1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Κεφάλαιο 25
|
Главa к7є
|
|
1
|
1
|
| ΚΥΡΙΕ ὁ Θεός μου, δοξάσω σε, ὑμνήσω τὸ ὄνομά σου, ὅτι ἐποίησας θαυμαστὰ πράγματα, βουλὴν ἀρχαίαν ἀληθινήν· γένοιτο, Κύριε· | ГDи б9е м0й, прослaвлю тS, воспою2 и4мz твоE, ћкw сотвори1лъ є3си2 ч{днаz дэлA, совётъ дрeвній и4стинный: да бyдетъ, гDи. |
|
2
|
2
|
| ὅτι ἔθηκας πόλεις εἰς χῶμα, πόλεις ὀχυρὰς τοῦ μὴ πεσεῖν αὐτῶν τὰ θεμέλια· τῶν ἀσεβῶν πόλις εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ οἰκοδομηθῇ. | Ћкw положи1лъ є3си2 грaды въ пeрсть, грaды твє1рдыz, є4же пaсти њсновaніємъ и4хъ, нечести1выхъ грaдъ да же сози1ждетсz во вёкъ. |
|
3
|
3
|
| διὰ τοῦτο εὐλογήσει σε ὁ λαὸς ὁ πτωχός, καὶ πόλεις ἀνθρώπων ἀδικουμένων εὐλογήσουσί σε· | Сегw2 рaди благословsтъ тS лю1діе ни1щіи, и3 грaди человёкwвъ њби1димыхъ возблагословsтъ тS. |
|
4
|
4
|
| ἐγένου γὰρ πάσῃ πόλει ταπεινῇ βοηθὸς καὶ τοῖς ἀθυμήσασι δι᾿ ἔνδειαν σκέπη, ἀπὸ ἀνθρώπων πονηρῶν ρύσῃ αὐτούς, σκέπη διψώντων καὶ πνεῦμα ἀνθρώπων ἀδικουμένων. | Бhлъ бо є3си2 всsкому грaду смирeнному пом0щникъ, и3 и3знемогaющымъ за њскудёніе покр0въ, t человBкъ ѕлhхъ и3збaвиши и5хъ: покр0въ жaждущихъ, и3 дyхъ человёкwвъ њби1димыхъ. |
|
5
|
5
|
| ὡς ἄνθρωποι ὀλιγόψυχοι διψῶντες ἐν Σιών, ἀπὸ ἀνθρώπων ἀσεβῶν, οἷς ἡμᾶς παρέδωκας. | Ѓки человёцы малодyшніи жaждущіи въ сіHнэ, ћкw и3збaвиши и5хъ t человBкъ нечести1выхъ, и5мже нaсъ прeдалъ є3си2. |
|
6
|
6
|
| καὶ ποιήσει Κύριος σαβαὼθ πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν ἐπὶ τὸ ὄρος τοῦτο. πίονται εὐφροσύνην, πίονται οἶνον, | И# сотвори1тъ гDь саваHfъ всBмъ kзhкwмъ: на горЁ сeй и3спію1тъ рaдость, и3спію1тъ віно2, |
|
7
|
7
|
| χρίσονται μύρον. ἐν τῷ ὄρει τούτῳ παράδος ταῦτα πάντα τοῖς ἔθνεσιν· ἡ γὰρ βουλὴ αὕτη ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη. | помaжутсz мЂромъ на горЁ сeй: предaждь сі‰ вс‰ kзhкwмъ: т0й бо совётъ на вс‰ kзhки. |
|
8
|
8
|
| κατέπιεν ὁ θάνατος ἰσχύσας, καὶ πάλιν ἀφεῖλε Κύριος ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἀπὸ παντὸς προσώπου· τὸ ὄνειδος τοῦ λαοῦ ἀφεῖλεν ἀπὸ πάσης τῆς γῆς, τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε. | ПожрE смeрть [Е#вр.: пожeрта бyдетъ смeрть] возм0гши, и3 пaки tsтъ гDь бGъ всsкую слeзу t всsкагw лицA: поношeніе людjй tsтъ t всеS земли2, ўстa бо гDнz гlаша (сі‰). |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐροῦσι τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· ἰδοὺ ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐφ᾿ ᾧ ἠλπίζομεν καὶ ἠγαλλιώμεθα, καὶ σώσει ἡμᾶς. οὗτος Κύριος, ὑπεμείναμεν αὐτὸν καὶ ἀγαλλιασόμεθα καὶ ἐφρανθησόμεθα ἐπὶ τῇ σωτηρίᾳ ἡμῶν, | И# рекyтъ въ дeнь џный: сE, бGъ нaшъ, нaньже ўповaхомъ, и3 сп7сeтъ нaсъ: сeй гDь, потерпёхомъ є3го2, и3 возрaдовахомсz и3 возвесели1хомсz њ спcніи нaшемъ. |
|
10
|
10
|
| ὅτι ἀνάπαυσιν δώσει ὁ Θεὸς ἐπὶ τὸ ὄρος τοῦτο, καὶ καταπατηθήσεται ἡ Μωαβῖτις, ὃν τρόπον πατοῦσιν ἅλωνα ἐν ἁμάξαις· | Пок0й дaстъ бGъ на горЁ сeй, и3 поперeтсz мwавjтіда, ћкоже т0пчутъ т0къ колесни1цами. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἀνήσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ, ὃν τρόπον καὶ αὐτὸς ἐταπείνωσε τοῦ ἀπολέσαι, καὶ ταπεινώσει τὴν ὕβριν αὐτοῦ, ἐφ᾿ ἃ τὰς χεῖρας ἐπέβαλε· | И# воздви1гнетъ рyцэ свои2, ћкоже и3 т0й смири2, є4же погуби1ти: и3 смири1тъ гордhню є3гw2, на нsже рyцэ возложи2. |
|
12
|
12
|
| καὶ τὸ ὕψος τῆς καταφυγῆς τοῦ τοίχου ταπεινώσει, καὶ καταβήσεται ἕως τοῦ ἐδάφους. | И# высотY ўбёжища њгрaды твоеS смири1тъ, и3 њбни1зитсz дaже до земли2. |
