Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих.

Порівняти:

Глава 23 з 40
Глvа, к~г”
Κεφάλαιο 23
1
1
Да не прїимеши слы'шанїя сђя', да не приложи'шися съ стропти'выми быти. по'слђхъ непра'веденъ.
ΟΥ παραδέξῃ ἀκοὴν ματαίαν. οὐ συγκαταθήσῃ μετὰ τοῦ ἀδίκου γενέσθαι μάρτυς ἄδικος.
2
2
да не бђдеши съ мно'гими на зло'е. да не приложи'ши съ мно'жествоM свари'тися мно'гажды, ја%ко преврати'ти сђ'дъ.
οὐκ ἔσῃ μετὰ πλειόνων ἐπὶ κακίᾳ. οὐ προστεθήσῃ μετὰ πλήθους ἐκκλῖναι μετὰ τῶν πλειόνων, ὥστε ἐκκλῖναι κρίσιν.
3
3
и^ ни'щаго да не ми'лђеши на сђдњ`”
καὶ πένητα οὐκ ἐλεήσεις ἐν κρίσει.
4
4
А/ще же сря'щеши говя'до врага` твое^го, и^ли ѓ^сля е^го блђдитъ заше'дъше. ѓ^брати'въ даси` е^мђ”
ἐὰν δὲ συναντήσῃς τῷ βοΐ τοῦ ἐχθροῦ σου ἢ τῷ ὑποζυγίῳ αὐτοῦ πλανωμένοις, ἀποστρέψας ἀποδώσεις αὐτῷ.
5
5
А/ще же ё%зриши ѓ^сля` врага` твое^го па'дъшеся съ бре'менемъ е^го, да не мине'ши е^го, н^о да въздви'гнеши е^го с ни'мъ”
ἐὰν δὲ ἴδῃς τὸ ὑποζύγιον τοῦ ἐχθροῦ σου πεπτωκὸς ὑπὸ τὸν γόνον αὐτοῦ, οὐ παρελεύσῃ αὐτό, ἀλλὰ συναρεῖς αὐτὸ μετ᾿ αὐτοῦ.
6
6
да не преврати'ши сђда` ни'щаго въ сђдњ е^го.
οὐ διαστρέψεις κρίμα πένητος ἐν κρίσει αὐτοῦ.
7
7
эT вся'кого сло'ва непра'ва да эTстђ'пиши” Чтsа и^ правди'ва да не ё^бїе'ши. н^и ѓ^правди'ши нечsти'ваго, мъзды` ра'ди”
ἀπὸ παντὸς ρήματος ἀδίκου ἀποστήσῃ· ἀθῷον καὶ δίκαιον οὐκ ἀποκτενεῖς καὶ οὐ δικαιώσεις τὸν ἀσεβῆ ἕνεκεν δώρων.
8
8
И$ да не възмеши мъзды`, мъзда` б^о ѓслњпля'етъ ѓ%чи ви'дящимъ, и^ раз#сыпа'етъ словеса` пра'ведна.
καὶ δῶρα οὐ λήψῃ· τὰ γὰρ δῶρα ἐκτυφλοῖ ὀφθαλμοὺς βλεπόντων καὶ λυμαίνεται ρήματα δίκαια.
9
9
пришеlцђ не вражDђ'ите, н^и стђжи'те е^мђ, вы б^о вњ'сте дш~ю прише'л#чю, поне'же и^ в^ы бњ'сте пришел#цы въ земли` е^гљ=петъстњй,
καὶ προσήλυτον οὐ θλίψετε· ὑμεῖς γὰρ οἴδατε τὴν ψυχὴν τοῦ προσηλύτου· αὐτοὶ γὰρ προσήλυτοι ἦτε ἐν γῇ Αἰγύπτῳ.
10
10
ѕ~, лњтъ да сњ'еши зе'млю твою`, и^ да събере'ши пло'ды е^я`.
῝Εξ ἔτη σπερεῖς τὴν γῆν σου καὶ συνάξεις τὰ γεννήματα αὐτῆς·
11
11
въ седмо'е же ѓ^ста'вленїе да сътвори'ши, и^ пђ'стиши ю&. да ја%дя'тъ ё^бо'зїи ја%зы'ка твое^го. ѓ^ста'нокъ же да ја%дя'тъ звњ'рїе ди'вїи. та'ко да сътвори'ши и^ виногра'дђ твое^мђ, и^ ма'сличїю твое^мђ” шесть дн~їи да сътвори'ши дњ'лотвое`,
τῷ δὲ ἑβδόμῳ ἄφεσιν ποιήσεις καὶ ἀνήσεις αὐτήν, καὶ ἔδονται οἱ πτωχοὶ τοῦ ἔθνους σου, τὰ δὲ ὑπολειπόμενα ἔδεται τὰ ἄγρια θηρία. οὕτω ποιήσεις τὸν ἀμπελῶνά σου καὶ τὸν ἐλαιῶνά σου.
12
12
въ седмы'и же дн~ь, да почи'еши, да почи'етъ во'лъ твои, и^ ѓ^се'лъ твои. да почи'етъ сн~ъ рабы` твое^я`, и^ пришле'цъ;
ἓξ ἡμέρας ποιήσεις τὰ ἔργα σου, τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀνάπαυσις, ἵνα ἀναπαύσηται ὁ βοῦς σου καὶ τὸ ὑποζύγιόν σου, καὶ ἵνα ἀναψύξῃ ὁ υἱὸς τῆς παιδίσκης σου καὶ ὁ προσήλυτος.
13
13
Вс^е е^ли'ко гл~ахъ вамъ снабди'те, и^ме'н# же бого'въ и^нњхъ не помина'ите, н^и да слы'шатся и^зъ ё%стъ ва'шихъ”
πάντα, ὅσα εἴρηκα πρὸς ὑμᾶς, φυλάξασθε. Καὶ ὄνομα θεῶν ἑτέρων οὐκ ἀναμνησθήσεσθε, οὐδὲ μὴ ἀκουσθῇ ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν.
14
14
Потр^и кра'ты в лњтњ сътвори'те м^и вели'къ
τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ἑορτάσατέ μοι.
15
15
дн~ь. ѓ^прњ'сноки, снабди'те, се'дмь дн~їи. и^ ја%ди'те ѓ^прњ'сноки, ја^коже заповњ'дахъ ва'мъ, по вре'мени новомњ'сечїа, въ то'и б^о и^зы'до'сте и^зъ е^гљ=пта, да не ја^ви'шися предо мно'ю то'щь”
τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων φυλάξασθε ποιεῖν· ἑπτὰ ἡμέρας ἔδεσθε ἄζυμα, καθάπερ ἐνετειλάμην σοι, κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ μηνὸς τῶν νέων· ἐν γὰρ αὐτῷ ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου, οὐκ ὀφθήσῃ ἐνώπιόν μου κενός.
16
16
И вели'къ дн~ь въ пр'ьвыхъ, жа'твъ жи'тъ твои^хъ ја%коже сњ'еши на ни'вњ твое'й” И вели'къ дн~ь сконча'нїя преходя'щђ лњтђ, въ събра'нїе дњле'съ эT ни'въ твои^хъ” Въ
καὶ ἑορτὴν θερισμοῦ πρωτογεννημάτων ποιήσεις τῶν ἔργων σου, ὧν ἐὰν σπείρῃς ἐν τῷ ἀγρῷ σου, καὶ ἑορτὴν συντελείας ἐπ᾿ ἐξόδου τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐν τῇ συναγωγῇ τῶν ἔργων σου τῶν ἐκ τοῦ ἀγροῦ σου.
17
17
тр^и времена` лњтныя да ся ја^ви'тъ всякъ мђ'жескъ по'лъ твой прDе гм~ъ бг~омъ твои^мъ.
τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὀφθήσεται πᾶν ἀρσενικόν σου ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
18
18
е^гда же эTженђ` ја^зы'ки эT лица` твое^го, и^ разширю` предњ'лы твоя`, и^ никто` не пожадаеT земли` твое'й. да не положи'ши на ква'съ кро'ви и^ жрьтвы мое^я, и^ да не долежи'тъ тђ'къ вели'ка дн~е мое^го на ё%трїя”
ὅταν γὰρ ἐκβάλω τὰ ἔθνη ἀπὸ προσώπου σου καὶ ἐμπλατύνω τὰ ὅριά σου, οὐ θύσεις ἐπὶ ζύμῃ αἷμα θυσιάσματός μου, οὐ δὲ μὴ κοιμηθῇ στέαρ τῆς ἑορτῆς μου ἕως πρωΐ.
19
19
Нача'токъ пр'ьвых# житъ земля` твое^я, да внесе'ши въ доM г~а бг~а твое^го. да не свари'ши ја%гня'те въ млецњ мт~ре е^го.
τὰς ἀπαρχὰς τῶν πρωτογεννημάτων τῆς γῆς σου εἰσοίσεις εἰς τὸν οἶκον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου. οὐχ ἑψήσεις ἄρνα ἐν γάλακτι μητρὸς αὐτοῦ.
20
20
Се' же а%зъ пошлю` а%гг~ла мое^го преD лице'мъ твои^мъ, да т^я снабдиT на пђти`, ја^ко да въведе'тъ т^я въ землю, ю%же ё^гото'вахъ тебњ.
Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ἵνα φυλάξῃ σε ἐν τῇ ὁδῷ, ὅπως εἰσαγάγῃ σε εἰς τὴν γῆν, ἣν ἡτοίμασά σοι.
21
21
вонми` себњ и^ послђш'аи е^го и^ не ѓ^слђш'аися е^го, не ѓ^пђ'ститъ т^я, и^мя б^о мое` е^сть на не'мъ”
πρόσεχε σεαυτῷ καὶ εἰσάκουε αὐτοῦ καὶ μὴ ἀπείθει αὐτῷ· οὐ γὰρ μὴ ὑποστείληταί σε, τὸ γὰρ ὄνομά μού ἐστιν ἐπ᾿ αὐτῷ.
22
22
А/ще слђ'хомъ послђш'аеши гласа мое^го, и^ сътвори'ши е^ли'ко а%з# заповњ'дахъ тебњ, вра'гъ бђ'дђ враго'мъ твоимъ, и^ съпроти'влюся съпроти'вникомъ твои^мъ
ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσητε τῆς ἐμῆς φωνῆς καὶ ποιήσῃς πάντα, ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι, καὶ φυλάξητε τὴν διαθήκην μου, ἔσεσθέ μοι λαὸς περιούσιος ἀπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν· ἐμὴ γάρ ἐστι πᾶσα ἡ γῆ, ὑμεῖς δὲ ἔσεσθέ μοι βασίλειον ἱεράτευμα καὶ ἔθνος ἅγιον. ταῦτα τὰ ρήματα ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσητε τῆς φωνῆς μου καὶ ποιήσητε πάντα ὅσα ἂν εἴπω σοι, ἐχθρεύσω τοῖς ἐχθροῖς σου καὶ ἀντικείσομαι τοῖς ἀντικειμένοις σοι·
23
23
по'идетъ б^о а'гг~лъ мои прDе тобо'ю, и^ въведе'тъ т^я въ а^мор#ре'я, и^ хет#џе'я, и^ ферезе'я, и^ ханане'я, и^ гер#гесе'я, и^ е^в#ве'я, и^ евђсе'я, и^ потреблю` я& эT лица` ва'шего”
πορεύσεται γὰρ ὁ ἄγγελός μου ἡγούμενός σου καὶ εἰσάξει σε πρὸς τὸν ᾿Αμορραῖον καὶ Χετταῖον καὶ Φερεζαῖον καὶ Χαναναῖον καὶ Γεργεσαῖον καὶ Εὐαῖον καὶ ᾿Ιεβουσαῖον, καὶ ἐκτρίψω αὐτούς.
24
24
Не поклоня'итеся богоM и^хъ, и^ не послђш'аите и^хъ. да не сътвори'те по дњ'ломъ и^хъ. н^о ѓ^чище'нїя и^хъ разори'ши, и^ съкрђша'я съкрђшиши столпы` и^хъ,
οὐ προσκυνήσεις τοῖς θεοῖς αὐτῶν, οὐ δὲ μὴ λατρεύσῃς αὐτοῖς· οὐ ποιήσεις κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν, ἀλλὰ καθαιρέσει καθελεῖς καὶ συντρίβων συντρίψεις τὰς στήλας αὐτῶν.
25
25
и^ послђж'иши г~ђ бг~ђ твое^мђ. и^ блsвлю хлњ'бъ твои, и^ вино` твое`, и^ во'дђ твою, и^ эTвращђ` раз#сла'бленїа твоя`”
καὶ λατρεύσεις Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου, καὶ εὐλογήσω τὸν ἄρτον σου καὶ τὸν οἶνόν σου καὶ τὸ ὕδωρ σου, καὶ ἀποστρέψω μαλακίαν ἀφ᾿ ὑμῶν.
26
26
И$ не бђ'дете бесчадны, н^и неплоды на земли` твоеи, и^ число` дн~їи твои^хъ съвр'ьша'я съвр'ьшђ`,
οὐκ ἔσται ἄγονος οὐδὲ στείρα ἐπὶ τῆς γῆς σου· τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν σου ἀναπληρῶν ἀναπληρώσω.
27
27
и^ стра'хъ пошлю ве'дђщи тебе`, и^ ё^страшђ` вс^я ја%зы'ки, в ня'же т^ы вхо'диши к нимъ” И$ вдаM съпроти'вники твоя` в бњгђны`,
καὶ τὸν φόβον ἀποστελῶ ἡγούμενόν σου καὶ ἐκστήσω πάντα τά ἔθνη, εἰς οὓς σὺ εἰσπορεύῃ εἰς αὐτούς, καὶ δώσω πάντας τούς ὑπεναντίους σου φυγάδας.
28
28
и пђщђ` ше'р#шены прDе тобо'ю, и^ эTженђ` а^мор#рея, и^ е^в#ве'я, и^ е^вђсе'я, и^ ханане'я, и^ хет#џея эT тебе`.
καὶ ἀποστελῶ τὰς σφηκίας προτέρας σου, καὶ ἐκβαλεῖς τοὺς ᾿Αμορραίους καὶ τοὺς Εὐαίους καὶ τοὺς Χαναναίους καὶ τοὺς Χετταίους ἀπό σοῦ.
29
29
не и^з#женђ` и^хъ въ лњтњ е^ди'номъ, да не бђ'детъ земля` пђста`” И$ мно'ѕи бђ'дђтъ на тя звњ'рїе дивїи,
οὐκ ἐκβαλῶ αὐτοὺς ἐν ἐνιαυτῷ ἑνί, ἵνα μὴ γένηται ἡ γῆ ἔρημος καὶ πολλὰ γένηται ἐπὶ σὲ τὰ θηρία τῆς γῆς.
30
30
пома'лђ пома'лђ эTженђ` я&, эT тебе`, до'н#деже възрасте'ши, и^ прїи'меши зе'млю.
κατὰ μικρὸν ἐκβαλῶ αὐτοὺς ἀπὸ σοῦ, ἕως ἂν αὐξηθῇς καὶ κληρονομήσῃς τὴν γῆν.
31
31
и^ положђ` предњ'лы твоя` эT чрьмна'го моря. до мо'ря филисти'мля, эT пђсты'ня до рњки` вели'кїя е^фраT” И$ преда'мъ в рђцњ` ваши сњдя'щаа на земли`, и^ эTженђ` я& эT тебе`,
καὶ θήσω τὰ ὅριά σου ἀπὸ τῆς ἐρυθρᾶς θαλάσσης, ἕως τῆς θαλάσσης τῆς Φυλιστιεὶμ καὶ ἀπὸ τῆς ἐρήμου ἕως τοῦ μεγάλου ποταμοῦ Εὐφράτου· καὶ παραδώσω εἰς τὰς χεῖρας ὑμῶν τοὺς ἐγκαθημένους ἐν τῇ γῇ καὶ ἐκβαλῶ αὐτοὺς ἀπὸ σοῦ.
32
32
да не смњсишися с ними, и^ бого'мъ и^хъ да не завњща'еши завњта,
οὐ συγκαταθήσῃ αὐτοῖς καὶ τοῖς θεοῖς αὐτῶν διαθήκην,
33
33
и^ да не ѓ^ста'нђтъ на земли` твое'и, да тебњ не сътворя'тъ съгрњши'ти къ мнњ, а%ще бо рабо'таеши бого'мъ иX, с^и бђ'дђтъ тебњ на събла'знъ”
καὶ οὐκ ἐγκαθήσονται ἐν τῇ γῇ σου, ἵνα μὴ ἁμαρτεῖν σε ποιήσωσι πρός με· ἐὰν γὰρ δουλεύσῃς τοῖς θεοῖς αὐτῶν, οὗτοι ἔσονταί σοι πρόσκομμα.

Глава 23 з 40
Старий Заповіт

• Бут. • Вих.