Завантаження...
Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

Сайт розробляється та наповнюється власними зусиллями редактора.

Пожертвувати на хостинг за червень-серпень 2026р.:

🎯 Ціль: 3000 ₴

🔗 Банка Monobank
💳 Номер картки:
4874 1000 3776 6121
Порівняти:

Глава 14
Глава 14
1
1
Въ оно+. бысть вънити iс7ви. въ домъ ѥтера кънzзz фарисэиска. въ сѫботU хлэба ѥстъ. и ти бzахU назирающеи. И бы́сть єгда́ вни́ти Єму́ въ до́мъ нѣ́коєго кня́зя фарісе́йска въ суббо́ту хлѣ́бъ я́сти, и ті́и бя́ху назира́юще Єго́.
2
2
и се члв7къ имыи водьныи трUдъ бэ. прэдъ нимь. И се́ человѣ́къ нѣ́кій, имы́й водны́й тру́дъ, бѣ́ предъ Ни́мъ.
3
3
и tвэщавъ iс7ъ. и рече къ законьникомъ и фарисэомъ гlz. аще достоить въ сUботU цэлити. И отвѣща́въ Іису́съ рече́ къ зако́нникомъ и фарісе́омъ, глаго́ля: а́ще достои́тъ въ суббо́ту цѣли́ти?
4
4
они же Uмълчашz. и приимъ и ицэли и и tпUсти и. Они́ же умолча́ша. И пріє́мъ исцѣли́ єго́, и отпусти́.
5
5
и tвэщевъ къ нимъ рече. которааго васъ осьлъ. ли волъ въ стUденьць въпадеть. и не абиѥ истьргнеть ѥго въ дн7ь сUботьныи. И отвѣща́въ къ ни́мъ рече́: кото́раго от ва́съ осе́лъ или́ во́лъ въ студене́цъ впаде́тъ, и не а́біє ли исто́ргнетъ єго́ въ де́нь суббо́тный?
6
6
и не възмогоша tвэщати ѥмU. И не возмого́ша отвѣща́ти Єму́ къ си́мъ.
7
7
гlаше же къ зъваныимъ притъчz одьржа. како предъсэдания избираахU. гlz къ нимъ. Глаго́лаше же къ зва́ннымъ при́тчу, обдержя́ , ка́ко предсѣда́нія избира́ху, глаго́ля къ ни́мъ:
8
8
ѥгда зъванъ бUдеши на бракъ. не сzди на прэдьниимь мэстэ. ѥда къто чьстьнэи тебе бUдеть зъваныихъ. егда́ зва́нъ бу́деши ки́мъ на бра́къ, не ся́ди на пре́днемъ мѣ́стѣ: єда́ кто́ честнѣ́е тебе́ бу́детъ зва́нныхъ,
9
9
и пришьдъ зъвавыи тz и оного речеть ти. дажь семU мэсто. и тъгда начьнеши. съ стUдъмь послэдьнеѥ мэсто дьржати. и прише́дъ и́же тебе́ зва́вый и о́наго, рече́тъ ти́: да́ждь сему́ мѣ́сто: и тогда́ на́чнеши со студо́мъ послѣ́днеє мѣ́сто держа́ти.
10
10
нъ ѥгда зъванъ бUдеши шьдъ сzди на послэдьниимь мэстэ. да ѥгда придеть зъвавыи тz и речеть ти. дрѫже посzди выше. и тъгда бUдеть ти слава. съ вьсэми зъваныими съ тобою. Но єгда́ зва́нъ бу́деши, ше́дъ ся́ди на послѣ́днемъ мѣ́стѣ, да єгда́ пріи́детъ зва́вый тя́, рече́тъ ти́: дру́же, пося́ди вы́ше: тогда́ бу́детъ ти́ сла́ва предъ зва́нными съ тобо́ю.
11
11
яко вьсzкъ възносzисz. съмэритьсz. и съмэрzясz възнесетьсz. Я́ко вся́къ вознося́йся смири́тся, и смиря́яйся вознесе́тся.
12
12
Глаголааше же и къ зъвавъшуу му и: ѥгда твориши обэдъ или вечерѭ не зови другъ твоихъ ни братиѩ твоеѩ ни рождения твоѥго ни сѫсэдъ богатъ. еда коли и ти тz такожде възовѫть и бѫдеть ти въздаяниѥ. Глаго́лаше же и ко зва́вшему Єго́: єгда́ сотвори́ши обѣ́дъ или́ ве́черю, не зови́ друго́въ твои́хъ, ни бра́тіи твоєя́, ни сро́дникъ твои́хъ, ни сосѣ́дъ бога́тыхъ: єда́ когда́ и ті́и тя́ та́кожде воззову́тъ, и бу́детъ ти́ воздая́ніє.
13
13
нъ ѥгда твориши пиръ зови нищаѩ маломощи хромы слэпы. Но єгда́ твори́ши пи́ръ, зови́ ни́щыя, маломо́щныя, хромы́я, слѣпы́я:
14
14
и блаженъ бѫдеши яко не имѫть ти чесо въздати ти. въздасть бо ти сz въ въскрэшениѥ правьдьныихъ. и блаже́нъ бу́деши, я́ко не и́мутъ ти́ что́ возда́ти: возда́стъ же ти́ ся́ въ воскреше́ніє пра́ведныхъ.
15
15
слышавъ же ѥдинъ отъ възлежzщиихъ съ нимь си рече ѥму: блаженъ иже сънэсть обэдъ въ царьствии божии. Слы́шавъ же нѣ́кій от возлежа́щихъ съ Ни́мъ сія́, рече́ Єму́: блаже́нъ, и́же снѣ́сть обѣ́дъ въ Ца́рствіи Бо́жіи.
16
16
Рече Gь притъчю сию. члв7къ ѥтеръ сътвори вечерю велию. и зъва мъногы. О́нъ же рече́ єму́: человѣ́къ нѣ́кій сотвори́ ве́черю ве́лію, и зва́ мно́ги:
17
17
и посъла рабы своя въ годинU вечерz. рещи зъваныимъ грzдэте. яко Uже Uготована сUть вьсz. и посла́ раба́ своєго́ въ го́дъ ве́чери рещи́ зва́ннымъ: гряди́те, я́ко уже́ гото́ва су́ть вся́.
18
18
и начzшz въкUпэ tрицатисz вьси. пьрвыи рече ѥмU село кUпихъ и имамъ нUжю изити и видэти ѥ. молю тz имэи мz tрочьна. И нача́ша вку́пѣ отрица́тися вси́. Пе́рвый рече́ єму́: село́ купи́хъ, и и́мамъ нужду́ изы́ти и ви́дѣти є́. Молю́тися, имѣ́й мя́ отрече́на.
19
19
и дрUгыи рече ѥмU сUпрUгъ воловьныихъ кUпихъ пzть. и грzдU искUсити ихъ. молю тz имэи мz tрочьна. И другі́й рече́: супру́гъ воло́въ купи́хъ пя́ть, и гряду́ искуси́ти и́хъ: молю́ тя, имѣ́й мя́ отрече́на.
20
20
а дрUгыи рече женU пояхъ и сего ради не могU прити. И другі́й рече́: жену́ поя́хъ, и сего́ ра́ди не могу́ пріити́.
21
21
и пришьдъ рабъ повэда ги7нѫ своѥмU. и тъгда разгнэвавъсz Gинъ домU. рече рабU своѥмU. изиди скоро на распѫтия. и стьгны града. и нищая и бэдьныя и хромыя. и слэпыя въведи сэмо. И прише́дъ ра́бъ то́й повѣ́да господи́ну своєму́ сія́. Тогда́ разгнѣ́вався до́му влады́ка, рече́ рабу́ своєму́: изы́ди ско́ро на распу́тія и сто́гны гра́да, и ни́щыя и бѣ́дныя и слѣпы́я и хромы́я введи́ сѣ́мо.
22
22
и рече рабъ гн7U. бысть яко же повелэ. и ѥще мэсто ѥсть. И рече́ ра́бъ. Го́споди, бы́сть я́коже повелѣ́лъ єси́, и єще́ мѣ́сто є́сть.
23
23
и рече гн7ъ рабU изиди на пUть. и халѫгы и Uбэди вънити. да напълнитьсz домъ мои. И рече́ господи́нъ къ рабу́: изы́ди на пути́ и халу́ги, и убѣди́ вни́ти, да напо́лнится до́мъ мо́й:
24
24
гlю бо вамъ. яко ни ѥдинъ же мUжь тэхъ зъваныхъ не въкUсить моѥя вечерz. мънози бо сUть зъвании мало же избьраныихъ. глаго́лю бо ва́мъ, я́ко ни єди́нъ муже́й тѣ́хъ зва́нныхъ вку́ситъ моєя́ ве́чери: мно́зи бо су́ть зва́ни, ма́ло же избра́нныхъ.
25
25
Идэахѫ же съ нимь народи мънози и обращь сz рече къ нимъ: Идя́ху же съ Ни́мъ наро́ди мно́зи: и обра́щься рече́ къ ни́мъ:
26
26
аще къто грzдеть къ мънэ и не възненавидить отьца своѥго и матере и жены и чzдъ и братиѩ и сестръ ѥще же и душz своеѩ не можеть мои ученикъ быти. а́ще кто́ гряде́тъ ко Мнѣ́, и не возненави́дитъ отца́ своєго́ и ма́терь, и жену́, и ча́дъ, и бра́тію, и се́стръ, єще́ же и ду́шу свою́, не мо́жетъ Мо́й бы́ти учени́къ:
27
27
и иже не носить крьста своѥго и въ слэдъ мене грzдеть не можеть быти мои ученикъ. и и́же не но́ситъ креста́ своєго́ и вслѣ́дъ Мене́ гряде́тъ, не мо́жетъ Мо́й бы́ти учени́къ.
28
28
къто бо отъ васъ хотz стълпъ съзьдати не прэжде ли сэдъ ращьтеть доволъ аще имать иже ѥсть на съврьшениѥ; Кто́ бо от ва́съ, хотя́й сто́лпъ созда́ти, не пре́жде ли сѣ́дъ расчте́тъ имѣ́ніє, а́ще и́мать, є́же є́сть на соверше́ніє,
29
29
да не ѥгда положить основания и не можеть съврьшити вьси видzщеи начьнѫть рѫгати сz ѥму да не, когда́ положи́тъ основа́ніє и не возмо́жетъ соверши́ти, вси́ ви́дящіи начну́тъ руга́тися єму́,
30
30
глаголѭще яко сь чловэкъ начzтъ зьдати и не може съврьшити. глаго́люще, я́ко се́й человѣ́къ нача́тъ зда́ти и не мо́же соверши́ти.
31
31
или кыи царь иды къ иному царю сънити сz на брань не сэдъ ли прэжде съвэщаваѥть аще сильнъ ѥсть съ десzтиѭ тысzщь сърэсти грzдѫщааго съ дъвэма десzтьма тысzщь на нь; Или́ кі́й ца́рь иды́й ко ино́му царю́ сни́тися съ ни́мъ на бра́нь, не сѣ́дъ ли пре́жде совѣщава́єтъ, а́ще си́ленъ є́сть срѣ́сти съ десятію́ ты́сящъ гряду́щаго со двѣма́десятма ты́сящама на́нь?
32
32
аще ли же ни ѥще далече ѥму сѫщу молитвѫ посълавъ молить сz о мирэ. А́ще ли же ни́, єще́ дале́че єму́ су́щу, моле́ніє посла́въ мо́лится о смире́ніи.
33
33
тако убо вьсякъ отъ васъ иже не отъречеть сz вьсего своѥго имэния не можеть мои быти ученикъ. Та́ко у́бо вся́къ от ва́съ, и́же не отрече́тся всего́ своєго́ имѣ́нія, не мо́жетъ бы́ти Мо́й учени́къ.
34
34
добро ѥсть соль. аще же соль обуяѥть о чемь убо осолить сz. Добро́ є́сть со́ль: а́ще же со́ль обуя́етъ, чи́мъ осоли́тся?
35
35
ни въ земли ни въ гнои трэбэ ѥсть. вънъ исыплѭть ѭ. имэѩи уши слышати да слышить. Ни въ зе́млю, ни въ гно́й потре́бна є́сть: во́нъ изсы́плютъ ю́. Имѣ́яй у́шы слы́шати, да слы́шитъ.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

Сайт розробляється та наповнюється власними зусиллями редактора.

Пожертвувати на хостинг за червень-серпень 2026р.:

🎯 Ціль: 3000 ₴

🔗 Банка Monobank
💳 Номер картки:
4874 1000 3776 6121