1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
|
Глvа, џ~”
|
Κεφάλαιο 9
|
|
1
|
1
|
|
И$ рече г~ь къ мољ=сїю, въни'ди къ фараѓ'нђ, и^ рцы` е^мђ” Си'це гл~ет# г~ь б~ъ е^вре'искїи эTпђсти` лю'ди моя, да м^и помо'лятся”
|
ΕΙΠΕ δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· εἴσελθε πρὸς Φαραὼ καὶ ἐρεῖς αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν ῾Εβραίων· ἐξαπόστειλον τὸν λαόν μου, ἵνα μοι λατρεύσωσιν·
|
|
2
|
2
|
|
А/ще ли не хо'щеши эTпђсти' ти лю'дїи мои^хъ, но и^ еще` и^хъ ё^дръжи'ши,
|
εἰ μὲν οὖν μή βούλει ἐξαποστεῖλαι τὸν λαόν μου, ἀλλὰ ἔτι ἐγκρατεῖς αὐτοῦ,
|
|
3
|
3
|
|
с^е рђка` гн~я. на ско'ты твоя в по'ляхъ, и^ на ко'ня, и^ на ѓ^слы`, и^ на вельблю'ды и^ на говя'да, и^ на ѓ'вца, смр~ть вели'кђ ѕњло”
|
ἰδοὺ χεὶρ Κυρίου ἐπέσται ἐν τοῖς κτήνεσί σου τοῖς ἐν τοῖς πεδίοις, ἔν τε τοῖς ἵπποις καὶ ἐν τοῖς ὑποζυγίοις καὶ ταῖς καμήλοις καὶ βουσὶ καὶ προβάτοις, θάνατος μέγας σφόδρα.
|
|
4
|
4
|
|
И$ ди'вна сътворю` себе` а%зъ в той часъ междђ` ско'ты е^гљ=петъскими, и^ междђ ско'ты сн~овъ і^ил~евыхъ. и^ н^и е^ді'но же ё^мретъ эT всњхъ скотъ сн~овъ і^и~льскыхъ”
|
καὶ παραδοξάσω ἐγὼ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀνὰ μέσον τῶν κτηνῶν τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἀνὰ μέσον τῶν κτηνῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ· οὐ τελευτήσει ἀπὸ πάντων τῶν τοῦ ᾿Ισραὴλ υἱῶν ρητόν.
|
|
5
|
5
|
|
И$ даде г~ь б~ъ заро'къ гл~я, въ ё^трънїи дн~ь сътвори'тъ г~ь б~ъ слово с^е на земли`”
|
καὶ ἔδωκεν ὁ Θεὸς ὅρον λέγων· ἐν τῇ αὔριον ποιήσει Κύριος τὸ ρῆμα τοῦτο ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
6
|
6
|
|
И$ сътвори` г~ь с^е сло'во на ё^трїи, и^змре ве'сь скотъ е^гљ=пет#скыи, а^ эT скота' же сн~овъ і^и~левњхъ не ё^мре н^и е^ді'но”
|
καὶ ἐποίησε Κύριος τὸ ρῆμα τοῦτο τῇ ἐπαύριον, καὶ ἐτελεύτησε πάντα τὰ κτήνη τῶν Αἰγυπτίων, ἀπὸ δὲ τῶν κτηνῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ οὐκ ἐτελεύτησεν οὐδέν.
|
|
7
|
7
|
|
Ви'дњв же фараѓn ја%ко эT ско'тъ сн~овъ і^и~левыхъ не ё%мре ни е^дїно, ѓ^тяжча` срDце фараѓ'нђ, и^ не эTпђсти` людїи”
|
ἰδὼν δὲ Φαραὼ ὅτι οὐκ ἐτελεύτησεν ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ οὐδέν, ἐβαρύνθη ἡ καρδία Φαραώ, καὶ οὐκ ἐξαπέστειλε τὸν λαόν.
|
|
8
|
8
|
|
И$ рече б~ъ къ мољ=сїю і^ а^а^ро'нђ гл~я” Възми'те себњ по'лны рђцњ пе'пела пе'щнаго, да въсы'плетъ и& мољ=сїи, къ нб~си преD фараѓ'номъ, и^ преD мђжъми е^го”
|
Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων· λάβετε ὑμεῖς πλήρεις τὰς χεῖρας αἰθάλης καμιναίας, καὶ πασάτω Μωυσῆς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐναντίον Φαραὼ καὶ ἐναντίον τῶν θεραπόντων αὐτοῦ,
|
|
9
|
9
|
|
И$ да бђ'детъ праX по все'и земли` е^гљ=петъстњи” И$ да бђ'детъ на чл~цњх# и^ на скотњхъ, гно'иныя стрђ'пы, вели'кы на чл~цњхъ, и^ на скотњхъ, и^ по все'и земли` е^гљ=петъстњи”
|
καὶ γενηθήτω κονιορτὸς ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν Αἰγύπτου, καὶ ἔσται ἐπὶ τούς ἀνθρώπους καὶ ἐπὶ τὰ τετράποδα ἕλκη, φλυκτίδες ἀναζέουσαι, ἔν τε τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἐν τοῖς τετράποσι καὶ ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου.
|
|
10
|
10
|
|
И$ взя'тъ пе'пелъ пе'щныи преD фараѓ'номъ, и^ всы'па мољ=сїи къ нб~си, и^ бы'ша гно'иныя стрђ'пы, горя'щїи. на чл~цњхъ и^ на скотњхъ”
|
καὶ ἔλαβε τὴν αἰθάλην τῆς καμιναίας ἐναντίον Φαραώ, καὶ ἔπασεν αὐτὴν Μωυσῆς εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ἐγένετο ἕλκη, φλυκτίδες ἀναζέουσαι, ἔν τε τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἐν τοῖς τετράποσι.
|
|
11
|
11
|
|
И$ не можа'хђ волъхвы стоя'ти преD мољ=сїѓM стрђ'повъ ради” Бы'ша б^о стрђп'ы на во'лъхвњхъ, и^ на все'и земли` е^гљ=петъстњи”
|
καὶ οὐκ ἠδύναντο οἱ φαρμακοὶ στῆναι ἐναντίον Μωυσῆ διὰ τὰ ἕλκη· ἐγένετο γὰρ τὰ ἕλκη ἐν τοῖς φαρμακοῖς καὶ ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτῳ.
|
|
12
|
12
|
|
ѓ^жесточи' же г~ь срDцефараѓ'ново, и^не послђш'а и^хъ, ја%коже повелњ г~ь мољ=сїю”
|
ἐσκλήρυνε δὲ Κύριος τὴν καρδίαν Φαραώ, καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτῶν, καθὰ συνέταξε Κύριος.
|
|
13
|
13
|
|
И$рече г~ь къ мољ=сїю въста'въ заё^тра, ста'ни преD фараѓ'номъ, и^ рцы к немђ`” Си'це гл~етъ г~ь бг~ъ е^врњ'искыи” эTпђсти` лю'ди моа` да ми ся помо'ляT
|
Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ὄρθρισον τὸ πρωΐ καὶ στῆθι ἐναντίον Φαραὼ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν ῾Εβραίων· ἐξαπόστειλον τὸν λαόν μου, ἵνα λατρεύσωσί μοι·
|
|
14
|
14
|
|
в сїи б^о часъ” и^спђщђ` вс^я ка'зни моя` въ срDце твое, и^ рабовъ твои^хъ, и^ людїи твои^хъ, да ё^вњси, ја%ко нњсть и%нъ б~ъ ја%коже а%зъ по все'и земли`” Н
|
ἐν τῷ γὰρ νῦν καιρῷ ἐγὼ ἐξαποστέλλω πάντα τὰ συναντήματά μου εἰς τὴν καρδίαν σου καὶ τῶν θεραπόντων σου καὶ τοῦ λαοῦ σου, ἵνα εἰδῇς ὅτι οὐκ ἔστιν ὡς ἐγὼ ἄλλος ἐν πάσῃ τῇ γῇ·
|
|
15
|
15
|
|
Нн~њ ё^бо пђщђ рђ'кђ мою и^ побїю` т^я, и^ лю'ди твоа` и^зморю` мо'ром#, и^ потреби'шися эT земля`”
|
νῦν γὰρ ἀποστείλας τὴν χεῖρα πατάξω σε, καὶ τὸν λαόν σου θανατώσω, καὶ ἐκτριβήσῃ ἀπὸ τῆς γῆς·
|
|
16
|
16
|
|
И сего б^о ради пощадњся досе'лњ, да покажђ тобо'ю крњпость мою`” И$ ја^ко проповњ'сться и%мя мое` по все'и земли'”
|
καὶ ἕνεκεν τούτου διετηρήθης, ἵνα ἐνδείξωμαι ἐν σοὶ τὴν ἰσχύν μου, καὶ ὅπως διαγγελῇ τὸ ὄνομά μου ἐν πάσῃ τῇ γῇ.
|
|
17
|
17
|
|
А/ще ё^боты` с^е твори'ши лю'демъ мои^мъ, и^ не эTпђстиши иX”
|
ἔτι οὖν σὺ ἐμποιῇ τοῦ λαοῦ μου τοῦ μὴ ἐξαποστεῖλαι αὐτούς;
|
|
18
|
18
|
|
Се^ а'зъ и^спђщђ в то'и же часъ ё^тро гра'дъ мно'гъ ѕњло” ЈА/ковъ же нњсть былъ въ е^гљ=птњ, эT него'же дн~е ја%ко сътвори'ся и^ до днsе”
|
ἰδοὺ ἐγὼ ὕω ταύτην τὴν ὥραν αὔριον χάλαζαν πολλὴν σφόδρα, ἥτις τοιαύτη οὐ γέγονεν ἐν Αἰγύπτῳ, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἔκτισται ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
|
|
19
|
19
|
|
Нн~њ ё^бо потщи'ся събра'ти ве'сь скотъ свои, и^ все е^же ти е^сть на' поли. вси' бо чл~цы и^ скоти, і^ и^же сђть на' поли, а%ще не вни'дђтъ въ домы`. паде'тъ же ли на ня гра'дъ и^змрђтъ” Оу^боя'вши
|
νῦν οὖν κατάσπευσον συναγαγεῖν τὰ κτήνη σου καὶ ὅσα σοί ἐστιν ἐν τῷ πεδίῳ· πάντες γὰρ οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ κτήνη, ὅσα ἐὰν εὑρεθῇ ἐν τοῖς πεδίοις καὶ μὴ εἰσέλθῃ εἰς οἰκίαν, πέσῃ δὲ ἐπ᾿ αὐτὰ ἡ χάλαζα, τελευτήσει.
|
|
20
|
20
|
|
Иже ся сло'ва гнsя эT мђжїи фараѓ'новыX. въгна'ша скоты своа въ домы`,
|
ὁ φοβούμενος τὸ ρῆμα Κυρίου τῶν θεραπόντων Φαραὼ συνήγαγε τὰ κτήνη αὐτοῦ εἰς τοὺς οἴκους·
|
|
21
|
21
|
|
а^ и^же не прїа'ша сло'ва гн~я въ ё^мњ, сїи ѓ^ста'виша скоты своа` на' поли”
|
ὃς δὲ μὴ προσέσχε τῇ διανοίᾳ εἰς τὸ ρῆμα Κυρίου, ἀφῆκε τὰ κτήνη ἐν τοῖς πεδίοις.
|
|
22
|
22
|
|
И$ рече г~ь къ мољ=сїю, простри' рђ'кђ на нб~о, и^ да бђ'детъ гра'дъ по все'и земли` е^гљ=петъстњи, на чл~кы, и^ на скоты, и^ на всю` травђ` земнђ'ю”
|
εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ἔσται χάλαζα ἐπὶ πᾶσαν γῆν Αἰγύπτου, ἐπί τε τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὰ κτήνη καὶ ἐπὶ πᾶσαν βοτάνην τὴν ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
23
|
23
|
|
Простре' же мољ=сїи рђкђ на нб~о, г~ь же дасть глаs гро'ма, и^ гра'дъ, и^ ѓ'гнь течя'ше по земли`. и^ надожди` г~ь гра'дъ, по все'и земли` е^гљ=пеTстњй”
|
ἐξέτεινε δὲ Μωυσῆς τὴν χεῖρα εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ Κύριος ἔδωκε φωνὰς καὶ χάλαζαν, καὶ διέτρεχε τὸ πῦρ ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἔβρεξε Κύριος χάλαζαν ἐπὶ πᾶσαν γῆν Αἰγύπτου.
|
|
24
|
24
|
|
Бњ же гра'дъ и^ ѓ^гнь горя'ше въ гра'дњ, и^ граD же мноh ѕњло ѕњло, ја%ковъ же не бысть си'цевъ въ е^гљ=птњ. понелико, и^ бы'ша лю'ди в немъ”
|
ἦν δὲ ἡ χάλαζα καὶ τὸ πῦρ φλογίζον ἐν τῇ χαλάζῃ· ἡ δὲ χάλαζα πολλὴ σφόδρα, ἥτις τοιαύτη οὐ γέγονεν ἐν Αἰγύπτῳ, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας γεγένηται ἐπ᾿ αὐτῆς ἔθνος.
|
|
25
|
25
|
|
И$зби' же граD вс^ю зе'млю е^гљ=петъскђю, эT чл~ка и^ до ско'та, и^ вс^е и^же бя'ше на' поли, и^ вс^ю травђ земнђ'ю и^збилъ граD”И$вс^едре'во по'льное, сътре гра'дъ,
|
ἐπάταξε δὲ ἡ χάλαζα ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, καὶ πᾶσαν βοτάνην τὴν ἐν τῷ πεδίῳ ἐπάταξεν ἡ χάλαζα, καὶ πάντα τὰ ξύλα τὰ ἐν τοῖς πεδίοις συνέτριψεν ἡ χάλαζα·
|
|
26
|
26
|
|
ра'звњ земля` гесе'мъски и^дњже бя'хђ сн~ове і^ил~евы не бысть граD”
|
πλὴν ἐν γῇ Γεσέμ, οὗ ἦσαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, οὐκ ἐγένετο ἡ χάλαζα.
|
|
27
|
27
|
|
Посла' же фараѓ'нъ, и^ призва` мољ=сїя, і^ а^а^ро'на. и^ рече и'ма, съгрњшихъ до нн~њ, г~ь пра'веденъ, а%з же и^ лю'дїе мои` безако'нни,
|
ἀποστείλας δὲ Φαραώ ἐκάλεσε Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἡμάρτηκα τὸ νῦν· ὁ Κύριος δίκαιος, ἐγὼ δὲ καὶ ὁ λαός μου ἀσεβεῖς.
|
|
28
|
28
|
|
моли'теся за мя къ г~ђ даб^ы преста'ли гро'ми бж~їи, и^граD,и^ѓ^гнь на земли`, и^ эTпђщђ в^ы и^ ктомђ` не приложи'те премеDлити”
|
εὔξασθε οὖν περὶ ἐμοῦ πρὸς Κύριον, καὶ παυσάσθω τοῦ γενηθῆναι φωνὰς Θεοῦ καὶ χάλαζαν καὶ πῦρ· καὶ ἐξαποστελῶ ὑμᾶς, καὶ οὐκέτι προστεθήσεσθε μένειν.
|
|
29
|
29
|
|
Рече же е^мђ мољ=сїи, ја%ко и^зы'дђ и^зъ града, и^ въздви'гнђ рђцњ на нб~о къ гв~и, и^ гро'ми ё^ста'нђтъ, гра'да и^ дожда не бђ'детъ ктомђ” И$ да ё^вњси, ја^ко гнsя е^сть земля`.
|
εἶπε δὲ αὐτῷ Μωυσῆς· ὡς ἂν ἐξέλθω τὴν πόλιν, ἐκπετάσω τὰς χεῖράς μου πρὸς τὸν Κύριον, καὶ αἱ φωναὶ παύσονται, καὶ ἡ χάλαζα καὶ ὁ ὑετὸς οὐκ ἔσται ἔτι, ἵνα γνῷς ὅτι τοῦ Κυρίου ἡ γῆ.
|
|
30
|
30
|
|
ты' же и^ раби` твои`, вњмъ ја%ко николи'же ё^боя'стеся г~а”
|
καὶ σὺ καὶ οἱ θεράποντές σου, ἐπίσταμαι ὅτι οὐδέπω πεφόβησθε τὸν Κύριον.
|
|
31
|
31
|
|
Ле'н же и^ ја^чме'нь поби'тъ е^сть, ја^чмень ё^бо и^спђщаше кла'сы, а^ ле'н же процвњташе
|
τὸ δὲ λίνον καὶ ἡ κριθὴ ἐπλήγη· ἡ γὰρ κριθὴ παρεστηκυῖα, τὸ δὲ λίνον σπερματίζον.
|
|
32
|
32
|
|
пшеница же и^ жито не и^згыбнета по'знDы бо бя'ше”
|
ὁ δὲ πυρὸς καὶ ἡ ὀλύρα οὐκ ἐπλήγησαν, ὄψιμα γὰρ ἦν.
|
|
33
|
33
|
|
И$сшеD же мољ=сїи эT фараѓ'на и^з гра'да, и^ въздви'же рђцњ свои` къ г~ђ, и^ преста'ша гро'мове, и^ граD, и^ дождъ не ё^ка'нђ на' землю бо'лее”
|
ἐξῆλθε δὲ Μωυσῆς ἀπὸ Φαραὼ ἐκτὸς τῆς πόλεως καὶ ἐξέτεινε τὰς χεῖρας πρὸς Κύριον, καὶ αἱ φωναὶ ἐπαύσαντο καὶ ἡ χάλαζα, καὶ ὁ ὑετὸς οὐκ ἔσταξεν ἔτι ἐπὶ τὴν γῆν.
|
|
34
|
34
|
|
Ви'дњв же фараѓ'нъ, ја%ко преста до'ждъ, и^ гра'дъ, и^ гро'ми, и^ приложи` съгрњши'ти е^ще, и^ ѓ'тягча срDце е^мђ. и^ мђжїи
|
ἰδὼν δὲ Φαραὼ ὅτι πέπαυται ὁ ὑετὸς καὶ ἡ χάλαζα καὶ αἱ φωναί, προσέθετο τοῦ ἁμαρτάνειν καὶ ἐβάρυνεν αὐτοῦ τὴν καρδίαν καὶ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ.
|
|
35
|
35
|
|
е^го, ѓ^жесточа' же срDце е^го, и^ рабо'въ е^го, и^ не эTпђсти` сн~овъ і^ил~евыхъ, ја^коже гл~а г~ь къ мољ=сїю”
|
καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδία Φαραώ, καὶ οὐκ ἐξαπέστειλε τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ, καθάπερ ἐλάλησε Κύριος τῷ Μωυσῇ.
|