Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Порівняти:
⇄

Глава 22 з 52
Κεφάλαιο 22
Глва, к~в”
1
1
ΤΑΔΕ λέγει Κύριος· πορεύου καὶ κατάβηθι εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ λαλήσεις ἐκεῖ τὸν λόγον τοῦτον
Сїя рече г~ь. вни'ди въ до'м# цр~я і^ё'дина, и^ гл~еши ᲄамо сло'во т^о,
2
2
καὶ ἐρεῖς· ἄκουε λόγον Κυρίου, βασιλεῦ ᾿Ιούδα ὁ καθήμενος ἐπὶ θρόνου Δαυίδ, σὺ καὶ ὁ οἶκός σου καὶ ὁ λαός σου καὶ οἱ εἰσπορευόμενοι ταῖς πύλαις ταύταις·
и^ речеши. слы'ши сло'во гн~е цр~ю і^ё'дин#, и^же сњди'ши на прsтолњ двд~вњ т^ы и^ раби` твои` и^ лю'ди твоя входя'щеи по две'рехᲆ сиX”
3
3
τάδε λέγει Κύριος· ποιεῖτε κρίσιν καὶ δικαιοσύνην καὶ ἐξαιρεῖσθε διηρπασμένον ἐκ χειρὸς ἀδικοῦντος αὐτὸν καὶ προσήλυτον καὶ ὀρφανὸν καὶ χήραν μὴ καταδυναστεύετε καὶ μὴ ἀσεβῆτε καὶ αἷμα ἀθῷον μὴ ἐκχέητε ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ.
Сїя реq г~ь, твори'те сDђ и^ правдђ, і^ и^ꙁба'вите си'лою ё^гнетена эT рђкђ клевеTника. и^ пришелца и^ си'ра и^ вдови'цђ не хощите ѓ^скорби'ти, н^и ё^гнеᲄитебеꙁакоnно и^ кро'вь непови'ннђ не и^ꙁлїете на мњстњ то'мъ”
4
4
διότι ἐὰν ποιοῦντες ποιήσητε τὸν λόγον τοῦτον, καὶ εἰσελεύσονται ἐν ταῖς πύλαις τοῦ οἴκου τούτου βασιλεῖς καθήμενοι ἐπὶ θρόνου Δαυὶδ καὶ ἐπιβεβηκότες ἐφ’ ἁρμάτων καὶ ἵππων, αὐτοὶ καὶ οἱ παῖδες αὐτῶν, καὶ ὁ λαὸς αὐτῶν·
А$ще б^о творя'ще сътворите сло'во т^о, вни'дђтъ по вра'тњхъ до'мђ сего` цр~и сᲇдя'щїи эT ро'дA двDва на прsтлњ е^го. и^ сњда'юще на колесни'ца и^ на коня`, тїи и^ раби` и^ лю'ди и^хъ” И$же
5
5
ἐὰν δὲ μὴ ποιήσητε τοὺς λόγους τούτους, κατ’ ἐμαυτοῦ ὤμοσα, λέγει Κύριος, ὅτι εἰς ἐρήμωσιν ἔσται ὁ οἶκος οὗτος.
а^ще не ё^слы'шите словеs сих#, самъ въ себњ закляXся рече г~ь. и^же в# пђсты'ню бђдетᲆ до'мъ сїи”
6
6
ὅτι τάδε λέγει Κύριος κατὰ τοῦ οἴκου βασιλέως ᾿Ιούδα· Γαλαὰδ σύ μοι, ἀρχὴ τοῦ Λιβάνου, ἐὰν μὴ θῶ σε εἰς ἔρημον, πόλεις μὴ κατοικηθησομένας·
И$же сїа рече г~ь, на доM цр~я і^ё'дина. галаа'дъ т^ы мнњ` глава лива'ньская а^ще не поста'влю тебе` в# пђсты'ню, въ гра'ды не ѓ^бита'нны,
7
7
καὶ ἐπάξω ἐπὶ σὲ ὀλοθρεύοντα ἄνδρα καὶ τὸν πέλεκυν αὐτοῦ, καὶ ἐκκόψουσι τὰς ἐκλεκτὰς κέδρους σου καὶ ἐμβαλοῦσιν εἰς τὸ πῦρ.
и^ ѓ^сщ~ђ на ᲄя ё^бива'юща мђ'жа и^ ѓ^рђжїе е^го. и^ посњкTђ и^з#бра'нныя ке'дры твоя`, и^ врᲆгђтъ на ѓ%гнь.
8
8
καὶ διελεύσονται ἔθνη διὰ τῆς πόλεως ταύτης καὶ ἐρεῖ ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· διατί ἐποίησε Κύριος οὕτως τῇ πόλει ταύτῃ τῇ μεγάλῃ;
и^ преи^дђтъ ја^зы'цы мно'ѕи по гра'дђ семђ`. и^ речеT е^ді'нъ ко'ждо и^с#кренемђ свое^мђ, въскђ'ю сътвори г~ь та'ко гра'дђ семђ вели'комђ.
9
9
καὶ ἐροῦσιν· ἀνθ’ ὧν ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν θεοῖς ἀλλοτρίοις καὶ ἐδούλευσαν αὐτοῖς.
и^ эTвњща'ютъ. сего ради и^же ѓ^ста'виша ꙁавњтъ г~а б~а свое^го, и^ поклони'шася бо'гомъ чюжDимъ и^ послђжи'ша и^мъ.
10
10
Μὴ κλαίετε τὸν τεθνηκότα μηδὲ θρηνεῖτε αὐτόν· κλαύσατε κλαυμῷ τὸν ἐκπορευόμενον, ὅτι οὐκ ἐπιστρέψει ἔτι, οὐδὲ ὄψεται τὴν γῆν πατρίδος αὐτοῦ.
не пла'чите мр~тваго ни жа'лите на'нь пла'чемᲆ” пла'чите е^го и^же эTи^детъ, и^же не въз#врати'тся ктомђ`, н^и ё^ви'диT ꙁемля` рожде'нїя свое^го”
11
11
διότι τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ Σελλὴμ υἱὸν ᾿Ιωσία τὸν βασιλεύοντα ἀντὶ ᾿Ιωσίου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ὃς ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ τόπου τούτου· οὐκ ἀναστρέψει ἐκεῖ ἔτι,
И$же сїя рече г~ь къ селђмᲆ сн~ђ і^ѓ^сїинђ цр~ю і^ё'динђ, и^же црsтвова за і^ѓ^сїю эTц~а свое^го. і^же и^ꙁшеl е^сть эT мњсᲄа сего`, не вᲆз#вратиTся ктомђ`
12
12
ἀλλ’ ἢ ἐν τῷ τόπῳ, οὗ μετῴκισα αὐτόν, ἐκεῖ ἀποθανεῖται καὶ τὴν γῆν ταύτην οὐκ ὄψεται ἔτι. —
н^о в мњсᲄо т^о на'ньже преведо'хъ е^го та'мо ё%мреT, и^ землю сїю не ё'ꙁритъ ктомђ`”
13
13
῏Ω ὁ οἰκοδομῶν οἰκίαν αὐτοῦ οὐ μετὰ δικαιοσύνης καὶ τὰ ὑπερῷα αὐτοῦ οὐκ ἐν κρίματι, παρὰ τῷ πλησίον αὐτοῦ ἐργᾶται δωρεὰν καὶ τὸν μισθὸν αὐτοῦ οὐ μὴ ἀποδώσει αὐτῷ.
Го'ре и^же съѕида'етъ до'мъ сво'и вᲆ непра'вдњ, и^ го'рницы свои` не въ сђ'дъ. дрђ'га свое^го погнететъ сђе'тно, и зMды не въꙁда'сть е^мђ.
14
14
ᾠκοδόμησας σεαυτῷ οἶκον σύμμετρον, ὑπερῷα ριπιστὰ διεσταλμένα θυρίσι καὶ ἐξυλωμένα ἐν κέδρῳ καὶ κεχρισμένα ἐν μίλτῳ.
и^же рече съѕиждђ себњ до'мъ простра'ненъ, и^ го'рницы широ'ки, и^же ѓ^тво'ритъ себњ ѓ^кна`. и^ сътвори сво'ды кедровы, пи'шетъ же черв#цемъ”
15
15
μὴ βασιλεύσῃς, ὅτι σὺ παροξύνῃ ἐν ῎Αχαζ τῷ πατρί σου; οὐ φάγονται καὶ οὐ πίονται· βέλτιον ἦν σὲ ποιεῖν κρίμα καὶ δικαιοσύνην.
е^да` л^и црsтвђе'ши ја%ко подоби'шиs ке'дрђ. эTц~ъ твои не ја^де л^и и^ не пи'т#, и^ твори сђдъ и^ пра'вдђ, тогда` е^гда` бл~го бњ` е^мђ.
16
16
οὐκ ἔγνωσαν, οὐκ ἔκριναν κρίσιν ταπεινῷ οὐδὲ κρίσιν πένητος· οὐ τοῦτό ἐστι τὸ μὴ γνῶναί σε ἐμέ, λέγει Κύριος;
сђдилъ прю` ё^бо'гаго, и^ требђ'ющаh въ бл~го свое`, не сего л^и раd и^же позна м^я, рече г~ь.
17
17
ἰδοὺ οὐκ εἰσὶν οἱ ὀφθαλμοί σου οὐδὲ ἡ καρδία σου καλή, ἀλλὰ εἰς τὴν πλεονεξίαν σου καὶ εἰς τὸ αἷμα τὸ ἀθῷον τοῦ ἐκχέειν αὐτὸ καὶ εἰς ἀδικήματα καὶ εἰς φόνον τοῦ ποιεῖν αὐτά.
твои' же ѓ%чи и^ срDце къ скђпости и^ къ кро'ви не повин#нњи и^ꙁлїя'нїю, и^ къ ѓ^клевета'нїю, и^ къ тече'нїю лђка'вым# дњлоM”
18
18
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ ᾿Ιωακεὶμ υἱὸν ᾿Ιωσία βασιλέα ᾿Ιούδα· οὐαὶ ἐπὶ τὸν ἄνδρα τοῦτον· οὐ μὴ κόψονται αὐτόν· ὦ ἀδελφέ, οὐδὲ μὴ κλαύσονται αὐτόν· οἴμοι Κύριε.
Сего ради сїя реq г~ь, кᲆ і^ѓ^а^кимђ сн~ђ і^ѓ^сїинђ цр~ю і^ё'динђ. не пла'чютъ е^го, го'ре бра'те, и^ го'ре се'стро. не въспоюT е^мђ, го'ре господи'не, и^ го'ре нарочи'те.
19
19
ταφὴν ὄνου ταφήσεται, συμψηθεὶς ριφήσεται ἐπέκεινα τῆς πύλης ῾Ιερουσαλήμ. —
погребе'нїемъ ѓ%слимъ погребе'тся, смра'денъ і^ и^ꙁверженъ вн^њ вра'тъ і^ерsли'ма”
20
20
᾿Ανάβηθι εἰς τὸν Λίβανον καὶ κράξον καὶ εἰς τὴν Βασὰν δὸς τὴν φωνήν σου καὶ βόησον εἰς τὸ πέραν τῆς θαλάσσης, ὅτι συνετρίβησαν πάντες οἱ ἐρασταί σου.
Въꙁы'иди на ливаn и^ вᲆзопїи, і^ въ васанᲆ дажDь глаs тво'и. въꙁопїи кᲆ приходя'щиM, и^же сътрени сђть вс^и любовнїи твои`.
21
21
ἐλάλησα πρὸς σὲ ἐν τῇ παραπτώσει σου, καὶ εἶπας· οὐκ ἀκούσομαι· αὕτη ἡ ὁδός σου ἐκ νεότητός σου, οὐκ ἤκουσας τῆς φωνῆς μου.
гл~алъ е^смь к тебњ въ ё^множенїи твоеM, реклᲆ е^си не ё^слы'шђ. с^е е^сть пђть твои эT ю'ности твое'я, и^же не послђша гла'са мое^го”
22
22
πάντας τοὺς ποιμένας σου ποιμανεῖ ἄνεμος, καὶ οἱ ἐρασταί σου ἐν αἰχμαλωσίᾳ ἐξελεύσονται· ὅτι τότε αἰσχυνθήσῃ καὶ ἀτιμωθήσῃ ἀπὸ πάντων τῶν φιλούντων σε.
Вс^и па'стыри твои` пасђтъ вњтръ, и^ любо'внїи твои` въ плњненїе по'идђтъ. и^ тогда` посты'дишися и^ посрами'шися эT вся'каго лђка'вᲆства твое^го.
23
23
κατοικοῦσα ἐν τῷ Λιβάνῳ, ἐννοσσεύουσα ἐν ταῖς κέδροις, καταστενάξεις ἐν τῷ ἐλθεῖν σοι ὀδύνας ὡς τικτούσης.
и^же ся'деши въ ливанњх, и^ ё^гнњздишися въ ке'дрњхъ. ка'ко постенал# е^си и^же е^гда` прїидо'ша тебњ бо'лњзни, ја%ко бо'лњзни родя'щїя.
24
24
ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν γενόμενος γένηται ᾿Ιεχονίας υἱὸς ᾿Ιωακεὶμ βασιλεὺς ᾿Ιούδα ἀποσφράγισμα ἐπὶ τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς μου, ἐκεῖθεν ἐκσπάσω σε
живђ а^зъ рече г~ь. и^же аще бђдеT и^е^хо'нїа сн~ъ і^ѓ^а^кима цр~я і^ё'дина, прьстеn въ рђкђ деснђ'ю мою`, эTто'лњ и^стоrгнђ е^го.
25
25
καὶ παραδώσω σε εἰς χεῖρας τῶν ζητούντων τὴν ψυχήν σου, ὧν σὺ εὐλαβῇ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, εἰς χεῖρας τῶν Χαλδαίων·
и^ даM тебе въ рђкђ и%щђщиM дш~ђ твою`, и^ въ рђкђ и%хже т^ы бои'шися лица`. и^ вᲆ рђ'кђ нав#ходоносора цр~я вављ=ло'ньска, и^ въ рђкђ хаlдеѓM.
26
26
καὶ ἀπορρίψω σε καὶ τὴν μητέρα σου τὴν τεκοῦσάν σε εἰς γῆν, οὗ οὐκ ἐτέχθης ἐκεῖ, καὶ ἐκεῖ ἀποθανεῖσθε.
и послю т^я и^ мт~рь твою` и^же роди т^я въ ꙁе'млю чю'ждђ, в не'иже рожDе нњсте, тђ же ё%мрете.
27
27
εἰς δὲ τὴν γῆν, ἣν αὐτοὶ εὔχονται ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν, οὐ μὴ ἀποστρέψωσιν.
и^ в# ꙁемлю` в нюже тїи възвDижютъ дш~ђ свою` да воZвратяTся т^ђ, и^ не ѓ^братяTся”
28
28
ἠτιμώθη ᾿Ιεχονίας ὡς σκεῦος, οὗ οὐκ ἔστι χρεία αὐτοῦ, ὅτι ἐξερρίφη καὶ ἐξεβλήθη εἰς γῆν, ἣν οὐκ ᾔδει.
е^да` сосђдъ скђдел#ничь и^ съкрђшенъ мђжъ се'и е^хо'нїя. е^да` сосђдъ беZ вся'кого хотњнїя. въскђю эTрине'ни сђть ᲄо'и и^ сњмя е^го, и^ повержени сђть въ ꙁемлю е^ја%же не ви'дњша.
29
29
γῆ γῆ ἀκουε λόγον Κυρίου·
зе'мле ꙁе'мле, ꙁе'мле слы'ши словеса` гн~я”
30
30
γράψον τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐκκήρυκτον ἄνθρωπον, ὅτι οὐ μὴ αὐξηθῇ ἐκ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ ἀνὴρ καθήμενος ἐπὶ θρόνου Δαυὶδ ἄρχων ἔτι ἐν τῷ ᾿Ιούδᾳ.
Сїя рече г~ь, напиши мђж'а сего` неплоDна мђжа, и^же во' дн~ехъ свои^хъ не преспњва'етъ. ни б^о бђдеT эT сᲇмени е^го мђж# и^же ся'деT на прsтлᲇ двд~вᲇ, и^ влаs и%мыи ктомђ` въ і^ё'дњ”

Глава 22 з 52