|
Глава 47
|
Κεφάλαιο 47
|
|
1
|
1
|
|
Сни́ди, ся́ди на земли́, дѣ́во, дщи́ Вавило́ня, вни́ди во тму́ {По ины́мъ: ся́ди на зе́млю.}, дщи́ Халде́йска, я́ко не приложи́ши ксему́ прозыва́тися мягка́ и ю́на.
|
ΚΑΤΑΒΗΘΙ, κάθισον ἐπὶ τὴν γῆν, παρθένος, θυγάτηρ Βαβυλῶνος, εἴσελθε εἰς τὸ σκότος, θυγάτηρ Χαλδαίων, ὅτι οὐκέτι προστεθήσῃ κληθῆναι ἁπαλὴ καὶ τρυφερά.
|
|
2
|
2
|
|
Возми́ же́рновы, мели́ муку́, откры́й покрыва́ло твоє́, откры́й сѣди́ны, возсучи́ го́лени, прейди́ рѣ́ки:
|
λάβε μύλον, ἄλεσον ἄλευρον, ἀποκάλυψαι τὸ κατακάλυμμά σου, ἀνακάλυψαι τὰς πολιάς, ἀνάσυρε τὰς κνήμας, διάβηθι ποταμούς·
|
|
3
|
3
|
|
откры́єтся сту́дъ тво́й, явя́тся укори́зны твоя́, пра́ведноє от тебе́ возму́, ктому́ не преда́мъ человѣ́комъ.
|
ἀνακαλυφθήσεται ἡ αἰσχύνη σου, φανήσονται οἱ ὀνειδισμοί σου· τὸ δίκαιον ἐκ σοῦ λήψομαι, οὐκέτι μὴ παραδῶ ἀνθρώποις.
|
|
4
|
4
|
|
Рече́ изба́вивый тя́ Госпо́дь Савао́ѳъ, и́мя єму́ святы́й Ізра́илевъ:
|
εἶπεν ὁ ρυσάμενός σε Κύριος σαβαώθ, ὄνομα αὐτῷ ἅγιος ᾿Ισραήλ·
|
|
5
|
5
|
|
ся́ди умиле́на, вни́ди во тму́, дщи́ Халде́йска, ксему́ не прозове́шися крѣ́пость ца́рства.
|
κάθισον κατανενυγμένη, εἴσελθε εἰς τὸ σκότος, θυγάτηρ Χαλδαίων, οὐκέτι μὴ κληθήσῃ ἰσχὺς βασιλείας.
|
|
6
|
6
|
|
Разгнѣ́вахся на лю́ди моя́, оскверни́ла єси́ наслѣ́діє моє́: а́зъ вда́хъ я́ въ ру́ку твою́, ты́ же не дала́ и́мъ ми́лости, ста́рчій яре́мъ отягчи́ла єси́ зѣло́
|
παρωξύνθην ἐπὶ τῷ λαῷ μου, ἐμίανας τὴν κληρονομίαν μου· ἐγὼ ἔδωκα αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρά σου, σὺ δὲ οὐκ ἔδωκας αὐτοῖς ἔλεος, τοῦ πρεσβυτέρου ἐβάρυνας τὸν ζυγὸν σφόδρα.
|
|
7
|
7
|
|
и рекла́ єси́: въ вѣ́къ бу́ду влады́чица: не помы́слила єси́ си́хъ въ се́рдцы твоє́мъ, ниже́ помяну́ла єси́ послѣ́днихъ:
|
καὶ εἶπας· εἰς τὸν αἰῶνα ἔσομαι ἄρχουσα· οὐκ ἐνόησας ταῦτα ἐν τῇ καρδίᾳ σου, οὐδὲ ἐμνήσθης τὰ ἔσχατα.
|
|
8
|
8
|
|
ны́нѣ же слы́ши сіє́, ю́ная, сѣдя́щая, упова́ющая, глаго́лющая въ се́рдцы своє́мъ: а́зъ є́смь, и нѣ́сть ины́я, не ся́ду вдово́ю и не позна́ю сиротства́.
|
νῦν δὲ ἄκουε ταῦτα, ἡ τρυφερά, ἡ καθημένη πεποιθυῖα, ἡ λέγουσα ἐν καρδίᾳ αὐτῆς· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα· οὐ καθιῶ χήρα οὐδὲ γνώσομαι ὀρφανίαν.
|
|
9
|
9
|
|
Ны́нѣ же пріи́дутъ на тя́ два́ сія́ внеза́пу во єди́нъ де́нь, безча́діє и вдовство́ внеза́пу пріи́детъ на тя́, въ волше́бствѣ твоє́мъ и въ крѣ́пости волхво́въ твои́хъ зѣло́,
|
νῦν δὲ ἥξει ἐπὶ σὲ τὰ δύο ταῦτα ἐξαίφνης ἐν ἡμέρᾳ μιᾶ· ἀτεκνία καὶ χηρεία ἥξει ἐξαίφνης ἐπὶ σὲ ἐν τῇ φαρμακείᾳ σου, ἐν τῇ ἰσχύϊ τῶν ἐπαοιδῶν σου σφόδρα,
|
|
10
|
10
|
|
въ надѣ́яніи зло́бы твоєя́: ты́ бо рекла́ єси́: а́зъ є́смь, и нѣ́сть ины́я: увѣ́ждь, я́ко смышле́ніє си́хъ и блуже́ніє твоє́ бу́детъ тебѣ́ сра́мъ: и рекла́ єси́ се́рдцемъ свои́мъ: а́зъ є́смь, и нѣ́сть ины́я.
|
τῇ ἐλπίδι τῆς πονηρίας σου· σὺ γὰρ εἶπας· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα. γνῶθι, ὅτι ἡ σύνεσις τούτων καὶ ἡ πορνεία σου ἔσται σοι αἰσχύνη. καὶ εἶπας τῇ καρδίᾳ σου· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα.
|
|
11
|
11
|
|
И пріи́детъ на тя́ па́губа, и не увѣ́си, про́пасть, и впаде́ши въ ню́: и пріи́детъ на тя́ печа́ль, и не возмо́жеши чиста́ бы́ти: и пріи́детъ на тя́ внеза́пу па́губа, и не увѣ́си.
|
καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ἀπώλεια, καὶ οὐ μὴ γνῷς, βόθυνος, καὶ ἐμπεσῇ εἰς αὐτόν· καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ταλαιπωρία, καὶ οὐ μὴ δυνήσῃ καθαρὰ γενέσθαι· καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ἐξ ἀπίνης ἀπώλεια, καὶ οὐ μὴ γνῷς.
|
|
12
|
12
|
|
Ста́ни ны́нѣ се́ волхвы́ твои́ми и со мно́гими ча́ры твои́ми, и́мже научи́лася єси́ изъ ю́ности твоєя́, а́ще возмо́гутъ ти́ помощи́.
|
στῆθι νῦν ἐν ταῖς ἐπαοιδαῖς σου καὶ ἐν τῇ πολλῇ φαρμακείᾳ σου, ἃ ἐμάνθανες ἐκ νεότητός σου, εἰ δυνήσῃ ὠφεληθῆναι.
|
|
13
|
13
|
|
Утруди́лася єси́ въ совѣ́тѣхъ твои́хъ: да ста́нутъ ны́нѣ и спасу́тъ тя́ звѣздоче́тцы небесе́, смотря́ющіи звѣ́здъ, да возвѣстя́тъ ти́, что́ и́мать на тя́ пріити́.
|
κεκοπίακας ἐν ταῖς βουλαῖς σου· στήτωσαν δὴ καὶ σωσάτωσάν σε οἱ ἀστρολόγοι τοῦ οὐρανοῦ, οἱ ὁρῶντες τοὺς ἀστέρας ἀναγγειλάτωσάν σοι τί μέλλει ἐπὶ σὲ ἔρχεσθαι.
|
|
14
|
14
|
|
Се́, вси́ я́ко хвра́стіє огне́мъ погоря́тъ и не изъи́мутъ души́ своєя́ изъ пла́мене, поне́же и́маши у́гліє о́гненноє, ся́ди на ни́хъ.
|
ἰδοὺ πάντες ὡς φρύγανα ἐπὶ πυρὶ κατακαυθήσονται καὶ οὐ μὴ ἐξέλωνται τὴν ψυχὴν αὐτῶν ἐκ φλογός· ὅτι ἔχεις ἄνθρακας πυρός, κάθισαι ἐπ᾿ αὐτούς.
|
|
15
|
15
|
|
Сі́и бу́дутъ тебѣ́ по́мощь: труди́лася єси́ въ преложе́ніи от ю́ности, человѣ́къ са́мъ въ себѣ́ прельсти́ся, тебѣ́ же не бу́детъ спасе́нія.
|
οὗτοι ἔσονταί σοι βοήθεια, ἐκοπίασας ἐν τῇ μεταβολῇ ἐκ νεότητος, ἄνθρωπος καθ᾿ ἑαυτὸν ἐπλανήθη, σοὶ δὲ οὐκ ἔσται σωτηρία.
|