|
Κεφάλαιο 45
|
Глава 45
|
|
1
|
1
|
|
ΟΥΤΩ λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῷ χριστῷ μου Κύρῳ, οὗ ἐκράτησα τῆς δεξιᾶς ἐπακοῦσαι ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἔθνη, καὶ ἰσχὺν βασιλέων διαρρήξω, ἀνοίξω ἔμπροσθεν αὐτοῦ θύρας, καὶ πόλεις οὐ συγκλεισθήσονται.
|
Си́це глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ пома́занному моєму́ ки́ру, єго́же удержа́хъ за десни́цу, повину́ти предъ ни́мъ язы́ки, и крѣ́пость царе́й разрушу́, отве́рзу предъ ни́мъ врата́, и гра́ди не затворя́тся:
|
|
2
|
2
|
|
ἐγὼ ἔμπροσθέν σου πορεύσομαι καὶ ὄρη ὁμαλιῶ, θύρας χαλκᾶς συντρίψω καὶ μοχλοὺς σιδηροῦς συγκλάσω
|
а́зъ предъ тобо́ю пойду́ и го́ры уравню́, врата́ мѣ́дяная сокрушу́ и вереи́ желѣ́зныя сломлю́,
|
|
3
|
3
|
|
καὶ δώσω σοι θησαυροὺς σκοτεινούς, ἀποκρύφους, ἀοράτους ἀνοίξω σοι, ἵνα γνῷς, ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός σου ὁ καλῶν τὸ ὄνομά σου, ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ.
|
и да́мъ ти́ сокро́вища те́мная сокрове́нная: неви́димая отве́рзу тебѣ́, да увѣ́си, я́ко а́зъ Госпо́дь Бо́гъ тво́й прозыва́я и́мя твоє́, Бо́гъ Ізра́илевъ.
|
|
4
|
4
|
|
ἕνεκεν τοῦ παιδός μου ᾿Ιακὼβ καὶ ᾿Ισραὴλ τοῦ ἐκλεκτοῦ μου, ἐγὼ καλέσω σε τῷ ὀνόματί σου καὶ προσδέξομαί σε, σὺ δὲ οὐκ ἔγνως με
|
Ра́ди раба́ моєго́ Іа́кова и Ізра́иля избра́ннаго моєго́, а́зъ прозову́ тя́ и́менемъ твои́мъ и пріиму́ тя:
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστι πλὴν ἐμοῦ Θεός, ἐνίσχυσά σε καὶ οὐκ ᾔδεις με,
|
ты́ же не позна́лъ єси́ мене́, я́ко а́зъ Госпо́дь Бо́гъ, и нѣ́сть ра́звѣ мене́ єще́ Бо́га: укрѣпи́хъ тя́, и не позна́лъ єси́ мене́,
|
|
6
|
6
|
|
ἵνα γνῶσι οἱ ἀπ᾿ ἀνατολῶν ἡλίου καὶ οἱ ἀπὸ δυσμῶν, ὅτι οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν ἐμοῦ· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι·
|
да бы́ша увѣ́дѣли, и́же от восто́къ со́лнечныхъ и и́же от за́падъ, я́ко нѣ́сть Бо́гъ ра́звѣ мене́: а́зъ Госпо́дь Бо́гъ, и нѣ́сть єще́.
|
|
7
|
7
|
|
ἐγὼ ὁ κατασκευάσας φῶς καὶ ποιήσας σκότος, ὁ ποιῶν εἰρήνην καὶ κτίζων κακά· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ποιῶν πάντα ταῦτα.
|
А́зъ устро́ивый свѣ́тъ и сотвори́вый тму́, творя́й ми́ръ и зи́ждяй зла́я, а́зъ Госпо́дь Бо́гъ, творя́й сія́ вся́.
|
|
8
|
8
|
|
εὐφρανθήτω ὁ οὐρανὸς ἄνωθεν, καὶ αἱ νεφέλαι ρανάτωσαν δικαιοσύνην· ἀνατειλάτω ἡ γῆ καὶ βλαστησάτω ἔλεος, καὶ δικαιοσύνην ἀνατειλάτω ἅμα· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ κτίσας σε.
|
Да возра́дуєтся не́бо свы́ше, и о́блацы да кропя́тъ пра́вду: да прозя́бнетъ земля́, и да прорасти́тъ ми́лость, и пра́вду да прозя́бнетъ вку́пѣ: а́зъ є́смь Госпо́дь созда́вый тя́.
|
|
9
|
9
|
|
Ποῖον βέλτιον κατεσκεύασα ὡς πηλὸν κεραμέως; μὴ ὁ ἀροτριῶν ἀροτριάσει τὴν γῆν ὅλην τὴν ἡμέραν; μὴ ἐρεῖ ὁ πηλὸς τῷ κεραμεῖ· τί ποιεῖς, ὅτι οὐκ ἐργάζῃ οὐδὲ ἔχεις χεῖρας;
|
Что́ лу́чшеє устро́ихъ я́ко гли́ну скуде́льничу? єда́ оря́й ора́ти бу́детъ зе́млю ве́сь де́нь? єда́ рече́тъ бре́ніє скуде́льнику: что́ твори́ши, я́ко не дѣ́лаєши, ниже́ и́маши ру́къ, єда́ отвѣща́єтъ зда́ніє созда́вшему є́?
|
|
10
|
10
|
|
μὴ ἀποκριθήσεται τὸ πλάσμα πρὸς τὸν πλάσαντα αὐτό; ὁ λέγων τῷ πατρί· τί γεννήσεις; καὶ τῇ μητρί· τί ὠδίνεις;
|
єда́ глаго́летъ отцу́: что́ роди́ши? и ма́тери: что́ чревоболи́ши?
|
|
11
|
11
|
|
ὅτι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος ᾿Ισραὴλ ὁ ποιήσας τὰ ἐπερχόμενα· ἐρωτήσατέ με περὶ τῶν υἱῶν μου καὶ περὶ τῶν θυγατέρων μου καὶ περὶ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν μου ἐντείλασθέ μοι.
|
Я́ко та́ко глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ, святы́й Ізра́илевъ, сотвори́вый гряду́щая: вопроси́те мене́ о сынѣ́хъ мои́хъ и о дще́рехъ мои́хъ, и о дѣ́лѣхъ руку́ моє́ю заповѣ́дите мнѣ́.
|
|
12
|
12
|
|
ἐγὼ ἐποίησα γῆν καὶ ἄνθρωπον ἐπ᾿ αὐτῆς, ἐγὼ τῇ χειρί μου ἐστερέωσα τὸν οὐρανόν, ἐγὼ πᾶσι τοῖς ἄστροις ἐνετειλάμην.
|
А́зъ сотвори́хъ зе́млю и человѣ́ка на не́й, а́зъ руко́ю моє́ю утверди́хъ не́бо, а́зъ всѣ́мъ звѣзда́мъ заповѣ́дахъ.
|
|
13
|
13
|
|
ἐγὼ ἤγειρα αὐτὸν μετὰ δικαιοσύνης βασιλέα, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ εὐθεῖαι. οὗτος οἰκοδομήσει τὴν πόλιν μου καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ μου ἐπιστρέψει οὐ μετὰ λύτρων, οὐδὲ μετὰ δώρων, εἶπε Κύριος σαβαώθ.
|
А́зъ возста́вихъ єго́ со пра́вдою царя́, и вси́ путіє́ єго́ пра́вы: се́й сози́ждетъ гра́дъ мо́й и плѣне́ніє люді́й мои́хъ возврати́тъ, не по мздѣ́, ни по даро́мъ, рече́ Госпо́дь Савао́ѳъ.
|
|
14
|
14
|
|
Οὕτω λέγει Κύριος σαβαώθ· ἐκοπίασεν Αἴγυπτος καὶ ἐμπορία Αἰθιόπων, καὶ οἱ Σεβωεὶμ ἄνδρες ὑψηλοὶ ἐπὶ σὲ διαβήσονται καὶ σοὶ ἔσονται δοῦλοι καὶ ὀπίσω σου ἀκολουθήσουσι δεδεμένοι χειροπέδαις καὶ διαβήσονται πρός σε, καὶ προσκυνήσουσί σοι καὶ ἐν σοὶ προσεύξονται, ὅτι ἐν σοὶ ὁ Θεός ἐστι καὶ οὐκ ἐστι Θεὸς πλὴν σοῦ·
|
Та́ко глаго́летъ Госпо́дь Савао́ѳъ: утруди́ся Єги́петъ и ку́пли єѳіо́пскія, и Саваі́мстіи му́жіє высо́цыи къ тебѣ́ пре́йдутъ и тебѣ́ бу́дутъ раби́, и вслѣ́дъ тебе́ по́йдутъ свя́зани у́зами ручны́ми, и пре́йдутъ къ тебѣ́ и покло́нятся тебѣ́, и въ тебѣ́ помо́лятся, я́ко въ тебѣ́ Бо́гъ є́сть, и реку́тъ: нѣ́сть Бо́га ра́звѣ тебе́:
|
|
15
|
15
|
|
σὺ γὰρ εἶ Θεός, καὶ οὐκ ᾔδειμεν, ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραὴλ σωτήρ.
|
ты́ бо єси́ Бо́гъ, и не вѣ́дѣхомъ, Бо́гъ Ізра́илевъ Спа́съ.
|
|
16
|
16
|
|
αἰσχυνθήσονται καὶ ἐντραπήσονται πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ καὶ πορεύσονται ἐν αἰσχύνῃ. ἐγκαινίζεσθε πρός με, νῆσοι.
|
Постыдя́тся и посра́мятся вси́ проти́вящіися єму́ и по́йдутъ въ студѣ́: обновля́йтеся ко мнѣ́, о́строви.
|
|
17
|
17
|
|
᾿Ισραὴλ σώζεται ὑπὸ Κυρίου σωτηρίαν αἰώνιον· οὐκ αἰσχυνθήσονται οὐδὲ μὴ ἐντραπῶσιν ἕως τοῦ αἰῶνος ἔτι.
|
Ізра́иль спаса́єтся от Го́спода спасе́ніємъ вѣ́чнымъ: не постыдя́тся, ни посра́мятся да́же до вѣ́ка ктому́.
|
|
18
|
18
|
|
Οὕτως λέγει Κύριος ὁ ποιήσας τὸν οὐρανόν, οὗτος ὁ Θεὸς ὁ καταδείξας τὴν γῆν καὶ ποιήσας αὐτήν, αὐτὸς διώρισεν αὐτήν, οὐκ εἰς κενὸν ἐποίησεν αὐτήν, ἀλλὰ κατοικεῖσθαι ἔπλασεν αὐτὴν — ἐγώ εἰμι Κύριος, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι.
|
Зане́ та́ко глаго́летъ Госпо́дь сотвори́вый не́бо, се́й Бо́гъ показа́вый зе́млю и сотвори́вый ю́, то́й раздѣли́ ю́, не вотще́ сотвори́ ю́, но на вселе́ніє созда́ ю́: а́зъ є́смь Госпо́дь, и нѣ́сть ктому́.
|
|
19
|
19
|
|
οὐκ ἐν κρυφῇ λελάληκα, οὐδὲ ἐν τόπῳ γῆς σκοτεινῷ· οὐκ εἶπα τῷ σπέρματι ᾿Ιακώβ· μάταιον ζητήσατε. ἐγώ εἰμι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ λαλῶν δικαιοσύνην καὶ ἀναγγέλλων ἀλήθειαν.
|
Не о́тай глаго́лахъ, ни въ те́мнѣ мѣ́стѣ земли́: не реко́хъ пле́мени Іа́ковлю: су́єтнаго взыщи́те. А́зъ є́смь, а́зъ є́смь Госпо́дь глаго́ляй пра́вду и возвѣща́яй и́стину.
|
|
20
|
20
|
|
συνάχθητε καὶ ἥκετε, βουλεύσασθε ἅμα οἱ σωζόμενοι ἀπὸ τῶν ἐθνῶν, οὐκ ἔγνωσαν οἱ αἴροντες τὸ ξύλον γλύμμα αὐτῶν καὶ οἱ προσευχόμενοι ὡς πρὸς θεούς, οἳ οὐ σῴζουσι.
|
Собери́теся и пріиди́те, совѣща́йтеся вку́пѣ, спаса́єміи от язы́къ. Не разумѣ́ша воздви́жущіи дре́во изва́яніє своє́ и моля́щеся бого́мъ, и́же не спаса́ютъ.
|
|
21
|
21
|
|
εἰ ἀναγγελοῦσιν, ἐγγισάτωσαν, ἵνα γνῶσιν ἅμα τίς ἀκουστὰ ἐποίησε ταῦτα ἀπ᾿ ἀρχῆς· τότε ἀνηγγέλη ὑμῖν· ἐγὼ ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν ἐμοῦ· δίκαιος καὶ σωτὴρ οὐκ ἔστιν πάρεξ ἐμοῦ.
|
А́ще возвѣстя́тъ, да прибли́жатся, да увѣ́дятъ вку́пѣ, кто́ слы́шана сотвори́ сія́ испе́рва? Тогда́ возвѣсти́ся ва́мъ: а́зъ Бо́гъ, и нѣ́сть ино́го ра́звѣ мене́, пра́веденъ и спаси́тель, нѣ́сть кромѣ́ мене́.
|
|
22
|
22
|
|
ἐπιστράφητε ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ σωθήσεσθε, οἱ ἀπ᾿ ἐσχάτου τῆς γῆς· ἐγώ εἰμι ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος.
|
Обрати́теся ко мнѣ́ и спасе́теся, и́же от кра́я земна́го: а́зъ є́смь Бо́гъ, и нѣ́сть ино́го.
|
|
23
|
23
|
|
κατ᾿ ἐμαυτοῦ ὀμνύω, ἦ μὴν ἐξελεύσεται ἐκ τοῦ στόματός μου δικαιοσύνη, οἱ λόγοι μου οὐκ ἀποστραφήσονται, ὅτι ἐμοὶ κάμψει πᾶν γόνυ καὶ ἐξομολογήσεται πᾶσα γλῶσσα τῷ Θεῷ
|
Клену́ся мно́ю сами́мъ, а́ще не изы́детъ изо у́стъ мои́хъ пра́вда, словеса́ моя́ не возвратя́тся: я́ко мнѣ́ покло́нится вся́ко колѣ́но, и исповѣ́стся вся́къ язы́къ богови, глаго́ля:
|
|
24
|
24
|
|
λέγων· δικαιοσύνη καὶ δόξα πρὸς αὐτὸν ἥξουσι καὶ αἰσχυνθήσονται πάντες οἱ ἀφορίζοντες ἑαυτούς·
|
пра́вда и сла́ва къ нему́ пріи́детъ: и посра́мятся вси́ отлуча́ющіися.
|
|
25
|
25
|
|
ἀπὸ Κυρίου δικαιωθήσονται καὶ ἐν τῷ Θεῷ ἐνδοξασθήσονται πᾶν τὸ σπέρμα τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.
|
От Го́спода оправдя́тся, и о Бо́зѣ просла́вится все́ сѣ́мя сыно́въ Ізра́илевыхъ.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.