|
Κεφάλαιο 42
|
Глава 42
|
|
1
|
1
|
|
ΙΑΚΩΒ ὁ παῖς μου, ἀντιλήψομαι αὐτοῦ· ᾿Ισραὴλ ὁ ἐκλεκτός μου, προσεδέξατο αὐτὸν ἡ ψυχή μου· ἔδωκα τὸ πνεῦμά μου ἐπ᾿ αὐτόν, κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἐξοίσει.
|
Іа́ковъ о́трокъ мо́й, воспріиму́ и́: Ізра́иль избра́нный мо́й, прія́тъ єго́ душа́ моя́, да́хъ Ду́хъ мо́й на́нь, су́дъ язы́комъ возвѣсти́тъ:
|
|
2
|
2
|
|
οὐ κεκράξεται οὐδὲ ἀνήσει, οὐδὲ ἀκουσθήσεται ἔξω ἡ φωνὴ αὐτοῦ.
|
не возопіє́тъ, ниже́ осла́битъ, ниже́ услы́шится внѣ́ гла́съ єго́:
|
|
3
|
3
|
|
κάλαμον τεθλασμένον οὐ συντρίψει καὶ λίνον καπνιζόμενον οὐ σβέσει, ἀλλὰ εἰς ἀλήθειαν ἐξοίσει κρίσιν.
|
тро́сти сокруше́ны не сотре́тъ и льна́ куря́щася не угаси́тъ, но во и́стину изнесе́тъ су́дъ:
|
|
4
|
4
|
|
ἀναλάμψει καὶ οὐ θραυσθήσεται, ἕως ἄνθῇ ἐπὶ τῆς γῆς κρίσιν· καὶ ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσιν.
|
возсія́єтъ и не поту́хнетъ, до́ндеже положи́тъ на земли́ су́дъ, и на и́мя єго́ язы́цы упова́ти и́мутъ.
|
|
5
|
5
|
|
οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ πήξας αὐτόν, ὁ στερεώσας τὴν γῆν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ καὶ διδοὺς πνοὴν τῷ λαῷ τῷ ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ πνεῦμα τοῖς πατοῦσιν αὐτήν·
|
Та́ко глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ, сотвори́вый не́бо и водрузи́вый є́, утвержде́й зе́млю и я́же на не́й, и дая́й дыха́ніє лю́демъ, и́же на не́й, и ду́хъ ходя́щымъ на не́й:
|
|
6
|
6
|
|
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ἐκάλεσά σε ἐν δικαιοσύνῃ καὶ κρατήσω τῆς χειρός σου καὶ ἐνισχύσω σε καὶ ἔδωκά σε εἰς διαθήκην γένους, εἰς φῶς ἐθνῶν
|
а́зъ Госпо́дь Бо́гъ призва́хъ тя́ въ пра́вдѣ, и удержу́ за ру́ку твою́ и укрѣплю́ тя: и да́хъ тя́ въ завѣ́тъ ро́да Ізра́илева, во свѣ́тъ язы́ковъ,
|
|
7
|
7
|
|
ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς τυφλῶν, ἐξαγαγεῖν ἐκ δεσμῶν δεδεμένους καὶ ἐξ οἴκου φυλακῆς καθημένους ἐν σκότει.
|
отве́рсти о́чи слѣпы́хъ, извести́ от у́зъ свя́занныя и изъ до́му темни́цы и сѣдя́щыя во тмѣ́.
|
|
8
|
8
|
|
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός, τοῦτό μού ἐστι τὸ ὄνομα· τὴν δόξαν μου ἑτέρῳ οὐ δώσω οὐδὲ τὰς ἀρετάς μου τοῖς γλυπτοῖς.
|
А́зъ Госпо́дь Бо́гъ, сіє́ моє́ є́сть и́мя, сла́вы моєя́ ино́му не да́мъ, ниже́ добродѣ́телей мои́хъ истука́ннымъ.
|
|
9
|
9
|
|
τὰ ἀπ᾿ ἀρχῆς ἰδοὺ ἥκασι, καὶ καινά, ἃ ἐγὼ ἀναγγέλλω, καὶ πρὸ τοῦ ἀναγγεῖλαι ἐδηλώθη ὑμῖν.
|
Я́же изъ нача́ла, се́, пріидо́ша, и но́вая, я́же а́зъ возвѣщу́, и пре́жде не́же возвѣсти́ти, яви́шася ва́мъ.
|
|
10
|
10
|
|
῾Υμνήσατε τῷ Κυρίῳ ὕμνον καινόν, ἡ ἀρχὴ αὐτοῦ· δοξάζετε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἀπ᾿ ἄκρου τῆς γῆς, οἱ καταβαίνοντες εἰς τὴν θάλασσαν καὶ πλέοντες αὐτήν, αἱ νῆσοι καὶ οἱ κατοικοῦντες αὐτάς.
|
Воспо́йте Го́сподеви пѣ́снь но́ву: нача́лство єго́, просла́вите и́мя єго́ от коне́цъ земли́, сходя́щіи въ мо́ре и пла́вающіи по нему́, о́строви и живу́щіи на ни́хъ.
|
|
11
|
11
|
|
εὐφράνθητι, ἔρημος, καὶ αἱ κῶμαι αὐτῆς, ἐπαύλεις καὶ οἱ κατοικοῦντες Κηδάρ· εὐφρανθήσονται οἱ κατοικοῦντες Πέτραν, ἀπ᾿ ἄκρων τῶν ὀρέων βοήσουσι·
|
Возвесели́ся, пусты́не, и ве́си єя́, придво́рія, и живу́щіи въ Кида́рѣ: возвеселя́тся живу́щіи на ка́мени, от кра́я го́ръ возопію́тъ,
|
|
12
|
12
|
|
δώσουσι τῷ Θεῷ δόξαν, τὰς ἀρετὰς αὐτοῦ ἐν ταῖς νήσοις ἀναγγελοῦσι.
|
дадя́тъ Бо́гу сла́ву, добродѣ́тели єго́ во о́стровѣхъ возвѣстя́тъ.
|
|
13
|
13
|
|
Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων ἐξελεύσεται καὶ συντρίψει πόλεμον, ἐπεγερεῖ ζῆλον καὶ βοήσεται ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ μετὰ ἰσχύος.
|
Госпо́дь Бо́гъ си́лъ изы́детъ и сокруши́тъ ра́ть, воздви́гнетъ рве́ніє и возопіє́тъ на враги́ своя́ со крѣ́постію.
|
|
14
|
14
|
|
ἐσιώπησα, μὴ καὶ ἀεὶ σιωπήσομαι καὶ ἀνέξομαι; ὡς ἡ τίκτουσα ἐκαρτέρησα, ἐκστήσω καὶ ξηρανῶ ἅμα.
|
Молча́хъ, єда́ и всегда́ умолчу́ и потерплю́? Терпѣ́хъ я́ко ражда́ющая, истреблю́ и изсушу́ вку́пѣ,
|
|
15
|
15
|
|
ἐρημώσω ὄρη καὶ βουνοὺς καὶ πάντα χόρτον αὐτῶν ξηρανῶ, καὶ θήσω ποταμοὺς εἰς νήσους καὶ ἕλη ξηρανῶ.
|
опустошу́ го́ры и хо́лмы, и вся́ку траву́ и́хъ изсушу́, и положу́ рѣ́ки во о́стровы, и лу́ги изсушу́:
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἄξω τυφλοὺς ἐν ὁδῷ, ᾗ οὐκ ἔγνωσαν, καὶ τρίβους ἃς οὐκ ᾔδεισαν, πατῆσαι ποιήσω αὐτούς· ποιήσω αὐτοῖς τὸ σκότος εἰς φῶς καὶ τὰ σκολιὰ εἰς εὐθεῖαν· ταῦτα τὰ ρήματα ποιήσω καὶ οὐκ ἐγκαταλείψω αὐτούς.
|
и наведу́ слѣпы́я на пу́ть, єго́же не ви́дѣша, и по стезя́мъ, и́хже не зна́ша, ходи́ти сотворю́ и́мъ: сотворю́ и́мъ тму́ во свѣ́тъ и стро́потная въ пра́вая: сія́ глаго́лы сотворю́, и не оста́влю и́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
αὐτοὶ δὲ ἀπεστράφησαν εἰς τὰ ὀπίσω· αἰσχύνθητε αἰσχύνην, οἱ πεποιθότες ἐπὶ τοῖς γλυπτοῖς, οἱ λέγοντες τοῖς χωνευτοῖς· ὑμεῖς ἐστε θεοὶ ἡμῶν.
|
Ті́и же возврати́шася вспя́ть: посрами́теся стыдѣ́ніємъ, упова́ющіи на изва́янная, глаго́лющіи слія́ннымъ: вы́ єсте́ бо́зи на́ши.
|
|
18
|
18
|
|
Οἱ κωφοί, ἀκούσατε, καὶ οἱ τυφλοί, ἀναβλέψατε ἰδεῖν.
|
Глусі́и, услы́шите, и слѣпі́и, прозри́те ви́дѣти.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ τίς τυφλός, ἀλλ᾿ ἢ οἱ παῖδές μου καὶ κωφοί, ἀλλ᾿ ἢ οἱ κυριεύοντες αὐτῶν; καὶ ἐτυφλώθησαν οἱ δοῦλοι τοῦ Θεοῦ.
|
И кто́ слѣ́пъ, ра́звѣ раби́ мои́? и глу́си, ра́звѣ владѣ́ющіи и́ми? и ослѣпо́ша раби́ Бо́жіи.
|
|
20
|
20
|
|
εἴδετε πλεονάκις, καὶ οὐκ ἐφυλάξασθε· ἠνοιγμένα τὰ ὦτα, καὶ οὐκ ἠκούσατε.
|
Ви́дѣсте мно́гажды, и не сохрани́сте: отве́рсты у́шы [иму́ще], и не слы́шасте.
|
|
21
|
21
|
|
Κύριος ὁ Θεὸς ἐβουλεύσατο, ἵνα δικαιωθῇ καὶ μεγαλύνῃ αἴνεσιν.
|
Госпо́дь Бо́гъ восхотѣ́, да оправди́тся и возвели́читъ хвалу́.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ εἶδον, καὶ ἐγένετο ὁ λαὸς πεπρονομευμένος καὶ διηρπασμένος· ἡ γὰρ παγὶς ἐν τοῖς ταμιείος πανταχοῦ, καὶ ἐν οἴκοις ἅμα, ὅπου ἔκρυψαν αὐτούς· ἐγένοντο εἰς προνομήν, καὶ οὐκ ἦν ἐξαιρούμενος ἅρπαγμα, καὶ οὐκ ἦν ὁ λέγων· ἀπόδος.
|
И ви́дѣхъ, и бы́ша лю́діє расхище́ни и разгра́блени: пругло́ бо въ ло́жахъ вездѣ́, и въ домѣ́хъ вку́пѣ, идѣ́же скры́ша я́, бы́ша въ плѣ́нъ: и не бы́сть изъима́яй разграбле́нія и не бѣ́ глаго́лющаго: отда́ждь.
|
|
23
|
23
|
|
τίς ἐν ὑμῖν, ὃς ἐνωτιεῖται ταῦτα; εἰσακούσατε εἰς τὰ ἐπερχόμενα.
|
Кто́ въ ва́съ, и́же внуши́тъ сія́? и услы́шитъ во гряду́щая.
|
|
24
|
24
|
|
τίς ἔδωκεν εἰς διαρπαγὴν ᾿Ιακὼβ καὶ ᾿Ισραὴλ τοῖς προνομεύουσιν αὐτόν; οὐχὶ ὁ Θεός, ᾧ ἡμάρτοσαν αὐτῷ, καὶ οὐκ ἠβούλοντο ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ πορεύεσθαι οὐδὲ ἀκούειν τοῦ νόμου αὐτοῦ;
|
Кто́ даде́ на разграбле́ніє Іа́кова, и Ізра́иля плѣня́ющымъ єго́? не Бо́гъ ли, єму́же согрѣши́ша и не восхотѣ́ша въ путе́хъ єго́ ходи́ти, ни слу́шати зако́на єго́?
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἐπήγαγεν ἐπ᾿ αὐτοὺς ὀργὴν θυμοῦ αὐτοῦ, καὶ κατίσχυσεν αὐτοὺς πόλεμος καὶ οἱ συμφλέγοντες αὐτοὺς κύκλῳ, καὶ οὐκ ἔγνωσαν ἕκαστος οὐδὲ ἔθεντο ἐπὶ ψυχήν.
|
И наведе́ на ня́ гнѣ́въ я́рости своєя́, и укрѣпи́ся на ня́ ра́ть, и паля́щіи и́хъ о́крестъ, и не увѣ́дѣша кі́йждо и́хъ, ниже́ положи́ша на умѣ́.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.