1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Главa з7i
|
Κεφάλαιο 17
|
|
1
|
1
|
| Сл0во, є4же на дамaскъ. СE, дамaскъ в0зметсz t градHвъ бyдетъ въ падeніе. | Τὸ ρῆμα τὸ κατὰ Δαμασκοῦ. ΙΔΟΥ Δαμασκὸς ἀρθήσεται ἀπὸ πόλεων καὶ ἔσται εἰς πτῶσιν, |
|
2
|
2
|
| Њстaвленъ въ вёкъ, въ л0же стадaмъ и3 въ пок0й, и3 не бyдетъ tгонszй. | καταλελειμμένη εἰς τὸν αἰῶνα, εἰς κοίτην ποιμνίων καὶ ἀνάπαυσιν, καὶ οὐκ ἔσται ὁ διώκων. |
|
3
|
3
|
| И# ксемY не бyдетъ ўкрэплeнъ, є4же вбёгнути тaмw є3фрeму: и3 ксемY не бyдетъ цaрство въ дамaсцэ, и3 њстaнокъ сЂрzнъ поги1бнетъ: нёси бо ты2 лyчшій t сынHвъ ї}левыхъ и3 слaвы и4хъ: сі‰ гlетъ гDь саваHfъ. | καὶ οὐκέτι ἔσται ὀχυρὰ τοῦ καταφυγεῖν ᾿Εφραίμ. καὶ οὐκέτι ἔσται βασιλεία ἐν Δαμασκῷ, καὶ τὸ λοιπὸν τῶν Σύρων ἀπολεῖται· οὐ γὰρ σὺ βελτίων εἶ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ τῆς δόξης αὐτῶν· τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ. |
|
4
|
4
|
| Бyдетъ въ т0й дeнь помрачeніе слaвы їaкwвли, и3 т{чнаz слaвы є3гw2 потрzсyтсz. | ῎Εσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔκλειψις τῆς δόξης ᾿Ιακώβ, καὶ τὰ πίονα τῆς δόξης αὐτοῦ σεισθήσεται. |
|
5
|
5
|
| И# бyдетъ, ћкоже ѓще кто2 собирaетъ жaтву стоsщую, и3 сёмz клaсwвъ пожинaетъ: и3 бyдетъ, ћкоже ѓще кто2 собирaетъ клaсы въ дeбри твeрдэ. | καὶ ἔσται ὃν τρόπον ἐάν τις συναγάγῃ ἀμητὸν ἑστηκότα καὶ σπέρμα σταχύων ἐν τῷ βραχίονι αὐτοῦ ἀμήσῃ, καὶ ἔσται ὃν τρόπον ἐάν τις συναγάγῃ στάχυν ἐν φάραγγι στερεᾷ |
|
6
|
6
|
| И# њстaнетсz въ нeй стeбліе, и3ли2 ѓки зeрна м†слична двЁ и3ли2 три2 на версЁ выс0цэ, и3ли2 четhре и3ли2 пsть на вётвіи є3S њстaнутъ: сі‰ гlетъ гDь бGъ ї}левъ. | καὶ καταλειφθῇ ἐν αὐτῇ καλάμη, ἢ ὡς ρῶγες ἐλαίας δύο ἢ τρεῖς ἐπ᾿ ἄκρου μετεώρου, ἢ τέσσαρες ἢ πέντε ἐπὶ τῶν κλάδων αὐτῶν καταλειφθῆ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ. |
|
7
|
7
|
| Въ т0й дeнь ўповaz бyдетъ человёкъ на сотв0ршаго и5, и3 џчи є3гw2 ко с™0му ї}леву воззрsтъ, | τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ πεποιθὼς ἔσται ἄνθρωπος ἐπὶ τῷ ποιήσαντι αὐτόν, οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἰς τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐμβλέψονται, |
|
8
|
8
|
| и3 не бyдутъ ўповaюще на трє1бища, нижE на дэлA рyкъ свои1хъ, ±же сотвори1ша пeрсты и4хъ, и3 не бyдутъ смотри1ти на дубр†вы, нижE на мeрзwсти и4хъ. | καὶ οὐ μὴ πεποιθότες ὦσιν ἐπὶ τοῖς βωμοῖς, οὐδὲ ἐπὶ τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτῶν, ἃ ἐποίησαν οἱ δάκτυλοι αὐτῶν, καὶ οὐκ ὄψονται τὰ δένδρα, οὐδὲ τὰ βδελύγματα αὐτῶν. |
|
9
|
9
|
| Въ т0й дeнь бyдутъ грaди твои2 њстaвлени, ћкоже њстaвиша ґморрeє и3 є3veє t лицA сынHвъ ї}левыхъ: и3 бyдутъ пyсти, | τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσονται αἱ πόλεις σου ἐγκαταλελειμμέναι, ὃν τρόπον κατέλιπον οἱ ᾿Αμορραῖοι καὶ οἱ Εὐαῖοι ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, καὶ ἔσονται ἔρημοι, |
|
10
|
10
|
| занE њстaвилъ є3си2 бGа сп7са твоего2 и3 гDа пом0щника твоего2 не помzнyлъ є3си2: сегw2 рaди насади1ши сaдъ невёренъ и3 сёмz невёрно. | διότι κατέλιπες τὸν Θεὸν τὸν σωτῆρά σου καὶ Κυρίου τοῦ βοηθοῦ σου οὐκ ἐμνήσθης. διὰ τοῦτο φυτεύσεις φύτευμα ἄπιστον καὶ σπέρμα ἄπιστον· |
|
11
|
11
|
| Въ џньже бо дeнь ѓще насади1ши, прельсти1шисz: ґ є4же ѓще заyтра посёеши, то2 процвэтeтъ на жaтву, во џньже дeнь наслёдиши, и3 ѓки nтeцъ человёчь наслёдіе дaси сынHмъ твои6мъ. | τῇ δὲ ἡμέρᾳ, ᾗ ἂν φυτεύσῃς, πλανηθήσῃ· τὸ δὲ πρωΐ, ἐὰν σπείρῃς, ἀνθήσει εἰς ἀμητὸν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ κληρώσῃ, καὶ ὡς πατὴρ ἀνθρώπου κληρώσῃ, καὶ ὡς πατὴρ ἀνθρώπου κληρώση τοῖς ὑἱοῖς σου. |
|
12
|
12
|
| Q, лю1тэ мн0жеству kзhкwвъ мн0гихъ! ѓки м0ре волнyющеесz, тaкw смzтeтесz, и3 хребeтъ kзhкwвъ мн0гихъ ћкw водA возшуми1тъ: | Οὐαὶ πλῆθος ἐθνῶν πολλῶν· ὡς θάλασσα κυμαίνουσα οὕτω ταραχθήσεσθε, καὶ νῶτος ἐθνῶν πολλῶν ὡς ὕδωρ ἠχήσει. |
|
13
|
13
|
| ѓки водA мн0га kзhцы мн0зи, ѓки (шyмъ) воды2 мн0гіz нyждею носи1мыz: и3 tвeржетъ є3го2 и3 далeче поженeтъ є3го2, ѓки прaхъ плeвный вёющихъ проти1ву вётра, и3 ћкw прaхъ колeсный бyрz возносsщаz. | ὡς ὕδωρ πολὺ ἔθνη πολλά, ὡς ὕδατος πολλοῦ βίᾳ καταφερομένου· καὶ ἀποσκορακιεῖ αὐτὸν καὶ πόρρω αὐτὸν διώξεται ὡς χνοῦν ἀχύρου λικμώντων ἀπέναντι ἀνέμου καὶ ὡς κονιορτὸν τροχοῦ καταιγὶς φέρουσα. |
|
14
|
14
|
| Къ вeчеру, и3 бyдетъ плaчь: прeжде заyтріz, и3 не бyдетъ: сіS чaсть плэни1вшихъ ны2, и3 жрeбій наслёдившихъ нaсъ. | πρὸς ἑσπέραν ἔσται πένθος, πρὶν ἢ πρωΐ καὶ οὐκ ἔσται. αὕτη ἡ μερὶς τῶν προνομευσάντων ὑμᾶς καὶ κληρονομία τοῖς ὑμᾶς κληρονομήσασιν. |
