|
Κεφάλαιο 9
|
Глvа, џ~”
|
|
1
|
1
|
|
ΤΙΣ δώσει κεφαλῇ μου ὕδωρ καὶ ὀφθαλμοῖς μου πηγὴν δακρύων, καὶ κλαύσομαι τὸν λαόν μου τοῦτον ἡμέρας καὶ νυκτός, τοὺς τετραυματισμένους θυγατρὸς λαοῦ μου;
|
Кт^о дасть главњ моеи во'дђ и^ ѓ^чи'ма мои^ма и^сточникъ слеꙁъ. и^ пла'чю дн~ь и^ но'щь побїеныхъ дще'ри людїи мои^хъ”
|
|
2
|
2
|
|
τίς δῴη μοι ἐν τῇ ἐρήμῳ σταθμὸν ἔσχατον καὶ καταλείψω τὸν λαόν μου καὶ ἀπελεύσομαι ἀπ’ αὐτῶν; ὅτι πάντες μοιχῶνται, σύνοδος ἀθετούντων.
|
Кто дасᲄь мене въ ѓ^пђстњнїе ра'ꙁнымъ пђтемъ. и^ ѓ^ста'вль лю'ди моя и^ эTи'дђ эT ниX, и^же вси` ѓ^блђдъствова'ни сђть. и^ мно'жество престђпниковъ.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐνέτειναν τὴν γλῶσσαν αὐτῶν ὡς τόξον, ψεῦδος καὶ οὐ πίστις ἐνίσχυσεν ἐπὶ τῆς γῆς, ὅτι ἐκ κακῶν εἰς κακὰ ἐξήλθοσαν καὶ ἐμὲ οὐκ ἔγνωσαν, φησὶ Κύριος.
|
и^ простро'ша ја^зы'къ свои ја%ко лђкъ лжи` и^ неи'стинны, съкрњпи'шася на ꙁемли`. и^же эT лђка'ва на лђка'въство и^ꙁошли` сђть, и^ мене не поꙁна'ша рече г~ь. е^ді'нъ
|
|
4
|
4
|
|
ἕκαστος ἀπὸ τοῦ πλησίον αὐτοῦ φυλάξασθε καὶ ἐπ’ ἀδελφοῖς αὐτῶν μὴ πεποίθατε, ὅτι πᾶς ἀδελφὸς πτέρνῃ πτερνιεῖ, καὶ πᾶς φίλος δολίως πορεύσεται.
|
кождо же эT и'скреняго свое^го да стреже'тся, и^ вся'комђ бра'тђ свое^мђ да не и'маᲄь дръꙁнове'нїа. и^же вся'къ бра'тъ льстя'щи прельсти'тъ, и^ всякъ дрђгъ льсти'ве наско'читъ.
|
|
5
|
5
|
|
ἕκαστος κατὰ τοῦ φίλου αὐτοῦ καταπαίξεται, ἀλήθειαν οὐ μὴ λαλήσωσι· μεμάθηκεν ἡ γλῶσσα αὐτῶν λαλεῖν ψευδῆ, ἠδίκησαν καὶ οὐ διέλιπον τοῦ ἐπιστρέψαι.
|
и^ мђжъ бра'та свое^го посмњ'ет#, і^ и'стин#нђ не въꙁгл~ют#. поё^чи'ша б^о ја^ꙁы'къ свои гл~ати лжђ`, да беꙁако'нно дњ'ютъ потрђжAшеся,
|
|
6
|
6
|
|
τόκος ἐπὶ τόκῳ καὶ δόλος ἐπὶ δόλῳ· οὐκ ἤθελον εἰδέναι με, φησὶ Κύριος.
|
ѓ^бита'нїа твоа посредњ льсᲄи вᲆ льсти`, въꙁдержа'шася вњдњти мене, рече г~ь”
|
|
7
|
7
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ πυρώσω αὐτοὺς καὶ δοκιμῶ αὐτούς, ὅτι ποιήσω ἀπὸ προσώπου πονηρίας θυγατρὸς λαοῦ μου.
|
Сего раd рече г~ь сиl. се` а^ꙁъ разжегђ` і^ и^скђшђ` иX. что` б^о и'но сътворю` эT лица` дще'ри людїи мои^хъ.
|
|
8
|
8
|
|
βολὶς τιτρώσκουσα ἡ γλῶσσα αὐτῶν, δόλια τὰ ρήματα τοῦ στόματος αὐτῶν· τῷ πλησίον αὐτοῦ λαλεῖ εἰρηνικὰ καὶ ἐν ἑαυτῷ ἔχει τὴν ἔχθραν.
|
стрњла` ё^ја^з#вля'юща ја^ꙁыk и^хъ, льстиво гл~алъ е^сть въ ё^стнђ своею. ми'ръ съ прїатели свои^ми гл~етъ, и^ в та'инњ поста'вит# е^мђ лови'тельства.
|
|
9
|
9
|
|
μὴ ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐπισκέψομαι, λέγει Κύριος, ἢ ἐν λαῷ τοιούτῳ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου;
|
е^да на сиX не посњщђ, рече г~ь. и^л^и на ја^зы'цXњ таковњхъ не м#сти'тъ л^и ся дш~а моя.
|
|
10
|
10
|
|
᾿Επὶ τὰ ὄρη λάβετε κοπετὸν καὶ ἐπὶ τὰς τρίβους τῆς ἐρήμου θρῆνον, ὅτι ἐξέλιπον παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἀνθρώπους· οὐκ ἤκουσαν φωνὴν ὑπάρξεως· ἀπὸ πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἕως κτηνῶν ἐξέστησαν, ᾤχοντο.
|
на гора'хъ въспрїимђ` пла'чь и^ тђже'нїе, на красотњ пђсты'ни слезе'нїе, ја%ко възжеже'на сђть. сего ради и^же нњсть мђжа преходя'ща, и^ не слы'шаща гла'са владњюща. эT пти'ца нбsныя даже до ско'тъ пресели'шася и^ эTи^до'ша.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ δώσω τὴν ῾Ιερουσαλὴμ εἰς μετοικίαν καὶ εἰς κατοικητήριον δρακόντων καὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα εἰς ἀφανισμὸν θήσομαι, παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι.
|
и^ дамъ і^ерsлимᲆ в хол#мы пᲇска, и^ ложи змїеM, и^ гра'ды і^ё^дины дамъ в# разоре'нїе. тњмже не бђдетъ живяи.
|
|
12
|
12
|
|
τίς ὁ ἄνθρωπος ὁ συνετός, καὶ συνέτω τοῦτο; καὶ ᾧ λόγος στόματος Κυρίου πρὸς αὐτόν, ἀναγγειλάτω ὑμῖν· ἕνεκεν τίνος ἀπώλετο ἡ γῆ, ἀνήφθη ὡς ἔρημος παρὰ τὸ μὴ διοδεύεσθαι αὐτήν;
|
кто е^сть мђжъ премђдрыи, и^же вᲆзразђмњ'етᲆ с^е до негоже сло'во ё^стъ гн~ихъ бђдет# да въꙁвᲇстиT. т^о въскђю поги'бнеT земля`, и^ съжежена е^сть ја^ко пђсᲄы'ня. е^я'же никтоже проходитъ”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· διὰ τὸ ἐγκαταλιπεῖν αὐτοὺς τὸν νόμον μου, ὃν ἔδωκα πρὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ οὐκ ἤκουσαν τῆς φωνῆς μου,
|
Рече г~ь, и^же ѓ^сᲄа'виша ꙁако'нъ мои егоже дахъ иM. и^ не послђшаша гласа мое^го, и^ не походи'ша по немђ.
|
|
14
|
14
|
|
ἀλλ’ ἐπορεύθησαν ὀπίσω τῶν ἀρεστῶν τῆς καρδίας αὐτῶν τῆς κακῆς καὶ ὀπίσω τῶν εἰδώλων, ἃ ἐδίδαξαν αὐτοὺς οἱ πατέρες αὐτῶν·
|
і^ и^до'ша по стропти'въствђ срDца свое^го и^ по ваа^лимђ, чесо наё^чи'шаs эT ѓ^ц~ъ свои^хъ.
|
|
15
|
15
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἐγὼ ψωμιῶ αὐτοὺς ἀνάγκας καὶ ποτιῶ αὐτοὺς ὕδωρ χολῆς
|
сего ради та'ко рече г~ь силᲆ б~ъ і^и^л~евъ, се а^зъ напита'ю лю'ди сїя пелынемъ, и^ пи'танїе да'мъ и^мᲆ во'дђ жел#чнђю.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ διασκορπιῶ αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσιν, εἰς οὓς οὐκ ἐγίνωσκον αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν, καὶ ἐπαποστελῶ ἐπ’ αὐτοὺς τὴν μάχαιραν ἕως τοῦ ἐξαναλῶσαι αὐτοὺς ἐν αὐτῇ.
|
и^ расточю и^хъ въ ја^ꙁы'ки, иXже не ꙁна'ша тїи и^ эTц~ы иX. и^ послю` на ниX мечь, дондеже и^стляTся”
|
|
17
|
17
|
|
τάδε λέγει Κύριος· καλέσατε τὰς θρηνούσας καὶ ἐλθέτωσαν, καὶ πρὸς τὰς σοφὰς ἀποστείλατε καὶ φθεγξάσθωσαν
|
Сїа рече г~ь си'лъ, възыщи'те и^ зови'те тђжъбницы да прїидђтъ и^ к нимъ, и^же премђдрени сђть посли'те, и^ по'идђтъ съ тща'нїемъ
|
|
18
|
18
|
|
καὶ λαβέτωσαν ἐφ’ ὑμᾶς θρῆνον, καὶ καταγαγέτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν δάκρυα, καὶ τὰ βλέφαρα ὑμῶν ρείτω ὕδωρ.
|
и^ прїемлютъ на на'съ пла'чь. да и^зведђтъ ѓ'чи на'ши сле'зы, и^ вњжди на'ши и^злњютъ во'ды,
|
|
19
|
19
|
|
ὅτι φωνὴ οἴκτου ἠκούσθη ἐν Σιών· πῶς ἐταλαιπωρήσαμεν, κατῃσχύνθημεν σφόδρα, ὅτι ἐγκατελίπομεν τὴν γῆν καὶ ἀπερρίψαμεν τὰ σκηνώματα ἡμῶν.
|
ꙁане гла'съ плача слы'шанъ эT сїѓ'на” Ка'ко па'костни бы'хомъ и^ посты'дни ѕњло. и^же ѓ^ста'вихомъ ꙁе'млю, ја%ко и^зве'ржены сђть жили'ща наша.
|
|
20
|
20
|
|
ἀκούσατε δή, γυναῖκες, λόγον Θεοῦ, καὶ δεξάσθω τὰ ὦτα ὑμῶν λόγους στόματος αὐτοῦ, καὶ διδάξατε τὰς θυγατέρας ὑμῶν οἶκτον καὶ γυνὴ τὸν πλησίον αὐτῆς θρῆνον.
|
тMњже слы'шите же'ны сло'во гн~е, и^ прїе'млите ё^ши'ма вашими ё^че'нїе ё'стᲆ е^го. и^ ё^чи'те дще'ри ва'ши тђже'нїю и^ еді'на ко'ждо и^скренїю свою плачю.
|
|
21
|
21
|
|
ὅτι ἀνέβη θάνατος διὰ τῶν θυρίδων ὑμῶν, εἰσῆλθεν εἰς τὴν γῆν ὑμῶν τοῦ ἐκτρῖψαι νήπια ἔξωθεν καὶ νεανίσκους ἀπὸ τῶν πλατειῶν.
|
и^же възы'иде смр~ть по ѓ^кномъ на'шимъ въшла е^сть в домы` на'ша, погђби'ти ѓ^троча'та наша и^звнђ`, и^ ю'ноша эT пло'щадїи.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἔσονται οἱ νεκροὶ τῶν ἀνθρώπων εἰς παράδειγμα ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου τῆς γῆς ὑμῶν καὶ ὡς χόρτος ὀπίσω θερίζοντος, καὶ οὐκ ἔσται ὁ συνάγων. —
|
гл~и сїя, реq г~ь, и^ падеT мертвечи'на чл~ча ја%ко гнои^ще на лицы страны`, и^ ја%ко сњно за стопа'ми жнђщихъ, и^ нњсть и^же съберетъ,
|
|
23
|
23
|
|
Τάδε λέγει Κύριος· μὴ καυχάσθω ὁ σοφὸς ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ ἰσχυρὸς ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ πλούσιος ἐν τῷ πλούτῳ αὐτοῦ,
|
сїя рече г~ь. да не хва'лится мђдрыи въ мђдрости свое'и, ни да хва'лится крњпкїи крњпостїю своею, и^ да не хва'лится бога'тыи въ бога'т#ствњ свое^мъ.
|
|
24
|
24
|
|
ἀλλ’ ἢ ἐν τούτῳ καυχάσθω ὁ καυχώμενος, συνίειν καὶ γινώσκεν ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ ποιῶν ἔλεος καὶ κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς, ὅτι ἐν τούτοις τὸ θέλημά μου, λέγει Κύριος.
|
н^о ѓ^ семъ да хва'лится хваля'ися, вњдњти и^ ꙁна'ти м^я, и^же а'ꙁъ е^смь г~ь. и^же ᲄворю` млsть и^ сђдъ, и^ пра'вдђ на ꙁемли`. сїя б^о ё^го'дна мнњ, реq г~ь.
|
|
25
|
25
|
|
ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ ἐπισκέψομαι ἐπὶ πάντας περιτετμημένους ἀκροβυστίας αὐτῶν,
|
се дн~їе грядTђ, рече г~ь. и^ посњщђ на всњхъ и^же неѓ^брњꙁанђ и^ ѓ^брњꙁанђ и^мђть пло'ть,
|
|
26
|
26
|
|
ἐπ’ Αἴγυπτον καὶ ἐπὶ ᾿Ιδουμαίαν καὶ ἐπὶ ᾿Εδὼμ καὶ ἐπὶ υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ ἐπὶ υἱοὺς Μωὰβ καὶ ἐπὶ πάντα περικειρόμενον τὰ κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ, τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῇ ἐρήμῳ· ὅτι πάντα τὰ ἔθνη ἀπερίτμητα σαρκί, καὶ πᾶς οἶκος ᾿Ισραὴλ ἀπερίτμητοι καρδίας αὐτῶν.
|
на е^гљ'петъ и^ на і^ё'дђ и^ на е^до'мъ, и^ на сн~ы а^м#мо'ня и^ на моа'ва, и^ на всᲇхъ и^же стри'жени сђть вла'сы, ѓ^бита'ющеи в пђсᲄы'ни ја^ко вси` ја^зы'цы неѓ^брњзани плоᲄїю. весь же до'мъ і^и^л~евъ неѓ^брњꙁаны сђть срDцемъ”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.