|
Глава 52
|
Κεφάλαιο 52
|
|
1
|
1
|
|
Воста́ни, воста́ни, Сіо́не, облецы́ся во крѣ́пость твою́, Сіо́не, и ты́ облецы́ся во сла́ву твою́, Ієрусали́ме, гра́де святы́й, ктому́ не приложи́тъ проити́ сквозѣ́ тя́ необрѣ́занный и нечи́стый.
|
ΕΞΕΓΕΙΡΟΥ ἐξεγείρου, Σιών, ἔνδυσαι τὴν ἰσχύν σου, Σιών, καὶ ἔνδυσαι τὴν δόξαν σου, ῾Ιερουσαλὴμ πόλις ἡ ἁγία· οὐκέτι προστεθήσεται διελθεῖν διὰ σοῦ ἀπερίτμητος καὶ ἀκάθαρτος.
|
|
2
|
2
|
|
Истряси́ пра́хъ и воста́ни, ся́ди, Ієрусали́ме, совлецы́ у́зу вы́и твоєя́, плѣне́ная дщи́ Сіо́ня.
|
ἐκτίναξαι τὸν χοῦν καὶ ἀνάστηθι, κάθισον, ῾Ιερουσαλήμ· ἔκδυσαι τὸν δεσμὸν τοῦ τραχήλου σου, ἡ αἰχμάλωτος θυγάτηρ Σιών.
|
|
3
|
3
|
|
Я́ко сія́ глаго́летъ Госпо́дь: ту́не про́дани бы́сте, и не сребро́мъ изба́витеся.
|
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· δωρεὰν ἐπράθητε καὶ οὐ μετὰ ἀργυρίου λυτρωθήσεσθε.
|
|
4
|
4
|
|
Та́ко глаго́летъ Госпо́дь: во Єги́петъ снидо́ша лю́діє мои́ пре́жде, є́же прише́лцемъ бы́ти та́мо, и во Ассирі́ю ну́ждею отведо́шася.
|
οὕτως λέγει Κύριος· εἰς Αἴγυπτον κατέβη ὁ λαός μου τὸ πρότερον παροικῆσαι ἐκεῖ, καὶ εἰς ᾿Ασσυρίους βίᾳ ἤχθησαν·
|
|
5
|
5
|
|
И ны́нѣ что́ здѣ́ єсте́? сія́ глаго́летъ Госпо́дь: я́ко взя́шася лю́діє мои́ ту́не, чуди́теся и пла́читеся. Та́ко глаго́летъ Госпо́дь: ва́съ ра́ди при́сно и́мя моє́ ху́лится во язы́цѣхъ.
|
καὶ νῦν τί ἐστε ὦδε; τάδε λέγει Κύριος· ὅτι ἐλήφθη ὁ λαός μου δωρεάν, θαυμάζετε καὶ ὀλολύζετε. τάδε λέγει Κύριος· δι᾿ ὑμᾶς διαπαντὸς τὸ ὄνομά μου βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσι.
|
|
6
|
6
|
|
Сего́ ра́ди позна́ютъ лю́діє мои́ и́мя моє́ въ то́й де́нь, я́ко а́зъ є́смь са́мъ глаго́ляй, ту́ є́смь.
|
διὰ τοῦτο γνώσεται ὁ λαός μου τὸ ὄνομά μου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὅτι ἐγώ εἰμι αὐτὸς ὁ λαλῶν· πάρειμι
|
|
7
|
7
|
|
Ко́ль красны́ на гора́хъ но́ги благовѣству́ющихъ ми́ръ, благовѣству́ющихъ блага́я, я́ко слы́шано сотворю́ спасе́ніє твоє́, глаго́ля: Сіо́не, воцари́тся Бо́гъ тво́й.
|
ὡς ὥρα ἐπὶ τῶν ὀρέων, ὡς πόδες εὐαγγελιζομένου ἀκοὴν εἰρήνης, ὡς εὐαγγελιζόμενος ἀγαθά, ὅτι ἀκουστὴν ποιήσω τὴν σωτηρίαν σου λέγων Σιών· βασιλεύσει σου ὁ Θεός.
|
|
8
|
8
|
|
Я́ко гла́съ храня́щихъ тя́ вознесе́ся, и гла́сомъ вку́пѣ возра́дуются: я́ко о́чи ко очесе́мъ воззря́тъ, єгда́ поми́луєтъ Госпо́дь Сіо́на.
|
ὅτι φωνὴ τῶν φυλασσόντων σε ὑψώθη, καὶ τῇ φωνῇ ἅμα εὐφρανθήσονται· ὅτι ὀφθαλμοὶ πρὸς ὀφθαλμοὺς ὄψονται, ἡνίκα ἂν ἐλεήσῃ Κύριος τὴν Σιών.
|
|
9
|
9
|
|
Да отры́гнутъ весе́ліє вку́пѣ пусты́ни Ієрусали́мскія, я́ко поми́лова Госпо́дь люді́й свои́хъ и изба́ви Ієрусали́ма:
|
ρηξάτω εὐφροσύνην ἅμα τὰ ἔρημα ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι ἠλέησε Κύριος αὐτὴν καὶ ἐρρύσατο ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
10
|
10
|
|
и откры́єтъ Госпо́дь мы́шцу свою́ святу́ю предъ всѣ́ми язы́ки, и у́зрятъ вси́ концы́ земли́ спасе́ніє, є́же от Бо́га на́шего.
|
καὶ ἀποκαλύψει Κύριος τὸν βραχίονα τὸν ἅγιον αὐτοῦ ἐνώπιον πάντων τῶν ἐθνῶν, καὶ ὄψονται πάντα ἄκρα τῆς γῆς τὴν σωτηρίαν τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
|
|
11
|
11
|
|
Отступи́те, отступи́те, изыди́те отсю́ду и нечистотѣ́ не прикаса́йтеся, изыди́те от среды́ єго́, отлучи́теся, нося́щіи сосу́ды Госпо́дни:
|
ἀπόστητε, ἀπόστητε, ἐξέλθατε ἐκεῖθεν καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῆς, ἀφορίσθητε, οἱ φέροντες τὰ σκεύη Κυρίου·
|
|
12
|
12
|
|
я́ко не съ мяте́жемъ изы́дете, ниже́ убѣжа́ніємъ по́йдете: по́йдетъ бо предъ ва́ми Госпо́дь, и собира́яй вы́ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ.
|
ὅτι οὐ μετὰ ταραχῆς ἐξελεύσεσθε, οὐδὲ φυγῇ πορεύσεσθε, προπορεύσεται γὰρ πρότερος ὑμῶν Κύριος καὶ ὁ ἐπισυνάγων ὑμᾶς Θεὸς ᾿Ισραήλ.
|
|
13
|
13
|
|
Се́, уразумѣ́єтъ о́трокъ мо́й и вознесе́тся и просла́вится зѣло́.
|
᾿Ιδοὺ συνήσει ὁ παῖς μου καὶ ὑψωθήσεται καὶ δοξασθήσεται καὶ μετεωρισθήσεται σφόδρα.
|
|
14
|
14
|
|
Я́коже ужа́снутся о тебѣ́ мно́зи, та́ко обезсла́вится от человѣ́къ ви́дъ тво́й, и сла́ва твоя́ от сыно́въ человѣ́ческихъ.
|
ὃν τρόπον ἐκστήσονται ἐπὶ σὲ πολλοὶ — οὕτως ἀδοξήσει ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων τὸ εἶδός σου καὶ ἡ δόξα σου ἀπὸ υἱῶν ἀνθρώπων —
|
|
15
|
15
|
|
Та́ко удивя́тся язы́цы мно́зи о не́мъ, и заградя́тъ ца́ріє уста́ своя́: я́ко, и́мже не возвѣсти́ся о не́мъ, у́зрятъ, и и́же не слы́шаша, уразумѣ́ютъ.
|
οὕτω θαυμάσονται ἔθνη πολλὰ ἐπ᾿ αὐτῷ, καὶ συνέξουσι βασιλεῖς τὸ στόμα αὐτῶν· ὅτι οἷς οὐκ ἀνηγγέλη περὶ αὐτοῦ, ὄψονται, καὶ οἳ οὐκ ἀκηκόασι, συνήσουσι.
|