Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих.

Порівняти:

Глава 20 з 40
Глvа, к~”
Κεφάλαιο 20
1
1
И$ гл~а г~ь вс^я словеса` с^и ко мољ=сїю гл~я.
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πάντας τοὺς λόγους τούτους λέγων·
2
2
а%зъ е^смь г~ь б~ъ твои, и^зведы'и т^я эT земля` е^гљ=петъскы, эT домђ работнаго”
ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου, ὅστις ἐξήγαγόν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας.
3
3
да не бђ'дђтъ тебњ боѕи и%ни ра'звњме
οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ.
4
4
не. ни сътвори` себњ кђми'ра, и^ вся'кого подо'бїа, е^же на' нб~си горњ, и^ е^ли'ко на' земли ни'зђ, и^ е^ли'ко въ вода'хъ и^ подъ земле'ю. да ся
οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον, οὐδὲ παντὸς ὁμοίωμα, ὅσα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω καὶ ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς.
5
5
не поклони'ши и^мъ” н^и да послђж'иши и^мъ, а%зъ б^о е^смь г~ь б~ъ твои. б~ъ ревни'въ, эTдая грњхы` эTц~ъ на ча'да, дотре'тїаго и^ до четве'ртаго ро'да, ненавидящихъ мене`.
οὐ προσκυνήσεις αὐτοῖς, οὐδὲ μὴ λατρεύσεις αὐτοῖς· ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου, Θεὸς ζηλωτής, ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων ἐπὶ τέκνα, ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τοῖς μισοῦσί με
6
6
творя'и же млsть въ ты'сящах# лю'бящимъ м^я, и^ снабдя'щимъ заповњди моа`”
καὶ ποιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας τοῖς ἀγαπῶσί με καὶ τοῖς φυλάσσουσι τὰ προστάγματά μου.
7
7
Не прїе'мли имени` г~а б~а твое^го всђ'е, не ѓ^цњ'стиT б^о г~ь, прилага'ющихъ и%мя е^готђне`”
οὐ λήψει τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐπί ματαίῳ· οὐ γὰρ μὴ καθαρίσῃ Κύριος ὁ Θεός σου τὸν λαμβάνοντα τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπὶ ματαίῳ.
8
8
По'мни дн~ь сђбоTныи, ст~ити е^го
μνήσθητι τὴν ἡμέρα τῶν σαββάτων ἁγιάζειν αὐτήν.
9
9
ше'сть дн~и дњ'лаи и^ сътвори'ши в нихъ вс^я дњ'ла твоа.
ἓξ ἡμέρας ἐργᾷ καὶ ποιήσεις πάντα τὰ ἔργα σου·
10
10
а^ дн~ь сеDмы'и сђбо'та г~ђ б~ђ твое^мђ” да не сътвори'ши всего` дњ'ла во'нь. т^ы и^ сн~ъ твои, и^ дще'рь твоа`, и^ ра'бъ твои, и^ раба` твоа`, и^ во'лъ твои, и^ ѓ^сля` твое`, и^ ве'сь ско'тъ твои, и^ прише'лець твои ѓ^бита'я ё^ тебе`,
τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ σάββατα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου· οὐ ποιήσεις ἐν αὐτῇ πᾶν ἔργον, σὺ καὶ ὁ υἱός σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου, ὁ παῖς σου καὶ ἡ παιδίσκη σου, ὁβοῦς σου καὶ τὸ ὑποζύγιόν σου καὶ πᾶν κτῆνός σου καὶ ὁ προσήλυτος ὁ παροικῶν ἐν σοί.
11
11
зане` в шести` дн~ех# сътвори` г~ь нб~о и^ землю`, мо'ре и^ вс^я ја%же на ниX. и^ почи` въ дн~ь сеDмы'и. сего ради блsви г~ь дн~ь сеDмы'и и^ ѓ^ст~и е^го”
ἐν γὰρ ἓξ ἡμέραις ἐποίησε Κύριος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς καὶ κατέπαυσε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ· διὰ τοῦτο εὐλόγησε Κύριος τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμην καὶ ἡγίασεν αὐτήν.
12
12
Чт^и эTц~а твое^го, и^ мт~рь твою`, да бл~гот^и бђ'детъ. и^ долголњтенъ бђ'деши на земли` бла'ѕњ, ю'же г~ь б~ъ твой даs тебњ”
τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου, ἵνα εὖ σοι γένηται, καὶ ἵνα μακροχρόνιος γένῃ ἐπὶ τῆς γῆς τῆς ἀγαθῆς, ἧς Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι.
13
13
Не ё^бїи
οὐ μοιχεύσεις.
14
14
не любодњ'и
οὐ κλέψεις.
15
15
не ё^кра'ди,
οὐ φονεύσεις.
16
16
не послђшествђ'и на дрђ'га свое^го свњдњтельства ло'жна”
οὐ ψευδομαρτυρήσεις κατὰ τοῦ πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδῆ.
17
17
Не пожела'и жены` и%скренеготвое^го, не пожела'и домђ бли'жнеготвое^го, н^и села` е^го, н^и раба` е^го, н^и рабы`ни е^го, н^и вола` е^го, н^и ѓ^сла` е^го, н^и всего скота` е^го, н^и все` е^ли'ко бли'жнеготвое^го”
οὐκ ἐπιθυμήσεις τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου. οὐκ ἐπιθυμήσεις τὴν οἰκίαν τοῦ πλησίον σου οὔτε τὸν ἀγρὸν αὐτοῦ οὔτε τὸν παῖδα αὐτοῦ οὔτε τὴν παιδίσκην αὐτοῦ οὔτε τοῦ βοὸς αὐτοῦ οὔτε τοῦ ὑποζυγίου αὐτοῦ οὔτε παντὸς κτήνους αὐτοῦ οὔτε ὅσα τῷ πλησίον σου ἐστί.
18
18
Вси' же лю'дїе смотря'хђ гла'са и^ свњщъ, и^ гласа трђ'бнаго, и^ горђ` кђря`щђся, и^ ё^боа'шася вс^и лю'дїе ста'ша пода'лњ”
Καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἑώρα τὴν φωνὴν καὶ τὰς λαμπάδας καὶ τὴν φωνὴν τῆς σάλπιγγος καὶ τὸ ὄρος τὸ καπνίζον· φοβηθέντες δὲ πᾶς ὁ λαὸς ἔστησαν μακρόθεν.
19
19
И$ реко'ша мољ=сїю гл~и т^ы с на'ми, да не гл~етъ к наM б~ъ да не когда` ё^мреM”
καὶ εἶπαν πρὸς Μωυσῆν· λάλησον σὺ ἡμῖν, καὶ μὴ λαλείτω πρὸς ἡμᾶς ὁ Θεός, μὴ ἀποθάνωμεν.
20
20
Рече же и^мъ мољ=сїи ё^пова'ите не бо'итеся и^скђше'нїа бо ради. прїиде б~ъ к ва'мъ, ја%ко да бђ'детъ стра'хъ е^го въ ва'съ, да не съгрњша'ете”
καὶ λέγει αὐτοῖς Μωυσῆς· θαρσεῖτε, ἕνεκεν γὰρ τοῦ πειράσαι ὑμᾶς παρεγενήθη ὁ Θεὸς πρὸς ὑμᾶς, ὅπως ἂν γένηται ὁ φόβος αὐτοῦ ἐν ὑμῖν, ἵνα μὴ ἁμαρτάνητε.
21
21
Стоа'хђ же вс^и лю'дїе пода'лњ. мољ=сїи же вни'де въ мглђ`, и^дњже бя'ше г~ь”
εἱστήκει δὲ ὁ λαὸς μακρόθεν, Μωυσῆς δὲ εἰσῆλθεν εἰς τὸν γνόφον, οὗ ἦν ὁ Θεός.
22
22
И$ рече г~ь къ мољ=сїю. с^е рцы` до'мђ і^а'ковлю. и^ възвњсти` сн~омъ і^и~левым#. в^ы ви'дњсте, ја%ко с нб~се гл~ахъ к ваM.
εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· τάδε ἐρεῖς τῷ οἴκῳ ᾿Ιακὼβ καὶ ἀναγγελεῖς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· ὑμεῖς ἑωράκατε ὅτι ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λελάληκα πρὸς ὑμᾶς·
23
23
да не сътвори'те себњ са'ми бого'въ сре'бреныхъ, и^ бого'въ златыхъ не сътворите сами себњ”
οὐ ποιήσετε ὑμῖν αὐτοῖς θεοὺς ἀργυροῦς καὶ θεοὺς χρυσοῦς οὐ ποιήσετε ὑμῖν αὐτοῖς.
24
24
ѓ^лъта'ра съ земли`, да сътвори'те м^и. и^ положи'те на не'мъ, вс^есъжеже'нїа и^ сп~се'нїа ваша. ѓ%вца, и^ те'лца ваша, на вся'комъ мњстњ. и^дњже нарекђ` и%мя мое, т^ђ и^ прїидђ к тебњ, и благосло'влю т^я”
θυσιαστήριον ἐκ γῆς ποιήσετέ μοι καὶ θύσετε ἐπ᾿ αὐτοῦ τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν καὶ τὰ σωτήρια ὑμῶν καὶ τὰ πρόβατα καὶ τοὺς μόσχους ὑμῶν ἐν παντὶ τόπῳ, οὗ ἐὰν ἐπονομάσω τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ, καὶ ἥξω πρὸς σὲ καὶ εὐλογήσω σε.
25
25
А/ще же ѓ^лта'ръ эT ка'менїа сътвори'ши м^и, да не гла'диши е^го сњчивомъ, сњ'чиво б^о свое а%ще възложи'ши наn, т^о ѓ^скверъни'ши
ἐὰν δὲ θυσιαστήριον ἐκ λίθων ποιῇς μοι, οὐκ οἰκοδομήσεις αὐτοὺς τμητούς· τὸ γὰρ ἐγχειρίδιόν σου ἐπιβέβληκας ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ μεμίανται.
26
26
и&. да не въсхо'диши на стоя'ла ѓ^лъта'ра мое^го, ја^ко да не ја%ви'ши ѓ^сквръне'нїя свое^го на немъ”
οὐκ ἀναβήσῃ ἐν ἀναβαθμίσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν μου, ὅπως ἂν μὴ ἀποκαλύψῃς τὴν ἀσχημοσύνην σου ἐπ᾿ αὐτοῦ.

Глава 20 з 40
Старий Заповіт

• Бут. • Вих.