Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих.

Порівняти:

Глава 32 з 40
Глvа, л~в”
Κεφάλαιο 32
1
1
В$ и'дњвше же лю'дїе ја%ко ё^ме'дли мољ=сїи сни'ти съ горы`, въста'ша лю'дїе на а^аро'на, и^ гл~аша е^мђ, въста'ни и сътвори` намъ бо'ги, и^же по'идђтъ пред на'ми. мољ=сїи б^о сїи чл~к# і^ и'же и^зведе` нас# эT егљ=пта не вњмы чт^о е^мђ бы'сть
ΚΑΙ ἰδὼν ὁ λαὸς ὅτι κεχρόνικε Μωυσῆς καταβῆναι ἐκ τοῦ ὄρους, συνέστη ὁ λαὸς ἐπὶ ᾿Ααρὼν καὶ λέγουσιν αὐτῷ· ἀνάστηθι καὶ ποίησον ἡμῖν θεούς, οἳ προπορεύσονται ἡμῶν· ὁ γὰρ Μωυσῆς οὗτος ὁ ἄνθρωπος, ὃς ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, οὐκ οἴδαμεν τί γέγονεν αὐτῷ.
2
2
Рече же и^мъ а^ароn и^змњте ё^сря'зя зла'тыя, и^зъ ё^шїю же'нъ ва'шихъ и^ дще'рїи, и^ принесњте къ мн^њ”
καὶ λέγει αὐτοῖς ᾿Ααρών· περιέλεσθε τὰ ἐνώτια τὰ χρυσὰ τὰ ἐκ τοῖς ὠσὶ τῶν γυναικῶν ὑμῶν καὶ θυγατέρων καὶ ἐνέγκατε πρός με.
3
3
И$зима'ша же вс^и лю'дїе, ё^серя'зи зла'ты, и^же въ ё^шесњ'хъ же'нъ и^хъ и^ дще'рїи, и^ принесо'ша, къ а^аро'нђ”
καὶ περιείλαντο πᾶς ὁ λαὸς τὰ ἐνώτια τὰ χρυσᾶ τὰ ἐν τοῖς ὠσὶν αὐτῶν καὶ ἤνεγκαν πρὸς ᾿Ααρών.
4
4
И$ взя` эT рђкђ` и^хъ, и^ сълїя'въ ѓ%бразъ, и^ сътвори и^мъ теле'цъ лїя'нъ. и^ реко'ша с^и бо'ѕи твои` і^и~лю, и^же т^я и^зведо'ша и^з# земля` е^гљ=петъски”
καὶ ἐδέξατο ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ ἔπλασεν αὐτὰ ἐν τῇ γραφίδι καὶ ἐποίησεν αὐτὰ μόσχον χωνευτὸν καὶ εἶπεν· οὗτοι οἱ θεοί σου, ᾿Ισραήλ, οἵτινες ἀνεβίβασάν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
5
5
Ви'дњв же а^аро'нъ създа` ѓ^лтарь пря'мо е^мђ, и^ проповњда а^аро'нъ гл~я велиk, дн~ь гн~ь, ё%трњ”
καὶ ἰδὼν ᾿Ααρὼν ᾠκοδόμησε θυσιαστήριον κατέναντι αὐτοῦ, καὶ ἐκήρυξεν ᾿Ααρὼν λέγων· ἑορτὴν τοῦ Κυρίου αὔριον.
6
6
И$ ѓбђт'ривъ наё^трїа, и^ възнесе` и^ съжеже'нїя, и^ принесе` тре'бђ сп~се'нїя и сњдо'ша лю'дїе я%сти и^ пи'ти, и^ въста'ша и^ гра'ти”
καὶ ὀρθρίσας τῇ ἐπαύριον ἀνεβίβασεν ὁλοκαυτώματα καὶ προσήνεγκε θυσίαν σωτηρίου, καὶ ἐκάθισεν ὁ λαὸς φαγεῖν καὶ πιεῖν καὶ ἀνέστησαν παίζειν.
7
7
И$ рече г~ь къ мољ=сїю гл~я съни'ди ско'ро эTсю'дђ, безакони'ша б^о лю'дїе твои`, и^хже и^зве'лъ е^си и^з# зеMля` е^гљ=петски”
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· βάδιζε τὸ τάχος, κατάβηθι ἐντεῦθεν· ἠνόμησε γὰρ ὁ λαός σου, ὃν ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου·
8
8
Престђпи'ша с пђти` ско'ро, и^же заповњда'лъ е^си и^мъ, и^ сътвори'ша себњ теле'цъ, и^ поклони'шася е^мђ, и^ же'ртвоваша гл~юще
παρέβησαν ταχὺ ἐκ τῆς ὁδοῦ, ἧς ἐνετείλω αὐτοῖς· ἐποίησαν ἑαυτοῖς μόσχον καὶ προσκεκυνήκασιν αὐτῷ καὶ τεθύκασιν αὐτῷ καὶ εἶπαν· οὗτοι οἱ θεοί σου, ᾿Ισραήλ, οἵτινες ἀνεβίβασάν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
9
9
с^и бо'ѕи твои` і^и~лю и^же и^зведо'ша т^я и^з# земля` е^гљ=пеTски”
καὶ νῦν ἔασόν με καὶ θυμωθεὶς ὀργῇ εἰς αὐτούς ἐκτρίψω αὐτοὺς
10
10
Нн~њ же не дњй мене`, да възъја^ри'вся гнњ'вомъ на ня` потреблю` я&, и^ сътворю` т^я въ ја^зы'къ вели'къ”
καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα.
11
11
И$ моли'ся прDе гм~ъ бм~ъ свои^мъ мољ=сїи, и^ рече въскђю г~и я^ри'шися гнњвом# на люди твоя` и^хже и^зве'лъ е^си и^з# земля` е^гљ=петъски. крњпостїю вели'кою, и^ мыjцею твое'ю высо'кою”
καὶ ἐδεήθη Μωυσῆς ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ καὶ εἶπεν· ἱνατί, Κύριε, θυμοῖ ὀργῇ εἰς τὸν λαόν σου, οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν ἰσχύϊ μεγάλῃ καὶ ἐν τῷ βραχίονί σου τῷ ὑψηλῷ;
12
12
да не когда` рекђтъ е^гљ=птяне гл~юще, на лђка'въствњ и^зведе` я& погђби'ти в гора'хъ, сътреби'ти я& эT земля`. ё^стави гнњвъ ја%рости твое^я, и^ млsтивъ бђ'ди до зло'бы людїи твои^хъ,
μή ποτε εἴπωσιν οἱ Αἰγύπτιοι λέγοντες· μετὰ πονηρίας ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἀποκτεῖναι ἐν τοῖς ὄρεσι καὶ ἐξαναλῶσαι αὐτοὺς ἀπὸ τῆς γῆς. παῦσαι τῆς ὀργῆς τοῦ θυμοῦ σου καὶ ἵλεως γενοῦ ἐπὶ τῇ κακίᾳ τοῦ λαοῦ σου,
13
13
помя нђ'въ а^враа'ма, і^ и^саа'ка, і^ ја%кова, твоя` рабы`, и%мже ся е^си кля'лъ собо'ю, ре'клъ къ ни'мъ гл~я. ѕњло ё^мно'жђ сњмя ваше, ја%ко звњ'зды нбsныя мно'жествомъ, и^ всю` сїю землю юy рече, да'ти ю& сњмени иX, и^ да прїимђтъ ю& въ вњкы.
μνησθεὶς ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακὼβ τῶν σῶν οἰκετῶν, οἷς ὤμοσας κατὰ σεαυτοῦ καὶ ἐλάλησας πρὸς αὐτοὺς λέγων· πολυπληθυνῶ τὸ σπέρμα ὑμῶν ὡσεὶ τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τῷ πλήθει, καὶ πᾶσαν τὴν γῆν ταύτην, ἣν εἶπας δοῦναι τῷ σπέρματι αὐτῶν, καὶ καθέξουσιν αὐτὴν εἰς τὸν αἰῶνα.
14
14
и^ ѓ^чи'сти г~ь зло'бђ ю%же рече твори'ти лю'демъ сиM”
καὶ ἱλάσθη Κύριος περὶ τῆς κακίας, ἧς εἶπε ποιῆσαι τὸν λαὸν αὐτοῦ.
15
15
И$ съни'де мољ=сїи со горы`, и^ дв^њ до'сцњ свњдњнїя в рђ'кђ е^го. до'сцњ камеnнњ напи'саны ѓ^бњ странњ е^ю`, сю'дњ, и^ ѓ^нђ'дњ. быша напи'саны,
Καὶ ἀποστρέψας Μωυσῆς κατέβη ἀπὸ τοῦ ὄρους, καὶ αἱ δύο πλάκες τοῦ μαρτυρίου ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ, πλάκες λίθιναι καταγεγραμμέναι ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν αὐτῶν, ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἦσαν γεγραμμέναι·
16
16
и^ до'сцњ бж~їе дњло бњста, и^ написа'нїе. писа'нїя бж~їя, въва'яно въ доска'х#”
καὶ αἱ πλάκες ἔργον Θεοῦ ἦσαν, καὶ ἡ γραφὴ γραφὴ Θεοῦ κεκολαμμένη ἐν ταῖς πλαξί.
17
17
Оуслы'шав же і^сsђ гласъ людїи крича'щих#. и^ рече къ мољ=сїю, гласъ раTныи въ полцњ.
καὶ ἀκούσας ᾿Ιησοῦς τῆς φωνῆς τοῦ λαοῦ κραζόντων λέγει πρὸς Μωυσῆν· φωνὴ πολέμου ἐν τῇ παρεμβολῇ.
18
18
рече же мољ=сїи, нњсть гласъ начина'ющихъ си'лою, ни глаs побњжда'емыхъ ѓ^долњ'нїемъ. н^о гласъ напива'ющиXся виноM а%зъ слы'шђ”
καὶ λέγει· οὐκ ἔστι φωνὴ ἐξαρχόντων κατ᾿ ἰσχύν, οὐδὲ φωνὴ ἐξαρχόντων τροπῆς, ἀλλὰ φωνὴν ἐξαρχόντων οἴνου ἐγὼ ἀκούω.
19
19
Є$гда же приближа'шеся къ поlкђ`, и^ ё^зрњ теле'цъ и^ ли'кы, и^ въз#я^ри'вся гнњвомъ мољ=сїи, поврь'же и^с рђкђ свое'ю ѓ%бњ до'сцњ. и^ съкрђши` я& подъ горо'ю”
καὶ ἡνίκα ἤγγιζε τῇ παρεμβολῇ, ὁρᾷ τὸν μόσχον καὶ τοὺς χορούς, καὶ ὀργισθεὶς θυμῷ Μωυσῆς ἔρριψεν ἀπὸ τῶν χειρῶν αὐτοῦ τὰς δύο πλάκας, καὶ συνέτριψεν αὐτὰς ὑπὸ τὸ ὄρος.
20
20
И$ взе'мъ теле'цъ, и^же сътвори'ша. съжеже` на ѓ^гни`, и^ сътре` по' тонкђ, и^ раз#сы'па и& по водњ`, и^ напо'и е^ю` сн~ы і^и~леви”
καὶ λαβὼν τὸν μόσχον, ὃν ἐποίησαν, κατέκαυσεν αὐτὸν ἐν πυρὶ καὶ κατήλεσεν αὐτὸν λεπτὸν καὶ ἔσπειρεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ ὕδωρ καὶ ἐπότισεν αὐτὸ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ.
21
21
И$ рече мољ=сїи къ а^аро'нђ. чт^о сътвори'ша лю'дїе тебњ, да приведе` на' ня грњх# вели'къ”
καὶ εἶπε Μωυσῆς τῷ ᾿Ααρών· τί ἐποίησέ σοι ὁ λαὸς οὗτος, ὅτι ἐπήγαγες ἐπ᾿ αὐτοὺς ἁμαρτίαν μεγάλην;
22
22
Рече же а^аро'нъ къ мољ=сїю не гнњ'ваися гдsне, ты` б^о вњ'си людїи сихъ нра'вы,
καὶ εἶπεν ᾿Ααρὼν πρὸς Μωυσῆν· μὴ ὀργίζου, κύριε· σὺ γὰρ οἶδας τὸ ὅρμημα τοῦ λαοῦ τούτου.
23
23
гл~аше б^о ми`, сътвори` на'мъ боги`, и^же по'идђтъ предъ на'ми. мољ=сїи бо се'й чл~къ и^же и^зведе ны` эT е^гљ=пта, не вњмы чт^о е^мђ бысть
λέγουσι γάρ μοι· ποίησον ἡμῖν θεούς, οἳ προπορεύσονται ἡμῶν· ὁ γὰρ Μωυσῆς οὗτος ὁ ἄνθρωπος, ὃς ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐξ Αἰγύπτου, οὐκ οἴδαμεν τί γέγονεν αὐτῷ.
24
24
рекохъ же и^мъ и^же и%мать зла'то и^змњте, і^ и^зя'ша, и^ да'ша я& мн^њ и^ въверго'хъ и& въ ѓ%гнь, и^ ё^лїя'ся теле'цъ сїи”
καὶ εἶπα αὐτοῖς· εἴ τινι ὑπάρχει χρυσία, περιέλεσθε. καὶ ἔδωκάν μοι· καὶ ἔρριψα εἰς τὸ πῦρ, καὶ ἐξῆλθεν ὁ μόσχος οὗτος.
25
25
Ви'дњв же мољ=сїи люди` ја%ко раздњли'шася, раздњли б^о и^хъ а^аро'нъ, въ пора'дованїе сђпоста'тоM и^хъ”
καὶ ἰδὼν Μωυσῆς τὸν λαὸν ὅτι διεσκέδασται, διεσκέδασε γὰρ αὐτοὺς ᾿Ααρὼν ἐπίχαρμα τοῖς ὑπεναντίοις αὐτῶν,
26
26
ста'в же мољ=сїи въ вратњхъ полкђ`, и^ рече. а%ще кт^о е^сть гнsь, да и'детъ къ мн^њ, и^ снидо'шася вс^и сн~ове левви,
ἔστη δὲ Μωυσῆς ἐπὶ τῆς πύλης τῆς παρεμβολῆς καὶ εἶπε· τίς πρὸς Κύριον; ἴτω πρός με. συνῆλθον οὖν πρὸς αὐτὸν πάντες οἱ υἱοὶ Λευί.
27
27
и^ рече и^мъ” Се гл~тъ г~ь б~ъ і^и~левъ, препоя'шитеся ко'ждо свои^мъ мечем# по бедрњ`, и^ по'идњте, и^ възврати'теся, эT вра'тъ до вра'тъ сквозњ полкъ, і^ ё^бїе'те ко'ждо брата свое^го, и^ ко'ждо дрђга свое^го, и^ ко'ждо сђсњда свое^го”
καὶ λέγει αὐτοῖς· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· θέσθε ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ ρομφαίαν ἐπὶ τὸν μηρὸν καὶ διέλθατε καὶ ἀνακάμψατε ἀπὸ πύλης ἐπὶ πύλην διά τῆς παρεμβολῆς καὶ ἀποκτείνατε ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸ ἔγγιστα αὐτοῦ.
28
28
И$ сътвори'ша сн~ове левїинњ, ја^коже гл~а и^м# мољ=сїи, и^ паде` эT людїи, въ то'и дн~ь дотрехъ ты'сящъ мђжїи”
καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ Λευὶ καθὰ ἐλάλησεν αὐτοῖς Μωυσῆς, καὶ ἔπεσαν ἐκ τοῦ λαοῦ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ εἰς τρισχιλίους ἄνδρας.
29
29
И$ рече и^мъ мољ=сїи, пост~исте рђкы ваша днесь г~ђ ко'ждо въ сн~ђ своемъ и^ въ бра'тњ свое^мъ, и^ дасться на в^ы блsвенїе”
καὶ εἶπεν αὐτοῖς Μωυσῆς· ἐπληρώσατε τὰς χεῖρας ὑμῶν σήμερον Κυρίῳ, ἕκαστος ἐν τῷ υἱῷ ἢ ἐν τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, δοθῆναι ἐφ᾿ ὑμᾶς εὐλογίαν.
30
30
И$ бысть на ё%трње, рече мољ=сїи къ лю'демъ, в^ы съгрњти'сте грњхъ вели'къ. нн~њ же възы'дђ къ б~ђ. да ѓ^чи'щђ ѓ^ грњсњ вашемъ”
Καὶ ἐγένετο μετὰ τὴν αὔριον εἶπε Μωυσῆς πρὸς τὸν λαόν· ὑμεῖς ἡμαρτήκατε ἁμαρτίαν μεγάλην· καὶ νῦν ἀναβήσομαι πρὸς τὸν Θεόν, ἵνα ἐξιλάσωμαι περὶ τῆς ἁμαρτίας ὑμῶν.
31
31
И$ възврати'ся мољ=сїи къ г~ђ, и^ рече молю' ти ся г~и, съгрњши'ша лю'дїе сїи грњхъ вели'къ, сътвори'вше сами себњ, боги зла'ты.
ὑπέστρεψε δὲ Μωυσῆς πρὸς Κύριον καὶ εἶπε· δέομαι, Κύριε· ἡμάρτηκεν ὁ λαὸς οὗτος ἁμαρτίαν μεγάλην καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς θεοὺς χρυσοῦς.
32
32
нн~њ а%ще ѓ^ста'виши и^мъ грXњ и^хъ, т^о ѓ^ста'ви, а%ще ли н^и, и^зложи` м^я и^с кни'гъ ја%же въпи'са`”
καὶ νῦν εἰ μὲν ἀφεῖς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν, ἄφες· εἰ δὲ μή, ἐξάλειψόν με ἐκ τῆς βίβλου σου, ἧς ἔγραψας.
33
33
Рече же г~ь къ мољ=сїю, и^же кт^о съгрњши'лъ къ мн^њ, и^зве'ргђ и& эT книh свои^хъ
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· εἴ τις ἡμάρτηκεν ἐνώπιόν μου, ἐξαλείψω αὐτοὺς ἐκ τῆς βίβλου μου.
34
34
нн~њ же и^ди` и^ сни'ди, и^ възведи` лю'ди на мњсто е^же е^смь реклъ тебњ, с^е а^гг~лъ мои прDеи'детъ прDе лице'мъ твои^м#, во'нже дн~ь присњщђ` и&, и^ възложђ` на' ня грњхъ и^хъ”
νυνὶ δὲ βάδιζε, κατάβηθι καὶ ὁδήγησον τὸν λαὸν τοῦτον εἰς τὸν τόπον, ὃν εἶπά σοι· ἰδοὺ ὁ ἄγγελός μου προπορεύσεται πρὸ προσώπου σου· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ ἐπισκέπτωμαι, ἐπάξω ἐπ᾿ αὐτοὺς τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν.
35
35
И$ поби` г~ь люди, сътворе'нїя ради те'лча, и^же сътвори` а^аро'нъ”
καὶ ἐπάταξε Κύριος τὸν λαὸν περὶ τῆς ποιήσεως τοῦ μόσχου, οὗ ἐποίησεν ᾿Ααρών.

Глава 32 з 40
Старий Заповіт

• Бут. • Вих.