|
Псалом 137
|
Κεφάλαιο 137
|
|
0
|
1
|
|
Псало́мъ Дави́ду, Агге́а и Заха́ріи.
|
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ, ᾿Αγγαίου καὶ Ζαχαρίου. ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΜΑΙ σοι, Κύριε, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, καὶ ἐναντίον ἀγγέλων ψαλῶ σοι, ὅτι ἤκουσας πάντα τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου.
|
|
1
|
2
|
|
Исповѣ́мся Тебѣ́, Го́споди, всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ, и предъ а́нгелы воспою́ Тебѣ́, я́ко услы́шалъ єси́ вся́ глаго́лы у́стъ мои́хъ:
|
προσκυνήσω πρὸς ναὸν ἅγιόν σου καὶ ἐξομολογήσομαι τῷ ὀνόματί σου ἐπὶ τῷ ἐλέει σου καὶ τῇ ἀληθείᾳ σου, ὅτι ἐμεγάλυνας ἐπὶ πᾶν τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν σου.
|
|
2
|
3
|
|
поклоню́ся ко хра́му свято́му Твоєму́ и исповѣ́мся и́мени Твоєму́ о ми́лости Твоє́й и и́стинѣ Твоє́й, я́ко возвели́чилъ єси́ надъ всѣ́мъ и́мя Твоє́ свято́є.
|
ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλέσωμαί σε, ταχὺ ἐπάκουσόν μου· πολυωρήσεις με ἐν ψυχῇ μου δυνάμει σου.
|
|
3
|
4
|
|
Въ о́ньже а́ще де́нь призову́ Тя, ско́ро услы́ши мя́: умно́жиши мя́ въ души́ моє́й си́лою Твоє́ю.
|
ἐξομολογησάσθωσάν σοι, Κύριε, πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, ὅτι ἤκουσαν πάντα τὰ ρήματα τοῦ στόματός σου.
|
|
4
|
5
|
|
Да исповѣ́дятся Тебѣ́, Го́споди, вси́ ца́ріє зе́мстіи, я́ко услы́шаша вся́ глаго́лы у́стъ Твои́хъ:
|
καὶ ἆσάτωσαν ἐν ταῖς ᾠδαῖς Κυρίου, ὅτι μεγάλη ἡ δόξα Κυρίου,
|
|
5
|
6
|
|
и да воспою́тъ въ путе́хъ Госпо́днихъ, я́ко ве́лія сла́ва Госпо́дня:
|
ὅτι ὑψηλὸς Κύριος καὶ τὰ ταπεινὰ ἐφορᾷ καὶ τὰ ὑψηλὰ ἀπὸ μακρόθεν γινώσκει.
|
|
6
|
7
|
|
я́ко высо́къ Госпо́дь, и смире́нныя призира́єтъ, и высо́кая издале́ча вѣ́сть.
|
ἐὰν πορευθῶ ἐν μέσῳ θλίψεως, ζήσεις με· ἐπ᾿ ὀργὴν ἐχθρῶν μου ἐξέτεινας χεῖράς σου, καὶ ἔσωσέ με ἡ δεξιά σου.
|
|
7
|
8
|
|
А́ще пойду́ посредѣ́ ско́рби, живи́ши мя́: на гнѣ́въ вра́гъ мои́хъ просте́рлъ єси́ ру́ку Твою́, и спасе́ мя десни́ца Твоя́.
|
Κύριος ἀνταποδώσει ὑπὲρ ἐμοῦ. Κύριε, τὸ ἔλεός σου εἰς τὸν αἰῶνα, τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου μὴ παρίδῃς.
|
|
8
|
|
|
Госпо́дь возда́стъ за мя́: Го́споди, ми́лость Твоя́ во вѣ́къ: дѣ́лъ руку́ Твоє́ю не пре́зри.
|