|
Κεφάλαιο 35
|
Глvа, л~е”
|
|
1
|
1
|
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ελιοὺς λέγει·
|
Отвњща' же е^ще` е^лиё'сᲆ,
|
|
2
|
2
|
|
τί τοῦτο ἡγήσω ἐν κρίσει; σὺ τίς εἶ ὅτι εἶπας· δίκαιός εἰμι ἔναντι Κυρίου;
|
чт^о се` мнњлъ е^си на сђдњ. т^ы кто` е^си ја%ко реклъ пра'въ е^смь преD гм~ъ,
|
|
3
|
3
|
|
ἐγώ σοι δώσω ἀπόκρισιν καὶ τοῖς τρισὶ φίλοις σου.
|
и^ гл~еши что сътворихъ грᲇхъ”
|
|
4
|
4
|
|
ἀνάβλεψον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἰδέ, κατάμαθε δὲ νέφη ὡς ὑψηλὰ ἀπὸ σοῦ.
|
А/з же т^и даM эTвњтъ, и^ тремъ дрђгоM”
|
|
5
|
5
|
|
εἰ ἥμαρτες, τί πράξεις; εἰ δὲ καὶ πολλὰ ἠνόμησας, τί δύνασαι ποιῆσαι;
|
Воꙁри на' нб~о и^ ви'жDь, смоᲄри же ѓ%блаки ко'ль высоцњ сђть эT тебе`”
|
|
7
|
6
|
|
ἐπεὶ δὲ οὖν δικαιος εἶ, τί δώσεις αὐτῷ; ἢ τί ἐκ χειρός σου λήψεται;
|
А$ще съгрњшилъ е^си чт^о сътвориши, а^ще же и^ мно'го беꙁаконовалᲆ е^си чт^о мо'жеши съᲄвори'ти”
|
|
8
|
7
|
|
ἀνδρὶ τῷ ὁμοίῳ σου ἡ ἀσέβειά σου, καὶ υἱῷ ἀνθρώπου ἡ δικαιοσύνη σου.
|
Понеже ё%бо пра'веденъ е^си чт^о даси е^мђ, ил^и и^з рђ'ки твое'я во'ꙁмет#,
|
|
9
|
8
|
|
ἀπὸ πλήθους συκοφαντούμενοι κεκράξονται, βοήσονται ἀπὸ βραχίονος πολλῶν.
|
мђж'еви подо'бномђ тебњ нечестїя твоя, и^ сн~ђ члчsкомђ пра'вда твоя”
|
|
10
|
9
|
|
καὶ οὐκ εἶπε· ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας με, ὁ κατατάσσων φυλακὰς νυκτερινάς,
|
эT мно'жества ѓ^бажа'еми въꙁовђтᲆ, и^ вᲆꙁопію эT мышцъ мно'гихъ.
|
|
11
|
10
|
|
ὁ διορίζων με ἀπὸ τετραπόδων γῆς, ἀπὸ δὲ πετεινῶν οὐρανοῦ;
|
и^ не реq гдњ е^сть б~ъ сътвори'выи м^я, ё^страя'яи стражда но'щныя”
|
|
12
|
11
|
|
ἐκεῖ κεκράξονται, καὶ οὐ μὴ εἰσακούσῃ καὶ ἀπὸ ὕβρεως πονηρῶν.
|
эTлђча'я м^я и^ эT четвероногъ ꙁемныхᲆ, и^ эT нбsныхъ птицъ”
|
|
13
|
12
|
|
ἄτοπα γὰρ οὐ βούλεται ἰδεῖν ὁ Κύριος, αὐτὸς γὰρ ὁ Παντοκράτωρ
|
Тђ възовTђ и^ не и'мђтъ ё^слы'шати эT ко'рене лђка'выхъ,
|
|
14
|
13
|
|
ὁρατής ἐστι τῶν συντελούντων τὰ ἄνομα καὶ σώσει με. κρίθητι δὲ ἐναντίον αὐτοῦ, εἰ δύνασαι αὐτὸν αἰνέσαι, ὥς ἐστι.
|
зла` б^о вњдњти не хо'щетъ г~ь. самъ б^о вседръжи'тель види'тель е^сть творя'щихъ беꙁако'нїе, и^ сп~сетъ м^я”
|
|
15
|
14
|
|
καὶ νῦν ὅτι οὐκ ἔστιν ἐπισκεπτόμενος ὀργὴν αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔγνω παράπτωμά τι σφόδρα·
|
Прїими же сђд# преD ни'мъ, а^ще мо'жеши хвали'ти и& ја%коже е^сть м^и нн~њ”
|
|
16
|
15
|
|
καὶ ᾿Ιὼβ ματαίως ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ, ἐν ἀγνωσίᾳ ρήματα βαρύνει.
|
ја%ко нњсть посњщаяи гнњ'ва е^го, и^ не позна` прегрњше'нїемъ е^го ѕњло.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.