|
Главa …ѕ
|
Κεφάλαιο 66
|
|
1
|
1
|
| Тaкw гlетъ гDь: нб7о пrт0лъ м0й, землs же подн0жіе ногY моє1ю: кjй д0мъ сози1ждете ми2, и3 к0е мёсто пок0ища моегw2; | ΟΥΤΩΣ λέγει Κύριος· ὁ οὐρανός μοι θρόνος, ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου· ποῖον οἶκον οἰκοδομήσετέ μοι; καὶ ποῖος τόπος τῆς καταπαύσεώς μου; |
|
2
|
2
|
| Вс‰ бо сі‰ сотвори2 рукA моS, и3 сі‰ сyть вс‰ мо‰, гlетъ гDь. И# на кого2 воззрю2, т0кмw на кр0ткаго и3 молчали1ваго и3 трепeщущаго словeсъ мои1хъ; | πάντα γὰρ ταῦτα ἐποίησεν ἡ χείρ μου, καὶ ἔστιν ἐμὰ πάντα ταῦτα, λέγει Κύριος· καὶ ἐπὶ τίνα ἐπιβλέψω, ἀλλ᾿ ἢ ἐπὶ τὸν ταπεινὸν καὶ ἡσύχιον καὶ τρέμοντα τοὺς λόγους μου; |
|
3
|
3
|
| Беззак0нникъ же жрsй ми2 телцA, ћкw ўбивazй псA: и3 приносsй семідaлъ, ћкw кр0вь свинyю: даsй лівaнъ въ пaмzть, ѓки хyлникъ. И# тjи и3збрaша пути6 сво‰, и3 мeрзwсти и4хъ, ±же душA и4хъ и3зв0ли. | ὁ δὲ ἄνομος ὁ θύων μοι μόσχον ὡς ὁ ἀποκτένων κύνα, ὁ δὲ ἀναφέρων σεμίδαλιν ὡς αἷμα ὕειον, ὁ διδοὺς λίβανον εἰς μνημόσυνον ὡς βλάσφημος· καὶ αὐτοὶ ἐξελέξαντο τὰς ὁδοὺς αὐτῶν καὶ τὰ βδελύγματα αὐτῶν, ἃ ἡ ψυχὴ αὐτῶν ἠθέλησε, |
|
4
|
4
|
| И# ѓзъ и3зберY поруг†ніz и4хъ и3 грэхи2 и4хъ воздaмъ и5мъ: ћкw звaхъ и5хъ, и3 не послyшаша менE, гlахъ, и3 преслyшаша и3 сотвори1ша ѕл0е предо мн0ю, и3 ±же не хотёхъ, и3збрaша. | κἀγὼ ἐκλέξομαι τὰ ἐμπαίγματα αὐτῶν καὶ τὰς ἁμαρτίας ἀνταποδώσω αὐτοῖς· ὅτι ἐκάλεσα αὐτοὺς οὐχ ὑπήκουσάν μου, ἐλάλησα καὶ οὐκ ἤκουσαν, καὶ ἐποίησαν τὸ πονηρὸν ἐναντίον ἐμοῦ καὶ ἃ οὐκ ἠβουλόμην ἐξελέξαντο. — |
|
5
|
5
|
| Ўслhшите гlг0лъ гDень, трепeщущіи словесE є3гw2: рцhте, брaтіz, ненави1дzщымъ вaсъ и3 гнушaющымсz, да и4мz гDне прослaвитсz и3 kви1тсz во весeліи и4хъ, и3 nни2 посрaмzтсz. | ᾿Ακούσατε ρήματα Κυρίου οἱ τρέμοντες τὸν λόγον αὐτοῦ· εἴπατε, ἀδελφοὶ ἡμῶν, τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς καὶ βδελυσσομένοις, ἵνα τὸ ὄνομα Κυρίου δοξασθῇ καὶ ὀφθῇ ἐν τῇ εὐφροσύνῃ αὐτῶν, κἀκεῖνοι αἰσχυνθήσονται. |
|
6
|
6
|
| Глaсъ в0плz t грaда, глaсъ t хрaма, глaсъ гDа воздаю1щагw воздаsніе сопроти1вzщымсz. | φωνὴ κραυγῆς ἐκ πόλεως, φωνὴ ἐκ ναοῦ, φωνὴ Κυρίου ἀνταποδιδόντος ἀνταπόδοσιν τοῖς ἀντικειμένοις. |
|
7
|
7
|
| Прeжде нeже чревоболёти є4й, роди2, прeжде нeже пріити2 трудY чревоболёніz, и3збэжE и3 породи2 мyжескъ п0лъ. | πρὶν ἢ τὴν ὠδίνουσαν τεκεῖν, πρὶν ἐλθεῖν τὸν πόνον τῶν ὠδίνων, ἐξέφυγε καὶ ἔτεκεν ἄρσεν. |
|
8
|
8
|
| Кто2 слhша сицев0е, и3 кто2 ви1дэ си1це; ѓще родилA землS съ болёзнію во є3ди1нъ дeнь; и3ли2 и3 роди1сz kзhкъ вeсь кyпнw, ћкw поболЁ и3 роди2 сіHнъ дёти сво‰; | τίς ἤκουσε τοιοῦτο, καὶ τίς ἑώρακεν οὕτως; ἦ ὤδινε γῆ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ, ἢ καὶ ἐτέχθη ἔθνος εἰς ἅπαξ; ὅτι ὤδινε καὶ ἔτεκε Σιὼν τὰ παιδία αὐτῆς. |
|
9
|
9
|
| Ѓзъ же дaхъ чazніе сіE, и3 не помzнyлъ є3си2 менE, речE гDь. Не сe ли, ѓзъ родsщую и3 непл0дную сотвори1хъ; речE бGъ тв0й. | ἐγὼ δὲ ἔδωκα τὴν προσδοκίαν ταύτην, καὶ οὐκ ἐμνήσθης μου, εἶπε Κύριος. οὐκ ἰδοὺ ἐγὼ γεννῶσαν καὶ στεῖραν ἐποίησα; εἶπεν ὁ Θεός σου. |
|
10
|
10
|
| Весели1сz, їеrли1ме, и3 торжествyйте въ нeмъ, вси2 лю1бzщіи є3го2 и3 живyщіи въ нeмъ: рaдуйтесz вкyпэ съ ни1мъ рaдостію, вси2 є3ли1цы плaкасте њ нeмъ, | εὐφράνθητι, ῾Ιερουσαλήμ, καὶ πανηγυρίσατε ἐν αὐτῇ, πάντες οἱ ἀγαπῶντες αὐτήν, χάρητε ἅμα αὐτῇ χαρᾷ, πάντες ὅσοι πενθεῖτε ἐπ᾿ αὐτῇ, |
|
11
|
11
|
| да ссeте и3 насhтитесz t сосцA ўтэшeніz є3гw2, да ссaвше насладитeсz t вх0да слaвы є3гw2. | ἵνα θηλάσητε καὶ ἐμπλησθῆτε ἀπὸ μαστοῦ παρακλήσεως αὐτῆς, ἵνα ἐκθηλάσαντες τρυφήσητε ἀπὸ εἰσόδου δόξης αὐτῆς. |
|
12
|
12
|
| Ћкw сі‰ гlетъ гDь: сE, ѓзъ ўкланsю на нS ѓки рэкY ми1ра, и3 ѓки пот0къ наводнsемый слaву kзhкwвъ: дёти и4хъ на рaмена вз‰ты бyдутъ и3 на колBну ўтёшатсz. | ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐκκλίνω εἰς αὐτοὺς ὡς ποταμὸς εἰρήνης καὶ ὡς χειμάρρους ἐπικλύζων δόξαν ἐθνῶν· τὰ παιδία αὐτῶν ἐπ᾿ ὤμων ἀρθήσονται καὶ ἐπὶ γονάτων παρακληθήσονται. |
|
13
|
13
|
| Ћкоже ѓще кого2 мaти ўтэшaетъ, тaкw и3 ѓзъ ўтёшу вы2, и3 во їеrли1мэ ўтёшитесz | ὡς εἴ τινα μήτηρ παρακαλέσει, οὕτως κἀγὼ παρακαλέσω ὑμᾶς, καὶ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ παρακληθήσεσθε. |
|
14
|
14
|
| и3 ќзрите, и3 возрaдуетсz сeрдце вaше, и3 кHсти вaшz ћкw травA прозsбнутъ: и3 познaетсz рукA гDнz боsщымсz є3гw2, и3 запрети1тъ непокарsющымсz. | καὶ ὄψεσθε, καὶ χαρήσεται ἡ καρδία ὑμῶν, καὶ τὰ ὀστᾶ ὑμῶν ὡς βοτάνη ἀνατελεῖ· καὶ γνωσθήσεται ἡ χεὶρ Κυρίου τοῖς φοβουμένοις αὐτόν, καὶ ἀπειλήσει τοῖς ἀπειθοῦσιν. — |
|
15
|
15
|
| Сe бо, гDь ћкw џгнь пріи1детъ, и3 ћкw бyрz колєсни1цы є3гw2, воздaти ћростію tмщeніе своE и3 прещeніе во плaмени џгненнэ: | ᾿Ιδοὺ γὰρ Κύριος ὡς πῦρ ἥξει καὶ ὡς καταιγὶς τὰ ἅρματα αὐτοῦ ἀποδοῦναι ἐν θυμῷ ἐκδίκησιν αὐτοῦ καὶ ἀποσκορακισμὸν αὐτοῦ ἐν φλογὶ πυρός. |
|
16
|
16
|
| nгнeмъ бо гDнимъ суди1тисz бyдетъ всS землS, и3 мечeмъ є3гw2 всsка пл0ть: мн0зи ћзвени бyдутъ t гDа. | ἐν γὰρ τῷ πυρὶ Κυρίου κριθήσεται πᾶσα ἡ γῆ καὶ ἐν τῇ ρομφαίᾳ αὐτοῦ πᾶσα σάρξ· πολλοὶ τραυματίαι ἔσονται ὑπὸ Κυρίου. |
|
17
|
17
|
| Њчищaющіисz и3 њсвzщaющіисz во вертогрaдэхъ и3 въ преддвeріихъ kдyщіи мsсо свин0е и3 мeрзwсти и3 мhшы вкyпэ поги1бнутъ, речE гDь. | οἱ ἁγνιζόμενοι καὶ καθαριζόμενοι εἰς τοὺς κήπους καὶ ἐν τοῖς προθύροις ἔσθοντες κρέας ὕειον καὶ τὰ βδελύγματα καὶ τὸν μῦν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀναλωθήσονται, εἶπε Κύριος, |
|
18
|
18
|
| И# ѓзъ дэлA и4хъ и3 помышлeніе и4хъ вёмъ, и3 грzдY собрaти вс‰ нар0ды и3 kзhки, и3 пріи1дутъ и3 ќзрzтъ слaву мою2: | κἀγὼ τὰ ἔργα αὐτῶν καὶ τὸν λογισμὸν αὐτῶν ἐπίσταμαι. ἔρχομαι συναγαγεῖν πάντα τὰ ἔθνη καὶ τὰς γλώσσας, καὶ ἥξουσι καὶ ὄψονται τὴν δόξαν μου. |
|
19
|
19
|
| и3 њстaвлю на ни1хъ знaменіе, и3 послю2 t ни1хъ спасeныхъ во kзhки, во fарсjсъ и3 въ фyдъ, и3 въ лyдъ и3 въ мос0хъ, и3 въ fовeль и3 во є3ллaду, и3 во џстровы д†льніz, и5же не слhшаша и4мене моегw2, нижE ви1дэша слaву мою2: и3 возвэстsтъ слaву мою2 во kзhцэхъ, | καὶ καταλείψω ἐπ᾿ αὐτῶν σημεῖα καὶ ἐξαποστελῶ ἐξ αὐτῶν σεσωσμένους εἰς τὰ ἔθνη, εἰς Θαρσὶς καὶ Φοὺδ καὶ Λοὺδ καὶ Μοσὸχ καὶ εἰς Θοβὲλ καὶ εἰς τὴν ῾Ελλάδα καὶ εἰς τὰς νήσους τὰς πόρρω, οἳ οὐκ ἀκηκόασί μου τὸ ὄνομα οὐδὲ ἑωράκασί μου τὴν δόξαν, καὶ ἀναγγελοῦσι τὴν δόξαν μου ἐν τοῖς ἔθνεσι. |
|
20
|
20
|
| и3 приведyтъ брaтію вaшу t всёхъ kзы6къ дaръ гDеви, съ к0ньми и3 колесни1цами и3 съ носи1лами мскHвъ, под8 сёньми во с™hй грaдъ їеrли1мъ, речE гDь, ѓки бы принесли2 сhнове ї}лєвы жє1ртвы сво‰ мнЁ со pалмы6 въ д0мъ гDень: | καὶ ἄξουσιν τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν δῶρον Κυρίῳ μεθ᾿ ἵππων καὶ ἁρμάτων ἐν λαμπήναις ἡμιόνων μετὰ σκιαδίων εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν ῾Ιερουσαλήμ, εἶπε Κύριος, ὡς ἂν ἐνέγκαισαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὰς θυσίας αὐτῶν ἐμοὶ μετὰ ψαλμῶν εἰς τὸν οἶκον Κυρίου. |
|
21
|
21
|
| и3 t тёхъ поимY себЁ жерцы2 и3 леvjты, речE гDь. | καὶ ἀπ᾿ αὐτῶν λήψομαι ἐμοὶ ἱερεῖς καὶ Λευίτας, εἶπε Κύριος. |
|
22
|
22
|
| Ћкоже бо нeбо н0во и3 землS новA, ±же ѓзъ творю2, пребывaютъ предо мн0ю, гlетъ гDь, тaкw стaнетъ сёмz вaше и3 и4мz вaше: | ὃν τρόπον γὰρ ὁ οὐρανὸς καινὸς καὶ ἡ γῆ καινή, ἃ ἐγὼ ποιῶ, μένει ἐνώπιον ἐμοῦ, λέγει Κύριος, οὕτω στήσεται τὸ σπέρμα ὑμῶν καὶ τὸ ὄνομα ὑμῶν. |
|
23
|
23
|
| и3 бyдетъ мцcъ t мцcа, и3 суббHта t суббHты, пріи1детъ всsка пл0ть поклони1тисz предо мн0ю во їеrли1мъ, речE гDь: | καὶ ἔσται μῆνα ἐκ μηνὸς καὶ σάββατον ἐκ σαββάτου ἥξει πᾶσα σάρξ τοῦ προσκυνῆσαι ἐνώπιον ἐμοῦ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, εἶπε Κύριος. |
|
24
|
24
|
| и3 и3зhдутъ и3 ќзрzтъ трyпы человёкwвъ преступи1вшихъ мнЁ: чeрвь бо и4хъ не скончaетсz, и3 џгнь и4хъ не ўгaснетъ, и3 бyдутъ въ поз0ръ всsцэй пл0ти. | καὶ ἐξελεύσονται καὶ ὄψονται τὰ κῶλα τῶν ἀνθρώπων τῶν παραβεβηκότων ἐν ἐμοί· ὁ γὰρ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτήσει, καὶ τὸ πῦρ αὐτῶν οὐ σβεσθήσεται, καὶ ἔσονται εἰς ὅρασιν πάσῃ σαρκί. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.