|
ўало'мъ ѕ~і
|
Псалом 16
|
|
0
|
0
|
|
Моли'тва двд~ва. ѕ~і”
|
Моли́тва Дави́ду, 16.
|
|
1
|
1
|
|
Оу^слы'ши г~и пра'вдђ мою`, вънми` моле'нїе мое” внђши` мл~твђ мою, не вᲆ ё^стна'хᲆ льсти'вахᲆ”
|
Усли́ши, Го́споди, пра́вду мою́, воньми́ моле́нію моєму́, внуши́ моли́тву мою́ не во устна́х льсти́вих.
|
|
2
|
2
|
|
эT лица твое^го сђдба` моя и^ꙁы'детъ, ѓ%чи мои да видњта правоты”
|
От лиця́ Твоєго́ судьба́ моя́ ізи́деть; о́чі мої́ да ви́дита правоти́.
|
|
3
|
3
|
|
и^скђси'лᲆ е^си срDце мое, посњти'лъ е^си но'щїю. и^скђсилъ мя е^си, и^ не ѓ^брњтеся въ мнњ` непра'вда”
|
Іскуси́л єси́ се́рдце моє́, посіти́л єси́ но́щію; іскуси́л м'я єси́, і не обрі́теся во мні непра́вда.
|
|
4
|
4
|
|
ја%ко да не въꙁ#гл~ют# ё^ста` моя` дњ'лъ чл~чьскихᲆ, ꙁа словеса ё^сте'нъ твои^хъ а%ꙁъ съхранихъ пђти` жестоки”
|
Я́ко да не возглаго́лють уста́ моя́ діл челові́чеських, за словеса́ усте́н Твої́х аз сохрани́х путі́ же́стокі.
|
|
5
|
5
|
|
сᲆверши` стопы моа` въ стеꙁяхъ твои^хᲆ да не подви'жђт#ся стопы` моя`”
|
Соверши́ стопи́ моя́ во стезя́х Твої́х, да не подви́жуться стопи́ моя́.
|
|
6
|
6
|
|
А/ꙁъ възва'хъ ја%ко ё^слы'ша м^я б~е. приклони` ё^хо ᲄвое мнњ, и^ ё^слы'ши гл~ы моя”
|
Аз воззва́х, я́ко усли́шал м'я єси́, Бо́же; приклони́ у́хо Твоє́ мні і усли́ши глаго́ли моя́.
|
|
7
|
7
|
|
ё^диви` млsти твоя, сп~сааи` ё^пова'ющихъ на' тя” эT проти'вящихся десници твоей,
|
Удиви́ ми́лості Твоя́, спаса́яй упова́ющия на Тя от проти́в'ящихся десни́ці Твоє́й;
|
|
8
|
8
|
|
съхрани` мя г~и ја%ко ѕњницђ ѓ%ка” Въ кровᲇ крилђ твоею покры'еши мя,
|
сохрани́ м'я, Го́споди, я́ко зі́ницю о́ка; в кро́ві крилу́ Твоє́ю покри́єши м'я
|
|
9
|
9
|
|
эT лица нечести'выхъ ѓ^стра'стьшихᲆ мя” Вра'ѕи мои` дш~ђ мою` ё^держаша,
|
от лиця́ нечести́вих остра́стших [оби́дящих] м'я; вразі́ мої́ ду́шу мою́ одержа́ша
|
|
10
|
10
|
|
тђкъ свои ꙁатвори'ша, ё^ста иX гл~аша горды'ню”
|
тук свой затвори́ша, уста́ їх глаго́лаша горди́ню.
|
|
11
|
11
|
|
и^ꙁгоня'щеи мя нн~њ ѓ^быдоша мя, ѓ%чи свои` вᲆꙁложи'ша ё^клони'ти на' ꙁемлю”
|
Ізгоня́щії м'я ни́ні обидо́ша м'я, о́чі свої́ возложи́ша уклони́ти на зе́млю.
|
|
12
|
12
|
|
ѓ^бья'ша мя ја%ко ле'вᲆ гото'въ на ловᲆ, и^ ја%ко ски'менъ ѓ^бита'я въ скро'вищихᲆ”
|
Об'я́ша м'я, я́ко лев гото́в на лов, і я́ко ски́мен обита́яй в та́йних.
|
|
13
|
13
|
|
Въскрsни` г~и, предвари` я&, и^ ꙁапни иM” и^зми дш~ђ мою эT нечести'выхъ, ѓ^рђжїа твоя
|
Воскресни́, Го́споди, предвари́ я і запни́ їм; ізба́ви ду́шу мою́ от нечести́ваго, ору́жіє Твоє́
|
|
14
|
14
|
|
эT рђкъ врагᲆ твои^хъ” г~и, эT маль эT ꙁемля раздњли я& в животᲇ и^хъ, и^ съкрове'ныхᲆ твои^хᲆ и^спо'лнися ё^тро'ба и^хᲆ” насы'тишася сн~оv, и^ ѓ^ста'виша ѓ^ста'нки младе'нцемъ свои'мъ”
|
от враг руки́ Твоєя́, Го́споди, от ма́лих от землі́; разділи́ я в животі́ їх, і сокрове́нних Твої́х іспо́лнися чре́во їх; наси́тишася сино́в, і оста́виша оста́нки младе́нцем свої́м.
|
|
15
|
15
|
|
А/ꙁъ же пра'вдою ја%влю'ся лицђ твоемђ, насы'щђся вънегда` ја%ви'т ми ся сла'ва твоя”
|
Аз же пра́вдою явлю́ся лицю́ Твоєму́, наси́щуся, внегда́ яви́тимися сла́ві Твоє́й.
|
|
1001
|
1001
|
|
Слаv.
|
Сла́ва:
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.