|
Глvа, л~”
|
Κεφάλαιο 30
|
|
1
|
1
|
|
Сло'во бы'вшее къ і^е^ремїи эT г~а гл~я.
|
Τοῖς υἱοῖς ᾿Αμμὼν (Μασ. ΜΘ´,
|
|
2
|
1
|
|
та'ко реq г~ь б~ъ і^и^л~еv. въпиши вся` словеса` въ кни'ги, ја%же въписахъ а^зъ к тебњ.
|
–
|
|
3
|
5
|
|
ја%ко се дн~їе грядTђ рече г~ь, и^ въз#вращђ и^с#селе'нїе людїи мои^хъ і^и^л~я і^ и^ё'ды, рече г~ь. и^ възвращђ я& на' ꙁемлю ю'же да'хъ эTц~емъ и^хъ, и^ съвладђть е^ю”
|
) ΟΥΤΩΣ εἶπε Κύριος· μὴ υἱοὶ οὐκ εἰσὶν ἐν ᾿Ισραήλ, ἢ παραληψόμενος οὐκ ἔστιν αὐτοῖς; διατί παρέλαβε Μελχὸλ τὴν Γαλαάδ, καὶ ὁ λαὸς αὐτῶν ἐν πόλεσιν αὐτῶν ἐνοικήσει;
|
|
4
|
2
|
|
и^ си словеса ја%же гл~тъ г~ь ѓ^ і^и^л~и и^ ѓ^ і^ё'дњ,
|
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ ἀκουτιῶ ἐπὶ Ραββὰθ θόρυβον πολέμων, καὶ ἔσονται εἰς ἄβατον καὶ εἰς ἀπώλειαν, καὶ βωμοὶ αὐτῆς ἐν πυρὶ κατακαυθήσονται, καὶ παραλήψεται ᾿Ισραὴλ τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ.
|
|
5
|
3
|
|
та'ко рече г~ь. гласъ стра'шенъ ё^слы'шите, стра'хъ и^ нњсть мира.
|
ἀλάλαξον ᾿Εσεβών, ὅτι ὤλετο Γαΐ· κεκράξατε θυγατέρες Ραββάθ, περιζώσασθε σάκκους καὶ κόψασθε, ὅτι Μελχὸλ βαδιεῖται ἐν ἀποικίᾳ, οἱ ἱερεῖς αὐτοῦ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτοῦ ἅμα.
|
|
6
|
4
|
|
въпраша'ите и^ ви'дњте, а^ще ся е^сть родилъ мђжескь полъ. и^ ѓ^ стра'сњ и^мже и^мђтъ чресла` и^х# сп~сенїе. и^мже ви'дњхъ всего чл~ка, и^ рђцњ е^го на чреслехъ его, и^з#врати'шася лица въ златени'цђ.
|
τί ἀγαλλιᾶσθε ἐν τοῖς πεδίοις ᾿Ενακείμ, θύγατερ ἰταμίας, ἡ πεποιθυῖα ἐπὶ θησαυροῖς αὐτῆς, ἡ λέγουσα· τίς εἰσελεύσεται ἐπ’ ἐμέ;
|
|
7
|
5
|
|
ЭO люте ја%ко великъ дн~ь тои, и^ нњсть подо'бна е^мђ. и^ вре'мя тњсно е^сть і^а'ковђ, и^ потомъ сп~сется”
|
ἰδοὺ ἐγὼ φέρω φόβον ἐπὶ σέ, εἶπε Κύριος, ἀπὸ πάσης τῆς περιοίκου σου, καὶ διασπαρήσεσθε ἕκαστος εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔσται ὁ συνάγων.
|
|
8
|
6
|
|
В то'и дн~ь рече г~ь, съкрђшђ ја^ре'мъ с вы'я и^хᲆ, и^ ё'зы и^хъ растор#гнђ. и^ не послђжатъ тїи ктомђ чюжDимъ,
|
Τῇ Κηδὰρ τῇ βασιλίσσῃ τῆς αὐλῆς, ἣν ἐπάταξε Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος. (Μασ. ΜΘ´,
|
|
9
|
28
|
|
н^о послђжатъ тїи г~ђ б~ђ свое^мђ. и^ дв~да цр~я въста'влю и^мъ.
|
-
|
|
10
|
33
|
|
сего раd т^ы не бо'ися ра'бе мои і^а'кове гл~етъ г~ь, ни ё^страша'ися і^и^л~ю. ја%ко с^е а^ꙁъ и^ꙁведђ т^я и^з# земли` да'лнея, и^ племя твое иZ ꙁемли плᲇненїя иX” и^ въз#врати'тся па'ки і^а'ковъ и^ почїетъ, и^ всего добра` и^сполнь бђдеT” и^ не бђдетъ ё^страша'яи т^я.
|
). Οὕτως εἶπε Κύριος· ἀνάστητε καὶ ἀνάβητε ἐπὶ Κηδὰρ καὶ πλήσατε τοὺς υἱοὺς Κεδέμ·
|
|
11
|
7
|
|
ја%ко а^зъ с тобо'ю е^смь гл~етъ г~ь, сп~са'аи т^я. ја%ко сътвори'хъ сконча'нїе въ всњхъ странаX в няже раꙁсњаX т^я. тебе же не сътворю въ сконча'нїе, н^о накажђ т^я в сђдђ, дабы не бы'лъ ви'дњнᲆ себњ невин#ныи. ја^ко
|
σκηνὰς αὐτῶν καὶ τὰ πρόβατα αὐτῶν λήψονται, ἱμάτια αὐτῶν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῶν καὶ καμήλους αὐτῶν λήψονται ἑαυτοῖς· καὶ καλέσατε ἐπ’ αὐτοὺς ἀπώλειαν κυκλόθεν.
|
|
12
|
8
|
|
та'ко гл~еT г~ь, неи^сцњлно сᲆкрђше'нїе твое, преѕла` ра'на твоя.
|
φεύγετε λίαν, βαθύνατε εἰς κάθισιν, καθήμενοι ἐν τῇ αὐλῇ, ὅτι ἐβουλεύσατο ἐφ’ ὑμᾶς βασιλεὺς Βαβυλῶνος βουλὴν καὶ ἐλογίσατο ἐφ’ ὑμᾶς λογισμόν.
|
|
13
|
9
|
|
нњсть сђдїя сђда твое^го на бо'лњзнь и^з#врачева'ся полꙁы нњсть тебњ.
|
ἀνάστηθι καὶ ἀνάβηθι ἐπ’ ἔθνος εὐσταθοῦν, καθήμενον εἰς ἀναψυχήν, οἷς οὐκ εἰσὶ θύραι, οὐ βάλανοι, οὐ μοχλοί, μόνοι καταλύουσι.
|
|
14
|
10
|
|
вси` дрђзи твои` забы'ша т^я. ни въпро'сятъ т^я, ја%ко ја%звою вра'жїею порази'хъ т^я накаꙁа'нїемъ ё^тверженомъ. мно'жества ради непра'вды твоея ё^мно'жишася грњси твои`.
|
καὶ ἔσονται κάμηλοι αὐτῶν εἰς προνομὴν καὶ πλῆθος κτηνῶν αὐτῶν εἰς ἀπώλειαν· καὶ λικμήσω αὐτοὺς παντὶ πνεύματι κεκαρμένους πρὸ προσώπου αὐτῶν, ἐκ παντὸς πέραν αὐτῶν οἴσω τὴν τροπὴν αὐτῶν, εἶπε Κύριος.
|
|
15
|
11
|
|
чт^о въпїеши ѓ^ сᲆкрђше'нїи свое'мъ. неи^сцᲇлна е^сть бо'лњзнь твоя, мно'жесᲄвA ради непра'вды твоея, и^ тве'рдыхъ ради грњхъ твои^хъ сътвори'хъ т^и сїя вся.
|
καὶ ἔσται ἡ αὐλὴ διατριβὴ στρουθῶν καὶ ἄβατος ἕως αἰῶνος, οὐ μὴ καθίσῃ ἐκεῖ ἄνθρωπος, καὶ οὐ μὴ κατοικήσῃ ἐκεῖ υἱὸς ἀνθρώπου.
|
|
16
|
12
|
|
того ра'ди вси` ја^дђщеи тя` и^зъе^дени бђдђтъ, и^ вси` вра'зи твои` въ плњненїе эTведђтся. и^ погђбля'ющеи т^я погђбятся. и^ бђдђтъ раꙁъграбля'ющеи т^я въ раз#грабле'нїе.
|
Τῇ Δαμασκῷ. (Μασ. ΜΘ´,
|
|
17
|
23
|
|
ја%ко ѓ^бяжђ срамъ твои, и^ эT ја%звъ твои^хъ и^з#врачђю т^я рече г~ь. ја%ко и^зверженђ наꙁыва'хђ тя сїѓне, с^е е^сть сеи и^же не имњ възыска'ющаго е^го”
|
–
|
|
18
|
27
|
|
Та'ко гл~еT г~ь, с^е а^ꙁъ възвраще'нїе и^с#селе'нїя і^а'ковля, и^ плњн#ники е^го поми'лђю. и^ въз#гради'тся граD въ высотђ` свою и^ хра'мъ по чинђ` е^го ё^твердится.
|
). Κατῃσχύνθη ᾿Ημὰθ καὶ ᾿Αρφάδ, ὅτι ἤκουσαν ἀκοὴν πονηράν· ἐξέστησαν, ἐθυμώθησαν, ἀναπαύσασθαι οὐ μὴ δύνωνται.
|
|
19
|
13
|
|
і^ изыидђтъ и^ꙁ него поющеи, глаs и^гра'ющихъ. и^ ё^мно'жђ я&, и^ не ё^малњ'ютъ.
|
ἐξελύθη Δαμασκός, ἀπεστράφη εἰς φυγήν, τρόμος ἐπελάβετο αὐτῆς.
|
|
20
|
14
|
|
и^ вни'дђтъ сн~ове и^хъ ја%ко и^ прежде, и^ свњдњнїя и^хъ преD лицемъ мои^мъ и^спра'вятся. и^ посњщђ на вся` стђжа'ющая и^мъ.
|
πῶς οὐχὶ ἐγκατέλιπε πόλιν ἐμήν; κώμην ἠγάπησαν·
|
|
21
|
15
|
|
и^ бђдетъ крњплњ'иши е^го на' ня, и^ княѕь е^го и^ꙁ него и^ꙁы'идетъ. и^ съберђ я& и^ ѓ^братяTся къ мн^њ. кто' бо е^сть тои и^же приложитъ срDце свое ѓ^брати'тися къ мн^њ рече г~ь”
|
διὰ τοῦτο πεσοῦνται νεανίσκοι ἐν πλατείαις σου, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταί σου πεσοῦνται, φησὶ Κύριος·
|
|
22
|
16
|
|
И$ бђдете м^и в люди, и^ а'зъ ва'мъ бђдђ въ б~а.
|
καὶ καύσω πῦρ ἐν τείχει Δαμασκοῦ, καὶ καταφάγεται ἄμφοδα υἱοῦ ῎Αδερ.
|
|
23
|
|
|
ја%ко гнњвъ гн~ь и^ꙁыиде ја%ръ, и^ꙁыиде гнњвъ ѓ^браща'емъ на нечести'выя прїидетъ.
|
|
|
24
|
|
|
и^ не эTвратиTся гнњвъ ја%росᲄи гн~я, дондеже сътворитъ и^ въста'витъ мышле'нїя срDцA е^го. въ послDњняя дн~и позна'ете я&”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.