|
Глава 63
|
Κεφάλαιο 63
|
|
1
|
1
|
|
Кто́ се́й прише́дый от Єдо́ма, червле́ны ри́зы єго́ от Восо́ра, се́й красе́нъ во у́твари, зѣло́ съ крѣ́постію? А́зъ глаго́лю пра́вду и су́дъ спасе́нія.
|
ΤΙΣ οὗτος ὁ παραγενόμενος ἐξ ᾿Εδώμ, ἐρύθημα ἱματίων ἐκ Βοσόρ, οὕτως ὡραῖος ἐν στολῇ βίᾳ μετὰ ἰσχύος; ἐγὼ διαλέγομαι δικαιοσύνην καὶ κρίσιν σωτηρίου.
|
|
2
|
2
|
|
Почто́ червле́ны ри́зы твоя́ и оде́жды твоя́ я́ко от истопта́нія точи́ла?
|
διατί σου ἐρυθρὰ τὰ ἱμάτια καὶ τὰ ἐνδύματά σου ὡς ἀπὸ πατητοῦ ληνοῦ;
|
|
3
|
3
|
|
Испо́лненъ истопта́нія, и от язы́къ нѣ́сть му́жа со мно́ю: и попра́хъ я́ я́ростію моє́ю, и сотро́хъ я́ я́ко пе́рсть, и сведо́хъ кро́вь и́хъ въ зе́млю и вся́ ри́зы моя́ омочи́хъ:
|
πλήρης καταπεπατημένης, καὶ τῶν ἐθνῶν οὐκ ἔστιν ἀνὴρ μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς ἐν θυμῷ μου καὶ κατέθλασα αὐτοὺς ὡς γῆν καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν.
|
|
4
|
4
|
|
де́нь бо воздая́нія пріи́де на ни́хъ, и лѣ́то избавле́нія приспѣ́:
|
ἡμέρα γὰρ ἀνταποδόσεως ἐπῆλθεν αὐτοῖς, καὶ ἐνιαυτὸς λυτρώσεως πάρεστι.
|
|
5
|
5
|
|
и воззрѣ́хъ, и не бѣ́ помо́щника: и помы́слихъ, и никто́же заступи́: и изба́ви я́ мы́шца моя́, и я́рость моя́ наста́:
|
καὶ ἐπέβλεψα, καὶ οὐδεὶς βοηθός· καὶ προσενόησα, καὶ οὐθεὶς ἀντελαμβάνετο· καὶ ἐρρύσατο αὐτοὺς ὁ βραχίων μου, καὶ ὁ θυμός μου ἐπέστη.
|
|
6
|
6
|
|
и попра́хъ я́ гнѣ́вомъ мои́мъ и сведо́хъ кро́вь и́хъ въ зе́млю.
|
καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς τῇ ὀργῇ μου καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν. —
|
|
7
|
7
|
|
Ми́лость Госпо́дню помяну́хъ, добродѣ́тели Госпо́дни во всѣ́хъ, и́миже на́мъ воздає́тъ: Госпо́дь, судія́ бла́гъ до́му Ізра́илеву, наво́дитъ на́мъ по ми́лости своє́й и по мно́жеству пра́вды своєя́.
|
Τὸν ἔλεον Κυρίου ἐμνήσθην, τὰς ἀρετὰς Κυρίου ἐν πᾶσιν, οἷς ἡμῖν ἀνταποδίδωσι· Κύριος κριτὴς ἀγαθὸς τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ, ἐπάγει ἡμῖν κατὰ τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ.
|
|
8
|
8
|
|
И рече́: не лю́діє ли мои́? ча́да, и не отве́ргнутся. И бы́сть и́мъ во спасе́ніє от вся́кія ско́рби и́хъ.
|
καὶ εἶπεν· οὐχ ὁ λαός μου τέκνα οὐ μὴ ἀθετήσωσι; καὶ ἐγένετο αὐτοῖς εἰς σωτηρίαν
|
|
9
|
9
|
|
Не хода́тай, ниже́ а́нгелъ, но са́мъ Госпо́дь спасе́ и́хъ, зане́ лю́битъ и́хъ и щади́тъ и́хъ: са́мъ изба́ви и́хъ и воспрія́тъ и́хъ и вознесе́ и́хъ во вся́ дни́ вѣ́ка.
|
ἐκ πάσης θλίψεως αὐτῶν. οὐ πρέσβυς οὐδὲ ἄγγελος, ἀλλ᾿ αὐτὸς Κύριος ἔσωσεν αὐτοὺς διὰ τὸ ἀγαπᾶν αὐτοὺς καὶ φείδεσθαι αὐτῶν· αὐτὸς ἐλυτρώσατο αὐτοὺς καὶ ἀνέλαβεν αὐτοὺς καὶ ὕψωσεν αὐτοὺς πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ αἰῶνος.
|
|
10
|
10
|
|
Ті́и же не покори́шася и разгнѣ́ваша Ду́ха свята́го єго́, и обрати́ся и́мъ на вражду́, и то́й воєва́ на ня́.
|
αὐτοὶ δὲ ἠπείθησαν καὶ παρώξυναν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον αὐτοῦ· καὶ ἐστράφη αὐτοῖς εἰς ἔχθραν, καὶ αὐτὸς ἐπολέμησεν αὐτούς.
|
|
11
|
11
|
|
И помяну́ дни́ вѣ́чныя: гдѣ́ возведы́й от земли́ {Въ нѣ́к.: от мо́ря.} па́стыря ове́цъ свои́хъ? гдѣ́ є́сть вложи́вый въ ни́хъ Ду́ха свята́го?
|
καὶ ἐμνήσθη ἡμερῶν αἰωνίων ὁ ἀναβιβάσας ἐκ τῆς γῆς τὸν ποιμένα τῶν προβάτων· ποῦ ἔστιν ὁ θεὶς ἐν αὐτοῖς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον;
|
|
12
|
12
|
|
Возве́дшая десни́цею Моисе́а, мы́шца сла́вы єго́ раздѣли́ во́ду предъ лице́мъ єго́ сотвори́ти єму́ и́мя вѣ́чно,
|
ὁ ἀγαγὼν τῇ δεξιᾷ Μωυσῆν, ὁ βραχίων τῆς δόξης αὐτοῦ; κατίσχυσεν ὕδωρ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ ποιῆσαι ἑαυτῷ ὄνομα αἰώνιον.
|
|
13
|
13
|
|
проведе́ и́хъ сквозѣ́ бе́здну, я́коже коня́ сквозѣ́ пусты́ню, и не утруди́шася,
|
ἤγαγεν αὐτοὺς διὰ τῆς ἀβύσσου ὡς ἵππον δι᾿ ἐρήμου, καὶ οὐκ ἐκοπίασαν.
|
|
14
|
14
|
|
и я́ко скоты́ по по́лю, и сни́де Ду́хъ от Го́спода и наста́ви и́хъ: та́ко прове́лъ єси́ лю́ди твоя́ сотвори́ти тебѣ́ самому́ и́мя сла́вно.
|
καὶ ὡς κτήνη διὰ πεδίου, κατέβη πνεῦμα παρὰ Κυρίου καὶ ὡδήγησεν αὐτούς· οὕτως ἥγαγες τὸν λαόν σου ποιῆσαι σεαυτῷ ὄνομα δόξης. —
|
|
15
|
15
|
|
Обрати́ся, Го́споди, от небесе́ и ви́ждь от до́му свята́го твоєго́ и сла́вы твоєя́: гдѣ́ є́сть ре́вность твоя́ и крѣ́пость твоя́? гдѣ́ є́сть мно́жество ми́лости твоєя́ и щедро́тъ твои́хъ, я́ко терпѣ́лъ єси́ на́мъ?
|
᾿Επίστρεψον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἰδὲ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ ἁγίου σου καὶ δόξης· ποῦ ἐστιν ὁ ζῆλός σου καὶ ἡ ἰσχύς σου; ποῦ ἐστι τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους σου καὶ τῶν οἰκτιρμῶν σου, ὅτι ἀνέσχου ἡμῶν;
|
|
16
|
16
|
|
Ты́ бо єси́ Оте́цъ на́шъ, поне́же Авраа́мъ не увѣ́дѣ на́съ, и Ізра́иль не позна́ на́съ, но ты́, Го́споди, Оте́цъ на́шъ, изба́ви ны́, испе́рва и́мя твоє́ на на́съ є́сть.
|
σὺ γὰρ εἶ πατὴρ ἡμῶν, ὅτι ῾Αβραὰμ οὐκ ἔγνω ἡμᾶς, καὶ ᾿Ισραὴλ οὐκ ἐπέγνω ἡμᾶς, ἀλλὰ σύ, Κύριε, πατὴρ ἡμῶν· ρῦσαι ἡμᾶς, ἀπ᾿ ἀρχῆς τὸ ὄνομά σου ἐφ᾿ ἡμᾶς ἐστι.
|
|
17
|
17
|
|
Что́ уклони́лъ єси́ на́съ, Го́споди, от пути́ твоєго́? и ожесточи́лъ єси́ сердца́ на́ша, є́же не боя́тися тебе́? Обрати́ся ра́ди ра́бъ твои́хъ, ра́ди племе́нъ достоя́нія твоєго́,
|
τί ἐπλάνησας ἡμᾶς, Κύριε, ἀπὸ τῆς ὁδοῦ σου; ἐσκλήρυνα τὰς καρδίας ἡμῶν τοῦ μὴ φοβεῖσθαί σε; ἐπίστρεψον διὰ τοὺς δούλους σου, διὰ τὰς φυλὰς τῆς κληρονομίας σου,
|
|
18
|
18
|
|
да [поне́] ма́ло наслѣ́димъ горы́ святы́я твоєя́. Проти́вницы на́ши попра́ша святы́ню твою́:
|
ἵνα μικρὸν κληρονομήσωμεν τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου σου, οἱ ὑπεναντίοι ἡμῶν κατεπάτησαν τὸ ἁγίασμά σου.
|
|
19
|
19
|
|
бы́хомъ я́ко испе́рва, єгда́ не владѣ́лъ єси́ на́ми, ниже́ бѣ́ нарѣче́но и́мя твоє́ на на́съ.
|
ἐγενόμεθα ὡς τὸ ἀπ᾿ ἀρχῆς, ὅτε οὐκ ἦρξας ἡμῶν οὐδὲ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά σου ἐφ᾿ ἡμᾶς.
|