|
ўало'мъ рл~џ
|
Псалом 139
|
|
0
|
0
|
|
В конец#, ўлоM двDвъ, рл~џ”
|
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 139.
|
|
1
|
1
|
|
Изми` м^я г~и эT чл~ка лђка'ва, эT мђжа неправеDна и^ꙁба'ви м^я”
|
Ізми́ м'я, Го́споди, от челові́ка лука́ва, от му́жа непра́ведна ізба́ви м'я;
|
|
2
|
2
|
|
И$же помыслишя непра'вдђ в# срDци, весь дн~ь ѓ^полча'хђ брани”
|
і́же поми́слиша непра́вду в се́рдці, весь день ополча́ху бра́ні;
|
|
3
|
3
|
|
И$ꙁъѓ^стри'шя ја%зыкъ свои ја%ко ѕмїи'нъ” ЈА/дъ а'спиденъ под# ё^стнами и^хъ”
|
ізостри́ша язи́к свой, я́ко змії́н; яд а́спідов под устна́ми їх.
|
|
4
|
4
|
|
Съхрани` мя г~и и^з рђки` грњшнича, эT чл~къ неправеденъ и^ꙁми` м^я” И$же помы'слишя ꙁапяти` стопы` моя,
|
Сохрани́ м'я, Го́споди, із руки́ грі́шничі, от челові́к непра́ведних ізми́ м'я, і́же поми́слиша зап'я́ті стопи́ моя́.
|
|
5
|
5
|
|
съкры'шя гръдїи сᲇть мн^њ” И$ ю'жи препяшя сњть нога'ма мои'ма,
|
Скри́ша го́рдії сіть мні і у́жи, преп'я́ша сіть нога́ма мої́ма;
|
|
6
|
6
|
|
при стеꙁи` събла'ѕны положи'шя м^и”
|
при стезі́ собла́зни положи́ша мі.
|
|
7
|
7
|
|
Рњхъ гв~и, б~ъ мой е^си т^ы, в#нђши г~и гласъ моле'нїа моего”
|
Ріх Го́сподеві: Бог мой єси́ Ти, внуши́, Го́споди, глас моле́нія моєго́.
|
|
8
|
8
|
|
г~и г~и си'ла сп~се'нїа моего, ѓ^сᲇнилъ е^си наD главою моею` в# дн~ь бра'ни”
|
Го́споди, Го́споди! Си́ло спасе́нія моєго́, осіни́л єси́ над главо́ю моє́ю в день бра́ні.
|
|
9
|
9
|
|
Не прадажDь мене г~и эT жела'нїа моего грњшникђ” Помы'слишя на' мя, не ѓ^ста'ви мене, да не когда` въꙁнесђтся”
|
Не преда́ждь мене́, Го́споди, от жела́нія моєго́ грі́шнику; поми́слиша на м'я, не оста́ви мене́, да не когда́ вознесу́ться.
|
|
10
|
10
|
|
Глава` ѓ^крђже'нїа и^хъ, трDђ ё^сте'нъ и^хъ покрыетъ и^хъ”
|
Псало́м окруже́нія їх, труд усте́н їх покри́єть я.
|
|
11
|
11
|
|
Падђтъ на ниX ю'глїа ѓгнена ниꙁложи'ши иX, в# страстеX, и^ не постоя'тъ”
|
Паду́ть на них у́глія о́гненная, низложи́ши я во страсте́х, і не постоя́ть.
|
|
12
|
12
|
|
Мђжъ ја%зыченᲆ, не и^спра'вится на земли`” Мђж'а неправеDна зл^о ё^лови'тъ въ и^стлᲇнїе”
|
Муж язи́чен не іспра́виться на землі́; му́жа непра́ведна зла́я улов'я́ть во істлі́ніє.
|
|
13
|
13
|
|
Поꙁнахъ ја%ко сътворитъ г~ь сђдъ ни'щымъ, и^ ме'сть ё^бо'гымъ”
|
Позна́х, я́ко сотвори́ть Госпо́дь суд ни́щим і месть убо́гим.
|
|
14
|
14
|
|
ѓ^баче правеDнїи и^сповњдятся и^мени твоемђ, и^ вселя'тся пра'вїи с лицемъ твои'мъ”
|
Оба́че пра́веднії іспові́дяться і́мені Твоєму́, і вселя́ться пра́вії с лице́м Твої́м.
|
|
1001
|
1001
|
|
Слvа,
|
Сла́ва:
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.