1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Κεφάλαιο 27
|
Главa к7з
|
|
1
|
1
|
| ΕΝ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπάξει ὁ Θεὸς τὴν μάχαιραν τὴν ἁγίαν καὶ τὴν μεγάλην καὶ τὴν ἰσχυρὰν ἐπὶ τὸν δράκοντα ὄφιν φεύγοντα, ἐπὶ τὸν δράκοντα ὄφιν σκολιὸν καὶ ἀνελεῖ τὸν δράκοντα. | Въ т0й дeнь наведeтъ гDь мeчь с™hй и3 вели1кій и3 крёпкій на дрaконта ѕмjа бэжaща, на дрaконта ѕмjа лукaваго, и3 ўбіeтъ дрaконта сyщаго въ м0ри. |
|
2
|
2
|
| τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀμπελὼν καλὸς ἐπιθύμημα ἐξάρχειν κατ᾿ αὐτῆς. | Въ т0й дeнь віногрaдъ д0брый, желaніе пёти над8 ни1мъ: |
|
3
|
3
|
| ἐγὼ πόλις ὀχυρά, πόλις πολιουρκουμένη, μάτην ποτιῶ αὐτήν· ἁλώσεται γὰρ νυκτός, ἡμέρας δὲ πεσεῖται τὸ τεῖχος. | ѓзъ грaдъ крёпкій, грaдъ вою1емый, всyе напою2 є3го2: плэнeнъ бо бyдетъ н0щію, въ дeнь же падeтсz стэнA є3гw2: нёсть тогw2, и4же не в0зметъ є3гw2. |
|
4
|
4
|
| οὐκ ἔστιν ἣ οὐκ ἐπελάβετο αὐτῆς· τίς με θήσει φυλάσσειν καλάμην ἐν ἀγρῷ; διὰ τὴν πολεμίαν ταύτην ἠθέτηκα αὐτήν· τοίνυν διὰ τοῦτο ἐποίησε Κύριος πάντα ὅσα συνέταξε. κατακέκαυμαι, | Кт0 мz пристaвитъ стрещи2 стeбліе на ни1вэ; рaди вражды2 сеS tри1нухъ и5. U5бо сегw2 рaди сотвори2 гDь бGъ вс‰, є3ли6ка совэщA. |
|
5
|
5
|
| βοήσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν αὐτῇ, ποιήσωμεν εἰρήνην αὐτῷ, ποιήσωμεν εἰρήνην. | И# сгорёхъ, возопію1тъ живyщіи въ нeмъ: сотвори1мъ ми1ръ є3мY, сотвори1мъ ми1ръ, |
|
6
|
6
|
| οἱ ἐρχόμενοι, τέκνα ᾿Ιακώβ, βλαστήσει καὶ ἐξανθήσει ᾿Ισραήλ, καὶ ἐμπλησθήσεται ἡ οἰκουμένη τοῦ καρποῦ αὐτοῦ, | приход‰щаz ч†да ї†кwвлz: прозsбнетъ и3 процвэтeтъ ї}ль, и3 нап0лнитсz вселeннаz плодA є3гw2. |
|
7
|
7
|
| μὴ ὡς αὐτὸς ἐπάταξε, καὶ αὐτὸς οὕτως πληγήσεται, καὶ ὡς αὐτὸς ἀνεῖλεν, οὕτως ἀναιρεθήσεται; | Е#дA ћкоже т0й порази2, и3 сaмъ си1це ўzзви1тсz; и3 ћкоже сaмъ ўби2, тaкожде ўбіeнъ бyдетъ; |
|
8
|
8
|
| μαχόμενος καὶ ὀνειδίζων ἐξαποστελεῖ αὐτούς· οὐ σὺ ἦσθα ὁ μελετῶν τῷ πνεύματι τῷ σκληρῷ ἀνελεῖν αὐτοὺς πνεύματι θυμοῦ; | Сварsсz и3 ўкорsz tпyститъ |: не тh ли бhлъ є3си2 помышлsz дyхомъ жeстокимъ, ўби1ти | дyхомъ ћрости; |
|
9
|
9
|
| διὰ τοῦτο ἀφαιρεθήσεται ἡ ἀνομία ᾿Ιακώβ, καὶ τοῦτό ἐστιν ἡ εὐλογία αὐτοῦ, ὅταν ἀφέλωμαι τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ, ὅταν θῶσι πάντας τοὺς λίθους τῶν βωμῶν κατακεκομμένους ὡς κονίαν λεπτήν· καὶ οὐ μὴ μείνῃ τὰ δένδρα αὐτῶν, καὶ τὰ εἴδωλα αὐτῶν ἐκκεκομμένα ὥσπερ δρυμὸς μακράν. | Сегw2 рaди tи1метсz беззак0ніе їaкwвле, и3 сіE є4сть блгcвeніе є3гw2, є3гдA tимY грёхъ є3гw2, є3гдA положaтъ всE кaменіе трeбищъ сокрушeно ѓки прaхъ др0бный: и3 не пребyдутъ древесA и4хъ, и3 кумjры и4хъ бyдутъ посёчени, ѓки дубрaва далeче. |
|
10
|
10
|
| τὸ κατοικούμενον ποίμνιον ἀνειμένον ἔσται, ὡς ποίμνιον καταλελειμμένον καὶ ἔσται πολὺν χρόνον εἰς βόσκημα, καὶ ἐκεῖ ἀναπαύσονται ποίμνια. | Њбитaющее стaдо tпущeнно бyдетъ, ѓки стaдо њстaвленое: и3 бyдетъ мн0го врeмz въ пaжить, и3 тaмw почjютъ стадA. |
|
11
|
11
|
| καὶ μετὰ χρόνον οὐκ ἔσται ἐν αὐτῇ πᾶν χλωρὸν διὰ τὸ ξηρανθῆναι. γυναῖκες ἐρχόμεναι ἀπὸ θέας, δεῦτε· οὐ γὰρ λαός ἐστιν ἔχων σύνεσιν, διὰ τοῦτο οὐ μὴ οἱκτειρήσῃ ὁ ποιήσας αὐτούς, οὐδὲ ὁ πλάσας αὐτοὺς οὐ μὴ ἐλεήσῃ. | И# по врeмени не бyдетъ въ нeмъ всsкагw ѕлaка, занeже и4зсхнетъ: жєны2 грzдyщыz съ поз0рища, пріиди1те: не сyть бо лю1діе и3мyще смhсла, сегw2 рaди не ўщeдритъ сотвори1вый |, нижE создaвый и5хъ поми1луетъ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ συμφράξει ὁ Θεὸς ἀπὸ τῆς διώρυγος τοῦ ποταμοῦ ἕως Ρινοκορούρων, ὑμεῖς δὲ συναγάγετε τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ κατὰ ἕνα ἕνα. | И# бyдетъ въ т0й дeнь, загради1тъ гDь њ ровeнника рёчнагw, дaже до рінокорyры [Е#вр.: водотeчи є3гЂпетскіz.] (грaда): вh же собери1те сhны ї}лєвы по є3ди1ному. |
|
13
|
13
|
| καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ σαλπιοῦσι τῇ σάλπιγγι τῇ μεγάλῃ, καὶ ἥξουσιν οἱ ἀπολόμενοι ἐν τῇ χώρᾳ τῶν ᾿Ασσυρίων καὶ οἱ ἀπολόμενοι ἐν Αἰγύπτῳ καὶ προσκυνήσουσι τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ἅγιον ἐν ῾Ιερουσαλήμ | И# бyдетъ въ т0й дeнь, вострyбzтъ труб0ю вели1кою, и3 пріи1дутъ погублsеміи во странЁ ґссmрjйстэй и3 погублsеміи во є3гЂптэ, и3 покл0нzтсz гDеви на горЁ с™ёй во їеrли1мэ. |
