́тели моя́ повѣ́дати.
|
|
22
|
22
|
|
οὐ νῦν ἐκάλεσά σε, ᾿Ιακώβ, οὐδὲ κοπιάσαι σε ἐποίησα, ᾿Ισραήλ.
|
Не ны́нѣ призва́хъ тебе́, Іа́кове, ниже́ труди́тися сотвори́хъ тя́, Ізра́илю.
|
|
23
|
23
|
|
οὐκ ἐμοὶ ἤνεγκας πρόβατα τῆς ὁλοκαρπώσεώς σου, οὐδὲ ἐν ταῖς θυσίαις σου ἐδόξασάς με· οὐκ ἐδούλωσά σε ἐν θυσίαις, οὐδὲ ἔγκοπον ἐποίησά σε ἐν λιβάνῳ,
|
Не прине́слъ єси́ мнѣ́ ове́цъ твои́хъ всесожже́нія твоєго́, ни въ же́ртвахъ твои́хъ просла́вилъ мя́ єси́, не порабо́тихъ тя́ въ же́ртвахъ, ниже́ утружде́на сотвори́хъ тя́ въ Ліва́нѣ:
|
|
24
|
24
|
|
οὐδὲ ἐκτήσω μοι ἀργυρίου θυμίαμα, οὐδὲ τὸ στέαρ τῶν θυσιῶν σου ἐπεθύμησα, ἀλλὰ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις σου καὶ ἐν ταῖς ἀδικίαις σου προέστην σου.
|
не купи́лъ єси́ мнѣ́ на сребро́ ѳиміа́ма, ниже́ ту́ка тре́бъ твои́хъ возжела́хъ, но во грѣсѣ́хъ твои́хъ ста́лъ єси́ предо мно́ю и въ непра́вдахъ твои́хъ.
|
|
25
|
25
|
|
ἐγώ εἰμι, ὁ ἐξαλείφων τὰς ἀνομίας σου ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τὰς ἁμαρτίας σου καὶ οὐ μὴ μνησθήσομαι.
|
А́зъ є́смь, а́зъ є́смь заглажда́яй беззако́нія твоя́ мене́ ра́ди и грѣхи́ твоя́, и не помяну́.
|
|
26
|
26
|
|
σὺ δὲ μνήσθητι καὶ κριθῶμεν· λέγε σὺ τὰς ἀνομίας σου πρῶτος, ἵνα δικαιωθῇς.
|
Ты́ же помяни́, и да су́димся: глаго́ли ты́ беззако́нія твоя́ пре́жде, да оправди́шися.
|
|
27
|
27
|
|
οἱ πατέρες ὑμῶν πρῶτοι καὶ οἱ ἄρχοντες ὑμῶν ἠνόμησαν εἰς ἐμέ,
|
Отцы́ ва́ши пе́рвіи согрѣши́ша, и кня́зи ва́ши беззако́нноваша на мя́.
|
|
28
|
28
|
|
καὶ ἐμίαναν οἱ ἄρχοντες τὰ ἅγιά μου, καὶ ἔδωκα ἀπολέσαι ᾿Ιακὼβ καὶ ᾿Ισραὴλ εἰς ὀνειδισμόν.
|
И оскверни́ша кня́зи свята́я моя́, и да́хъ погуби́ти Іа́кова и Ізра́иля во укори́зну.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.