|
Κεφάλαιο 53
|
Главa н7г
|
|
1
|
1
|
| ΚΥΡΙΕ, τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν; καὶ ὁ βραχίων Κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη; | ГDи, кто2 вёрова слyху нaшему, и3 мhшца гDнz комY tкрhсz; |
|
2
|
2
|
| ἀνηγγείλαμεν ὡς παιδίον ἐναντίον αὐτοῦ, ὡς ρίζα ἐν γῇ διψώσῃ. οὐκ ἔστιν εἶδος αὐτῷ οὐδὲ δόξα· καὶ εἴδομεν αὐτόν, καὶ οὐκ εἶχεν εἶδος οὐδὲ κάλλος· | Возвэсти1хомъ, ћкw nтрочA пред8 ни1мъ ћкw к0рень въ земли2 жaждущей, нёсть ви1да є3мY, нижE слaвы: и3 ви1дэхомъ є3го2, и3 не и3мsше ви1да, ни добр0ты: |
|
3
|
3
|
| ἀλλὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ ἄτιμον καὶ ἐκλεῖπον παρὰ πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων· ἄνθρωπος ἐν πληγῇ ὢν καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν, ὅτι ἀπέστραπται τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, ἠτιμάσθη καὶ οὐκ ἐλογίσθη. | но ви1дъ є3гw2 безчeстенъ, ўмaленъ пaче всёхъ сынHвъ человёческихъ: человёкъ въ ћзвэ сhй и3 вёдый терпёти болёзнь, ћкw tврати1сz лицE є3гw2, безчeстно бhсть, и3 не вмэни1сz. |
|
4
|
4
|
| οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται, καὶ ἡμεῖς ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ καὶ ἐν πληγῇ ὑπὸ Θεοῦ καὶ ἐν κακώσει. | Сeй грэхи2 нaшz н0ситъ и3 њ нaсъ болёзнуетъ, и3 мы2 вмэни1хомъ є3го2 бhти въ трудЁ и3 въ ћзвэ t бGа и3 во њѕлоблeніи. |
|
5
|
5
|
| αὐτὸς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν· παιδεία εἰρήνης ἡμῶν ἐπ᾿ αὐτόν. τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν. | Т0й же ћзвенъ бhсть за грэхи2 нaшz и3 мyченъ бhсть за беззакHніz н†ша, наказaніе ми1ра нaшегw на нeмъ, ћзвою є3гw2 мы2 и3сцэлёхомъ. |
|
6
|
6
|
| πάντες ὡς πρόβατα ἐπλανήθημεν, ἄνθρωπος τῇ ὁδῷ αὐτοῦ ἐπλανήθη· καὶ Κύριος παρέδωκεν αὐτὸν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. | Вси2 ћкw џвцы заблуди1хомъ: человёкъ t пути2 своегw2 заблуди2, и3 гDь предадE є3го2 грBхъ рaди нaшихъ. |
|
7
|
7
|
| καὶ αὐτὸς διὰ τὸ κεκακῶσθαι οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ· ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν ἄφωνος, οὕτως οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα. | И# т0й, занE њѕл0бленъ бhсть, не tверзaетъ ќстъ свои1хъ: ћкw nвчA на заколeніе ведeсz, и3 ћкw ѓгнецъ пред8 стригyщимъ є3го2 безглaсенъ, тaкw не tверзaетъ ќстъ свои1хъ. |
|
8
|
8
|
| ἐν τῇ ταπεινώσει ἡ κρίσις αὐτοῦ ἤρθη· τὴν δὲ γενεὰν αὐτοῦ τίς διηγήσεται; ὅτι αἴρεται ἀπὸ τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ, ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν τοῦ λαοῦ μου ἤχθη εἰς θάνατον. | Во смирeніи є3гw2 сyдъ є3гw2 взsтсz: р0дъ же є3гw2 кто2 и3сповёсть; ћкw взeмлетсz t земли2 жив0тъ є3гw2, рaди беззак0ній людjй мои1хъ ведeсz на смeрть. |
|
9
|
9
|
| καὶ δώσω τοὺς πονηροὺς ἀντὶ τῆς ταφῆς αὐτοῦ καὶ τοὺς πλουσίους ἀντὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ· ὅτι ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ. | И# дaмъ лук†выz вмёстw погребeніz є3гw2 и3 бог†тыz вмёстw см7рти є3гw2: ћкw беззак0ніz не сотвори2, нижE њбрётесz лeсть во ўстёхъ є3гw2. |
|
10
|
10
|
| καὶ Κύριος βούλεται καθαρίσαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς πληγῆς. ἐὰν δῶτε περὶ ἁμαρτίας, ἡ ψυχὴ ὑμῶν ὄψεται σπέρμα μακρόβιον· καὶ βούλεται Κύριος ἀφελεῖν | И# гDь х0щетъ њчcтити є3го2 t ћзвы: ѓще дaстсz њ грэсЁ, душA вaша ќзритъ сёмz долгожив0тное. |
|
11
|
11
|
| ἀπὸ τοῦ πόνου τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, δεῖξαι αὐτῷ φῶς καὶ πλάσαι τῇ συνέσει, δικαιῶσαι δίκαιον εὖ δουλεύοντα πολλοῖς, καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν αὐτὸς ἀνοίσει. | И# х0щетъ гDь рук0ю своeю tsти болёзнь t души2 є3гw2, kви1ти є3мY свётъ и3 создaти рaзумомъ, њправдaти првdнаго блaгw служaща мнHгимъ, и3 грэхи2 и4хъ т0й понесeтъ. |
|
12
|
12
|
| διὰ τοῦτο αὐτὸς κληρονομήσει πολλοὺς καὶ τῶν ἰσχυρῶν μεριεῖ σκῦλα, ἀνθ᾿ ὧν παρεδόθη εἰς θάνατον ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, καὶ ἐν τοῖς ἀνόμοις ἐλογίσθη· καὶ αὐτὸς ἁμαρτίας πολλῶν ἀνήνεγκε καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν παρεδόθη. | Сегw2 рaди т0й наслёдитъ мн0гихъ и3 крёпкихъ раздэли1тъ кwрhсти, занE преданA бhсть на смeрть дш7A є3гw2, и3 со беззак0нными вмэни1сz, и3 т0й грэхи2 мн0гихъ вознесE и3 за беззакHніz и4хъ прeданъ бhсть. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.