1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Главa н7з
|
Κεφάλαιο 57
|
|
1
|
1
|
| Ви1дите, кaкw прaведный поги1бе, и3 никт0же не пріeмлетъ сeрдцемъ, и3 мyжіе прaведніи взeмлютсz, и3 никт0же разумёетъ: t лицa бо непрaвды взsсz прaведный. | ΙΔΕΤΕ ὡς ὁ δίκαιος ἀπώλετο, καὶ οὐδεὶς ἐκδέχεται τῇ καρδίᾳ, καὶ ἄνδρες δίκαιοι αἴρονται, καὶ οὐδεὶς κατανοεῖ. ἀπὸ γὰρ προσώπου ἀδικίας ἦρται ὁ δίκαιος· |
|
2
|
2
|
| Бyдетъ съ ми1ромъ погребeніе є3гw2, взsсz t среды2. | ἔσται ἐν εἰρήνῃ ἡ ταφὴ αὐτοῦ, ᾖρται ἐκ τοῦ μέσου |
|
3
|
3
|
| Вh же пріиди1те сёмw, сhнове беззак0нніи, сёмz прелюбодёєвъ и3 блудни1цы: | ὑμεῖς δὲ προσαγάγετε ὧδε, υἱοὶ ἄνομοι, σπέρμα μοιχῶν καὶ πόρνης· |
|
4
|
4
|
| въ чeмъ ўслаждaстесz и3 на кого2 tверз0сте ўстA в†ша; и3 на кого2 и3зсyнусте љзhкъ вaшъ; не вh ли є3стE ч†да пaгубы, сёмz беззак0нно, | ἐν τίνι ἐνετρυφήσατε; καὶ ἐπὶ τίνα ἠνοίξατε τὸ στόμα ὑμῶν; καὶ ἐπὶ τίνα ἐχαλάσατε τὴν γλῶσσαν ὑμῶν; οὐχ ὑμεῖς ἐστε τέκνα ἀπωλείας; σπέρμα ἄνομον; |
|
5
|
5
|
| молsщіисz кумjрwмъ под8 дрeвіемъ чaстымъ, закалaюще ч†да сво‰ въ дeбрехъ посредЁ кaменіz; | οἱ παρακαλοῦντες εἴδωλα ὑπὸ δένδρα δασέα, σφάζοντες τὰ τέκνα αὐτῶν ἐν ταῖς φάραγξιν ἀναμέσον τῶν πετρῶν. |
|
6
|
6
|
| То2 твоS чaсть, сeй тв0й жрeбій, и3 тBмъ проліsлъ є3си2 возлі‰ніz, и3 тBмъ принeслъ є3си2 жє1ртвы: t си1хъ u5бо не разгнёваюсz ли; | ἐκείνη σου ἡ μερίς, οὗτός σου ὁ κλῆρος, κἀκείνοις ἐξέχεας σπονδὰς κἀκείνοις ἀνήνεγκας θυσίας· ἐπὶ τούτοις οὖν οὐκ ὀργισθήσομαι; |
|
7
|
7
|
| На горЁ выс0цэ и3 превознесeннэ, тaмw твоE л0же, и3 тaмw вознeслъ є3си2 трє1бы тво‰: | ἐπ᾿ ὄρος ὑψηλὸν καὶ μετέωρον, ἐκεῖ σου ἡ κοίτη, καὶ ἐκεῖ ἀνεβίβασας θυσίας σου. |
|
8
|
8
|
| и3 за подв0zми двeрій твои1хъ положи1лъ є3си2 пaмzть твою2: мhслилъ є3си2, ћкw ѓще t менє2 tступи1ши, б0лэе нёчто воз8имёеши: возлюби1лъ є3си2 спsщыz съ тоб0ю, | καὶ ὀπίσω τῶν σταθμῶν τῆς θύρας σου ἔθηκας μνημόσυνά σου· ᾤου ὅτι ἐὰν ἀπ᾿ ἐμοῦ ἀποστῇς, πλεῖόν τι ἕξεις· ἠγάπησας τοὺς κοιμωμένους μετὰ σοῦ |
|
9
|
9
|
| и3 ўмн0жилъ є3си2 блужeніе твоE съ ни1ми, и3 мнHги сотвори1лъ, и5же далeче t тебє2, и3 послaлъ є3си2 послы2 за предёлы тво‰, и3 смири1лсz є3си2 дaже до ѓда. | καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου μετ᾿ αὐτῶν καὶ πολλοὺς ἐποίησας τοὺς μακρὰν ἀπὸ σοῦ καὶ ἀπέστειλας πρέσβεις ὑπὲρ τὰ ὅριά σου καὶ ἀπέστρεψας καὶ ἐταπεινώθης ἕως ᾅδου. |
|
10
|
10
|
| Мн0гими путьми2 твои1ми труди1лсz є3си2, и3 не рeклъ є3си2: престaну крэпsщьсz, ћкw сотвори1лъ є3си2 сі‰, сегw2 рaди не помоли1лсz ми2 є3си2 ты2. | ταῖς πολιοδίαις σου ἐκοπίασας καὶ οὐκ εἶπας· παύσομαι ἐνισχύουσα, ὅτι ἔπραξας ταῦτα, διὰ τοῦτο οὐ κατεδεήθης μου σύ. |
|
11
|
11
|
| Кого2 благопочeтъ ўбоsлсz є3си2, и3 солгaлъ ми2, и3 не помzнyлъ є3си2 менE, нижE пріsлъ мS є3си2 во ќмъ, нижE въ сeрдце твоE; и3 ѓзъ тS ви1дz, презирaю, и3 не ўбоsлсz є3си2 менE. | τίνα εὐλαβηθεῖσα ἐφοβήθης καὶ ἐψεύσω με καὶ οὐκ ἐμνήσθης μου, οὐδὲ ἔλαβές με εἰς τὴν διάνοιαν οὐδὲ εἰς τὴν καρδίαν σου; καὶ ἐγώ σε ἰδὼν παρορῶ, καὶ ἐμὲ οὐκ ἐφοβήθης. |
|
12
|
12
|
| И# ѓзъ возвэщY прaвду твою2 и3 ѕлHбы тво‰, ±же не ўспёютъ тебЁ: | καὶ ἐγὼ ἀπαγγελῶ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ τὰ κακά σου, ἃ οὐκ ὠφελήσει σε. |
|
13
|
13
|
| є3гдA возопіeши, да и3збaвzтъ тS во печaлехъ твои1хъ: сі‰ бо вс‰ вётръ в0зметъ, и3 tнесeтъ бyрz: ґ держaщіисz менє2 стsжутъ зeмлю и3 наслёдzтъ г0ру с™yю мою2. | ὅταν ἀναβοήσῃς, ἐξελέσθωσάν σε ἐν τῇ θλίψει σου· τούτους γὰρ πάντας ἄνεμος λήψεται καὶ ἀποίσει καταιγίς. οἱ δὲ ἀντεχόμενοί μου κτήσονται γῆν καὶ κληρονομήσουσι τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου. |
|
14
|
14
|
| И# рекyтъ: њчи1стите пред8 лицeмъ є3гw2 пути6 и3 tими1те претык†ніz t пути2 людjй мои1хъ. | καὶ ἐροῦσι· καθαρίσατε ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ ὁδοὺς καὶ ἄρατε σκῶλα ἀπὸ τῆς ὁδοῦ τοῦ λαοῦ μου. — |
|
15
|
15
|
| Сі‰ гlетъ гDь вhшній, и4же живeтъ во выс0кихъ во вёкъ, с™hй во с™hхъ и4мz є3мY, вhшній, во с™hхъ почивazй, и3 малод{шнымъ даsй долготерпёніе и3 даsй жив0тъ сокрушє1нымъ сeрдцемъ: | Τάδε λέγει Κύριος ὁ ῞Υψιστος, ὁ ἐν ὑψηλοῖς κατοικῶν τὸν αἰῶνα, ἅγιος ἐν ἁγίοις ὄνομα αὐτῷ, Κύριος ῞Υψιστος ἐν ἁγίοις ἀναπαυόμενος καὶ ὀλιγοψύχοις διδοὺς μακροθυμίαν καὶ διδοὺς ζωὴν τοῖς συντετριμμένοις τὴν καρδίαν· |
|
16
|
16
|
| не во вёкъ tмщY вaмъ, ни всегдA гнёватисz бyду на вы2: д¦ъ бо t менє2 и3зhдетъ, и3 всsкое дыхaніе ѓзъ сотвори1хъ. | οὐκ εἰς τὸν αἰῶνα ἐκδικήσω ὑμᾶς, οὐδὲ διαπαντὸς ὀργισθήσομαι ὑμῖν· πνεῦμα γὰρ παρ᾿ ἐμοῦ ἐξελεύσεται καὶ πνοὴν πᾶσαν ἐγὼ ἐποίησα. |
|
17
|
17
|
| За грёхъ мaлw что2 њпечaлихъ є3го2 и3 порази1хъ є3го2 и3 tврати1хъ лицE моE t негw2: и3 њпечaлисz и3 п0йде дрsхлъ во путeхъ свои1хъ. | δι᾿ ἁμαρτίαν βραχύ τι ἐλύπησα αὐτὸν καὶ ἐπάταξα αὐτὸν καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐλυπήθη καὶ ἐπορεύθη στυγνὸς ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ. |
|
18
|
18
|
| Пути6 є3гw2 ви1дэхъ и3 и3сцэли1хъ є3го2, и3 ўтёшихъ є3го2 и3 дaхъ є3мY ўтэшeніе и4стинно, | τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ ἑώρακα καὶ ἰασάμην αὐτὸν καὶ παρεκάλεσα αὐτὸν καὶ ἔδωκα αὐτῷ παράκλησιν ἀληθινήν, |
|
19
|
19
|
| ми1ръ на ми1ръ далeче и3 бли1з8 сyщымъ: и3 речE гDь: и3сцэлю2 |. | εἰρήνην ἐπ᾿ εἰρήνῃ τοῖς μακρὰν καὶ τοῖς ἐγγὺς οὖσι. καὶ εἶπε Κύριος· ἰάσομαι αὐτούς, |
|
20
|
20
|
| Непрaведніи же возволнyютсz и3 почи1ти не возм0гутъ. | οἱ δὲ ἄδικοι οὕτως κλυδωνισθήσονται καὶ ἀναπαύσασθαι οὐ δυνήσονται. |
|
21
|
21
|
| Нёсть рaдоватисz нечєсти1вымъ, речE гDь бGъ. | οὐκ ἔστι χαίρειν τοῖς ἀσεβέσιν, εἶπε Κύριος ὁ Θεός. |
