1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Главa №
|
Κεφάλαιο 1
|
|
1
|
1
|
| Видёніе, є4же ви1дэ и3сaіа сhнъ ґмHсовъ, є4же ви1дэ на їудeю и3 на їеrли1мъ, въ цaрство nзjи и3 їwаfaма, и3 ґхaза и3 є3зекjи, и5же цaрствоваша во їудeи. | ΟΡΑΣΙΣ, ἣν εἶδεν ῾Ησαΐας υἱὸς ᾿Αμώς, ἣν εἶδε κατὰ τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ κατὰ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν βασιλεία ᾿Οζίου καὶ ᾿Ιωάθαμ καὶ ῎Αχαζ καὶ ᾿Εζεκίου, οἵ ἐβασίλευσαν τῆς ᾿Ιουδαίας. |
|
2
|
2
|
| Слhши, нб7о, и3 внуши2, землE, ћкw гDь возгlа: сhны роди1хъ и3 возвhсихъ, тjи же tверг0шасz менє2. | ῎Ακουε οὐρανὲ καὶ ἐνωτίζου γῆ, ὅτι Κύριος ἐλάλησεν· υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα, αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν. |
|
3
|
3
|
| ПознA в0лъ стzжaвшаго и5, и3 nсeлъ ћсли господи1на своегw2: ї}ль же менє2 не познA, и3 лю1діе мои2 не разумёша. | ἔγνω βοῦς τὸν κτησάμενον καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ· ᾿Ισραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω καὶ ὁ λαός με οὐ συνῆκεν. |
|
4
|
4
|
| Ўвы2, kзhкъ грёшный, лю1діе и3сп0лнени грэхHвъ, сёмz лукaвое, сhнове беззак0нніи, њстaвисте гDа и3 разгнёвасте с™aго ї}лева, tврати1тесz вспsть. | οὐαὶ ἔθνος ἁμαρτωλόν, λαὸς πλήρης ἁμαρτιῶν, σπέρμα πονηρόν, υἱοὶ ἄνομοι· ἐγκατελίπατε τὸν Κύριον καὶ παρωργίσατε τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραήλ. |
|
5
|
5
|
| Что2 є3щE ўzзвлsетесz, прилагaюще беззак0ніе; Всsкаz главA въ болёзнь, и3 всsкое сeрдце въ печaль. | τί ἔτι πληγῆτε προστιθέντες ἀνομίαν; πᾶσα κεφαλὴ εἰς πόνον καὶ πᾶσα καρδία εἰς λύπην. |
|
6
|
6
|
| T н0гъ дaже до главы2 нёсть въ нeмъ цёлости: ни стрyпъ, ни ћзва, ни рaна палsщаzсz: нёсть плaстырz приложи1ти, нижE є3лeа, нижE њбzзaніz. | ἀπὸ ποδῶν ἕως κεφαλῆς οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ ὁλοκληρία, οὔτε τραῦμα οὔτε μώλωψ οὔτε πληγὴ φλεγμαίνουσα· οὐκ ἔστιν μάλαγμα ἐπιθῆναι οὔτε ἔλαιον οὔτε καταδέσμους. |
|
7
|
7
|
| ЗемлS вaша пустA, грaди вaши nгнeмъ пожжeни, странY вaшу пред8 вaми чуждjи поzдaютъ, и3 њпустЁ низвращeна t людjй чужди1хъ. | ἡ γῆ ὑμῶν ἔρημος, αἱ πόλεις ὑμῶν πυρίκαυστοι· τὴν χώραν ὑμῶν ἐνώπιον ὑμῶν ἀλλότριοι κατεσθίουσι αὐτήν, καὶ ἠρήμωται κατεστραμμένη ὑπὸ λαῶν ἀλλοτρίων. |
|
8
|
8
|
| Њстaвитсz дщeрь сіHнz, ћкw кyща въ віногрaдэ и3 ћкw nв0щное храни1лище въ вертогрaдэ, ћкw грaдъ вою1емый. | ἐγκαταλειφθήσεται ἡ θυγάτηρ Σιὼν ὡς σκηνὴ ἐν ἀμπελῶνι καὶ ὡς ὀπωροφυλάκιον ἐν σικυηράτῳ, ὡς πόλις πολιορκουμένη· |
|
9
|
9
|
| И# ѓще не бы2 гDь саваHfъ њстaвилъ нaмъ сёмене, ћкw сод0ма ќбw бhли бhхомъ, и3 ћкw гом0рру ўпод0билисz бhхомъ. | καὶ εἰ μὴ Κύριος σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα, ὡς Σόδομα ἂν ἐγενήθημεν καὶ ὡς Γόμορρα ἂν ὡμοιώθημεν. — |
|
10
|
10
|
| Ўслhшите сл0во гDне, кн‰зи сод0мстіи: внемли1те зак0ну б9ію, лю1діе гом0ррстіи. | ᾿Ακούσατε λόγον Κυρίου, ἄρχοντες Σοδόμων· προσέχετε νόμον Θεοῦ λαὸς Γομόρρας. |
|
11
|
11
|
| Чт0 ми мн0жество жeртвъ вaшихъ, гlетъ гDь; И#сп0лненъ є4смь всесожжeній џвнихъ и3 тyка ѓгнцєвъ, и3 кр0ве ю3нцє1въ и3 козлHвъ не хощY. | τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν ὑμῶν; λέγει Κύριος· πλήρης εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων κριῶν, καὶ στέαρ ἀρνῶν καὶ αἷμα ταύρων καὶ τράγων οὐ βούλομαι, |
|
12
|
12
|
| НижE приходи1те kви1тисz ми2: кт0 бо и3зыскA сі‰ и3з8 рyкъ вaшихъ; Ходи1ти по дворY моемY не приложитE. | οὐδὲ ἂν ἔρχησθε ὀφθῆναι μοι. τίς γὰρ ἐξεζήτησε ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν; πατεῖν τὴν αὐλήν μου |
|
13
|
13
|
| И# ѓще принесeте ми2 семідaлъ, всyе: кади1ло мeрзость ми2 є4сть. | οὐ προσθήσεσθαι· ἐὰν φέρητε σεμίδαλιν, μάταιον· θυμίαμα, βδέλυγμά μοί ἐστι· τὰς νουμηνίας ὑμῶν καὶ τὰ σάββατα καὶ ἡμέραν μεγάλην οὐκ ἀνέχομαι· νηστείαν καὶ ἀργίαν |
|
14
|
14
|
| Новомcчій вaшихъ и3 суббHтъ и3 днE вели1кагw не потерплю2: постA и3 прaздности, и3 новомcчій вaшихъ и3 прaздникwвъ вaшихъ ненави1дитъ дш7A моS: бhсте ми2 въ сhтость, ктомY не стерплю2 грэхHвъ вaшихъ. | καὶ τὰς νουμηνίας ὑμῶν καὶ τὰς ἑορτὰς ὑμῶν μισεῖ ἡ ψυχή μου· ἐγενήθητέ μοι εἰς πλησμονήν, οὐκέτι ἀνήσω τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν. |
|
15
|
15
|
| Е#гдA прострeте рyки (вaшz) ко мнЁ, tвращY џчи мои2 t вaсъ: и3 ѓще ўмн0жите молeніе, не ўслhшу вaсъ: рyки бо вaшz и3сп0лнєны кр0ве. | ὅταν ἐκτείνητε τὰς χεῖρας ὑμῶν πρός με, ἀποστρέψω τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀφ᾿ ὑμῶν, καὶ ἐὰν πληθύνητε τὴν δέησιν, οὐκ εἰσακούσομαι ὑμῶν· αἱ γὰρ χεῖρες ὑμῶν αἵματος πλήρεις. |
|
16
|
16
|
| И#змhйтесz, (и3) чи1сти бyдите, tими1те лук†вства t дyшъ вaшихъ пред8 nчи1ма мои1ма, престaните t лукaвствъ вaшихъ. | λούσασθε καὶ καθαροὶ γίνεσθε, ἀφέλετε τὰς πονηρίας ἀπὸ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου, παύσασθε ἀπὸ τῶν πονηριῶν ὑμῶν, |
|
17
|
17
|
| Научи1тесz добро2 твори1ти, взыщи1те судA, и3збaвите њби1димаго, суди1те си1ру и3 њправди1те вдови1цу, | μάθετε καλὸν ποιεῖν, ἐκζητήσατε κρίσιν, ρύσασθε ἀδικούμενον, κρίνατε ὀρφανῷ καὶ δικαιώσατε χήραν· |
|
18
|
18
|
| и3 пріиди1те, и3 и3стsжимсz, гlетъ гDь. И# ѓще бyдутъ грэси2 вaши ћкw багрsное, ћкw снёгъ ўбэлю2: ѓще же бyдутъ ћкw червлeное, ћкw в0лну ўбэлю2. | καὶ δεῦτε διαλεχθῶμεν, λέγει Κύριος· καὶ ἐὰν ὦσιν αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ὡς φοινικοῦν, ὡς χιόνα λευκανῶ, ἐὰν δὲ ὦσιν ὡς κόκκινον, ὡς ἔριον λευκανῶ. |
|
19
|
19
|
| И# ѓще х0щете и3 послyшаете менE, благ†z земли2 снёсте: | καὶ ἐὰν θέλητε καὶ εἰσακούσητέ μου, τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθε· |
|
20
|
20
|
| ѓще же не х0щете, нижE послyшаете менE, мeчь вы2 поsстъ: ўстa бо гDнz гlаша сі‰. | ἐὰν δὲ μὴ θέλητε, μηδὲ εἰσακούσητέ μου, μάχαιρα ὑμᾶς κατέδεται· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα. |
|
21
|
21
|
| Кaкw бhсть блудни1ца грaдъ вёрный сіHнъ п0лнъ судA; въ нeмже прaвда почивaше, нн7э же (въ нeмъ) ўб‡йцы. | Πῶς ἐγένετο πόρνη πόλις πιστὴ Σιών, πλήρης κρίσεως, ἐν ᾗ δικαιοσύνη ἐκοιμήθη ἐν αὐτῇ, νῦν δὲ φονευταί. |
|
22
|
22
|
| Сребро2 вaше неискушeно, корчє1мницы твои2 мэшaютъ віно2 съ вод0ю. | τὸ ἀργύριον ὑμῶν ἀδόκιμον· οἱ κάπηλοί σου μίσγουσι τὸν οἶνον ὕδατι· |
|
23
|
23
|
| Кн‰зи твои2 не покарsютсz, џбщницы татє1мъ, лю1бzще дaры, гонsще воздаsніе, си6рымъ не судsщіи и3 судY вдови1цъ не внимaющіи. | οἱ ἄρχοντές σου ἀπειθοῦσι, κοινωνοὶ κλεπτῶν ἀγαπῶντες δῶρα, διώκοντες ἀνταπόδομα, ὀρφανοῖς οὐ κρίνοντες καὶ κρίσιν χηρῶν οὐ προσέχοντες. |
|
24
|
24
|
| Сегw2 рaди тaкw гlетъ вLка гDь саваHfъ: г0ре крBпкимъ во ї}ли: не престaнетъ бо ћрость моS на проти6вныz, и3 сyдъ врагHмъ мои6мъ сотворю2: | διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ δεσπότης σαβαώθ, ὁ δυνάστης τοῦ ᾿Ισραήλ· οὐαὶ τοῖς ἰσχύουσιν ἐν ῾Ιερουσαλήμ· οὐ παύσεται γάρ μου ὁ θυμὸς ἐν τοῖς ὑπεναντίοις, καὶ κρίσιν ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου ποιήσω. |
|
25
|
25
|
| и3 наведY рyку мою2 на тS, и3 разжегY въ чистотY, непокарsющихсz же погублю2, и3 tимY всёхъ беззак0нныхъ t тебє2, и3 всёхъ г0рдыхъ смирю2. | καὶ ἐπάξω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σὲ καὶ πυρώσω σε εἰς καθαρόν, τοὺς δὲ ἀπειθοῦντας ἀπολέσω καὶ ἀφελῶ πάντας ἀνόμους ἀπὸ σοῦ καὶ πάντας ὑπηφάνους ταπεινώσω. |
|
26
|
26
|
| И# пристaвлю судіи6 тво‰ ћкоже прeжде, и3 совётники тво‰ ћкw t начaла: и3 по си1хъ нарэчeшисz грaдъ прaвды, мaти градовHмъ, вёрный сіHнъ. | καὶ ἐπιστήσω τοὺς κριτάς σου ὡς τὸ πρότερον καὶ τοὺς συμβούλους σου ὡς τὸ ἀπ᾿ ἀρχῆς· καὶ μετὰ ταῦτα κληθήσῃ πόλις δικαιοσύνης, μητρόπολις πιστὴ Σιών. |
|
27
|
27
|
| Съ суд0мъ бо спасeтсz плэнeніе є3гw2 и3 съ ми1лостынею. | μετὰ γὰρ κρίματος σωθήσεται ἡ αἰχμαλωσία αὐτῆς καὶ μετὰ ἐλεημοσύνης. |
|
28
|
28
|
| И# сокрушaтсz беззак0нніи и3 грBшницы вкyпэ, и3 њстaвившіи гDа скончaютсz: | καὶ συντριβήσονται οἱ ἄνομοι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἅμα, καὶ οἱ ἐγκαταλιπόντες τὸν Κύριον συντελεσθήσονται. |
|
29
|
29
|
| занeже постыдsтсz њ јдwлэхъ свои1хъ, и4хже сaми восхотёша, и3 посрaмzтсz њ садёхъ свои1хъ, и4хже возжелёша. | διότι αἰσχυνθήσονται ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν, ἃ αὐτοὶ ἠβούλοντο, καὶ ἐπαισχυνθήσονται ἐπὶ τοῖς κήποις αὐτῶν, ἃ ἐπεθύμησαν. |
|
30
|
30
|
| Бyдутъ бо ћкw теревjнfъ tмeтнувый ли1ствіz (сво‰), и3 ћкw вертогрaдъ не и3мhй воды2. | ἔσονται γὰρ ὡς τερέβινθος ἀποβεβληκυῖα τὰ φύλλα καὶ ὡς παράδεισος ὕδωρ μὴ ἔχων· |
|
31
|
31
|
| И# бyдетъ крёпость и4хъ ћкw стeбль и3згрeбіz, и3 дBланіz и4хъ ћкw и4скры џгнєнныz, и3 сожгyтсz беззакHнницы и3 грBшницы вкyпэ, и3 не бyдетъ ўгашazй. | καὶ ἔσται ἡ ἰσχὺς αὐτῶν ὡς καλάμη στιππύου καὶ αἱ ἐργασίαι αὐτῶν ὡς σπινθῆρες πυρός, καὶ κατακαυθήσονται οἱ ἄνομοι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἅμα, καὶ οὐκ ἔσται ὁ σβέσων. |
