|
ўало'мъ п~д
|
Псалом 84
|
|
1
|
1
|
|
В конецъ, сн~о'въ коре'ѓвъ, ўлоM, п~д”
|
В коне́ць, сино́м Коре́йовим, псало́м, 84.
|
|
2
|
2
|
|
Бл~говолилᲆ е^си г~и ꙁеMлю твою, въꙁвратилъ е^си плᲇнъ і^а'ковль”
|
Благоволи́л єси́, Го́споди, зе́млю Твою́, возврати́л єси́ плін Іа́ковль.
|
|
3
|
3
|
|
ѓ^ста'вилъ е^си беꙁако'нїа лю'демъ твои'мъ, покрылъ е^си вс^я грњхы иX”
|
Оста́вил єси́ беззако́нія люді́й Твої́х, покри́л єси́ вся гріхи́ їх.
|
|
4
|
4
|
|
Оу^кроти'лъ е^си весь гнњвъ твой, въꙁ#вратилъ е^си эT гнњва ја%рости твоеа”
|
Укроти́л єси́ весь гнів Твой, возврати́лся єси́ от гні́ва я́рости Твоєя́.
|
|
5
|
5
|
|
Възврати` насᲆ б~е сп~се'нїи нашиX, и^ вᲆꙁврати ја%рость твою эT насъ”
|
Возврати́ нас, Бо́же спасе́ній на́ших, і отврати́ я́рость Твою́ от нас.
|
|
6
|
6
|
|
Є$да` въ вњкы прогнњваешися на ны; и^ли про'стреши гнњвъ свой эT рода в родъ;
|
Єда́ во ві́ки прогні́ваєшися на ни? Іли́ простре́ши гнів Твой от ро́да в род?
|
|
7
|
7
|
|
б~е т^ы ѓ^бращь живи'ши н^ы, и^ людїе твои` въꙁвеселя'тся ѓ^ тебњ”
|
Бо́же, Ти обра́щся оживи́ши ни, і лю́діє Твої́ возвеселя́ться о Тебі́.
|
|
8
|
8
|
|
ЈА/ви` намъ г~и млsть твою, и^ сп~се'нїе твое да'жDь намъ”
|
Яви́ нам, Го́споди, ми́лость Твою́, і спасе́ніє Твоє́ даждь нам.
|
|
9
|
9
|
|
Оу^слы'шђ что` речетъ ѓ^ мнњ г~ь б~ъ, ја%ко речетъ ми'ръ на люd своя` и^ на прпDбныя своя, и^ на ѓ^браща'ющая срDця к# немђ”
|
Усли́шу, что рече́ть о мні Госпо́дь Бог; я́ко рече́ть мир на лю́ди Своя́, і на преподо́бния Своя́, і на обраща́ющия сердця́ к Нему́.
|
|
10
|
10
|
|
ѓ^баче бли'ꙁъ боа'щимся е^го сп~сенїе е^го, всели'ти сла'вђ в# ꙁемлю нашђ”
|
Оба́че близ боя́щихся Єго́ спасе́ніє Єго́, всели́ти сла́ву в зе́млю на́шу.
|
|
11
|
11
|
|
Млsть и^ і'стина срњто'стася, пра'вда и^ ми'рᲆ ѓ^блобыза'стася”
|
Ми́лость і і́стина сріто́стіся, пра́вда і мир облобиза́стася;
|
|
12
|
12
|
|
И$стина эT ꙁемля восїа, и^ пра'вда съ нб~се прини'че”
|
і́стина от землі́ возсія́, і пра́вда с небесе́ прини́че;
|
|
13
|
13
|
|
И/бо г~ь дасть бл~гость, и^ ꙁемля на'шя дасть плоD свой”
|
і́бо Госпо́дь дасть бла́гость, і земля́ на́ша дасть плод свой.
|
|
14
|
14
|
|
Пра'вда преD ни'мъ преDи'деT, и^ положитъ в пђть стопы` своя”
|
Пра́вда пред Ним преди́деть, і положи́ть в путь стопи́ своя́.
|
|
1001
|
1001
|
|
Сла'ва.
|
Сла́ва:
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.