|
Глава 41
|
Κεφάλαιο 41
|
|
1
|
1
|
|
Обновля́йтеся ко мнѣ́, о́строви, кня́зи бо измѣня́тъ крѣ́пость: да прибли́жатся и да глаго́лютъ вку́пѣ, тогда́ су́дъ да возвѣща́ютъ.
|
ΕΓΚΑΙΝΙΖΕΣΘΕ πρός με, νῆσοι, οἱ γὰρ ἄρχοντες ἀλλλάξουσιν ἰσχύν· ἐγγισάτωσαν καὶ λαλησάτωσαν ἅμα, τότε κρίσιν ἀναγγειλάτωσαν.
|
|
2
|
2
|
|
Кто́ возста́ви от восто́къ пра́вду, призва́ ю́ къ нога́мъ свои́мъ, и по́йдетъ? да́стъ предъ язы́ки, и цари́ ужаси́тъ: и пове́ржетъ на зе́млю мечы́ и́хъ, и а́ки сте́бліє отве́ржени лу́цы и́хъ,
|
τίς ἐξήγειρεν ἀπὸ ἀνατολῶν δικαιοσύνην, ἐκάλεσεν αὐτὴν κατὰ πόδας αὐτοῦ, καὶ πορεύσεται; δώσει ἐναντίον ἐθνῶν καὶ βασιλεῖς ἐκστήσει καὶ δώσει εἰς γῆν τὰς μαχαίρας αὐτῶν καὶ ὡς φρύγανα ἐξωσμένα τὰ τόξα αὐτῶν·
|
|
3
|
3
|
|
и прожене́тъ я́, и про́йдетъ съ ми́ромъ пу́ть но́гъ єго́.
|
καὶ διώξεται αὐτοὺς καὶ διελεύσεται ἐν εἰρήνῃ ἡ ὁδὸς τῶν ποδῶν αὐτοῦ.
|
|
4
|
4
|
|
Кто́ содѣ́ла и сотвори́ сія́? призва́ ю́ призыва́яй ю́ от нача́ла родо́въ. А́зъ Бо́гъ пе́рвый, и въ гряду́щая а́зъ є́смь.
|
τίς ἐνήργησε καὶ ἐποίησε ταῦτα; ἐκάλεσεν αὐτὴν ὁ καλῶν αὐτὴν ἀπὸ γενεῶν ἀρχῆς· ἐγὼ Θεὸς πρῶτος, καὶ εἰς τὰ ἐπερχόμενα ἐγώ εἰμι.
|
|
5
|
5
|
|
Ви́дѣша язы́цы и убоя́шася, концы́ земні́и прибли́жишася и пріидо́ша вку́пѣ.
|
εἴδοσαν ἔθνη καὶ ἐφοβήθησαν, τὰ ἄκρα τῆς γῆς ἤγγισαν καὶ ἦλθον ἅμα,
|
|
6
|
6
|
|
Судя́й кі́йждо бли́жнему, и бра́ту помощи́, и рече́тъ:
|
κρίνων ἕκαστος τῷ πλησίον καὶ τῷ ἀδελφῷ βοηθῆσαι καὶ ἐρεῖ·
|
|
7
|
7
|
|
превозмо́же му́жъ древодѣ́латель, и кова́чь бія́й мла́томъ, вку́пѣ прокова́яй: овогда́ у́бо рече́тъ: спая́ніє добро́ є́сть, утверди́ша я́ гвоздьми́, положа́тъ я́, и не подви́гнутся.
|
ἴσχυσεν ἀνὴρ τέκτων καὶ χαλκεὺς τύπτων σφύρῃ ἅμα ἐλαύνων· ποτὲ μὲν ἐρεῖ· σύμβλημα καλόν ἐστίν· ἰσχύρωσαν αὐτὰ ἐν ἥλοις, θήσουσιν αὐτὰ καὶ οὐ κινηθήσονται.
|
|
8
|
8
|
|
Ты́ же, Ізра́илю, ра́бе мо́й, Іа́кове, єго́же избра́хъ, сѣ́мя Авраа́мле, єго́же возлюби́хъ,
|
Σὺ δέ, ᾿Ισραήλ, παῖς μου ᾿Ιακώβ, ὃν ἐξελεξάμην, σπέρμα ῾Αβραάμ, ὃν ἠγάπησα,
|
|
9
|
9
|
|
єго́же поя́хъ от коне́цъ земли́, и от стра́жбъ єя́ призва́хъ тя́, и реко́хъ ти́: ра́бъ мо́й єси́, избра́хъ тя́, и не оста́вихъ тебе́:
|
οὗ ἀντελαβόμην ἀπ᾿ ἄκρων τῆς γῆς καὶ ἐκ τῶν σκοπῶν αὐτῆς ἐκάλεσά σε καὶ εἶπά σοι· παῖς μου εἶ, ἐξελεξάμην σε καὶ οὐκ ἐγκατέλιπόν σε·
|
|
10
|
10
|
|
не бо́йся, съ тобо́ю бо є́смь, не прельща́ю: а́зъ бо є́смь Бо́гъ тво́й, укрѣпи́вый тя́, и помого́хъ ти́, и утверди́хъ тя́ десни́цею моє́ю пра́ведною:
|
μὴ φοβοῦ, μετὰ σοῦ γάρ εἰμι· μὴ πλανῶ, ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ Θεός σου ὁ ἐνισχύσας σε καὶ ἐβοήθησά σοι καὶ ἠσφαλισάμην σε τῇ δεξιᾷ τῇ δικαίᾳ μου.
|
|
11
|
11
|
|
се́, постыдя́тся и посра́мятся вси́ сопротивля́ющіися тебѣ́, бу́дутъ бо я́ко не су́щіи, и поги́бнутъ вси́ сопе́рницы твои́:
|
ἰδοὺ αἰσχυνθήσονται καὶ ἐντραπήσονται πάντες οἱ ἀντικείμενοί σοι· ἔσονται γὰρ ὡς οὐκ ὄντες καὶ ἀπολοῦνται πάντες οἱ ἀντίδικοί σου·
|
|
12
|
12
|
|
взы́щеши и́хъ, и не обря́щеши человѣ́ковъ, и́же поруга́ются тебѣ́: бу́дутъ бо а́ки не бы́вшіи и не бу́дутъ ра́тующіи тебе́.
|
ζητήσεις αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ εὕρῃς τοὺς ἀνθρώπους, οἳ παροινήσουσιν εἰς σέ· ἔσονται γὰρ ὡς οὐκ ὄντες καὶ οὐκ ἔσονται οἱ ἀντιπολεμοῦντές σε.
|
|
13
|
13
|
|
Я́ко а́зъ Бо́гъ тво́й держа́й десни́цу твою́, глаго́ляй тебѣ́:
|
ὅτι ἐγὼ ὁ Θεός σου ὁ κρατῶν τῆς δεξιᾶς σου, ὁ λέγων σοι· μὴ φοβοῦ,
|
|
14
|
14
|
|
не бо́йся, Іа́кове, ма́лый Ізра́илю, а́зъ помого́хъ ти́, глаго́летъ Бо́гъ тво́й, избавля́яй тя́ святы́й Ізра́илевъ:
|
᾿Ιακώβ, ὀλιγοστὸς ᾿Ισραήλ· ἐγὼ ἐβοήθησά σοι, λέγει ὁ Θεός σου, ὁ λυτρούμενός σε, ᾿Ισραήλ.
|
|
15
|
15
|
|
се́, сотвори́хъ тя́ а́ки коле́са колесни́чная но́вая, стира́ющая а́ки пила́, и сотре́ши го́ры, и истончи́ши хо́лмы, и а́ки пра́хъ положи́ши,
|
ἰδοὺ ἐποίησά σε ὡς τροχοὺς ἁμάξης ἁλοῶντας καινοὺς πριστηροειδεῖς, καὶ ἁλοήσεις ὄρη καὶ λεπτυνεῖς βουνοὺς καὶ ὡς χνοῦν θήσεις·
|
|
16
|
16
|
|
и извѣ́єши, и вѣ́тръ во́зметъ я́, и бу́ря развѣ́єтъ я́: ты́ же возвесели́шися во святы́хъ Ізра́илевыхъ.
|
καὶ λικμήσεις, καὶ ἄνεμος λήψεται αὐτούς, καὶ καταιγὶς διασπερεῖ αὐτούς, σὺ δὲ εὐφρανθήσῃ ἐν τοῖς ἁγίοις ᾿Ισραήλ.
|
|
17
|
17
|
|
И возра́дуются убо́зіи и неиму́щіи: пои́щутъ бо воды́, и не бу́детъ, язы́къ и́хъ от жа́жди и́зсше. А́зъ Госпо́дь Бо́гъ, а́зъ услы́шу и́хъ, Бо́гъ Ізра́илевъ, и не оста́влю и́хъ,
|
καὶ ἀγαλλιάσονται οἱ πτωχοὶ καὶ οἱ ἐνδεεῖς· ζητήσουσι γὰρ ὕδωρ, καὶ οὐκ ἔσται, ἡ γλῶσσα αὐτῶν ἀπὸ τῆς δίψης ἐξηράνθη· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός, ἐγὼ ἐπακούσομαι ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, καὶ οὐκ ἐγκαταλείψω αὐτούς,
|
|
18
|
18
|
|
но отве́рзу на гора́хъ рѣ́ки и среди́ по́ля исто́чники, сотворю́ пусты́ню въ лу́ги водны́я и жа́ждущую зе́млю въ водоте́чы,
|
ἀλλὰ ἀνοίξω ἐπὶ τῶν ὀρέων ποταμοὺς καὶ ἐν μέσῳ πεδίων πηγάς· ποιήσω τὴν ἔρημον εἰς ἕλη ὑδάτων καὶ τὴν διψῶσαν γῆν ἐν ὑδραγωγοῖς·
|
|
19
|
19
|
|
положу́ въ безво́дную зе́млю ке́дръ и сме́рчіє, и мирсі́ну и кипарі́съ и топо́лю:
|
θήσω εἰς τὴν ἄνυδρον γῆν κέδρον καὶ πύξον καὶ μυρσίνην καὶ κυπάρισσον καὶ λεύκην,
|
|
20
|
20
|
|
да у́зрятъ и уразумѣ́ютъ, и помы́слятъ и увѣ́дятъ вку́пѣ, я́ко рука́ Госпо́дня сотвори́ сія́ вся́, и святы́й Ізра́илевъ показа́.
|
ἵνα ἴδωσι καὶ γνῶσι καὶ ἐννοηθῶσι καὶ ἐπιστῶνται ἅμα, ὅτι χεὶρ Κυρίου ἐποίησε ταῦτα καὶ ὁ ἅγιος τοῦ ᾿Ισραὴλ κατέδειξεν.
|
|
21
|
21
|
|
Приближа́єтся су́дъ ва́шъ, глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: прибли́жишася совѣ́ти ва́ши, глаго́летъ Ца́рь Іа́ковль.
|
᾿Εγγίζει ἡ κρίσις ὑμῶν, λέγει Κύριος ὁ Θεός· ἤγγισαν αἱ βουλαὶ ὑμῶν, λέγει ὁ βασιλεὺς ᾿Ιακώβ.
|
|
22
|
22
|
|
Да прибли́жатся и возвѣстя́тъ ва́мъ, я́же сбу́дутся, или́ я́же пре́жде бы́ша, рцы́те: и приста́вимъ у́мъ и уразумѣ́ємъ, что́ послѣ́дняя и бу́дущая: рцы́те на́мъ,
|
ἐγγισάτωσαν καὶ ἀναγγειλάτωσαν ὑμῖν ἃ συμβήσεται, ἢ τὰ πρότερον τίνα ἦν, εἴπατε, καὶ ἐπιστήσομεν τὸν νοῦν καὶ γνωσόμεθα τί τὰ ἔσχατα, καὶ τὰ ἐπερχόμενα εἴπατε ἡμῖν.
|
|
23
|
23
|
|
возвѣсти́те на́мъ гряду́щая на послѣ́докъ, и увѣ́мы, я́ко бо́зи єсте́: бла́го сотвори́те и зло́ сотвори́те, и почуди́мся и у́зримъ вку́пѣ.
|
ἀναγγείλατε ἡμῖν τὰ ἐπερχόμενα ἐπ᾿ ἐσχάτου, καὶ γνωσόμεθα ὅτι θεοί ἐστε· εὖ ποιήσατε καὶ κακώσατε, καὶ θαυμασόμεθα καὶ ὀψόμεθα ἅμα·
|
|
24
|
24
|
|
Я́ко отку́ду єсте́ вы́, и отку́ду дѣ́ло ва́ше? от земли́ ме́рзость избра́ша ва́съ.
|
ὅτι πόθεν ἐστὲ ὑμεῖς καὶ πόθεν ἡ ἐργασία ὑμῶν; ἐκ γῆς· βδέλυγμα ἐξελέξαντο ὑμᾶς.
|
|
25
|
25
|
|
А́зъ же возста́вихъ, и́же от сѣ́вера и и́же от восто́къ со́лнечныхъ, прозову́тся и́менемъ мои́мъ: да пріи́дутъ кня́зи, и я́ко бре́ніє скуде́льника и я́ко скуде́льникъ то́пчущь бре́ніє, та́ко попра́ни бу́дете.
|
ἐγὼ δὲ ἤγειρα τὸν ἀπὸ βορρᾶ καὶ τὸν ἀφ᾿ ἡλίου ἀνατολῶν, κληθήσονται τῷ ὀνόματί μου· ἐρχέσθωσαν ἄρχοντες, καὶ ὡς πηλὸς κεραμέως καὶ ὡς κεραμεὺς καταπατῶν τὸν πηλόν, οὕτως καταπατηθήσεσθε.
|
|
26
|
26
|
|
Кто́ бо возвѣсти́тъ, я́же испе́рва, да увѣ́мы, я́же напреди́, и рече́мъ, я́ко и́стинна су́ть? нѣ́сть предглаго́лющаго, ни слы́шащаго слове́съ ва́шихъ.
|
τίς γάρ ἀναγγελεῖ τὰ ἐξ ἀρχῆς, ἵνα γνῶμεν, καὶ τὰ ἔμπροσθεν, καὶ ἐροῦμεν ὅτι ἀληθῆ ἐστιν; οὐκ ἔστιν ὁ προλέγων οὐδὲ ὁ ἀκούων ὑμῶν τοὺς λόγους.
|
|
27
|
27
|
|
Нача́ло Сіо́ну да́мъ и Ієрусали́ма утѣ́шу на пути́.
|
ἀρχὴν Σιὼν δώσω καὶ ῾Ιερουσαλὴμ παρακαλέσω εἰς ὁδόν.
|
|
28
|
28
|
|
От язы́къ бо, се́, ни єди́нъ: и от кумі́ръ и́хъ нѣ́сть возвѣща́яй. И а́ще вопрошу́ и́хъ, отку́ду єсте́, не отвѣща́ютъ ми́.
|
ἀπὸ γὰρ τῶν ἐθνῶν ἰδοὺ οὐδείς, καὶ ἀπὸ τῶν εἰδώλων αὐτῶν οὐκ ἦν ὁ ἀναγγέλλων· καὶ ἐὰν ἐρωτήσω αὐτούς· πόθεν ἐστέ; οὐ μὴ ἀποκριθῶσί μοι.
|
|
29
|
29
|
|
Су́ть бо творя́щіи ва́съ и всу́є прельща́ющіи ва́съ.
|
εἰσὶ γὰρ οἱ ποιοῦντες ὑμᾶς, καὶ μάτην οἱ πλανῶντες ὑμᾶς.
|