Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих.

Порівняти:

Глава 34 з 40
Гл~а, л~д”
Κεφάλαιο 34
1
1
И$ рече г~ь къ мољ=сїю, и^стеши` себњ дв^њ до'сцњ ка'меннњ, ја%цњ бњ'ста и^ пе'рвње, и^ възы'ди къ мн^њ на горђ`. да въпишђ` словеса` на до'скђ, јаже бњша на пе'рвђю до'скђ, ја^же е^си съкрђшилъ”
ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· λάξευσον σεαυτῷ δύο πλάκας λιθίνας, καθὼς καὶ αἱ πρῶται καὶ ἀνάβηθι πρός με εἰς τὸ ὄρος, καὶ γράψω ἐπὶ τῶν πλακῶν τὰ ρήματα, ἃ ἦν ἐν ταῖς πλαξὶ ταῖς πρώταις, αἷς συνέτριψας.
2
2
Бђди же гото'въ заё%тра, да възы'деши на горђ` сина'искђю, и^ ста'неши т^ђ, на ве'рсњ горы`.
καὶ γίνου ἕτοιμος εἰς τὸ πρωΐ καὶ ἀναβήσῃ ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινὰ καὶ στήσει μοι ἐκεῖ ἐπ᾿ ἄκρου τοῦ ὄρους.
3
3
и^ да никто'же възы'детъ с тобо'ю, ни да ся ја%ви'тъ кт^о в сей горњ, и^ ѓ^вца и^ говя'да, да ся не пасђтъ, близь горы` тоя`”
καὶ μηδεὶς ἀναβήτω μετὰ σοῦ μηδὲ ὀφθήτω ἐν παντὶ τῷ ὄρει· καὶ τὰ πρόβατα καὶ βόες μὴ νεμέσθωσαν πλησίον τοῦ ὄρους ἐκείνου.
4
4
І$ и^стеса` дв^њ до'сцњ ка'менны, ја%цњ же и^ прь'вњи, и^ ё^ра'ни мољ=сїи заё%тра, и^ възы'де на горђ` сина'искђю, ја%коже завњща` е^мђ г~ь. и^ възя'тъ мољ=сїи съ собо'ю дв^њ до'сцњ ка'меннњ”
καὶ ἐλάξευσε δύο πλάκας λιθίνας, καθάπερ καὶ αἱ πρῶται· καὶ ὀρθρίσας Μωυσῆς ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος τὸ Σινά, καθότι συνέταξεν αὐτῷ Κύριος· καὶ ἔλαβε Μωυσῆς τὰς δύο πλάκας τὰς λιθίνας.
5
5
И$ съни'де г~ь въ ѓ%блацњ, и^ ста` пред ни'мъ т^ђ, и^ възва` и%менемъ гн~имъ.
καὶ κατέβη Κύριος ἐν νεφέλῃ καὶ παρέστη αὐτῷ ἐκεῖ· καὶ ἐκάλεσε τῷ ὀνόματι Κυρίου.
6
6
и^ минђ` г~ь предъ лице'мъ е^го” И$ призва` г~а, г~ь б~ъ ще'дръ, и^ млsтив#, терпелиv і^ и'стиненъ,
καὶ παρῆλθε Κύριος πρὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἐκάλεσε· Κύριος ὁ Θεὸς οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινός,
7
7
пра'вдђ снабдя` и^ творя'и млsть въ ты'сящахъ, эTмщаа безако'нїя и^ непра'вды, и^ грњхи`, и^ не потреби'тся вина` е^го, възлага'а грњхи` эTц~ъ на ча'да, и^ на сн~ы сн~овъ, дотре'тїяго и^ до четве'ртаго ро'дђ.
καὶ δικαιοσύνην διατηρῶν καὶ ἔλεος εἰς χιλιάδας, ἀφαιρῶν ἀνομίας καὶ ἀδικίας καὶ ἁμαρτίας, καὶ οὐ καθαριεῖ τὸν ἔνοχον, ἐπάγων ἀνομίας πατέρων ἐπὶ τέκνα καὶ ἐπὶ τέκνα τέκνων, ἐπὶ τρίτην καὶ τετάρτην γενεάν.
8
8
и^ потща'вся мољ=сїи, преклони'ся до земля`, и^ поклони'ся б~ђ,
καὶ σπεύσας Μωυσῆς, κύψας ἐπὶ τὴν γῆν προσεκύνησε
9
9
и^ рече. а%ще ѓ^брњто'хъ блгDть предъ тобо'ю молю` ти ся г~и да и'деши с на'ми, лю'дїе б^о же'стоковыи` сђть, да ѓ^ста'виши грњхи` и^ непра'вости наша, и^ да бђ'демъ твои`”
καὶ εἶπεν· εἰ εὕρηκα χάριν ἐνώπιόν σου, συμπορευθήτω ὁ Κύριός μου μεθ᾿ ἡμῶν· ὁ λαὸς γὰρ σκληροτράχηλός ἐστι, καὶ ἀφελεῖς σὺ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ τὰς ἀνομίας ἡμῶν, καὶ ἐσόμεθα σοί.
10
10
И$ рече г~ь къ мољ=сїю, с^е а'зъ полага'ю тебњ завњтъ, преD всњми людми` твои^ми, сътворю` вели'кая и^ сла'вная, ја^коваже не бњша по все'и земли`. н^и въ всњхъ страна'хъ, н^и въ всњхъ ја%зы'цехъ, и^ ё%зрятъ вс^и лю'дїе в ни'хже сђть дњла гн~я, ја%коже чю'дна сђть, ја%же сътворю` а%зъ тебњ.
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἰδοὺ ἐγὼ τίθημί σοι διαθήκην· ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ σου ποιήσω ἔνδοξα, ἃ οὐ γέγονεν ἐν πάσῃ τῇ γῇ καὶ ἐν παντὶ ἔθνει, καὶ ὄψεται πᾶς ὁ λαός, ἐν οἷς εἶ σύ, τὰ ἔργα Κυρίου, ὅτι θαυμαστά ἐστιν, ἃ ἐγὼ ποιήσω σοι.
11
11
вънми же т^ы вс^е е^ли'ко а%зъ заповњ'даю тебњ” Се а%зъ эTженђ` предъ лице'мъ вашиM, а^морре'я, и^ ханане'я, и^ хетџе'я и^ ферезе'я, и^ еве'я, и^ гергесе'я, и^ евђсе'я”
πρόσεχε σὺ πάντα, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι. ἰδοὺ ἐγὼ ἐκβάλλω πρὸ προσώπου ὑμῶν τὸν ᾿Αμορραῖον καὶ Χαναναῖον καὶ Φερεζαῖον καὶ Χετταῖον καὶ Εὐαῖον καὶ Γεργεσαῖον καὶ ᾿Ιεβουσαῖον·
12
12
Во'нми себњ самъ, да не когда` завњща'еши завњтъ сњдя'щиM на земли`. в ню'же вни'деши, да не бђдетъ събла'знъ въ васъ” И$
πρόσεχε σεαυτῷ, μή ποτε θῇς διαθήκην τοῖς ἐγκαθημένοις ἐπὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν εἰσπορεύῃ εἰς αὐτήν, μή σοι γένηται πρόσκομμα ἐν ὑμῖν.
13
13
ѓ%лтаря и^хъ разсы'плете, и^ кђми'ры иX да съкрђши'те, и^ сады` и^хъ да посњче'те и^ вая'нїя бо'гъ иX, да съжеже'те на ѓ^гни`” да ся
τούς βωμοὺς αὐτῶν καθελεῖτε καὶ τάς στήλας αὐτῶν συντρίψετε καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν ἐκκόψετε, καὶ τὰ γλυπτὰ τῶν θεῶν αὐτῶν κατακαύσετε ἐν πυρί·
14
14
не поклони'те богђ и%номђ, г~ь б~ъ ревно и%мя. б~ъ ревниv е^сть,
οὐ γὰρ μὴ προσκυνήσητε θεοῖς ἑτέροις· ὁ γὰρ Κύριος ὁ Θεὸς ζηλωτὸν ὄνομα, Θεὸς ζηλωτής ἐστι.
15
15
да не когда` завњща'еши завTњ сњдя'щимъ на земли`, и^ съвратяTся въ слњдъ бого'въ и^хъ, и^ требђ положа'тъ бого'мъ и^хъ, и^ възовђт'ъ т^я, і^ я'си тре'бђ и^хъ.
μή ποτε θῇς διαθήκην τοῖς ἐγκαθημένοις ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἐκπορνεύσωσιν ὀπίσω τῶν θεῶν αὐτῶν καὶ θύσωσι τοῖς θεοῖς αὐτῶν, καὶ καλέσωσί σε, καὶ φάγῃς τῶν αἱμάτων αὐτῶν,
16
16
и^ по'имеши дще'ри и^хъ сн~омъ твои^мъ, и^ дще'ри твоя`, даси` сн~омъ и^хъ, и^ съвратя'тся дще'ри твоя` въ слњдъ бого'въ и^хъ, и^ сн~ове твои` съвратяTся въ слњдъ бого'въ и^хъ”
καὶ λάβῃς τῶν θυγατέρων αὐτῶν τοῖς υἱοῖς σου καὶ τῶν θυγατέρων σου δῷς τοῖς υἱοῖς αὐτῶν, καὶ ἐκπορνεύσωσιν αἱ θυγατέρες σου ὀπίσω τῶν θεῶν αὐτῶν, καὶ ἐκπορνεύσωσιν οἱ υἱοί σου ὀπίσω τῶν θεῶν αὐτῶν.
17
17
И бо'гъ сълїя%нъ да не сътвори'ши себњ,
καὶ θεοὺς χωνευτοὺς οὐ ποιήσεις σεαυτῷ.
18
18
пра'здникъ ѓ^прњсночныи снабди'ши. з~, дн~їи да я'си ѓ^прњснокы, ја^коже т^и заповњдахъ вс^я лњта в но'выи мцsъ, въ мцsъ б^о новы'и. и^зше'лъ е^си эT земля` е^гљ=петскы”
καὶ τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων φυλάξῃ· ἑπτὰ ἡμέρας φαγῇ ἄζυμα, καθάπερ ἐντέταλμαί σοι, εἰς τὸν καιρὸν ἐν μηνὶ τῶν νέων· ἐν γὰρ μηνὶ τῶν νέων ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου.
19
19
Вся'къ эTверза'яи` ложесна мн^њ мђжеска полђ да бђдетъ первене'цъ те'лца, и^
πᾶν διανοῖγον μήτραν ἐμοί, τὰ ἀρσενικά, πᾶν πρωτότοκον μόσχου καὶ πρωτότοκον προβάτου.
20
20
первене'цъ а%гньца, первене'цъ ѓ^сля'те и^змњни'ши ѓ^вце'ю, а%ще ли не и^змњни'ши, т^о цњ'нђ е^го даси`. и^ вся'къ перве'нецъ сн~овъ твои^хъ и^змњни'ши, да ся не я^ви'ши предо мно'ю то'щъ”
καὶ πρωτότοκον ὑποζυγίου λυτρώσῃ προβάτῳ· ἐὰν δὲ μὴ λυτρώσῃ αὐτό, τιμὴν δώσεις. πᾶν πρωτότοκον τῶν υἱῶν σου λυτρώσῃ· οὐκ ὀφθήση ἐνώπιόν μου κενός.
21
21
В ше'сть днїи дњ'лае^ши. въ седмы'и же дн~ь да почї'еши, сњя'твы, и^ жа'твы
ἓξ ἡμέρας ἐργᾷ, τῇ δὲ ἑβδόμῃ καταπαύσεις· τῷ σπόρῳ καὶ τῷ ἀμήτῳ κατάπαυσις.
22
22
преста'неши. и^ вели'къ дн~ь недњ'ленъ да сътвори'ши м^и, нача'ла жа'твъ пшени'ца. и^ вели'къ дн~ь съвокђпле'нїя посредњ лњта”
καὶ ἑορτὴν ἑβδομάδων ποιήσεις μοι, ἀρχὴν θερισμοῦ πυροῦ, καὶ ἑορτὴν συναγωγῆς μεσοῦντος τοῦ ἐνιαυτοῦ.
23
23
Въ тр^и времена` в лњтњ, да ся ја%ви'тъ вся'къ мђжескъ полъ твой, предъ гм~ъ бм~ъ і$и~левымъ”
τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὀφθήσεται πᾶν ἀρσενικόν σου ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ᾿Ισραήλ·
24
24
Є$гда` бо эTженђ` ја%зы'кы эT лица` твоеh, и^ разширю` предњлы твоя`, нњсть б^о помы'слити никомђж'е на зе'млю твою`” Є$гда же а%ще прїидеши ја%ви'тися предъ гм~ъ бм~ъ твои^мъ, въ тр^и времена` лњта,
ὅταν γὰρ ἐκβάλω τὰ ἔθνη πρὸ προσώπου σου καὶ πλατύνω τὰ ὅριά σου, οὐκ ἐπιθυμήσει οὐδεὶς τῆς γῆς σου, ἡνίκα ἂν ἀναβαίνῃς ὀφθῆναι ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ.
25
25
да не зако'леши съ ква'сомъ крови тре'бы мое^я, и^ да не прележи'тъ на ё%трїа, заколе'нїа вели'ка дн~и пасхи”
οὐ σφάξεις ἐπὶ ζύμῃ αἷμα θυσιασμάτων μου, καὶ οὐ κοιμηθήσεται εἰς τὸ πρωΐ θύματα ἑορτῆς τοῦ πάσχα.
26
26
Нача'ла житъ земля` твое^я, да внесе'ши въ до'мъ г~а б~а твое^го, да не свари'ши а%гньца въ мле'цњ ма'тере е^го”
τὰ πρωτογεννήματα τῆς γῆς σου θήσεις εἰς τὸν οἶκον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου. οὐχ ἑψήσεις ἄρνα ἐν γάλακτι μητρὸς αὐτοῦ.
27
27
И$ рече г~ь къ мољ=сїю, пиши` себњ словеса` с^и, въ словесњхъ б^о си'хъ полага'ю тебњ завњтъ і^и~лю”
Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· γράψον σεαυτῷ τὰ ρήματα ταῦτα· ἐπὶ γὰρ τῶν λόγων τούτων τέθειμαί σοι διαθήκην καὶ τῷ ᾿Ισραήλ.
28
28
И$ б^њ тамо мољ=сїи предъ гм~ъ, м~, днїи, и^ м~, но'щїи, хлњба не ја%ды'и н^и воды` пїя`, и^ въписа мољ=сїи въ до'сцњ словеса` с^и завњта, і~, слове'съ”
καὶ ἦν ἐκεῖ Μωυσῆς ἐναντίον Κυρίου τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας· ἄρτον οὐκ ἔφαγε καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιε· καὶ ἔγραψεν ἐπὶ τῶν πλακῶν τὰ ρήματα ταῦτα τῆς διαθήκης, τοὺς δέκα λόγους.
29
29
Сходя'щyђ мољ=сїю съ горы` сина'иски, и^ ѓ%бњ до'сцњ въ рђ'кђ бњста мољ=сїинђ. сходя'щђ же е^мђ съ горы`, мољ=сїи же не вњ'дяше, ја%ко просла'вися ѓ^бли'чїе пло'ти лица` е^го, е^гда` гл~аше с ниM”
ὡς δὲ κατέβαινε Μωυσῆς ἐκ τοῦ ὄρους, καὶ αἱ δύο πλάκες ἐπὶ τῶν χειρῶν Μωυσῆ· καταβαίνοντος δὲ αὐτοῦ ἐκ τοῦ ὄρους, Μωυσῆς οὐκ ᾔδει ὅτι δεδόξασται ἡ ὄψις τοῦ χρώματος τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἐν τῷ λαλεῖν αὐτὸν αὐτῷ.
30
30
І$ ё^зрњ а^аро'нъ, и^ вс^и сн~ове і^и~левы мољ=сїя, бя'ше б^о просла'влено ѓ^бли'чїе пло'ти лица` е^го. и^ ё^боя'шася пристђпи'ти ко немђ`,
καὶ εἶδεν ᾿Ααρὼν καὶ πάντες οἱ πρεσβύτεροι ᾿Ισραὴλ τὸν Μωυσῆν καὶ ἦν δεδοξασμένη ἡ ὄψις τοῦ χρώματος τοῦ προσώπου αὐτοῦ, καὶ ἐφοβήθησαν ἐγγίσαι αὐτῷ.
31
31
и^ възва` я& мољ=сїи, и^ възврати'шася к немђ`, а^аро'нъ, и^ вс^и княѕи со'нма” И$ гл~а мољ=сїи къ нимъ,
καὶ ἐκάλεσεν αὐτοὺς Μωυσῆς, καὶ ἐπεστράφησαν πρὸς αὐτὸν ᾿Ααρὼν καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες τῆς συναγωγῆς, καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς Μωυσῆς.
32
32
и^ посе'мъ прїидо'ша к немђ вс^и сн~ове і^и~левы, и^ заповњ'да и^мъ вс^е е^ли'ко гл~а к немђ` г~ь на горњ сина'истњи”
καὶ μετὰ ταῦτα προσῆλθον πρὸς αὐτὸν πάντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἐνετείλατο αὐτοῖς πάντα, ὅσα ἐνετείλατο Κύριος πρὸς αὐτὸν ἐν τῷ ὄρει Σινά.
33
33
Є$гда' же преста` гл~я к нимъ, възложи` на лице свое покро'въ.
καὶ ἐπειδὴ κατέπαυσε λαλῶν πρὸς αὐτούς, ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ κάλυμμα.
34
34
е^гда` же въхожда'ше мољ=сїи предъ г~а гл~ати к немђ`, снима'ше покро'въ, до'ндеже схожда'ше” И$ съшDеши же гл~аше къ всњмъ сн~омъ і^и~левымъ е^ли'ко заповњ'да е^мђ г~ь”
ἡνίκα δ᾿ ἂν εἰσεπορεύετο Μωυσῆς ἔναντι Κυρίου λαλεῖν αὐτῷ, περιῃρεῖτο τὸ κάλυμμα ἕως τοῦ ἐκπορεύεσθαι. καὶ ἐξελθὼν ἐλάλει πᾶσι τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριος,
35
35
И$ видњша сн~ове і^и~левы, ја%ко просла'вися лице` мољ=сїѓ^во. и^ възложи` мољ=сїи покро'въ на лице` свое`, до'ндеy прїидетъ гл~ати к нимъ
καὶ εἶδον οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὸ πρόσωπον Μωυσέως ὅτι δεδόξασται, καὶ περιέθηκε Μωυσῆς κάλυμμα ἐπὶ τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ, ἕως ἂν εἰσέλθῃ συλλαλεῖν αὐτῷ.

Глава 34 з 40
Старий Заповіт

• Бут. • Вих.