|
Главa є7
|
Κεφάλαιο 5
|
|
1
|
1
|
| Воспою2 нн7э возлю1бленному пёснь возлю1бленнагw моегw2 віногрaду моемY: віногрaдъ бhсть возлю1бленному въ р0зэ, на мёстэ тyчнэ: | ΑΣΩ δὴ τῷ ἠγαπημένῳ ἆσμα τοῦ ἀγαπητοῦ μου τῷ ἀμπελῶνί μου. ἀμπελὼν ἐγενήθη τῷ ἠγαπημένῳ ἐν κέρατι, ἐν τόπῳ πίονι. |
|
2
|
2
|
| и3 њграждeніемъ њгради1хъ и3 њкопaхъ, и3 насади1хъ л0зу и3збрaнну, и3 создaхъ ст0лпъ посредЁ є3гw2, и3 предточи1ліе и3скопaхъ въ нeмъ, и3 ждaхъ, да сотвори1тъ гр0здіе, и3 сотвори2 тeрніе. | καὶ φραγμὸν περιέθηκα καὶ ἐχαράκωσα καὶ ἐφύτευσα ἄμπελον Σωρὴχ καὶ ὠκοδόμησα πύργον ἐν μέσῳ αὐτοῦ καὶ προλήνιον ὤρυξα ἐν αὐτῷ· καὶ ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι σταφυλήν, ἐποίησε δὲ ἀκάνθας. |
|
3
|
3
|
| И# нн7э, живyщіи во їеrли1мэ и3 человёче їyдинъ, суди1те междY мн0ю и3 віногрaдомъ мои1мъ. | καὶ νῦν, οἱ ἐνοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἄνθρωπος τοῦ ᾿Ιούδα, κρίνατε ἐν ἐμοὶ καὶ ἀναμέσον τοῦ ἀμπελῶνός μου. |
|
4
|
4
|
| Что2 сотворю2 є3щE віногрaду моемY, и3 не сотвори1хъ є3мY; занeже ждaхъ, да сотвори1тъ гр0здіе, сотвори1 же тeрніе. | τί ποιήσω ἔτι τῷ ἀμπελώνί μου καὶ οὐκ ἐποίησα αὐτῷ; διότι ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι σταφυλήν, ἐποίησε δὲ ἀκάνθας. |
|
5
|
5
|
| Нн7э ќбw возвэщY вaмъ, что2 ѓзъ сотворю2 віногрaду моемY: tимY њграждeніе є3гw2, и3 бyдетъ въ разграблeніе: и3 разорю2 стёну є3гw2, и3 бyдетъ въ попрaніе. | νῦν δὲ ἀναγγελῶ ὑμῖν τί ἐγὼ ποιήσω τῷ ἀμπελῶνί μου· ἀφελῶ τὸν φραγμὸν αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰς διαρπαγήν, καὶ καθελῶ τὸν τοῖχον αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰς καταπάτημα· |
|
6
|
6
|
| И# њстaвлю віногрaдъ м0й, и3 ктомY не њбрёжетсz, нижE покопaетсz, и3 взhдетъ на нeмъ, ћкоже на лzди1нэ, тeрніе: и3 њблакHмъ заповёмъ, є4же не њдожди1ти на него2 дождS. | καὶ ἀνήσω τὸν ἀμπελωνά μου καὶ οὐ τμηθῇ οὐδὲ μὴ σκαφῇ, καὶ ἀναβήσονται εἰς αὐτὸν ὡς εἰς χέρσον ἄκανθαι· καὶ ταῖς νεφέλαις ἐντελοῦμαι τοῦ μὴ βρέξαι εἰς αὐτὸν ὑετόν. |
|
7
|
7
|
| Віногрaдъ бо гDа саваHfа, д0мъ ї}левъ є4сть, и3 человёкъ їyдинъ н0вый сaдъ возлю1бленный: ждaхъ, да сотвори1тъ сyдъ, сотвори1 же беззак0ніе, и3 не прaвду, но в0пль. | ὁ γὰρ ἀμπελῶν Κυρίου σαβαὼθ οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ ἐστι καὶ ἄνθρωπος τοῦ ᾿Ιούδα νεόφυτον ἠγαπημένον· ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι κρίσιν, ἐποίησε δὲ ἀνομίαν καὶ οὐ δικαιοσύνην, ἀλλὰ κραυγήν. |
|
8
|
8
|
| Г0ре совокуплsющымъ д0мъ къ д0му и3 село2 къ селY приближaющымъ, да бли1жнему tи1мутъ что2: є3дA вселитeсz є3ди1ни на земли2; | Οὐαὶ οἱ συνάπτοντες οἰκίαν πρὸς οἰκίαν καὶ ἀγρὸν πρὸς ἀγρὸν ἐγγίζοντες, ἵνα τοῦ πλησίον ἀφέλωνταί τι. μὴ οἰκήσετε μόνοι ἐπὶ τῆς γῆς; |
|
9
|
9
|
| Ўслhшашасz бо во ўшесёхъ гDа саваHfа сі‰: ѓще бо бyдутъ д0мове мн0зи, въ запустёніе бyдутъ вели1цыи и3 д0бріи, и3 не бyдутъ живyщіи въ ни1хъ: | ἠκούσθη γὰρ εἰς τὰ ὦτα Κυρίου σαβαὼθ ταῦτα· ἐὰν γὰρ γένωνται οἰκίαι πολλαί, εἰς ἔρημον ἔσονται μεγάλαι καὶ καλαί, καὶ οὐκ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν αὐταῖς. |
|
10
|
10
|
| и3дёже бо воз8wрю1тъ дeсzть супр{гъ волHвъ, сотвори1тъ корчaгъ є3ди1нъ, и3 сёzй ґртав†съ шeсть сотвори1тъ мBры три2. | οὗ γὰρ ἐργῶνται δέκα ζεύγη βοῶν, ποιήσει κεράμιον ἕν, καὶ ὁ σπείρων ἀρτάβας ἓξ ποιήσει μέτρα τρία. |
|
11
|
11
|
| Г0ре востаю1щымъ заyтра и3 сікeръ гонsщымъ, ждyщымъ вeчера: він0 бо сожжeтъ |: | Οὐαὶ οἱ ἐγειρόμενοι τὸ πρωΐ, καὶ τὰ σίκερα διώκοντες, οἱ μένοντες τὸ ὀψέ· ὁ γὰρ οἶνος αὐτοὺς συγκαύσει. |
|
12
|
12
|
| со гyсльми бо и3 пэвни1цами, и3 тmмп†ны и3 свирёльми віно2 пію1тъ, на дэлa же гDнz не взирaютъ и3 дёлъ рукY є3гw2 не помышлsютъ. | μετὰ γὰρ κιθάρας καὶ ψαλτηρίου καὶ τυμπάνων καὶ αὐλῶν τὸν οἶνον πίνουσι, τὰ δὲ ἔργα Κυρίου οὐκ ἐμβλέπουσι καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ οὐ κατανοοῦσι. |
|
13
|
13
|
| U5бо плэнeни бhша лю1діе мои2, за є4же не вёдэти и5мъ гDа, и3 мн0жество бhсть мeртвыхъ глaда рaди и3 жaжди воднhz. | τοίνυν αἰχμάλωτος ὁ λαός μου ἐγενήθη διὰ τὸ μὴ εἰδέναι αὐτοὺς τὸν Κύριον, καὶ πλῆθος ἐγενήθη νεκρῶν διὰ λιμὸν καὶ δίψος ὕδατος. |
|
14
|
14
|
| И# разшири2 ѓдъ дyшу свою2 и3 развeрзе ўстA сво‰, є4же не престaти: и3 сни1дутъ слaвніи и3 вели1цыи и3 богaтіи и3 губи1теліе и4хъ и3 веселsйсz въ нeмъ: | καὶ ἐπλάτυνεν ὁ ᾅδης τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ διήνοιξε τὸ στόμα αὐτοῦ τοῦ μὴ διαλιπεῖν, καὶ καταβήσονται οἱ ἔνδοξοι καὶ οἱ μεγάλοι καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ λοιμοὶ αὐτῆς. |
|
15
|
15
|
| и3 смири1тсz человёкъ, и3 њбезчeститсz мyжъ, и3 џчи высокоглsдающіи смирsтсz. | καὶ ταπεινωθήσεται ἄνθρωπος, καὶ ἀτιμασθήσεται ἀνήρ, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ οἱ μετέωροι ταπεινωθήσονται. |
|
16
|
16
|
| И# вознесeтсz гDь саваHfъ въ судЁ, и3 бGъ с™hй прослaвитсz въ прaвдэ: | καὶ ὑψωθήσεται Κύριος σαβαὼθ ἐν κρίματι, καὶ ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος δοξασθήσεται ἐν δικαιοσύνῃ. |
|
17
|
17
|
| и3 ўпасyтсz расхищeнніи ћкw ю3нцы2, и3 пусты6ни плэнeнныхъ ѓгнцы поzдsтъ. | καὶ βοσκηθήσονται οἱ διηρπασμένοι ὡς ταῦροι, καὶ τὰς ἐρήμους τῶν ἀπειλημμένων ἄρνες φάγονται. |
|
18
|
18
|
| Г0ре привлачaющымъ грэхи2 ћкw ќжемъ д0лгимъ, и3 ћкw и4га ю4нична ремeнемъ беззакHніz сво‰, | οὐαὶ οἱ ἐπισπώμενοι τὰς ἁμαρτίας ὡς σχοινίῳ μακρῷ καὶ ὡς ζυγοῦ ἱμάντι δαμάλεως τὰς ἀνομίας, |
|
19
|
19
|
| глаг0лющымъ: ск0рw да прибли1жатсz, ±же сотвори1тъ, да ви1димъ, и3 да пріи1детъ совётъ с™aгw ї}лева, да разумёемъ. | οἱ λέγοντες· τὸ τάχος ἐγγισάτω ἃ ποιήσει, ἵνα ἴδωμεν, καὶ ἐλθάτω ἡ βουλὴ τοῦ ἁγίου ᾿Ισραήλ, ἵνα γνῶμεν. |
|
20
|
20
|
| Г0ре глаг0лющымъ лукaвое д0брое, и3 д0брое лукaвое, полагaющымъ тмY свётъ, и3 свётъ тмY, полагaющымъ г0рькое слaдкое, и3 слaдкое г0рькое. | Οὐαὶ οἱ λέγοντες τὸ πονηρὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν πονηρόν, οἱ τιθέντες τὸ σκότος φῶς καὶ τὸ φῶς σκότος, οἱ τιθέντες τὸ πικρὸν γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ πικρόν. |
|
21
|
21
|
| Г0ре, и5же мyдри въ себЁ сами1хъ и3 пред8 соб0ю разyмни. | Οὐαὶ οἱ συνετοὶ ἑαυτοῖς καὶ ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιστήμονες. |
|
22
|
22
|
| Г0ре крBпкимъ вaшымъ, віно2 пію1щымъ, и3 вельм0жамъ растворsющымъ сікeръ, | οὐαὶ οἱ ἰσχύοντες ὑμῶν, οἱ πίνοντες τὸν οἶνον καὶ οἱ δυνάσται οἱ κεραννύντες τὰ σίκερα, |
|
23
|
23
|
| њправдaющымъ нечести1ва дарHвъ рaди, и3 є4же є4сть првdное првdнагw взeмлющымъ t негw2. | οἱ δικαιοῦντες τὸν ἀσεβῆ ἕνεκεν δώρων καὶ τὸ δίκαιον τοῦ δικαίου αἴροντες. |
|
24
|
24
|
| Сегw2 рaди ћкоже сгори1тъ тр0сть t ќгліz џгненнагw и3 сожжeтсz t плaмене разгорёвшагwсz, к0рень и4хъ ћкw пeрсть бyдетъ, и3 цвётъ и4хъ ћкw прaхъ взhдетъ: не восхотёша бо зак0на гDа саваHfа, но сл0во с™aгw ї}лева раздражи1ша. | διὰ τοῦτο ὃν τρόπον καυθήσεται καλάμη ὑπὸ ἄνθρακος πυρὸς καὶ συγκαυθήσεται ὑπὸ φλογὸς ἀνειμένης, ἡ ρίζα αὐτῶν ὡς χνοῦς ἔσται καὶ τὸ ἄνθος αὐτῶν ὡς κονιορτὸς ἀναβήσεται· οὐ γὰρ ἠθέλησαν τὸν νόμον Κυρίου σαβαώθ, ἀλλὰ τὸ λόγιον τοῦ ἁγίου ᾿Ισραὴλ παρώξυναν. |
|
25
|
25
|
| И# воз8zри1сz гнёвомъ гDь саваHfъ на лю1ди сво‰, и3 наложи2 рyку свою2 на ни1хъ, и3 порази2 и5хъ: и3 раздражи1шасz г0ры, и3 бhша трyпи и4хъ ћкw гн0й посредЁ пути2. И# во всёхъ си1хъ не tврати1сz ћрость є3гw2, но є3щE рукA є3гw2 высокA. | καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Κύριος σαβαὼθ ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἐπέβαλε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐπάταξεν αὐτούς, καὶ παρωξύνθη τὰ ὄρη, καὶ ἐγενήθη τὰ θνησιμαῖα αὐτῶν ὡς κοπρία ἐν μέσῳ ὁδοῦ. καὶ ἐν πᾶσι τούτοις οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμὸς αὐτοῦ, ἀλλὰ ἔτι χεὶρ ὑψηλή. |
|
26
|
26
|
| Воздви1гнетъ ќбw знaменіе во kзhцэхъ сyщихъ далeче и3 позви1ждетъ и5мъ t конє1цъ земли2, и3 сE, ск0рw лeгцэ грzдyтъ: | τοιγαροῦν ἀρεῖ σύσσημον ἐν τοῖς ἔθνεσι τοῖς μακρὰν καὶ συριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἄκρου τῆς γῆς, καὶ ἰδοὺ ταχὺ κούφως ἔρχονται· |
|
27
|
27
|
| не взaлчутъ, ни ўтрудsтсz, ни воздрeмлютъ, ни поспsтъ, ни распоsшутъ п0zсwвъ свои1хъ t чрeслъ свои1хъ, нижE раст0ргнутсz ремє1ни сапогHвъ и4хъ: | οὐ πεινάσουσιν οὐδὲ κοπιάσουσιν οὐδὲ νυστάξουσιν οὐδὲ κοιμηθήσονται, οὐδὲ λύσουσι τὰς ζώνας αὐτῶν ἀπὸ τῆς ὀσφύος αὐτῶν, οὐδὲ μὴ ραγῶσιν οἱ ἱμάντες τῶν ὑποδημάτων αὐτῶν· |
|
28
|
28
|
| и4хже стрёлы nстры6 сyть, и3 лyцы и4хъ напрzжeни: кwпhта к0ней и4хъ ћкw твeрдъ кaмень вмэни1шасz, колeса колесни1цъ и4хъ ћкw бyрz. | ὧν τὰ βέλη ὀξέα ἐστὶ καὶ τὰ τόξα αὐτῶν ἐντεταμένα, οἱ πόδες τῶν ἵππων αὐτῶν ὡς στερεὰ πέτρα ἐλογίσθησαν, οἱ τροχοὶ τῶν ἁρμάτων αὐτῶν ὡς καταιγίς. |
|
29
|
29
|
| Kрsтсz ћкw льв0ве, и3 предстaша ћкw льви6чища: и3 и4метъ, и3 возопіeтъ ћкw ѕвёрь, и3 и3звeржетъ, и3 не бyдетъ teмлющагw и5хъ. | ὁρμῶσιν ὡς λέοντες καὶ παρέστηκαν ὡς σκύμνοι λέοντος· καὶ ἐπιλήψεται καὶ βοήσει ὡς θηρίον καὶ ἐκβαλεῖ, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ρυόμενος αὐτούς. |
|
30
|
30
|
| И# возопіeтъ и4хъ рaди въ т0й дeнь, ћкw шyмъ м0рz волнyющасz: и3 воззрsтъ на зeмлю, и3 сE, тмA жeстока въ недоумёніи и4хъ. | καὶ βοήσει δι᾿ αὐτοὺς τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὡς φωνὴ θαλάσσης κυμαινούσης· καὶ ἐμβλέψονται εἰς τὴν γῆν, καὶ ἰδοὺ σκότος σκληρὸν ἐν τῇ ἀπορίᾳ αὐτῶν. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.