|
Главa м7и
|
Κεφάλαιο 48
|
|
1
|
1
|
| Ўслhшите сі‰, д0ме їaкwвль, прозвaнніи и4менемъ ї}левымъ и3 и3зшeдшіи и3з8 їyды, кленyщіисz и4менемъ гDа бGа ї}лева, поминaющіи не со и4стиною, нижE со прaвдою, | ΑΚΟΥΣΑΤΕ ταῦτα, οἶκος ᾿Ιακὼβ οἱ κεκλημένοι τῷ ὀνόματι ᾿Ισραὴλ καὶ ἐξ ᾿Ιούδα ἐξελθόντες, οἱ ὀμνύοντες τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ, μιμνησκόμενοι οὐ μετὰ ἀληθείας οὐδὲ μετὰ δικαιοσύνης |
|
2
|
2
|
| и3 придержaщіисz и4мени грaда с™aгw, и3 њ бз7э ї}левэ подтверждaющіисz: гDь саваHfъ и4мz є3мY. | καὶ ἀντεχόμενοι τῷ ὀνόματι τῆς πόλεως τῆς ἁγίας καὶ ἐπὶ τῷ Θεῷ ᾿Ισραὴλ ἀντιστηριζόμενοι, Κύριος σαβαὼθ ὄνομα αὐτῷ. |
|
3
|
3
|
| Прє1жднzz є3щE возвэсти1хъ, и3 и3з8 ќстъ мои1хъ и3зыд0ша, и3 слhшано бhсть: внезaпу сотвори1хъ, и3 нaйде. | τὰ πρότερα ἔτι ἀνήγγειλα, καὶ ἐκ τοῦ στόματός μου ἐξῆλθε καὶ ἀκουστὸν ἐγένετο· ἐξάπινα ἐποίησα, καὶ ἐπῆλθε. |
|
4
|
4
|
| Вёмъ, ћкw жeстокъ є3си2, и3 жи1ла желёзна вhz твоS, и3 чело2 твоE мёдzно. | γινώσκω ὅτι σκληρὸς εἶ, καὶ νεῦρον σιδηροῦν ὁ τράχηλός σου, καὶ τὸ μέτωπόν σου χαλκοῦν. |
|
5
|
5
|
| И# возвэсти1хъ ти2, ±же дрeвле, прeжде нeже пріити2 на тS: слы6шана тебЁ сотвори1хъ, да не когдA речeши, ћкw јдwли мнЁ сі‰ сотвори1ша, и3 не рцы2, ћкw и3зв†zннаz и3 слі‰ннаz заповёдаша мнЁ. | καὶ ἀνήγγειλά σοι πάλαι, πρὶν ἐλθεῖν ἐπὶ σὲ ἀκουστόν σοι ἐποίησα· μήποτε εἴπῃς ὅτι τὰ εἴδωλά μου ἐποίησε, καὶ εἴπῃς ὅτι τὰ γλυπτὰ καὶ τὰ χωνευτὰ ἐνετείλατό μοι. |
|
6
|
6
|
| Слhшасте вс‰, и3 вы2 не разумёсте: но и3 слы6шана тебЁ сотвори1хъ нHваz tнн7э, ±же и4мутъ бhти: | ἠκούσατε πάντα, καὶ ὑμεῖς οὐκ ἔγνωτε· ἀλλὰ καὶ ἀκουστά σοι ἐποίησα τὰ καινὰ ἀπὸ τοῦ νῦν, ἃ μέλλει γίνεσθαι, καὶ οὐκ εἶπας. |
|
7
|
7
|
| и3 не рeклъ є3си2: нн7э бывaютъ, ґ не прeжде, и3 не въ прє1ждніz дни6 слhшалъ є3си2 сі‰: не рцы2: є4й, вёмъ сі‰. | νῦν γίνεται καὶ οὐ πάλαι, καὶ οὐ προτέραις ἡμέραις ἤκουσας αὐτά· μὴ εἴπῃς· ναὶ γινώσκω αὐτά. |
|
8
|
8
|
| Не вёдэлъ є3си2, нижE разумёлъ є3си2, нижE и3спeрва tверз0хъ ўшесA тво‰: вёдэхъ бо, ћкw tвергaz tри1неши и3 беззак0нникъ є3щE t чрeва прозовeшисz. | οὔτε ἔγνως οὔτε ἠπίστω, οὔτε ἀπ᾿ ἀρχῆς ἤνοιξά σου τὰ ὦτα· ἔγνων γὰρ ὅτι ἀθετῶν ἀθετήσεις καὶ ἄνομος ἔτι ἐκ κοιλίας κληθήσῃ. |
|
9
|
9
|
| И$мене моегw2 рaди покажy ти ћрость мою2, и3 сл†внаz мо‰ наведY на тS, да не потреблю2 тебE. | ἕνεκεν τοῦ ἐμοῦ ὀνόματος δείξω σοι τὸν θυμόν μου καὶ τὰ ἔνδοξά μου ἐπάξω ἐπὶ σέ, ἵνα μὴ ἐξολοθρεύσω σε. |
|
10
|
10
|
| СE, продaхъ тS не сребрA рaди: и3з8sхъ же тS и3з8 пeщи ўб0жества. | ἰδοὺ πέπρακά σε οὐκ ἕνεκεν ἀργυρίου, ἐξειλάμην δέ σε ἐκ καμίνου πτωχείας· |
|
11
|
11
|
| Менє2 рaди сотворю2 ти2, ћкw моE и4мz њсквернsетсz, и3 слaвы моеS и3н0му не дaмъ. | ἕνεκεν ἐμοῦ ποιήσω σοι, ὅτι τὸ ἐμὸν ὄνομα βεβηλοῦται, καὶ τὴν δόξαν μου ἑτέρῳ οὐ δώσω. |
|
12
|
12
|
| Послyшай менE, їaкwве и3 ї}лю, є3г0же ѓзъ призывaю: ѓзъ є4смь пeрвый и3 ѓзъ є4смь во вёкъ. | ῎Ακουέ μου, ᾿Ιακὼβ καὶ ᾿Ισραήλ, ὃν ἐγὼ καλῶ· ἐγώ εἰμι πρῶτος, καὶ ἐγώ εἰμι εἰς τὸν αἰῶνα, |
|
13
|
13
|
| И# рукA моS њсновA зeмлю, и3 десни1ца моS ўтверди2 нeбо: призовY |, и3 стaнетъ вкyпэ, | καὶ ἡ χείρ μου ἐθεμελίωσε τὴν γῆν, καὶ ἡ δεξιά μου ἐστερέωσε τὸν οὐρανόν. καλέσω αὐτούς, καὶ στήσονται ἅμα |
|
14
|
14
|
| и3 соберyтсz вси2 и3 ўслhшатъ: кто2 и5мъ возвэсти2 сі‰; любS тS сотвори1хъ в0лю твою2 над8 вавmлHномъ, є4же tsти плeмz халдeйско. | καὶ συναχθήσονται πάντες καὶ ἀκούσονται. τίς αὐτοῖς ἀνήγγειλε ταῦτα; ἀγαπῶν σε ἐποίησα τὸ θέλημά σου ἐπὶ Βαβυλῶνα τοῦ ἆραι σπέρμα Χαλδαίων. |
|
15
|
15
|
| Ѓзъ гlахъ, ѓзъ призвaхъ, привед0хъ и5, и3 благопоспэши1тъ пyть є3гw2. | ἐγὼ ἐλάλησα, ἐγὼ ἐκάλεσα, ἤγαγον αὐτὸν καὶ εὐώδωσα τὴν ὁδὸν αὐτοῦ. |
|
16
|
16
|
| Приступи1те ко мнЁ и3 слhшите сі‰, и3спeрва не w4тай гlахъ: є3гдA бывaху, тaмw бёхъ, и3 нн7э гDь гDь послa мz и3 д¦ъ є3гw2. | προσαγάγετε πρός με καὶ ἀκούσατε ταῦτα· οὐκ ἀπ᾿ ἀρχῆς ἐν κρυφῇ λελάληκα, οὐδὲ ἐν τόπῳ γῆς σκοτεινῷ· ἡνίκα ἐγένετο, ἐκεῖ ἤμην, καὶ νῦν Κύριος ἀπέστειλέ με καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ. |
|
17
|
17
|
| Тaкw гlетъ гDь, и3збaвивый тS, с™hй ї}левъ: ѓзъ є4смь гDь бGъ тв0й, научи1хъ тS, є4же њбрэсти2 тебЁ пyть, по немyже п0йдеши. | οὕτως λέγει Κύριος ὁ ρυσάμενός σε, ὁ ἅγιος ᾿Ισραήλ· ἐγώ εἰμι ὁ Θεός σου, δέδειχά σοι τοῦ εὑρεῖν σε τὴν ὁδόν, ἐν ᾗ πορεύσῃ ἐν αὐτῆ. |
|
18
|
18
|
| И# ѓще бы є3си2 послyшалъ зaповэдій мои1хъ, то2 бhлъ бы ќбw ѓки рэкA ми1ръ тв0й, и3 прaвда твоS ћкw волнA морскaz, | καὶ εἰ ἤκουσας τῶν ἐντολῶν μου, ἐγένετο ἂν ὡσεὶ ποταμὸς ἡ εἰρήνη σου καὶ ἡ δικαιοσύνη σου ὡς κῦμα θαλάσσης· |
|
19
|
19
|
| и3 бhло бы ћкw пес0къ сёмz твоE, и3 и3сч†діz чрeва твоегw2 ћкw пeрсть земли2: нижE нн7э потреби1шисz, нижE поги1бнетъ и4мz твоE предо мн0ю. | καὶ ἐγένετο ἂν ὡς ἡ ἄμμος τὸ σπέρμα σου καὶ τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας σου ὡς ὁ χοῦς τῆς γῆς· οὐδὲ νῦν οὐ μὴ ἐξολοθρευθῇς, οὐδὲ ἀπολεῖται τὸ ὄνομά σου ἐνώπιον ἐμοῦ. — |
|
20
|
20
|
| И#зhди t вавmлHна, бэжaй t халдeєвъ: глaсъ рaдости возвэсти1те, и3 да слhшано бyдетъ сіE, возвэсти1те дaже до послёднихъ земли2, глаг0лите: и3збaви гDь рабA своего2 їaкwва. | ῎Εξελθε ἐκ Βαβυλῶνος φεύγων ἀπὸ τῶν Χαλδαίων· φωνὴν εὐφροσύνης ἀναγγείλατε, καὶ ἀκουστὸν γενέσθω τοῦτο, ἀπαγγείλατε ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς, λέγεται· ἐρρύσατο Κύριος τὸν δοῦλον αὐτοῦ ᾿Ιακώβ· |
|
21
|
21
|
| И# ѓще вжaждутъ, пустhнею проведeтъ и5хъ и3 в0ду и3з8 кaмене и3зведeтъ и5мъ: разсsдетсz кaмень, и3 потечeтъ водA, и3 и3спію1тъ лю1діе мои2. | καὶ ἐὰν διψήσωσι, δι᾿ ἐρήμου ἄξει αὐτούς, ὕδωρ ἐκ πέτρας ἐξάξει αὐτοῖς· σχισθήσεται πέτρα, καὶ ρυήσεται ὕδωρ, καὶ πίεται ὁ λαός μου. |
|
22
|
22
|
| Нёсть рaдоватисz нечести6вымъ, гlетъ гDь. | οὐκ ἐστι χαίρειν, λέγει Κύριος, τοῖς ἀσεβέσιν. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.