|
Κεφάλαιο 24
|
Главa к7д
|
|
1
|
1
|
| ΙΔΟΥ Κύριος καταφθείρει τὴν οἰκουμένην καὶ ἐρημώσει αὐτὴν καὶ ἀνακαλύψει τὸ πρόσωπον αὐτῆς καὶ διασπερεῖ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν αὐτῇ. | СE, гDь разсhплетъ вселeнную и3 њпустоши1тъ ю5, и3 tкрhетъ лицE є3S и3 расточи1тъ живyщыz на нeй. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἔσται ὁ λαὸς ὡς ὁ ἱερεὺς καὶ ὁ παῖς ὡς ὁ κύριος καὶ ἡ θεράπαινα ὡς ἡ κυρία· ἔσται ὁ ἀγοράζων ὡς ὁ πωλῶν, ὁ δανείζων ὡς ὁ δανειζόμενος καὶ ὁ ὀφείλων ὡς ᾧ ὀφείλει. | И# бyдутъ лю1діе ѓки жрeцъ, и3 рaбъ ѓки господи1нъ, и3 рабA ѓки госпожA: бyдетъ купyzй ћкw продаsй, и3 взаи1мъ є4млzй ѓки заимодaвецъ, и3 д0лжный ѓки є3мyже є4сть д0лженъ. |
|
3
|
3
|
| φθορᾷ φθαρήσεται ἡ γῆ, καὶ προνομῇ προνομευθήσεται ἡ γῆ· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα. | Тлёніемъ и3стлёетъ землS, и3 расхищeніемъ расхищeна бyдетъ землS: ўстa бо гDнz гlаша сі‰. |
|
4
|
4
|
| ἐπένθησεν ἡ γῆ, καὶ ἐφθάρη ἡ οἰκουμένη, ἐπένθησαν οἱ ὑψηλοὶ τῆς γῆς. | Восплaкасz землS, и3 растлённа бhсть вселeннаz, восплaкашасz выс0цыи земли2. |
|
5
|
5
|
| ἡ δὲ γῆ ἠνόμησε διὰ τοὺς κατοικοῦντας αὐτήν, διότι παρήλθοσαν τὸν νόμον καὶ ἤλλαξαν τὰ προστάγματα, διαθήκην αἰώνιον. | Землs бо беззак0ніе сотвори2 живyщихъ рaди на нeй, понeже преступи1ша зак0нъ и3 и3змэни1ша зaпwвэди, разруши1ша завётъ вёчный. |
|
6
|
6
|
| διὰ τοῦτο ἀρὰ ἔδεται τὴν γῆν, ὅτι ἡμάρτοσαν οἱ κατοικοῦντες αὐτήν· διὰ τοῦτο πτωχοὶ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν τῇ γῇ, καὶ καταλειφθήσονται ἄνθρωποι ὀλίγοι. | Сегw2 рaди проклsтіе поsстъ зeмлю, ћкw согрэши1ша живyщіи на нeй: сегw2 рaди ўб0зи бyдутъ живyщіи на земли2, и3 њстaнетсz человёкwвъ мaлw. |
|
7
|
7
|
| πενθήσει οἶνος, πενθήσει ἄμπελος, στενάξουσι πάντες οἱ εὐφραινόμενοι τὴν ψυχήν. | Восплaчетсz віно2, возрыдaетъ віногрaдъ, возстенyтъ вси2 рaдующіисz душeю. |
|
8
|
8
|
| πέπαυται εὐφροσύνη τυμπάνων, πέπαυται αὐθαδεία καὶ πλοῦτος ἀσεβῶν, πέπαυται φωνὴ κιθάρας. | Престaло є4сть весeліе тmмпaнwвъ, престA высокодeрзость и3 богaтство нечести1выхъ, престaлъ є4сть глaсъ гyслей: |
|
9
|
9
|
| ἠσχύνθησαν οὐκ ἔπιον οἶνον, πικρὸν ἐγένετο τὸ σίκερα τοῖς πίνουσιν. | ўсрами1шасz, не пи1ша вінA, горькA бhсть сікeра пію1щымъ. |
|
10
|
10
|
| ἠρημώθη πᾶσα πόλις, κλείσει οἰκίαν τοῦ μὴ εἰσελθεῖν. | ЊпустЁ всsкъ грaдъ, заключи1тъ хрaмъ, є4же не вни1ти. |
|
11
|
11
|
| ὀλολύζεται περὶ τοῦ οἴνου πανταχῆ· πέπαυται πᾶσα εὐφροσύνη τῆς γῆς, ἀπῆλθε πᾶσα εὐφροσύνη τῆς γῆς. | Плaчитесz њ вінЁ всю1ду, престaла є4сть рaдость всS земнaz, tи1де всS рaдость земли2. |
|
12
|
12
|
| καὶ καταλειφθήσονται πόλεις ἔρημοι, καὶ οἶκοι ἐγκαταλελειμμένοι ἀπολοῦνται. | И# њстaнутъ грaди пyсти, и3 д0мове њстaвлени поги1бнутъ. |
|
13
|
13
|
| ταῦτα πάντα ἔσται ἐν τῇ γῆ ἐν μέσῳ τῶν ἐθνῶν, ὃν τρόπον ἐάν τις καλαμήσηται ἐλαίαν, οὕτως καλαμήσονται αὐτούς, καὶ ἐὰν παύσηται ὁ τρύγητος. | Сі‰ вс‰ бyдутъ на земли2 среди2 kзhкwвъ: ћкоже ѓще кто2 њтрzсaетъ мaсличину, тaкw њтрzсyтъ и5хъ: и3 (ћкоже) ѓще њстaнетъ t њб8имaніz віногрaда, |
|
14
|
14
|
| οὗτοι φωνῇ βοήσονται, οἱ δὲ καταλειφθέντες ἐπὶ τῆς γῆς εὐφρανθήσονται ἅμα τῇ δόξῃ Κυρίου. ταραχθήσεται τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης· | сjи глaсомъ возопію1тъ: њстaвшіисz же на земли2 возрaдуютсz со слaвою гDнею, возмzтeтсz водA морскaz. |
|
15
|
15
|
| διὰ τοῦτο ἡ δόξα Κυρίου ἐν ταῖς νήσοις ἔσται τῆς θαλάσσης, τὸ ὄνομα Κυρίου ἔνδοξον ἔσται, Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ. | Сегw2 рaди слaва гDнz во џстровэхъ бyдетъ морски1хъ, и4мz гDне прослaвлено бyдетъ. |
|
16
|
16
|
| ἀπὸ τῶν πτερύγων τῆς γῆς τέρατα ἠκούσαμεν, ἐλπὶς τῷ εὐσεβεῖ. καὶ ἐροῦσιν· οὐαὶ τοῖς ἀθετοῦσιν, οἱ ἀθετοῦντες τὸν νόμον. | ГDи б9е ї}левъ, t кри1лъ земнhхъ чудесA слhшахомъ, надeжда бlгочести1вому: и3 рекyтъ: (г0ре хyлzщымъ, и5же хyлzтъ зак0нъ,) г0ре престyпникwмъ, и5же преступaютъ зак0нъ. |
|
17
|
17
|
| φόβος καὶ βόθυνος καὶ παγὶς ἐφ᾿ ὑμᾶς τοὺς ἐνοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς. | Стрaхъ и3 пр0пасть и3 сёть на вaсъ живyщихъ на земли2. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἔσται ὁ φεύγων τὸν φόβον ἐμπεσεῖται εἰς τὸν βόθυνον, ὁ δὲ ἐκβαίνων ἐκ τοῦ βοθύνου ἁλώσεται ὑπὸ τῆς παγίδος, ὅτι θυρίδες ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν, καὶ σεισθήσεται τὰ θεμέλια τῆς γῆς. | И# бyдетъ, бэжaй стрaха впадeтъ въ пр0пасть, и3 и3злaзzй и3з8 пр0пасти и4метсz въ сёть: ћкw џкна съ небесE tверз0шасz, и3 потрzсyтсz њснwвaніz земн†z. |
|
19
|
19
|
| ταραχῇ ταραχθήσεται ἡ γῆ, καὶ ἀπορίᾳ ἀπορηθήσεται ἡ γῆ· | Мzтeжемъ возмzтeтсz землS, и3 скyдостію њскудёетъ землS. |
|
20
|
20
|
| ἔκλινεν ὡς ὁ μεθύων καὶ κραιπαλῶν, καὶ σεισθήσεται ὡς ὀπωροφυλάκιον ἡ γῆ, καὶ πεσεῖται καὶ οὐ μὴ δύνηται ἀναστῆναι, κατίσχυσε γὰρ ἐπ᾿ αὐτῆς ἡ ἀνομία. | Преклони1сz и3 потрzсeсz землS ѓки nв0щное храни1лище, и3 ѓки піsнъ и3 шyменъ падeтъ и3 не возм0жетъ востaти, преwдолё бо на нeй беззак0ніе. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἐπάξει ὁ Θεὸς ἐπὶ τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ τὴν χεῖρα καὶ ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς· | И# бyдетъ въ т0й дeнь, наведeтъ гDь на ќтварь небeсную рyку и3 на цари6 земны6z. |
|
22
|
22
|
| καὶ συνάξουσι καὶ ἀποκλείσουσιν εἰς ὀχύρωμα καὶ εἰς δεσμωτήριον, διὰ πολλῶν γενεῶν ἐπισκοπὴ ἔσται αὐτῶν. | И# соберyтъ собрaніе є3S и3 затворsтъ въ твє1рди и3 въ тємни1цы: мн0зэми рHды бyдетъ посэщeніе и4хъ. |
|
23
|
23
|
| καὶ τακήσεται ἡ πλίνθος, καὶ πεσεῖται τὸ τεῖχος, ὅτι βασιλεύσει Κύριος ἐν Σιὼν καὶ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἐνώπιον τῶν πρεσβυτέρων δοξασθήσεται. | И# и3стaетъ плjнfа и3 падeтъ стэнA, и3 ўстыди1тсz лунA и3 посрами1тсz с0лнце: ћкw воц7ри1тсz гDь въ сіHнэ и3 во їеrли1мэ и3 пред8 старBйшины слaвенъ бyдетъ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.