Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Порівняти:
⇄

Глава 10 з 52
Κεφάλαιο 10
Глvа, і~”
1
1
ΑΚΟΥΣΑΤΕ τὸν λόγον Κυρίου, ὃν ἐλάλησεν ἐφ’ ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ·
Слы'шите сло'во и^же гл~алъ е^сть г~ь на ваs до'ме і^и^л~евᲆ.
2
2
τάδε λέγει Κύριος· κατὰ τὰς ὁδοὺς τῶν ἐθνῶν μὴ μανθάνετε καὶ ἀπὸ τῶν σημείων τοῦ οὐρανοῦ μὴ φοβεῖσθε, ὅτι φοβοῦνται αὐτὰ τοῖς προσώποις αὐτῶν.
сїя рече г~ь, по пђти` ја^зыk не моѕи'те ё^чи'тися, и^ эT зна'менїи нбsныхъ не моѕи'те страши'тиs, и%хже стра'шатся ја^ꙁы'цы.
3
3
ὅτι τὰ νόμιμα τῶν ἐθνῶν μάταια· ξύλον ἐστὶν ἐκ τοῦ δρυμοῦ ἐκκεκομμένον, ἔργον τέκτονος καὶ χώνευμα·
понеже законы лю'дїи сђе^тны сђть. дре'во б^о эT лњ'са вы'сњкᲆ дњ'ло рђки ё^модњлника в лаги'рњ,
4
4
ἀργυρίῳ καὶ χρυσίῳ κεκαλλωπισμένα ἐστίν· ἐν σφύραις καὶ ἥλοις ἐστερέωσαν αὐτά,
сре'бромъ и^ зла'томъ ё^краси того`, гво'здьми и^ молоты` сложи'лъ да не разориTся.
5
5
θήσουσιν αὐτά, καὶ οὐ κινηθήσονται· ἀργύριον τορευτόν ἐστιν, οὐ πορεύσονται· ἀργύριον προσβλητὸν ἀπὸ Θαρσὶς ἥξει, χρυσίον Μωφὰζ καὶ χεὶρ χρυσοχόων, ἔργα τεχνιτῶν πάντα· ὑάκινθον καὶ πορφύραν ἐνδύσουσιν αὐτά·
вᲆ подо'бїе фини'кђ ско'вана сђть и^ не воꙁ#г~люT. носи'ми но'сяTся, поне'же ходи'ти не возмогђтъ, не хощи'те б^о боа'тися иX, и^же н^и зл^а могђтъ сътвори'ти н^и добра`”
5
6
αἰρόμενα ἀρθήσονται, ὅτι οὐκ ἐπιβήσονται. μὴ φοβηθῆτε αὐτά, ὅτι οὐ μὴ κακοποιήσωσι, καὶ ἀγαθὸν οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς.
Нњсть подо'бенъ тебњ г~и. вели'къ е^си т^ы, и^ вели'ко и^мя твое въ крᲇпости.
11
7
οὕτως ἐρεῖτε αὐτοῖς· θεοί, οἳ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν οὐκ ἐποίησαν, ἀπολέσθωσαν ἐκ τῆς γῆς καὶ ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ τούτου.
кт^о не ё^бои'тся тебе` ЭO цр~ю ја^ꙁы'комъ. твоа` б^о че'сть, междђ всњхъ премђ'дрыхъ ја^ꙁы'къ, и^ въ всњхъ црsтвњхъ и^хъ, ни е^ді'нᲆ е^сть подо'бенъ тебњ`”
12
8
Κύριος ὁ ποιήσας τὴν γῆν ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ, ὁ ἀνορθώσας τὴν οἰκουμένην ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ καὶ τῇ φρονήσει αὐτοῦ ἐξέτεινε τὸν οὐρανόν,
Та'коже беꙁђмни и^ бђ'и и^скђся'тся. ё^че'нїе сђе'тно и^хъ дре'во е^сть.
13
9
καὶ πλῆθος ὕδατος ἐν οὐρανῷ, καὶ ἀνήγαγε νεφέλας ἐξ ἐσχάτου τῆς γῆς, ἀστραπὰς εἰς ὑετὸν ἐποίησε καὶ ἐξήγαγε φῶς ἐκ θησαυρῶν αὐτοῦ.
сре'бро и^ꙁвито эT тарси'съ прино'сиTся, и^ злато эT ѓ^фи'ръ, дњ'ло ё^модњ'лникᲆ и^ рђки зла'таря. и^ а^ћинџъ, и^ перфи^ра ѓ^дња'нїе и^хъ. дњ'ла ё^модњ'лникъ вс^я сїя.
14
10
ἐμωράνθη πᾶς ἄνθρωπος ἀπὸ γνώσεως, κατῃσχύνθη πᾶς χρυσοχόος ἐπὶ τοῖς γλυπτοῖς αὐτοῦ, ὅτι ψευδῆ ἐχώνευσεν, οὐκ ἔστι πνεῦμα ἐν αὐτοῖς·
г~ь же б~ъ и%стиненъ е^сть, то'и б~ъ живђщїи, и^ цр~ь вᲇ'чныи. эT прогнњва'нїя е^го съдвигнеTся земля` и^ не сътръпя'тъ ја^ꙁы'цы съгрозенїа е^го.
15
11
μάταιά ἐστιν, ἔργα ἐμπεπαιγμένα, ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς αὐτῶν ἀπολοῦνται.
та'ко б^о р#цњте и^мъ, бо'ѕи и^же нб~си и^ земли не сᲆтвори'ша, да и^ꙁги'бнђтъ эT ꙁемля`, и^ эT си'хъ и^же поD нб~сеM сђть.
16
12
οὐκ ἔστι τοιαύτη μερὶς τῷ ᾿Ιακώβ, ὅτι ὁ πλάσας τὰ πάντα αὐτὸς κληρονομία αὐτοῦ, Κύριος ὄνομα αὐτῷ.
творя'и же землю` въ крᲇпосᲄи свое'и, строя'и вселе'ннђю вᲆ премђ'дрости свое'и, и^ мђ дросᲄїю свое'ю простертъ нб~са.
17
13
Συνήγαγεν ἔξωθεν τὴν ὑπόστασίν σου, κατοικοῦσα ἐν ἐκλεκτοῖς.
къ гла'сђ свое^мђ да'сть мно'жество во'дъ на' нб~си, и^ въз#двиѕа'етъ м#глы` эT да'лнњя ꙁемля. блиста'нїя в# дождь сътвори` і^ и^ꙁведе вњтръ эT съкрови'щъ своиX
18
14
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ σκελίζω τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν ταύτην ἐν θλίψει, ὅπως εὑρεθῇ ἡ πληγή σου·
бђи сътворонъ е^сть вся'къ чл~къ эT ё^ма свое^го. постыдњнᲆ е^сть ё^модњлникъ въ вся'коM и^ꙁвая'нїи, ја%ко лжа` е^сть чт^о слїа, и нᲇсть дх~а в ниX.
19
15
οὐαὶ ἐπὶ συντρίμματί σου, ἀλγηρὰ ἡ πληγή σου, κἀγὼ εἶπα· ὄντως τοῦτο τὸ τραῦμά μου καὶ κατέλαβέ με·
сђе'тни сђть и^ дњло смњ'хђ достои'но, въ вре'мя посњщенїя свое^го и^з#ги'нђтъ.
20
16
ἡ σκηνή μου ἐταλαιπώρησεν, ὤλετο, καὶ πᾶσαι αἱ δέρρεις μου διεσπάσθησαν· οἱ υἱοί μου καὶ τὰ πρόβατά μου οὐκ εἰσίν, οὐκ ἔστιν ἔτι τόπος τῆς σκηνῆς μου, τόπος τῶν δέρρεών μου.
нњсть къ симъ подо'бна ча'сть і^а'ковля. и^же б^о въѓ^бразиl вс^я, то'и е^сть, і^и^л~ь жеꙁлъ досᲄоа'нїя е^го” Гь~ си'лъ и^мя того.
21
17
ὅτι οἱ ποιμένες ἠφρονεύσαντο καὶ τὸν Κύριον οὐκ ἐξεζήτησαν· διὰ τοῦτο οὐκ ἐνόησε πᾶσα ἡ νομὴ καὶ διεσκοσπίσθησαν.
събери` эT ꙁемля` постыдњнїе твое, и^же ѓ^бита'еши въ ѓ^б#стоа'нїи,
22
18
φωνὴ ἀκοῆς ἰδοὺ ἔρχεται καὶ σεισμὸς μέγας ἐκ γῆς βορρᾶ τοῦ τάξαι τὰς πόλεις ᾿Ιούδα εἰς ἀφανισμὸν καὶ κοίτην στρουθῶν.
и^же сїя рече г~ь” Се^ а^ꙁъ далече эTвръгђ ѓ^бита'тели земли` в то` вре'мя, и^ смђщђ и^хъ, та'ко да не ѓ^бря'щђтся.
23
19
οἶδα, Κύριε, ὅτι οὐχὶ τοῦ ἀνθρώπου ἡ ὁδὸς αὐτοῦ, οὐδὲ ἀνὴρ πορεύσεται καὶ κατορθώσει πορείαν αὐτοῦ.
Го'ре мнњ` въ сокрђшенїи моеM, стропти'ва ја^ꙁва моа`. а^ꙁ# же рњхъ вина` сїя бо'лњзнь моа` е^сᲄь, и^ поношђ ея`.
24
20
παίδευσον ἡμᾶς, Κύριε, πλὴν ἐν κρίσει καὶ μὴ ἐν θυμῷ, ἵνα μὴ ὀλίγους ἡμᾶς ποιήσῃς.
жили'ще мое ѓ^пђстњн#но е^сть, вс^и верви'цы мои` и^ꙁорва'ны сђть. сн~ове мои` и^ꙁыидо'ша эT мене, и^ нњсть иX. нњсть и^же простретъ ктомђ` покроv мои, и^ въꙁDви'гнет# ко'жи мои`.
25
21
ἔκχεον τὸν θυμόν σου ἐπὶ ἔθνη τὰ μὴ εἰδότα σε καὶ ἐπὶ γενεάς, αἳ τὸ ὄνομά σου οὐκ ἐπεκαλέσαντο, ὅτι κατέφαγον τὸν ᾿Ιακὼβ καὶ ἐξανήλωσαν αὐτὸν καὶ τὴν νομὴν αὐτοῦ ἠρήμωσαν.
и^же бђе' съдња'ша па'стыри, и^ г~а не възыска'ша. сего` ради не воZразђмњша и^ все` ста'до и^хъ расточено е^сᲄь.

Глава 10 з 52