|
Κεφάλαιο 8
|
Глvа, и~”
|
|
1
|
1
|
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ Βαλδὰδ ὁ Σαυχίτης λέγει·
|
Отвњща же велда'дъ савхе'т#скїи гл~я. доко'лњ гл~еши сїя,
|
|
2
|
2
|
|
μέχρι τίνος λαλήσεις ταῦτα, πνεῦμα πολυρρῆμον τοῦ στόματός σου;
|
дх~ъ многогл~ивъ въ ё^стњхъ твои^хъ”
|
|
3
|
3
|
|
μὴ ὁ Κύριος ἀδικήσει κρίνων ἢ ὁ τὰ πάντα ποιήσας ταράξει τὸ δίκαιον;
|
Є$гда г~ь ѓ^бидитъ сђдя'и, и^л^и сътвори'выи вс^е воꙁметъ пра'вдђ”
|
|
4
|
4
|
|
εἰ οἱ υἱοί σου ἥμαρτον ἐναντίον αὐτοῦ, ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ ἀνομίας αὐτῶν.
|
и^л^и сн~ове твои` съгреши'ша преD ниM, пђсти'лъ в рђцњ и^хъ безако'нїя иX,
|
|
5
|
5
|
|
σὺ δὲ ὄρθριζε πρὸς Κύριον παντοκράτορα δεόμενος.
|
ты' же заё^тря'и къ г~ђ моля'ся”
|
|
6
|
6
|
|
εἰ καθαρὸς εἶ καὶ ἀληθινός, δεήσεως ἐπακούσεταί σου, ἀποκαταστήσει δέ σοι δίαιταν δικαιοσύνης·
|
А$ще чистъ е^си і^ и'сᲄиненъ, мл~твђ твою ё^слы'шитъ” Оу^строит# же т^и жи'тїе пра'вды,
|
|
7
|
7
|
|
ἔσται οὖν τὰ μὲν πρῶτά σου ὀλίγα, τὰ δὲ ἔσχατά σου ἀμύθητα.
|
бђдђт# же прьвая твоя ма'ла, послњ'дняя же твоя бес числа`”
|
|
8
|
8
|
|
ἐπερώτησον γὰρ γενεὰν πρώτην, ἐξιχνίασον δὲ κατὰ γένος πατέρων·
|
Въпроси` ё'бо прьвыи и^хъ ро'дъ, и^слњди же по ро'дђ эTц~ь.
|
|
9
|
9
|
|
χθιζοὶ γάρ ἐσμεν καὶ οὐκ οἴδαμεν, σκιὰ γάρ ἐστιν ἡμῶν ἐπὶ τῆς γῆς ὁ βίος.
|
вчера'шнїи б^о е^смь и^ не вњмъ, сњнь б^о е^сть по ꙁемли` наше житїе,
|
|
10
|
10
|
|
ἦ οὐχ οὗτοί σε διδάξουσι καὶ ἀναγγελοῦσι καὶ ἐκ καρδίας ἐξάξουσι ρήματα;
|
не л^и сїя наё^чи'тъ тя, и^ възвњстя'тъ т^и эT срDца і^ и^знесTђ словеса`”
|
|
11
|
11
|
|
μὴ θάλλει πάπυρος ἄνευ ὕδατος ἢ ὑψωθήσεται βούτομον ἄνευ πότου;
|
Є$да ни'четъ рого'ꙁъ беZ воды`, и^л^и расте'тъ вино безъ напое'нїя.
|
|
12
|
12
|
|
ἔτι ὂν ἐπὶ ρίζης καὶ οὐ μὴ θερισθῇ, πρὸ τοῦ πιεῖν πᾶσα βοτάνη οὐχὶ ξηραίνεται;
|
е^ще сђщее в ко'рени не по'жнется, прьвїе пи'тїя все` бы'лїе не и^схне'тъ л^и”
|
|
13
|
13
|
|
οὕτως τοίνυν ἔσται τὰ ἔσχατα πάντων τῶν ἐπιλανθανομένων τοῦ Κυρίου· ἐλπὶς γὰρ ἀσεβοῦς ἀπολεῖται.
|
Та'ко ё^бо бђдђтъ послњдняа всXњ, забыва'ющихъ г~а. наде'жDа б^о нечести'ваго поги'бнетъ,
|
|
14
|
14
|
|
ἀοίκητος γὰρ αὐτοῦ ἔσται ὁ οἶκος, ἀράχνη δὲ αὐτοῦ ἀποβήσεται ἡ σκηνή.
|
не ё^селен# б^о бђдетъ до'мъ е^го, паё^чи'на же събђдется хра'мъ е^го.
|
|
15
|
15
|
|
ἐὰν ὑπερείσῃ τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, οὐ μὴ στῇ· ἐπιλαβομένου δὲ αὐτοῦ, οὐ μὴ ὑπομείνῃ·
|
а^ще поDпре'т# хлњвинђ` свою не ста'нетъ, и^меT же е^мђ не сте'рпитъ.
|
|
16
|
16
|
|
ὑγρὸς γάρ ἐστιν ὑπὸ ἡλίου, καὶ ἐκ σαπρίας αὐτοῦ ὁ ράδαμνος αὐτοῦ ἐξελεύσεται.
|
мо'кръ б^о е^сть слн~цемъ, и^ эT гно'я е^го лњторасль и^ꙁыидетъ.
|
|
17
|
17
|
|
ἐπὶ συναγωγὴν λίθων κοιμᾶται, ἐν δὲ μέσῳ χαλίκων ζήσεται.
|
на собо'рњ ка'менїя спи'тъ, по'средњ же до'брна ка'менїа поживе'тъ.
|
|
18
|
18
|
|
ἐὰν καταπίῃ, ὁ τόπος ψεύσεται αὐτόν· οὐχ ἑώρακας τοιαῦτα,
|
а^ще же и^ пожреT мњсто солже'тъ е^го, не вњ'дњ л^и такова`.
|
|
19
|
19
|
|
ὅτι καταστροφὴ ἀσεβοῦς τοιαύτη, ἐκ δὲ γῆς ἄλλον ἀναβλαστήσει.
|
ја%ко раꙁвраще'нїе нечести'ва ᲄаково`, эT ꙁемля' же и%ного проꙁя'бнетъ”
|
|
20
|
20
|
|
ὁ γὰρ Κύριος οὐ μὴ ἀποποιήσεται τὸν ἄκακον, πᾶν δὲ δῶρον ἀσεβοῦς οὐ δέξεται.
|
Гь~ б^о не эTринетъ неꙁлоби'ваго, всего' же да'ра нечесᲄи'ваго не прїимеT.
|
|
21
|
21
|
|
ἀληθινῶν δὲ στόμα ἐμπλήσει γέλωτος, τὰ δὲ χείλη αὐτῶν ἐξομολογήσεως·
|
и%стин#на же ё^ста` и^спо'лниT смњха`, ё^стны' же и^хъ и^сповњда'нїя.
|
|
22
|
22
|
|
οἱ δὲ ἐχθροὶ αὐτῶν ἐνδύσονται αἰσχύνην, δίαιτα δὲ ἀσεβοῦς οὐκ ἔσται.
|
вра'ꙁи же и^хъ ѓ^блекђтся въ стђдъ, жи'тїе же нечести'ваго не бђдетъ”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.