|
Κεφάλαιο 37
|
Глvа, л~з”
|
|
1
|
1
|
|
(Μασ. Λ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ῾Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου εἰπεῖν·
|
И црsтвова седекїя сн~ъ і^ѓ^сїиn въ і^ехонїи мњсто сн~а і^ѓ^а^ки'мова, е^гоже поста'ви нанав#ходоносоръ цр~ь вављ=лонᲆскїи, црsтвоваᲄи вᲆ і^ё^де'и.
|
|
2
|
2
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ λέγων· γράψον πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἐχρημάτισα πρός σε, ἐπὶ βιβλίου.
|
и^ не послђша тои ни ѓ'троцы е^го, ни лю'дїе земля` словесъ гн~ь, ја%же гл~а в рђцњ і^еремїинњ”
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποικίαν λαοῦ μου ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα, εἶπε Κύριος, καὶ ἀποστρέψω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν ἔδωκα τοῖς πατράσιν αὐτῶν, καὶ κυριεύσουσιν αὐτῆς. —
|
И$ посла` цр~ь седекїя і^ѓ^а^хас#са сн~а сел#мїина, и^ софо'нїя сн~а мас#сеа жрьца, къ і^еремїи пррoкђ, гл~я, моли` ꙁа ны къ гв~и.
|
|
4
|
4
|
|
Καὶ οὗτοι οἱ λόγοι, οὓς ἐλάλησε Κύριος ἐπὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα.
|
І$еремїя же про'сᲄъ проиде средъ гра'дA не въведо'ша б^о е^го въ храмъ темни'чныи.
|
|
5
|
5
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος· φωνὴν φόβου ἀκούσεσθε· φόβος, καὶ οὐκ ἔστιν είρήνη.
|
и^ си'ла фараѓ'ня и^ꙁыиде и^ꙁᲆ е^гљ=пта. и^ слы'шавше халде'и ѓ^бле'гшен і^ерsлимъ слђхᲆ и^хъ, эTстђпи'ша эT і^ерsлима”
|
|
6
|
6
|
|
ἐρωτήσατε καὶ ἴδετε εἰ ἔτεκεν ἄρσεν, καὶ περὶ φόβου, ἐν ᾧ καθέξουσιν ὀσφὺν καὶ σωτηρίαν· διότι ἑώρακα πάντα ἄνθρωπον καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἐπὶ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ, ἐστράφησαν πρόσωπα, εἰς ἴκτερον ἐγενήθη.
|
И бысть слово гн~е къ і^еремїи гл~я.
|
|
7
|
7
|
|
ὅτι μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνη καὶ οὐκ ἔστιν τοιαύτη, καὶ χρόνος στενός ἐστι τῷ ᾿Ιακώβ, καὶ ἀπὸ τούτου σωθήσεται.
|
та'ко рече г~ь б~ъ і^и^л~евъ, та'ко р#цњте цр~ю і^ё'динђ посла'вшемђ ва'съ къ мнњ въпроси'ти мя. с^е си'ла фараѓ'ня и^ꙁшеDшїа вамъ на пощъ, ѓ^братя'тся па'ки до ꙁемля е^гљпет#ски.
|
|
8
|
8
|
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, εἶπε Κύριος, συντρίψω τὸν ζυγὸν ἀπὸ τοῦ τραχήλου αὐτῶν καὶ τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν διαρρήξω, καὶ οὐκ ἐργῶνται αὐτοὶ ἔτι ἀλλοτρίοις·
|
и^ въз#вратя'тся халде'и, и^ вою'ютъ на градᲆ се'и и^ во'ꙁмђтъ и& и^ пожгђтъ и& ѓ^гнем#.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐργῶνται τῷ Κυρίῳ Θεῷ αὐτῶν, καὶ τὸν Δαυὶδ βασιλέα αὐτῶν ἀναστήσω αὐτοῖς. —
|
ја%ко та'ко рче г~ь, не прелща'иᲄе дш~ь свои^хъ гл~юще, эTходя'ще эTи'дђтᲆ эT насъ хал#деи, ја%ко не эTи'дђт#.
|
|
12
|
10
|
|
Οὕτως εἶπε Κύριος· ἀνέστησα σύντριμμα, ἀλγηρὰ ἡ πληγή σου·
|
и^ а'ще побїете всю си'лђ халдњискђ, воюющихъ на вы. и^ ѓ^ста'нђтᲆ нᲇціи ја^ꙁвени кождо на мњсте свое^мъ, и^ въста'вше пож#гђтъ градъ ѓ^гнеM”
|
|
13
|
11
|
|
οὐκ ἔστι κρίνων κρίσιν σου, εἰς ἀλγηρὸν ἰατρεύθης, ὠφέλειά σοι οὐκ ἔστι.
|
И$ бысть ја^ко вꙁыиде си'ла хал#деиска эT і^ерsлима, эT лица си'лы фараѓ'ня.
|
|
14
|
12
|
|
πάντες οἱ φίλοι σου ἐπελάθοντό σου, οὐ μὴ ἐπερωτήσωσιν· ὅτι πληγὴν ἐχθροῦ ἔπαισά σε, παιδείαν στερεάν· ἐπὶ πᾶσαν ἀδικίαν σου ἐπλήθυναν αἱ ἁμαρτίαι σου.
|
и^ꙁы'иде і^еремїя и^ꙁъ і^ерsлима, и^ти` в ꙁемлю венїами'ню. и^ раздᲇли та'мо и^мњнїе преD гражDа'ны.
|
|
16
|
13
|
|
διὰ τοῦτο πάντες οἱ ἔσθοντές σε βρωθήσονται, καὶ πάντες οἱ ἐχθροί σου κρέας αὐτῶν πᾶν ἔδονται· ἐπὶ πλῆθος ἀδικιῶν σου ἐπληθύνθησαν αἱ ἁμαρτίαι σου, ἐποίησαν ταῦτά σοι· καὶ ἔσονται οἱ διαφοροῦντές σε εἰς διαφόρημα, καὶ πάντας τοὺς προνομεύσαντάς σε δώσω εἰς προνομήν.
|
ја%коже бы'ти е^мђ та'мо въ вра'техъ венїаминXњ. и^ бысᲄь въ среди людїи т^ђ чл~къ, ё' него же ѓ^бита` і^а^рђїа сн~ъ селемїин# сн~а а^нанїина. и^ взя` і^е^ремїю гл~я, къ халдеемъ ты` бњжи'ши.
|
|
17
|
14
|
|
ὅτι ἀνάξω τὸ ἴαμά σου, ἀπὸ πληγῆς ὀδυνηρᾶς ἰατρεύσω σε, φησὶ Κύριος, ὅτι ᾿Εσπαρμένη ἐκλήθης· θήρευμα ὑμῶν ἐστιν, ὅτι ζητῶν οὐκ ἔστιν αὐτήν.
|
и^ рече і^еремїа, лжа`, н^и, не кᲆ хаlдїемъ аZ бњжђ, и^ не послђша е^го. и^ вꙁя` и^а^рђїа і^еремїю, и^ приведе и& къ кн~ѕеM”
|
|
18
|
15
|
|
οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστρέψω τὴν ἀποικίαν ᾿Ιακὼβ καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτοῦ ἐλεήσω· καὶ οἰκοδομηθήσεται πόλις ἐπὶ τὸ ὕψος αὐτῆς, καὶ ὁ ναὸς κατὰ τὸ κρίμα αὐτοῦ καθεδεῖται.
|
и^ раꙁгнњвашася кн~ѕи на і^еремїю и^ би'ша и&, и^ посла'ша и& в# домъ і^ѓ^наџа'нь кни'гочїя, ја%ко того съᲄвори'шA наD хра'момъ темни'чнымᲆ.
|
|
19
|
16
|
|
καὶ ἐξελεύσονται ἀπ’ αὐτῶν ᾄδοντες καὶ φωνὴ παιζόντων· καὶ πλεονάσω αὐτούς, καὶ οὐ μὴ ἐλαττωθῶσι.
|
и^ прїиде і^еремїя въ хра'мъ ровныи и^ в# херреT, и^ сњде т^ђ дн~и мно'ги”
|
|
20
|
17
|
|
καὶ εἰσελεύσονται οἱ υἱοὶ αὐτῶν ὡς τὸ πρότερον, καὶ τὰ μαρτύρια αὐτῶν κατὰ πρόσωπόν μου ὀρθωθήσεται· καὶ ἐπισκέψομαι τοὺς θλίβοντας αὐτούς.
|
И$ посла седекїя и^ приꙁва и&, и^ въпраша и& цр~ь ѓ^таи, а^ще е^сть сло'во эT г~а. и^ рече е^мђ, е^сть. и^ рече, в рђцњ цр~я вављлонска предаси'ся.
|
|
21
|
18
|
|
καὶ ἔσονται ἰσχυρότεροι αὐτοῦ ἐπ’ αὐτούς, καὶ ὁ ἄρχων αὐτοῦ ἐξ αὐτοῦ ἐξελεύσεται· καὶ συνάξω αὐτούς, καὶ ἀποστρέψουσι πρός με, ὅτι τίς ἐστιν οὗτος, ὃς ἔδωκε τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἀποστρέψαι πρός με; φησὶ Κύριος.
|
и^ рече і^еремїя цр~ю, чимъ преѓ^бидихъ т^я и^ ѓ'троки твоя и^ люди сїя, ја^ко ты` вдае'ши м^я въ хра'мъ темни'чныи.
|
|
23
|
19
|
|
ὅτι ὀργὴ Κυρίου ἐξῆλθε θυμώδης, ἐξῆλθεν ὀργὴ στρεφομένη, ἐπ’ ἀσεβεῖς ἥξει.
|
т^о гдњ сђть пррoци ва'ши прорица'вшеи вамъ и^ гл~ющеи, ја%ко не прїидеT цр~ь вављлонъскъ на васъ и^ на зе'млю сїю.
|
|
24
|
20
|
|
οὐ μὴ ἀποστραφῇ ὀργὴ θυμοῦ Κυρίου, ἕως ποιήσῃ καὶ ἕως καταστήσῃ ἐγχείρημα καρδίας αὐτοῦ· ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν γνώσεσθε αὐτά.
|
нн~њ же послђшаи молю ти ся г~и мои цр~ю, да падетᲆ млsть твоа преD лицемъ мои^мъ. и^ не посыла'и мя паки до до'мђ и^ѓ^наџа'ня книгочїя да не ё^мрђ ᲄа'мо.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.