|
Глава 24
|
Глава 24
|
|
1
|
1
|
|
(Зач. 112) Во єди́ну же от субо́т зіло́ ра́но прийдо́ша на гроб, нося́щя я́же угото́ваша арома́ти, і другі́я с ни́ми;
|
Въ ѥдинU сUботу. зэло рано придоша жены на гробъ. носzща zже Uготовать арома и дрUгыz с ними.
|
|
2
|
2
|
|
обріто́ша же ка́мень отвале́н от гро́ба,
|
обрэтоша же камень tваленъ t гроба.
|
|
3
|
3
|
|
і вше́дша не обріто́ша тілесе́ Го́спода Ісу́са.
|
и въшьдъша не обрэтоша телесе Gа iс7а.
|
|
4
|
4
|
|
І бисть не домишля́ющимся їм о сем, і се му́жа два ста́ста пред ни́ми в ри́зах блеща́щихся.
|
и быc недомыслzщемъсz имъ о семь. и се мUжа дъва стаста въ нихъ въ ризахъ бльщащахъсz.
|
|
5
|
5
|
|
Пристра́шним же би́вшим їм і покло́ншим ли́ця на зе́млю, реко́ста к ним: что і́щете Жива́го с ме́ртвими?
|
пристрашьнамъ же бывъшамъ имъ. и поклоньшамъ лицz на землю. рекоста къ нимъ. чьто ищете живааго съ мертвыими
|
|
6
|
6
|
|
Ність зді, но воста́; пом'яні́те, я́коже глаго́ла вам, єще́ сий в Галиле́ї,
|
нэc. сдэ нъ въста. помzнете zко же гlа вамъ. еще сы въ галилеи
|
|
7
|
7
|
|
глаго́ля, я́ко подоба́єть Си́ну Челові́чеському пре́дану би́ти в ру́ці челові́к грі́шник, і проп'я́ту би́ти, і в тре́тій день воскре́снути.
|
гlz. zко подобаѥть сн7U члв7чъскUUмU преданU быти. въ рUцэ члв7къ грэшьникъ. и распzтU быти. и въ третии дьнь въскрьснUти.
|
|
8
|
8
|
|
І пом'яну́ша глаго́ли Єго́;
|
и помzнUша гlы ѥго.
|
|
9
|
9
|
|
і возвра́щшася от гро́ба, возвісти́ша вся сія́ єдиномуна́десяте і всім про́чим.
|
и възвращьшасz t гроба. възвэстиша вьсz си ѥдиномU на десzте. и вьсэмъ прочиимъ.
|
|
10
|
10
|
|
Бя́ше же Магдали́на Марі́я, і Іоа́нна, і Марі́я Іа́ковля, і про́чия с ни́ми, я́же глаго́лаху ко апо́столом сія́.
|
бэ же мария магдалыии ѥдина и прочаz съ ними. zже гlаахU къ апcлмъ
|
|
11
|
11
|
|
І яви́шася пред ни́ми я́ко лжа глаго́ли їх, і не ві́роваху їм.
|
и zвишасz прэдъ ними zко блzди гlи ихъ и не имzахU вэры имъ.
|
|
12
|
12
|
|
(Зач. 113) Петр же, воста́в, тече́ ко гро́бу, і прини́к ви́ді ри́зи єди́ни лежа́щя; і оти́де, в себі́ див'я́ся би́вшему.
|
петръ же въставъ тече къ гробU и приникъ видэ ризы ѥдины лежаща и иде къ себе. дивzсz бывъшюмU.
|
|
13
|
13
|
|
І се два от них бі́ста іду́ща в то́йже день в весь, отстоя́щу ста́дій шестьдеся́т от Ієрусали́ма, є́йже і́м'я Еммау́с;
|
и се дъва отъ нихъ бэсте идѫща въ тъжде дьнь въ вьсь отъстоѩщѫѭ стадии шесть десzтъ отъ иерусалима ѥиже имz емаусъ.
|
|
14
|
14
|
|
і та бесі́доваста к себі́ о всіх сих приклю́чшихся.
|
и та бесэдовасте къ себэ о вьсэхъ приключьшиихъ сz сихъ.
|
|
15
|
15
|
|
І бисть бесі́дующема ї́ма і совопроша́ющемася, і Сам Ісу́с прибли́жився ідя́ше с ни́ма;
|
и бысть бесэдуѭщема има и сътzзаѭщема сz самъ исусъ приближь сz идяаше съ нима.
|
|
16
|
16
|
|
о́чі же єю́ держа́стіся, да Єго́ не позна́єта.
|
очи же ѥю дрьжасте сz да ѥго не познаѥте.
|
|
17
|
17
|
|
Рече́ же к ни́ма: что суть словеса́ сія́, о ни́хже стяза́єтася к себі́ іду́ща, і єста́ дря́хла?
|
рече же има: чьто сѫть словеса си о нихъже сътzзаѥта сz къ себэ идѫща и ѥста дрzхла;
|
|
18
|
18
|
|
Отвіща́в же єди́н, єму́же і́м'я Клео́па, рече́ к Нему́: Ти ли єди́н пришле́ць єси́ во Ієрусали́м, і не уві́діл єси́ би́вших в нем во дні сія́?
|
отъвэщавъ же ѥдинъ ѥмуже имz клеопа рече къ нѥму: ты ли ѥдинь пришьльцъ ѥси въ иерусалимэ и нечу бывъшиихъ въ нѥмь въ дьни сиѩ;
|
|
19
|
19
|
|
І рече́ ї́ма: ки́їх? О́на же рі́ста Єму́: я́же о Ісу́сі Назаряни́ні, І́же бисть муж проро́к, си́лен ді́лом і сло́вом пред Бо́гом і всі́ми людьми́;
|
и рече има: кыихъ; она же рэсте ѥму яже о исусэ назарянинэ иже бысть мѫжь пророкъ сильнъ дэлъмь и словъмь прэдъ богъмь и вьсэми людьми.
|
|
20
|
20
|
|
ка́ко преда́ша Єго́ архієре́ї і кня́зі на́ші на осужде́ніє сме́рти, і расп'я́ша Єго́;
|
како и прэдашz архиереи и кънzзи наши на осѫждениѥ съмрьти и распzшz и.
|
|
21
|
21
|
|
ми же наді́яхомся, я́ко Сей єсть хотя́ ізба́вити Ізра́їля, но і над всі́ми си́ми, тре́тій сей день єсть днесь, отне́лиже сія́ би́ша.
|
мы же надэяахомъ сz яко сь ѥсть хотzи избавити израиля. нъ и надъ вьсэми сими третии се дьнь имать дьньсь отънѥлиже си бышz.
|
|
22
|
22
|
|
Но і жени́ ні́кія от нас ужаси́ша ни, би́вшия ра́но у гро́ба,
|
нъ и жены ѥтеры отъ насъ ужасишz ны бывъшz рано у гроба
|
|
23
|
23
|
|
і не обрі́тша тілесе́ Єго́, прийдо́ша, глаго́лющя, я́ко і явле́ніє а́нгел ви́діша, і́же глаго́лють Єго́ жи́ва.
|
и не обрэтъшz тэлесе ѥго придошz глаголѭщz и явления ангела видэвъшz иже глаголѭтъ и жива.
|
|
24
|
24
|
|
І ідо́ша ні́ції от нас ко гро́бу, і обріто́ша та́ко, я́коже і жени́ рі́ша, Самаго́ же не ви́діша.
|
и идошz ѥдини отъ насъ къ гробу и обрэтошz тако якоже и жены рекошz самого же не видэшz.
|
|
25
|
25
|
|
І Той рече́ к ни́ма: о несми́сленная і ко́сная се́рдцем, є́же ві́ровати о всіх, я́же глаго́лаша проро́ци!
|
и тъ рече има: о несъмысльна и мьдьльна срьдьцьмь вэровати о вьсэхъ яже глаголашz пророци.
|
|
26
|
26
|
|
Не сія́ ли подоба́ше пострада́ти Христу́ і вни́ти в сла́ву Свою́?
|
не тако ли подобааше пострадати христу и вънитн въ славѫ своѭ;
|
|
27
|
27
|
|
І наче́н от Моїсе́я і от всіх проро́к, сказа́ше ї́ма от всіх Писа́ній я́же о Нем.
|
и начьнъ отъ моµѶсеа и отъ вьсэхъ пророкъ съказааше има отъ въсэхъ кънигъ ѩже бэахѫ о нѥмь.
|
|
28
|
28
|
|
І прибли́жишася в весь, в ню́же ідя́ста; і Той творя́шеся далеча́йше іти́.
|
и приближишz сz въ вьсь въ нѭже идэасте. и тъ творяаше сz далече ити.
|
|
29
|
29
|
|
І ну́ждаста Єго́, глаго́люща: обля́зи с на́ма, я́ко к ве́черу єсть, і приклони́лся єсть день. І вни́де с ни́ма облещи́.
|
и нѫждаасте и глаголѭща облzзи съ нама. яко при вечерэ ѥсть и прэклонилъ сz ѥсть дьнь. и въниде съ нима облещь.
|
|
30
|
30
|
|
І бисть я́ко возлеже́ с ни́ма, і приі́м хліб благослови́, і преломи́в дая́ше ї́ма;
|
и бысть яко възлеже съ нима приимъ хлэбъ блгослови и прэломль даяаше има.
|
|
31
|
31
|
|
о́німа же отверзо́стіся о́чі, і позна́ста Єго́; і Той неви́дим бисть ї́ма.
|
онэма же отъврьзосте сz очи и познасте и. и тъ исчезе отъ нѥю.
|
|
32
|
32
|
|
І реко́ста к себі́: не се́рдце ли на́ю горя́ бі в на́ю, єгда́ глаго́лаше на́ма на путі́ і єгда́ ска́зоваше на́ма Писа́нія?
|
и рэсте къ себэ: не срьдьце ли наю горz бэ въ наю ѥгда глаголааше къ нама на пѫти и яко съказааше нама писания.
|
|
33
|
33
|
|
І воста́вша в той час, возврати́стася во Ієрусали́м, і обріто́ста совоку́пленних єдинона́десяте і і́же бя́ху с ни́ми,
|
и въставъша въ ть часъ възвратисте сz въ иерусалимъ и обрэтосте съвъкупльшz сz ѥдиного на десzте и иже бэахѫ съ ними.
|
|
34
|
34
|
|
глаго́лющих, я́ко воі́стину воста́ Госпо́дь і яви́ся Си́мону.
|
глаголѭщz въ истинѫ въста христосъ и яви сz симону.
|
|
35
|
35
|
|
І та пові́даста, я́же би́ша на путі́, і я́ко позна́ся ї́ма в преломле́нії хлі́ба.
|
и та повэдаасте яже бышz на пѫти и яко сz позна има въ прэломлѥнии хлэба.
|
|
36
|
36
|
|
(Зач. 114) Сія́ же їм глаго́лющим, (і) Сам Ісу́с ста посреді́ їх, і глаго́ла їм: мир вам.
|
Въ оно въскрьсъ I©ъ t мьртвыихъ. и ста посредэ Uченикъ своихъ. и гlа имъ миръ вамъ. азъ ѥсмь не боитесz.
|
|
37
|
37
|
|
Убоя́вшеся же і пристра́шні би́вше, мня́ху дух ви́діти;
|
Uбоявъше же сz. и пристрашьни бывъше мьнzхU д¦ъ видzще.
|
|
38
|
38
|
|
і рече́ їм: что смуще́ні єсте́? І почто́ помишле́нія вхо́дять в сердця́ ва́ша?
|
и рече имъ чьто съмUщени ѥсте. и почьто помышления въходzть въ ср7дца ваша.
|
|
39
|
39
|
|
Ви́діте ру́ці Мої́ і но́зі Мої́, я́ко Сам Аз єсьм; осяжі́те М'я і ви́діте; я́ко дух пло́ті і ко́сти не і́мать, я́коже Мене́ ви́дите іму́ща.
|
видите рUцэ мои и нозэ мои. яко самъ азъ ѥсмь. осzжэте мz и видите. яко д¦ъ плъти и кости не имать. яко же мz видите имUщz.
|
|
40
|
40
|
|
І сіє́ рек, показа́ їм ру́ці і но́зі.
|
и се рекъ показа имъ рѫцэ и нозэ.
|
|
41
|
41
|
|
Єще́ же неві́рующим їм от ра́дости і чудя́щимся, рече́ їм: і́мате ли что сні́дно зді?
|
и ѥще же не вэрUющемъ имъ t радости. и чюдzщемъсz рече имъ. имате ли чьто сънэдьно сьде.
|
|
42
|
42
|
|
Они́ же да́ша Єму́ ри́би пече́ни часть і от пчел сот.
|
они же даша емѫ рыбы печены чzсть и t пъчелъ сътъ.
|
|
43
|
43
|
|
І взем пред ни́ми яде́,
|
и эды прэдъ ними прочеѥ дасть имъ.
|
|
44
|
44
|
|
рече́ же їм: сія́ суть словеса́, я́же глаго́лах к вам єще́ сий с ва́ми, я́ко подоба́єть сконча́тися всім напи́санним в зако́ні Моїсе́йові, і проро́ціх, і псалмі́х о Мні.
|
и рече же се сUть словеса си яже гlахъ вамъ и ѥще живъ сы. яко подобаѥть съконьчzтисz. вьсэмъ написаныимъ. въ законэ мосэовэ и прbрцэхъ и pалъмэхъ о мънэ.
|
|
45
|
45
|
|
Тогда́ отве́рзе їм ум разумі́ти Писа́нія
|
тъгда tвьрзе имъ Uмъ да разUмэють кънигы.
|
|
46
|
46
|
|
і рече́ їм, я́ко та́ко пи́сано єсть, і та́ко подоба́ше пострада́ти Христу́ і воскре́снути от ме́ртвих в тре́тій день,
|
рече имъ яко тако ѥсть писано. и тако подобаѥть. пострадати хо7µ. и въскрьснUти t мьртвыихъ. третии дн7ь.
|
|
47
|
47
|
|
і пропові́датися во і́м'я Єго́ покая́нію і отпуще́нію гріхо́в во всіх язи́ціх, наче́нше от Ієрусали́ма;
|
и проповэдати сz въ имz ѥго. покаание въ tпUщениѥ грэховъ. въ вьсэхъ языцэхъ. начьнъше t иѥrлмъ.
|
|
48
|
48
|
|
ви же єсте́ свиді́теліє сим;
|
вы же ѥсте съвэдэтеле симъ.
|
|
49
|
49
|
|
і се, Аз послю́ обітова́ніє Отця́ Моєго́ на ви; ви же сіді́те во гра́ді Ієрусали́мсті, до́ндеже облече́теся си́лою сви́ше.
|
и се азъ посълю обэтованиѥ оц7а моѥго на вы. вы же сzдите въ градэ иѥrлмьстэ. донъдеже облечетесz силою съвыше.
|
|
50
|
50
|
|
Ізве́д же їх вон до Вифа́нії і воздви́г ру́ці Свої́, [і] благослови́ їх.
|
изведъ же я вънъ до виfиния. и въздвигъ рUцэ свои бlгослови я.
|
|
51
|
51
|
|
І бисть єгда́ благословля́ше їх, отступи́ от них і возноша́шеся на не́бо.
|
и бысть вънегда бlгословестиzше z tстUпи t нихъ, и възношашесz на нб7о.
|
|
52
|
52
|
|
І ті́ї поклони́шася Єму́ і возврати́шася во Ієрусали́м с ра́достію вели́кою;
|
и ти поклонишасz ѥмU. възвратишz же сz въ иѥrлмъ. съ радостию великою.
|
|
53
|
53
|
|
і бя́ху ви́ну в це́ркві, хва́ляще і благослов'я́ще Бо́га. Амі́нь.
|
бzхU выинU въ цр7кви. хвалzще и бlгословестzще б7а аминъ.
|
