|
Κεφάλαιο 54
|
Глава 54
|
|
1
|
1
|
|
ΕΥΦΡΑΝΘΗΤΙ, στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα, ρῆξον καὶ βόησον, ἡ οὐκ ὠδίνουσα, ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα· εἶπε γὰρ Κύριος·
|
Возвесели́ся, непло́ды, неражда́ющая, возгласи́ и возопі́й, нечревоболѣ́вшая, я́ко мно́га ча́да пусты́я па́че, не́жели иму́щія му́жа.
|
|
2
|
2
|
|
πλάτυνον τὸν τόπον τῆς σκηνῆς σου καὶ τῶν αὐλαιῶν σου, πῆξον, μὴ φείσῃ· μάκρυνον τὰ σχοινίσματά σου καὶ τοὺς πασσάλους σου κατίσχυσον.
|
Рече́ бо Госпо́дь: разшири́ мѣ́сто ку́щи твоєя́ и покро́вовъ твои́хъ, водрузи́, не пощади́, продолжи́ у́жя твоя́ и ко́ліє твоє́ укрѣпи́,
|
|
3
|
3
|
|
ἔτι εἰς τὰ δεξιὰ καὶ εἰς τὰ ἀριστερὰ ἐκπέτασον, καὶ τὸ σπέρμα σου ἔθνη κληρονομήσει, καὶ πόλεις ἠρημωμένας κατοικιεῖς.
|
єще́ на де́сно и на лѣ́во простри́: и сѣ́мя твоє́ язы́ки наслѣ́дитъ, и гра́ды опустѣ́вшыя насели́ши.
|
|
4
|
4
|
|
μὴ φοβοῦ, ὅτι κατῃσχύνθης, μηδὲ ἐντραπῇς, ὅτι ὠνειδίσθης· ὅτι αἰσχύνην αἰώνιον ἐπιλήσῃ καὶ ὄνειδος τῆς χηρείας σου οὐ μὴ μνησθήσῃ ἔτι.
|
Не бо́йся, я́ко посра́млена єси́, ниже́ устыди́ся, я́ко укоре́на єси́: поне́же срамоту́ вѣ́чную забу́деши и укори́зны вдовства́ твоєго́ не помяне́ши ктому́.
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι Κύριος ὁ ποιῶν σε, Κύριος σαβαὼθ ὄνομα αὐτῷ· καὶ ὁ ρυσάμενός σε αὐτὸς Θεὸς ᾿Ισραήλ, πάσῃ τῇ γῇ κληθήσεται.
|
Я́ко Госпо́дь творя́й тя́, Госпо́дь Савао́ѳъ и́мя єму́: и изба́вивый тя́, святы́й Бо́гъ Ізра́илевъ, все́й земли́ прозове́тся.
|
|
6
|
6
|
|
οὐχ ὡς γυναῖκα καταλελειμμένην καὶ ὀλιγόψυχον κέκληκέ σε Κύριος, οὐδ᾿ ὡς γυναίκα ἐκ νεότητος μεμισημένην, εἶπεν ὁ Θεός σου·
|
Не я́ко жену́ оста́влену и малоду́шну призва́ тя Госпо́дь, ниже́ я́ко жену́ изъ ю́ности возненави́дѣну, рече́ Бо́гъ тво́й.
|
|
7
|
7
|
|
χρόνον μικρὸν κατέλιπόν σε καὶ μετ᾿ ἐλέους μεγάλου ἐλεήσω σε,
|
На вре́мя ма́ло оста́вихъ тя́, а съ ми́лостію вели́кою поми́лую тя́:
|
|
8
|
8
|
|
ἐν θυμῷ μικρῷ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπὸ σοῦ καὶ ἐν ἐλέει αἰωνίῳ ἐλεήσω σε, εἶπεν ὁ ρυσάμενός σε Κύριος.
|
во я́рости ма́лѣ отврати́хъ лице́ моє́ от тебе́, но ми́лостію вѣ́чною поми́лую тя́, рече́ изба́вивый тя́ Госпо́дь.
|
|
9
|
9
|
|
ἀπὸ τοῦ ὕδατος τοῦ ἐπὶ Νῶε τοῦτό μοί ἐστι· καθότι ὤμοσα αὐτῷ ἐν τῷ χρόνῳ ἐκείνῳ τῇ γῇ μὴ θυμωθήσεσθαι ἐπὶ σοὶ ἔτι, μηδὲ ἐν ἀπειλῇ σου
|
От воды́, я́же при но́и, сіє́ ми́ є́сть, я́коже кля́хся єму́ во вре́мя о́но на зе́млю, не разгнѣ́ватися о тебѣ́ ктому́, ниже́ во преще́ніи твоє́мъ
|
|
10
|
10
|
|
τὰ ὄρη μεταστήσεσθαι, οὐδ᾿ οἱ βουνοί σου μετακινηθήσονται, οὕτως οὐδὲ τὸ παρ᾿ ἐμοῦ σοὶ ἔλεος ἐκλείψει, οὐδὲ ἡ διαθήκη τῆς εἰρήνης σου οὐ μὴ μεταστῇ· εἶπε γὰρ Κύριος· ἵλεώς σοι.
|
го́ры преста́вити, и хо́лми твои́ не предви́гнутся: та́ко ниже́, я́же от мене́ къ тебѣ́, ми́лость оскудѣ́єтъ, ниже́ завѣ́тъ ми́ра твоєго́ преста́вится: рече́ бо ми́лостивъ къ тебѣ́ Госпо́дь.
|
|
11
|
11
|
|
Ταπεινὴ καὶ ἀκατάστατος, οὐ παρεκλήθης, ἰδοὺ ἐγὼ ἑτοιμάζω σοι ἄνθρακα τὸν λίθον σου καὶ τὰ θεμέλιά σου σάπφειρον
|
Смире́нная и коле́блемая не имѣ́ла єси́ утѣше́нія: се́, а́зъ уготовля́ю тебѣ́ а́нѳраксъ ка́мень тво́й и на основа́ніє твоє́ сапфі́ръ:
|
|
12
|
12
|
|
καὶ θήσω τὰς ἐπάλξεις σου ἴασπιν καὶ τὰς πύλας σου λίθους κρυστάλλου καὶ τὸν περίβολόν σου λίθους ἐκλεκτοὺς
|
и положу́ забра́ла твоя́ Іа́спісъ, и врата́ твоя́ ка́меніє криста́лла, и огражде́ніє твоє́ ка́меніє избра́нноє,
|
|
13
|
13
|
|
καὶ πάντας τοὺς υἱούς σου διδακτοὺς Θεοῦ καὶ ἐν πολλῇ εἰρήνῃ τὰ τέκνα σου.
|
и вся́ сы́ны твоя́ науче́ны Бо́гомъ, и во мно́зѣ ми́рѣ ча́да твоя́.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἐν δικαιοσύνῃ οἰκοδομηθήσῃ· ἀπέχου ἀπὸ ἀδίκου καὶ οὐ φοβηθήσῃ, καὶ τρόμος οὐκ ἐγγιεῖ σοι.
|
И пра́вдою возгради́шися: удали́ся от непра́веднаго, и не убои́шися, и тре́петъ не прибли́жится тебѣ́.
|
|
15
|
15
|
|
ἰδοὺ προσήλυτοι προσελεύσονταί σοι δι᾿ ἐμοῦ καὶ ἐπὶ σὲ καταφεύξονται.
|
Се́, прише́лцы пріи́дутъ къ тебѣ́ мно́ю и вселя́тся у тебе́ и къ тебѣ́ прибѣ́гнутъ.
|
|
16
|
16
|
|
ἰδοὺ ἐγὼ ἔκτισά σε οὐχ ὡς χαλκεὺς φυσῶν ἄνθρακας καὶ ἐκφέρων σκεῦος εἰς ἔργον· ἐγὼ δὲ ἔκτισά σε οὐκ εἰς ἀπώλειαν φθεῖραι
|
Се́, а́зъ созда́хъ тя́, не я́коже кузне́цъ раздува́яй у́гліє и износя́ сосу́дъ на дѣ́ло: а́зъ же созда́хъ тя́ не на па́губу, є́же истли́ти.
|
|
17
|
17
|
|
πᾶν σκεῦος φθαρτόν, ἐπὶ σὲ οὐκ εὐοδώσω, καὶ πᾶσα φωνὴ ἀναστήσεται ἐπὶ σὲ εἰς κρίσιν· πάντας αὐτοὺς ἡττήσεις, οἱ δὲ ἔνοχοί σου ἔσονται ἐν αὐτῇ. ἔστι κληρονομία τοῖς θεραπεύουσι Κύριον, καὶ ἡμεῖς ἔσεσθέ μοι δίκαιοι, λέγει Κύριος.
|
Вся́къ сосу́дъ содѣ́ланъ на тя́ не благопоспѣшу́, и вся́къ гла́съ, и́же на тя́ воста́нетъ на прю́, одолѣ́єши и́мъ всѣ́мъ: пови́нніи же твои́ бу́дутъ въ не́мъ. Є́сть наслѣ́діє служа́щымъ Го́сподеви, и вы́ бу́дете мнѣ́ пра́ведни, глаго́летъ Госпо́дь.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.