|
Глvа, и~і”
|
Κεφάλαιο 18
|
|
1
|
1
|
|
Сло'во и^же бы'сть къ і^еремїи эT г~а рекђщи.
|
Ο λόγος ὁ γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων·
|
|
2
|
2
|
|
вᲆста'ни и^ вᲆзы'иди в до'м# скђделничїи, і^ т^ђ слы'шиши словеса` моа`.
|
ἀνάστηθι, καὶ κατάβηθι εἰς οἶκον τοῦ κεραμέως, καὶ ἐκεῖ ἀκούσῃ τοὺς λόγους μου.
|
|
3
|
3
|
|
И$ внидохъ въ до'мъ скђде'льничь, и^ с^е то'и творя'ше дњ'ло на колесњ.
|
καὶ κατέβην εἰς τὸν οἶκον τοῦ κεραμέως, καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἐποίει ἔργον ἐπὶ τῶν λίθων·
|
|
4
|
4
|
|
и^ разваленъ е^сть сосђдᲆ е^гоже то'и творя'ше эT гли'ны рђка'ми свои'ми. и^ ѓ^брати'вся сътвори с того` сосђдъ и%ныи ја%ко ё^гоDно въ ѓ'чїю е^го да сътворитъ”
|
καὶ ἔπεσε τὸ ἀγγεῖον, ὃ αὐτὸς ἐποίει ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ, καὶ πάλιν αὐτὸς ἐποίησεν αὐτὸ ἀγγεῖον ἕτερον, καθὼς ἤρεσεν ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι.
|
|
5
|
5
|
|
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` рекђщи.
|
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
|
|
6
|
6
|
|
е^да` л^и ја%ко скђде'л#никъ т^о и^ не възмогђ ва'мъ сътвори'ти до'ме і^и^л~евᲆ рече г~ь” Се^ ја%ко бе'рнїе въ рђ'кђ скђде'лничю. та'ко в^ы доме і^и^л~евᲆ, в рђкђ мою`.
|
εἰ καθὼς ὁ κεραμεὺς οὗτος οὐ δυνήσομαι τοῦ ποιῆσαι ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ; ἰδοὺ ὡς ὁ πηλὸς τοῦ κεραμέως ὑμεῖς ἐστε ἐν ταῖς χερσί μου.
|
|
7
|
7
|
|
ё^сᲄремлено гл~ю на ја^ꙁыки и^ на црsтва. да и^скореню и^ раꙁорю и^ расточю
|
πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος ἢ ἐπὶ βασιλείαν τοῦ ἐξᾶραι αὐτοὺς καὶ τοῦ ἀπολλύειν,
|
|
8
|
8
|
|
и&” А$ще покаа'нїе съдњ'ютъ лю'дїе эT лђкаvства свое^го и^же гл~алъ е^сть на' ня, дњ'ю і^ аZ покаа'нїе на лђка'в#ства чт^о помы'слиX да сътворю е^мђ,
|
καὶ ἐπιστραφῇ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο ἀπὸ πάντων τῶν κακῶν αὐτῶν, καὶ μετανοήσω περὶ τῶν κακῶν, ὧν ἐλογισάμην τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς.
|
|
9
|
9
|
|
и^ скоро гл~ю ѓ^ ја^ꙁы'кахъ и^ црsтвахъ да соѕиждђ и^ насаждђ я&,
|
καὶ πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος καὶ βασιλείαν τοῦ ἀνοικοδομεῖσθαι καὶ τοῦ καταφυτεύεσθαι,
|
|
10
|
10
|
|
а^ще л^и сътворяT лђка'во преD ѓ^чи'ма мои'ма. да не ё^слы'шат# гла'са мое^го, покаа'нїе дњ'ю на бл~го чт^о гл~алъ е^смь да сътворю и^мъ”
|
καὶ ποιήσωσι τὰ πονηρὰ ἐναντίον μου τοῦ μὴ ἀκούειν τῆς φωνῆς μου, καὶ μετανοήσω περὶ τῶν ἀγαθῶν, ὧν ἐλάλησα τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς.
|
|
11
|
11
|
|
нн~њ б^о рцы мђ'жђ і^ё'динђ и^ ѓ^битателю і^ерsли'ма рекђщи” Сїя рече г~ь. с^е а^ꙁъ совњща'ю на ва'съ лђка'во и^ помышлю на ва'съ помышленїе. ѓ^брати'теся е^ді'нъ ко'ждоy эT пђти` свое^го зла'го. і^ и^спра'вите пђти ва'ша и^ мышленїя ва'ша.
|
καὶ νῦν εἰπὸν πρὸς ἄνδρας ᾿Ιούδα καὶ πρὸς τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλήμ· ἰδοὺ ἐγὼ πλάσσω ἐφ’ ὑμᾶς κακὰ καὶ λογίζομαι ἐφ’ ὑμᾶς λογισμόν· ἀποστραφήτω δὴ ἕκαστος ἀπὸ ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς, καὶ καλλίονα ποιήσατε τά ἐπιτηδεύματα ὑμῶν.
|
|
12
|
12
|
|
и^же реко'шA эTчая'хомся, по помышле'нїихъ б^о на'шихъ и^демъ. и^ е^ді'нъ ко'ждо же строптив#ство срDца свое^го лђка'во да сътвори'мъ”
|
καὶ εἶπαν· ἀνδριούμεθα, ὅτι ὀπίσω τῶν ἀποστροφῶν ἡμῶν πορευσόμεθα καὶ ἕκαστος τὰ ἀρεστά τῆς καρδίας αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς ποιήσομεν.
|
|
13
|
13
|
|
Сего ради сїя рече г~ь въпроси'те ја^ꙁы'коv, кт^о слы'ша таковђ гроꙁђ и^же сътвори ѕњ'ло дв~а і^и^л~ева.
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐρωτήσατε δὴ ἐν ἔθνεσι· τίς ἤκουσε τοιαῦτα φρικτά, ἃ ἐποίησε σφόδρα παρθένος ᾿Ισραήλ;
|
|
14
|
14
|
|
е^да` ѓ^скђдњ'етъ эT ка'мене по'льска снњгᲆ лива'новъ, и^л^и и^стрᲆгнђти могђтъ воды` кипя'щи и^ сᲄђде'ны и^злїя'ющи.
|
μὴ ἐκλείψουσιν ἀπὸ πέτρας μαστοὶ ἢ χιὼν ἀπὸ τοῦ Λιβάνου; μὴ ἐκκλινῇ ὕδωρ βιαίως ἀνέμῳ φερόμενον;
|
|
15
|
15
|
|
и^же ꙁабвены е^сть мнњ` лю'ди мои сђе'тво жрђще и^ попира'юще на пђтехъ свои^хъ. и^ на сте'ѕяхъ вњка да въсходя'тъ по ни'хъ пђти` нетре'нњмъ,
|
ὅτι ἐπελάθοντό μου ὁ λαός μου, εἰς κενὸν ἐθυμίασαν· καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν σχοίνους αἰωνίους τοῦ ἐπιβῆναι τρίβους οὐκ ἔχοντας ὁδὸν εἰς πορείαν
|
|
16
|
16
|
|
да бђ'детъ ꙁемля` и^хъ въ ꙁапђстњнїе и^ въ звиѕда'нїе вњ'чное” Вся'къ и^же пре'идеT по не'и почюди'тся, и^ покива'етъ главо'ю свое'ю.
|
τοῦ τάξαι τὴν γῆν αὐτῶν εἰς ἀφανισμὸν καὶ σύριγμα αἰώνιον· πάντες οἱ διαπορευόμενοι δι’ αὐτῆς ἐκστήσονται καὶ κινήσουσι τὴν κεφαλὴν αὐτῶν.
|
|
17
|
17
|
|
ја%ко вњтръ горющїи расторгнђ и^хъ преD врагы`. хребетъ а^ не лице покажђ и^мъ въ дн~ь поги'бели и^хъ”
|
ὡς ἄνεμον καύσωνα διασπερῶ αὐτοὺς κατὰ πρόσωπον ἐχθρῶν αὐτῶν, δείξω αὐτοῖς ἡμέραν ἀπωλείας αὐτῶν.
|
|
18
|
18
|
|
И$ реко'ша прїидњте помы'слимъ на і^еремїю совњтъ, н^и б^о и^ꙁги'нетъ ꙁако'нъ эT сщ~е'нника н^и совњтъ эT премђ'драго. н^и сло'во эT проро'ка прїидњте и^ пораꙁи'мᲆ е^го ја%ꙁы'комъ, и^ не воньмњмъ въ всњхъ словесњхъ е^го”
|
Καὶ εἶπαν· δεῦτε καὶ λογισώμεθα ἐπὶ ῾Ιερεμίαν λογισμόν, ὅτι οὐκ ἀπολεῖται νόμος ἀπὸ ἱερέως καὶ βουλὴ ἀπὸ συνετοῦ καὶ λόγος ἀπὸ προφήτου· δεῦτε καὶ πατάξωμεν αὐτὸν ἐν γλώσσῃ καὶ ἀκουσόμεθα πάντας τοὺς λόγους αὐτοῦ.
|
|
19
|
19
|
|
Во'ньми г~и кᲆ мнњ и^ слы'ши гла'съ сђпоста'тъ мои^хъ.
|
εἰσάκουσόν μου, Κύριε, καὶ εἰσάκουσον τῆς φωνῆς τοῦ δικαιώματός μου.
|
|
20
|
20
|
|
е^да въздае'т ли ся ꙁа бл~го ѕл^о иже и^скопа'ша ро'въ дш~и моеи, помяни'ся и^же стоя'хъ преD тобо'ю да въꙁгл~ю ꙁа ни'хъ бл~гая, да ѓ^брящђ гнњвъ твои эT нихъ.
|
εἰ ἀνταποδίδοται ἀντὶ ἀγαθῶν κακά; ὅτι συνελάλησαν ρήματα κακὰ τῆς ψυχῆς μου καὶ τὴν κόλασιν αὐτῶν ἔκρυψάν μοι· μνήσθητι ἑστηκότος μου κατὰ πρόσωπόν σου τοῦ λαλῆσαι ὑπὲρ αὐτῶν ἀγαθά, τοῦ ἀποστρέψαι τὸν θυμόν σου ἀπ’ αὐτῶν.
|
|
21
|
21
|
|
сего ра'ди да'и сн~ове иX въ гла'дъ, і^ и^зведи` и^хъ в рђкђ мечю` да бђдђтъ же'ны и^хъ беꙁча'дны и^ вдо'вы, и^ мђжи и^хъ ё^бїются сме'ртїю, ю'ноша и^хъ и^ско'лются мечеM на ра'ти,
|
διὰ τοῦτο δὸς τοὺς υἱοὺς αὐτῶν εἰς λιμὸν καὶ ἄθροισον αὐτοὺς εἰς χεῖρας μαχαίρας· γενέσθωσαν αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἄτεκνοι καὶ χῆραι, καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν γενέσθωσαν ἀνῃρημένοι θανάτῳ καὶ οἱ νεανίσκοι αὐτῶν πεπτωκότες μαχαίρᾳ ἐν πολέμῳ.
|
|
22
|
22
|
|
да слышится во'пль эT домо'въ и^хъ” І$ и^ꙁведе'ши на нихъ разбо'иника ё^стремле'но, и^же и^скопа'ша мн^њ ровъ да и^мђтъ м^я, и^ сњти съкры'ша нога'мъ мои^мъ”
|
γενηθήτω κραυγὴ ἐν ταῖς οἰκίαις αὐτῶν, ἐπάξεις ἐπ’ αὐτοὺς ληστὰς ἄφνω, ὅτι ἐνεχείρησαν λόγον εἰς σύλληψίν μου, καὶ παγίδας ἔκρυψαν ἐπ’ ἐμέ.
|
|
23
|
23
|
|
Ты' же г~и вњси вс^я совњты и^хъ на' мя въ смр~ть, не и^сцњли'ши безако'нїе и^хъ эT лица` твое^го и^ грњхъ и^хъ да не изгла'дится, да бђдђтъ разᲆдрђше'ни преD тобо'ю. и^ въ время ја%рости твоея съблюди` и^хъ”
|
καὶ σύ, Κύριε, ἔγνως ἅπασαν τὴν βουλὴν αὐτῶν ἐπ’ ἐμὲ εἰς θάνατον· μὴ ἀθῳώσῃς τὰς ἀδικίας αὐτῶν, καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν ἀπὸ προσώπου σου μὴ ἐξαλείψῃς· γενέσθω ἡ ἀσθένεια αὐτῶν ἐναντίον σου, ἐν καιρῷ θυμοῦ σου ποίησον ἐν αὐτοῖς.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.