|
Главa н7а
|
Κεφάλαιο 51
|
|
1
|
1
|
| Послyшайте менE, гонsщіи прaвду и3 взыскaющіи гDа, воззри1те на твeрдый кaмень, є3г0же и3зсэк0сте [Е#вр.: и3з8 негHже и3зсёчени бhсте.], и3 въ ю3д0ль пот0ка, ю4же и3скопaсте [Е#вр.: и3з8 неsже и3ск0пани бhсте.]. | ΑΚΟΥΣΑΤΕ μου, οἱ διώκοντες τὸ δίκαιον καὶ ζητοῦντες τὸν Κύριον, ἐμβλέψατε εἰς τὴν στερεὰν πέτραν, ἣν ἐλατομήσατε, καὶ εἰς τὸν βόθυνον τοῦ λάκκου, ὃν ὠρύξατε. |
|
2
|
2
|
| Воззри1те на ґвраaма nтцA вaшего и3 на сaрру породи1вшую вы2: ћкw є3ди1нъ бЁ, и3 призвaхъ є3го2, и3 бlгослови1хъ є3го2, и3 возлюби1хъ є3го2, и3 ўмн0жихъ є3го2. | ἐμβλέψατε εἰς ῾Αβραὰμ τὸν πατέρα ὑμῶν καὶ εἰς Σάρραν τὴν ὠδίνουσαν ὑμᾶς· ὅτι εἷς ἦν, καὶ ἐκάλεσα αὐτὸν καὶ εὐλόγησα αὐτὸν καὶ ἠγάπησα αὐτὸν καὶ ἐπλήθυνα αὐτόν. |
|
3
|
3
|
| И# тебE нн7э ўтёшу, сіHне, и3 ўтёшихъ вс‰ пусты6ни є3гw2, и3 постaвлю пустhню є3гw2 ћкw рaй, и3 ±же ко зaпадwмъ є3гw2 ѓки рaй гDень: рaдость и3 весeліе њбрsщутъ въ нeмъ, и3сповёданіе и3 глaсъ хвалeніz. | καὶ σὲ νῦν παρακαλέσω, Σιών, καὶ παρεκάλεσα πάντα τὰ ἔρημα αὐτῆς καὶ θήσω τὰ ἔρημα αὐτῆς ὡς παράδεισον Κυρίου· εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα εὑρήσουσιν ἐν αὐτῇ, ἐξομολόγησιν καὶ φωνὴν αἰνέσεως. |
|
4
|
4
|
| Послyшайте менE, лю1діе мои2, послyшайте, и3 цaріе, ко мнЁ внуши1те: ћкw зак0нъ t менє2 и3зhдетъ, и3 сyдъ м0й во свётъ kзhкwмъ. | ἀκούσατέ μου, ἀκούσατέ μου, λαός μου, καὶ οἱ βασιλεῖς, πρός με ἐνωτίσασθε, ὅτι νόμος παρ᾿ ἐμοῦ ἐξελεύσεται καὶ ἡ κρίσις μου εἰς φῶς ἐθνῶν. |
|
5
|
5
|
| Приближaетсz ск0рw прaвда моS, и3 и3зhдетъ ћкw свётъ спcніе моE, и3 на мhшцу мою2 kзhцы надёzтисz бyдутъ: менE џстрови њжидaти и3 на мhшцу мою2 ўповaти бyдутъ. | ἐγγίζει ταχὺ ἡ δικαιοσύνη μου, καὶ ἐξελεύσεται ὡς φῶς τὸ σωτήριόν μου καὶ εἰς τὸν βραχίονά μου ἔθνη ἐλπιοῦσιν· ἐμὲ νῆσοι ὑπομενοῦσι καὶ εἰς τὸν βραχίονά ἐλπιοῦσιν. |
|
6
|
6
|
| Воздви1гните на нeбо џчи вaши и3 воззри1те на зeмлю д0лу, понeже нeбо ћкw дhмъ ўтверди1сz, и3 землS ћкw ри1за њбетшaетъ, живyщіи же на земли2 ћкоже сі‰ и3з0мрутъ, спcніе же моE во вёкъ бyдетъ, и3 прaвда моS не њскудёетъ. | ἄρατε εἰς τὸν οὐρανὸν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ ἐμβλέψατέ εἰς τὴν γῆν κάτω, ὅτι ὁ οὐρανὸς ὡς καπνὸς ἐστερεώθη, ἡ δὲ γῆ ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσεται, οἱ δὲ κατοικοῦντες τὴν γῆν ὥσπερ ταῦτα ἀποθανοῦνται, τὸ δὲ σωτήριόν μου εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται, ἡ δὲ δικαιοσύνη μου οὐ μὴ ἐκλίπῃ. |
|
7
|
7
|
| Послyшайте менE, вёдzщіи сyдъ, лю1діе мои2, и5мже зак0нъ м0й въ сeрдцы вaшемъ, не б0йтесz ўкорeніz человёча и3 похулeнію и4хъ не покарsйтесz. | ἀκούσατέ μου, οἱ εἰδότες κρίσιν, λαός μου, οὗ ὁ νόμος μου ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν· μὴ φοβεῖσθε ὀνειδισμὸν ἀνθρώπων καὶ τῷ φαυλισμῷ αὐτῶν μὴ ἡττᾶσθε. |
|
8
|
8
|
| Ћкоже бо ри1за снэдeна бyдетъ врeменемъ, и3 ћкw сукно2 и3з8sстсz мольми2, прaвда же моS во вёки бyдетъ и3 спcніе моE въ р0ды родHвъ. | ὡς γὰρ ἱμάτιον βρωθήσεται ὑπὸ χρόνου καὶ ὡς ἔρια βρωθήσεται ὑπὸ σητός· ἡ δὲ δικαιοσύνη μου εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται, τὸ δὲ σωτήριόν μου εἰς γενεὰς γενεῶν. |
|
9
|
9
|
| Востaни, востaни, їеrли1ме, и3 њблецhсz во крёпость мhшцы твоеS, востaни ћкw въ начaлэ днE, ћкw р0дъ вёка: не тh ли є3си2 побэди1лъ г0рдаго и3 раст0ргнулъ ѕмjа; | ᾿Εξεγείρου ἐξεγείρου, ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔνδυσαι τὴν ἰσχὺν τοῦ βραχίονός σου· ἐξεγείρου ὡς ἐν ἀρχῇ ἡμέρας, ὡς γενεὰ αἰῶνος. οὐ σὺ εἶ |
|
10
|
10
|
| Не ты2 и3 є3си2 њпустошazй м0ре, в0ду бeздны мн0гу; положи1вый глубины6 морск‡z пyть прох0да и3з8‰тымъ и3 и3збaвлєнымъ; | ἡ ἐρημοῦσα θάλασσαν, ὕδωρ ἀβύσσου πλῆθος; ἡ θεῖσα τὰ βάθη τῆς θαλάσσης ὁδὸν διαβάσεως ρυομένοις |
|
11
|
11
|
| ГDемъ бо возвратsтсz и3 пріи1дутъ въ сіHнъ съ рaдостію и3 со весeліемъ вёчнымъ: на главё бо и4хъ весeліе и3 хвалA, и3 рaдость пріи1метъ |: tбэжE болёзнь и3 печaль и3 воздыхaніе. | καὶ λελυτρωμένοις; ὑπὸ γὰρ Κυρίου ἀποστραφήσονται καὶ ἥξουσιν εἰς Σιὼν μετ᾿ εὐφροσύνης καὶ ἀγαλλιάματος αἰωνίου· ἐπὶ κεφαλῆς γὰρ αὐτῶν ἀγαλλίασις καὶ αἴνεσις; καὶ εὐφροσύνη καταλήψεται αὐτούς, ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός. |
|
12
|
12
|
| Ѓзъ є4смь, ѓзъ є4смь ўтэшazй тS: разумёй, кто2 сhй ўбоsлсz є3си2 человёка смeртна и3 сhна человёча, и5же ћкw травA и3зсх0ша, | ἐγώ εἰμι, ἐγώ εἰμι ὁ παρακαλῶν σε· γνῶθι τίνα εὐλαβηθεῖσα ἐφοβήθης ἀπὸ ἀνθρώπου θνητοῦ καὶ ἀπὸ υἱοῦ ἀνθρώπου, οἳ ὡσεὶ χόρτος ἐξηράνθησαν. |
|
13
|
13
|
| и3 забhлъ є3си2 бGа создaвшаго тS, сотв0ршаго нeбо и3 њсновaвшаго зeмлю: и3 боsлсz є3си2 пrнw во вс‰ дни6 лицA ћрости стужaющагw тебЁ: кaкw бо восхотЁ взsти тS, и3 нн7э гдЁ ћрость стужaющагw тебЁ; | καὶ ἐπελάθου Θεὸν τὸν ποιήσαντά σε, τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ θεμελιώσαντα τὴν γῆν, καὶ ἐφόβου ἀεὶ πάσας τὰς ἡμέρας τὸ πρόσωπον τοῦ θυμοῦ τοῦ θλίβοντός σε· ὃν τρόπον γὰρ ἐβουλεύσατο τοῦ ἆραί σε, καὶ νῦν ποῦ ὁ θυμὸς τοῦ θλίβοντός σε; |
|
14
|
14
|
| Внегдa бо спасти1сz тебЁ, не стaнетъ, нижE ўмeдлитъ: | ἐν γὰρ τῷ σῴζεσθαί σε οὐ στήσεται οὐδὲ χρονιεῖ· |
|
15
|
15
|
| ћкw ѓзъ бGъ тв0й, возмущazй м0ре и3 творsй шyмъ волнaмъ є3гw2: гDь саваHfъ и4мz мнЁ. | ὅτι ἐγὼ ὁ Θεός σου ὁ ταράσσων τὴν θάλασσαν καὶ ἠχῶν τὰ κύματα αὐτῆς, Κύριος σαβαὼθ ὄνομά μοι. |
|
16
|
16
|
| ПоложY словесA мо‰ во ўстA тво‰ и3 под8 сёнію руки2 моеS покрhю тS, є4юже постaвихъ нeбо и3 њсновaхъ зeмлю: и3 речeтъ сіHну: лю1діе мои2 є3стE вы2. | θήσω τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου καὶ ὑπὸ τὴν σκιὰν τῆς χειρός μου σκεπάσω σε, ἐν ᾗ ἔστησα τὸν οὐρανὸν καὶ ἐθεμελίωσα τὴν γῆν· καὶ ἐρεῖ Σιών· λαός μου εἶ σύ. |
|
17
|
17
|
| Востaни, востaни, воскrни2, їеrли1ме, и3спи1вый чaшу ћрости t руки2 гDни: чaшу бо падeніz, фіaлъ ћрости и3спи1лъ и3 и3стощи1лъ є3си2, | ᾿Εξεγείρου ἐξεγείρου, ἀνάστηθι, ῾Ιερουσαλήμ, ἡ πιοῦσα ἐκ χειρὸς Κυρίου τὸ ποτήριον τοῦ θυμοῦ αὐτοῦ· τὸ ποτήριον γὰρ τῆς πτώσεως, τὸ κόνδυ τοῦ θυμοῦ ἐξέπιες καὶ ἐξεκένωσας. |
|
18
|
18
|
| и3 не бhсть ўтэшazй тебE t всёхъ ч†дъ твои1хъ, ±же роди1лъ є3си2, и3 не бhсть под8eмлющагw руки2 твоеS, нижE t всёхъ сынHвъ твои1хъ, и5хже вознeслъ є3си2. | καὶ οὐκ ἦν ὁ παρακαλῶν σε ἀπὸ πάντων τῶν τέκνων σου, ὧν ἔτεκες, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀντιλαμβανόμενος τῆς χειρός σου οὐδὲ ἀπὸ πάντων τῶν υἱῶν σου, ὧν ὕψωσας. |
|
19
|
19
|
| ДвA сі‰ проти6вна тебЁ, кто2 сожалёетъ тебЁ; падeніе и3 сокрушeніе, глaдъ и3 мeчь, кто2 ўтёшитъ тS; | δύο ταῦτα ἀντικείμενά σοι· τίς συλλυπηθήσεταί σοι; πτῶμα καὶ σύντριμμα, λιμὸς καὶ μάχαιρα. τίς παρακαλέσει σε; |
|
20
|
20
|
| Сhнове твои2 њбнищaвшіи, сэдsще на краи2 всsкагw и3сх0да, ћкw свeкла недоварeнаz, и3сп0лнени ћрости гDни, разслaблени гDемъ бGомъ. | οἱ υἱοί σου, οἱ ἀπορούμενοι, οἱ καθεύδοντες ἐπ᾿ ἄκρου πάσης ἐξόδου ὡς σευτλίον ἡμίεφθον, οἱ πλήρεις θυμοῦ Κυρίου, ἐκλελυμένοι διὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ. |
|
21
|
21
|
| Сегw2 рaди слhши, смирeнный и3 ўпи1выйсz не він0мъ: | διὰ τοῦτο ἄκουε, τεταπεινωμένη, καὶ μεθύουσα οὐκ ἀπὸ οἴνου· |
|
22
|
22
|
| тaкw гlетъ гDь бGъ судsй лю1демъ свои6мъ: сE, взsхъ t руки2 твоеS чaшу падeніz, фіaлъ ћрости моеS, и3 не приложи1ши ксемY пи1ти є3S: | οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ κρίνων τὸν λαὸν αὐτοῦ· ἰδοὺ εἴληφα ἐκ τῆς χειρός σου τὸ ποτήριον τῆς πτώσεως, τὸ κόνδυ τοῦ θυμοῦ μου, καὶ οὐ προσθήσῃ ἔτι πιεῖν αὐτό· |
|
23
|
23
|
| и3 вложY ю5 въ рyцэ преwби1дэвшихъ тS и3 смири1вшихъ тS, и5же рек0ша души2 твоeй: преклони1сz, да минeмъ: и3 положи1лъ є3си2 рaвнw земли2 плещы2 тво‰ tвнЁ мимоходsщымъ. | καὶ δώσω αὐτὸ εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἀδικησάντων σε καὶ τῶν ταπεινωσάντων σε, οἳ εἶπαν τῇ ψυχῇ σου· κύψον, ἵνα παρέλθωμεν· καὶ ἔθηκας ἴσα τῇ γῇ τὰ μετάφρενά σου ἔξω τοῖς παραπορευομένοις. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.