Бога, Які сышо́ў у печ во́гненную да яўрэ́йскіх дзяце́й і по́лымя ператвары́ў у расу́, апява́йце, стварэ́нні, як Го́спада, і ўзно́сьце на ўсе вякі́.

Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́.

Нябе́сных і стра́шных і святы́х Тваі́х Тайн, Хрысце́, і Бажэ́ственнай Тваёй і Та́йнай Вячэ́ры цяпе́р удзе́льнікам быць і мяне́ спадо́бі, адча́йнага, Бо́жа, Спасі́целю мой.

Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́.

Звярну́ўшыся да Тваёй міласэ́рнасці, До́бры, я са стра́хам ускліка́ю да Цябе́: ува мне будзь, Спасі́целю, а я ў Табе́, як сказа́ў Ты, бо, вось, спадзеючы́ся на мі́ласць Тваю́, я ем Це́ла Тваё і п'ю Кроў Тваю́.

Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вякоў. Амі́нь.

(Або: Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас).

Багародзічны: Я трымчу́, прыма́ючы аго́нь: як бы мне не згарэ́ць, як воск і як трава́. О, стра́шная та́йна! О, міласэ́рнасць Бо́жая! Як я, прах, прычашча́юся Бажэ́ственнага Це́ла і Крыві́ і станаўлю́ся нятле́нным?

Ірмос: В пещ о́гненную ко отроко́м євре́йським снизше́дшаго і пла́мень в ро́су прело́жшаго Бо́га по́йте, діла́ я́ко Го́спода, і превозносі́те во вся ві́ки.

Приспів: Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і дух прав обнови́ во утро́бі моє́й.

Небе́сних і Стра́шних і Святи́х Твої́х, Христе́, ни́ні Та́їн, і Боже́ственния Твоєя́ і та́йния ве́чері о́бщника би́ти і мене́ сподо́би отча́яннаго, Бо́же, Спа́се мой.

Приспів: Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́ і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́

Под Твоє́ прибі́г благоутро́біє, Бла́же, со стра́хом зову́ Ті: во мні пребу́ди, Спа́се, і аз, я́коже рекл єси́, в Тебі́; се бо дерза́я на ми́лость Твою́, ям Ті́ло Твоє́ і пію́ Кров Твою́.

Приспів: Пресвята́я Тро́йце, Бо́же наш, сла́ва Тебі́.

Трепе́щу, приє́мля огнь, да не опалю́ся, я́ко воск і я́ко трава́. О́ле стра́шнаго Та́їнства! О́ле благоутро́бія Бо́жия! Ка́ко Боже́ственнаго Ті́ла і Кро́ве бре́ніє причаща́юся і нетлі́нен сотворя́юся?