|
Κεφάλαιο 58
|
Главa н7и
|
|
1
|
1
|
| ΑΝΑΒΟΗΣΟΝ ἐν ἰσχύϊ καὶ μὴ φείσῃ, ὡς σάλπιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου, καὶ ἀνάγγειλον τῷ λαῷ μου τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν καὶ τῷ οἴκῳ ᾿Ιακὼβ τὰς ἀνομίας αὐτῶν. | Возопjй крёпостію и3 не пощади2: ћкw трубY возвhси глaсъ тв0й и3 возвэсти2 лю1демъ мои6мъ грэхи2 и4хъ и3 д0му їaкwвлю беззакHніz и4хъ. |
|
2
|
2
|
| ἐμὲ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ζητοῦσι καὶ γνῶναί μου τὰς ὁδοὺς ἐπιθυμοῦσιν· ὡς λαὸς δικαιοσύνην πεποιηκὼς καὶ κρίσιν Θεοῦ αὐτοῦ μὴ ἐγκαταλελοιπὼς αἰτοῦσί με νῦν κρίσιν δικαίαν καὶ ἐγγίζειν Θεῷ ἐπιθυμοῦσι | МенE дeнь t днE и4щутъ и3 разумёти пути6 мо‰ желaютъ, ћкw лю1діе прaвду сотвори1вшіи и3 судA бGа своегw2 не њстaвившіи: пр0сzтъ нн7э ў менє2 судA првdна и3 прибли1житисz ко гDу желaютъ, глаг0люще: |
|
3
|
3
|
| λέγοντες· τί ὅτι ἐνησταύσαμεν καὶ οὐκ εἶδες; ἐταπεινώσαμεν τὰς ψυχὰς ἡμῶν καὶ οὐκ ἔγνως; ἐν γὰρ ταῖς ἡμέραις τῶν νηστειῶν ὑμῶν εὑρίσκετε τὰ θελήματα ὑμῶν καὶ πάντας τοὺς ὑποχειρίους ὑμῶν ὑπονύσσετε. | что2 ћкw пости1хомсz, и3 не ўви1дэлъ є3си2; смири1хомъ дyшы нaшz, и3 не ўвёдэлъ є3си2; Во дни6 бо пощeній вaшихъ њбрэтaете вHли вaшz, и3 вс‰ подр{чныz вaшz томитE: |
|
4
|
4
|
| εἰ εἰς κρίσεις καὶ μάχας νηστεύετε καὶ τύπτετε πυγμαῖς ταπεινόν, ἱνατί μοι νηστεύετε ὡς σήμερον, ἀκουσθῆναι ἐν κραυγῇ τὴν φωνὴν ὑμῶν; | ѓще въ судёхъ и3 свaрэхъ поститeсz и3 біeте пzстьми2 смирeннаго, вскyю мнЁ поститeсz ћкоже днeсь, є4же ўслhшану бhти съ в0племъ глaсу вaшему; |
|
5
|
5
|
| οὐ ταύτην τὴν νηστείαν ἐξελεξάμην καὶ ἡμέραν ταπεινοῦν ἄνθρωπον τὴν ψυχὴν αὐτοῦ· οὐδ᾿ ἂν κάμψῃς ὡς κρίκον τὸν τράχηλόν σου καὶ σάκκον καὶ σποδὸν ὑποστρώσῃ, οὐδ᾿ οὕτω καλέσετε νηστείαν δεκτήν. | Не сицевaгw постA ѓзъ и3збрaхъ, и3 днE, є4же смири1ти человёку дyшу свою2: нижE ѓще слzчeши ћкw сeрпъ вhю твою2, и3 врeтище и3 пeпелъ постeлеши, нижE тaкw наречeте п0стъ пріsтенъ. |
|
6
|
6
|
| οὐχὶ τοιαύτην νηστείαν ἐγὼ ἐξελεξάμην, λέγει Κύριος, ἀλλὰ λύε πάντα σύνδεσμον ἀδικίας, διάλυε στραγγαλιὰς βιαίων συναλλαγμάτων, ἀπόστελλε τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει καὶ πᾶσαν συγγραφὴν ἄδικον διάσπα· | Не таковaгw (бо) постA ѓзъ и3збрaхъ, гlетъ гDь: но разрэшaй всsкъ соyзъ непрaвды, разрушaй њбдолжє1ніz наси1льныхъ писaній, tпусти2 сокрушє1нныz во своб0ду и3 всsкое писaніе непрaведное раздери2: |
|
7
|
7
|
| διάθρυπτε πεινῶντι τὸν ἄρτον σου καὶ πτωχοὺς ἀστέγους εἴσαγε εἰς τὸν οἶκόν σου· ἐὰν ἴδῃς γυμνόν, περίβαλε, καὶ ἀπὸ τῶν οἰκείων τοῦ σπέρματός σου οὐχ ὑπερόψει. | раздроблsй ѓлчущымъ хлёбъ тв0й и3 ни1щыz безкрHвныz введи2 въ д0мъ тв0й: ѓще ви1диши нaга, њдёй, и3 t св0йственныхъ плeмене твоегw2 не прeзри. |
|
8
|
8
|
| τότε ραγήσεται πρώϊμον τὸ φῶς σου, καὶ τὰ ἰάματά σου ταχὺ ἀνατελεῖ, καὶ προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου ἡ δικαιοσύνη σου, καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ περιστελεῖ σε. | ТогдA развeрзетсz рaнw свётъ тв0й, и3 и3сцэлє1ніz тво‰ ск0рw возсіsютъ, и3 пред8и1детъ пред8 тоб0ю прaвда твоS, и3 слaва б9іz њб8и1метъ тS. |
|
9
|
9
|
| τότε βοήσῃ, καὶ ὁ Θεὸς εἰσακούσεταί σου· ἔτι λαλοῦντός σου ἐρεῖ· ἰδοὺ πάρειμι. ἐὰν ἀφέλῃς ἀπὸ σοῦ σύνδεσμον καὶ χειροτονίαν καὶ ρῆμα γογγυσμοῦ | ТогдA воззовeши, и3 бGъ ўслhшитъ тS, и3 є3щE глаг0лющу ти2, речeтъ: сE, пріид0хъ. Ѓще tи1меши t себє2 соyзъ и3 рукобіeніе и3 глаг0лъ роптaніz |
|
10
|
10
|
| καὶ δῷς πεινῶντι τὸν ἄρτον ἐκ ψυχῆς σου καὶ ψυχὴν τεταπεινωμένην ἐμπλήσῃς, τότε ἀνατελεῖ ἐν τῷ σκότει τὸ φῶς σου, καὶ τὸ σκότος σου ὡς μεσημβρία. | и3 дaси ѓлчущему хлёбъ t души2 твоеS и3 дyшу смирeнную насhтиши, тогдA возсіsетъ во тмЁ свётъ тв0й, и3 тмA твоS бyдетъ ћкw полyдне, |
|
11
|
11
|
| καὶ ἔσται ὁ Θεός σου μετὰ σοῦ διαπαντός· καὶ ἐμπλησθήσῃ καθάπερ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου, καὶ τὰ ὀστᾶ σου πιανθήσεται, καὶ ἔσῃ ὡς κῆπος μεθύων καὶ ὡς πηγὴ ἣν μὴ ἐξέλιπεν ὕδωρ καὶ τὰ ὀστᾶ σου ὡς βοτάνη ἀνατελεῖ καὶ πιανθήσεται καὶ κληρονομήσουσι γενεὰς γενεῶν. | и3 бyдетъ бGъ тв0й съ тоб0ю пrнw: и3 насhтишисz, ћкоже желaетъ душA твоS, и3 кHсти тво‰ ўтучнёютъ, и3 бyдутъ ћкw вертогрaдъ напоeнъ, и3 ћкw и3ст0чникъ, є3мyже не њскудЁ водA: и3 кHсти тво‰ прозsбнутъ ћкw травA, и3 разботёютъ, и3 наслёдzтъ р0ды родHвъ. |
|
12
|
12
|
| καὶ οἰκοδομηθήσονταί σου αἱ ἔρημοι αἰώνιοι, καὶ ἔσται σου τὰ θεμέλια αἰώνια γενεῶν γενεαῖς· καὶ κληθήσῃ Οἰκοδόμος φραγμῶν, καὶ τοὺς τρίβους τοὺς ἀναμέσον παύσεις. | И# сози1ждутсz пусты6ни тво‰ вBчныz, и3 бyдутъ њснов†ніz тво‰ вBчнаz родHмъ родHвъ: и3 прозовeшисz здaтель њгрaдъ, и3 стєзи2 тво‰ посредЁ ўпок0иши. |
|
13
|
13
|
| ἐὰν ἀποστρέψῃς τὸν πόδα σου ἀπὸ τῶν σαββάτων τοῦ μὴ ποιεῖν τὰ θελήματά σου ἐν τῇ ἡμέρα τῇ ἁγίᾳ καὶ καλέσεις τὰ σάββατα τρυφερά, ἅγια τῷ Θεῷ σου, οὐκ ἀρεῖς τὸν πόδα σου ἐπ᾿ ἔργῳ, οὐδὲ λαλήσεις λόγον ἐν ὀργῇ ἐκ τοῦ στόματός σου, | Ѓще tврати1ши н0гу твою2 t суббHтъ, є4же не твори1ти хотёній твои1хъ въ дeнь с™hй, и3 прозовeши суббw6ты слaдwстны, с™ы бGови твоемY: не воздви1гнеши ноги2 своеS на дёло, нижE возглаг0леши словесE во гнёвэ и3з8 ќстъ твои1хъ, |
|
14
|
14
|
| καὶ ἔσῃ πεποιθὼς ἐπὶ Κύριον, καὶ ἀναβιβάσει σε ἐπὶ τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς καὶ ψωμιεῖ σε τὴν κληρονομίαν ᾿Ιακὼβ τοῦ πατρός σου· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα. | и3 бyдеши ўповaz на гDа, и3 возведeтъ тS на благwты2 зємнhz, и3 ўхлёбитъ тS наслёдіемъ їaкwва nтцA твоегw2: ўстa бо гDнz гlаша сі‰. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.