Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Порівняти:
⇄

Глава 4 з 52
Κεφάλαιο 4
Глvа, д~”
1
1
ΕΑΝ ἐπιστραφῇ ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος, πρός με ἐπιστραφήσεται· καὶ ἐὰν περιέλῃ τὰ βδελύγματα αὐτοῦ ἐκ στόματος αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου μου εὐλαβηθῇ
Аще въз#врати'шися і^и^л~ь рече г~ь, къ мн^њ ѓ^братиs. а^ще эTи'меши съгрњше'нїя твоя, эT лица` моеh не подви'жешися.
2
2
καὶ ὀμόσῃ· ζῇ Κύριος μετὰ ἀληθείας ἐν κρίσει καὶ ἐν δικαιοσύνῃ, καὶ εὐλογήσουσιν ἐν αὐτῷ ἔθνη καὶ ἐν αὐτῷ αἰνέσουσι τῷ Θεῷ ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
і^ клене'шися, живетъ гь въи'стин#нњ и^ в сђдњ и^ въ пра'вдњ. и^ блsвятъ е^го ја^зы'цы и^ въс#хва'лятъ”
3
3
ὅτι τάδε λέγει Κύριος τοῖς ἀνδράσιν ᾿Ιούδα καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ῾Ιερουσαλήμ· νεώσατε ἑαυτοῖς νεώματα καὶ μὴ σπείρητε ἐπ’ ἀκάνθαις.
Сїя б^о рече г~ь, мђжђ і^ё'динђ и^ ѓ^бита'телю і^ерsли'млю. понови'те себњ поле, и^ не хощи'те сњя'ти на трънїи.
4
4
περιτμήθητε τῷ Θεῷ ὑμῶν καὶ περιτέμνεσθε τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν, ἄνδρες ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ῾Ιερουσαλήμ, μὴ ἐξέλθῃ ὡς πῦρ ὁ θυμός μου καὶ ἐκκαυθήσεται, καὶ οὐκ ἔσται ὁ σβέσων ἀπὸ προσώπου πονηρίας ἐπιτηδευμάτων ὑμῶν. —
ѓ^брњж'теся въ г~а, и^ эTи^мњте препђ'сїя срDцъ ва'шиX мђжи і^ё'дины, и^ ѓ^бита'тели і^ерsли'мђ. не ё'бо и^схо'диT ја%ко ѓ'гнь гнњвъ мои, и^ раꙁгорится. и^ не бђдеT кᲄомђ ё^гаси'ти, ради лђка'в#ствъ помышле'нїи ва'шиX.
5
5
᾿Αναγγείλατε ἐν τῷ ᾿Ιούδᾳ, καὶ ἀκουσθήτω ἐν ῾Ιερουσαλήμ· εἴπατε· σημάνατε ἐπὶ τῆς γῆς σάλπιγγι καὶ κεκράξατε μέγα· εἴπατε· συνάχθητε καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς πόλεις τὰς τειχήρεις.
възвњсти'те въ і^ё^де'и, и^ въ і^ерsли'мњ слыша'нїе сътворите, гл~ите, и^ въспо'ите трђбо'ю на ꙁемли`. възопїите крњпко, и^ рьцњте. съвокђпи'теся и^ вни'демъ въ грады твер#ды,
6
6
ἀναλαβόντες φεύγετε εἰς Σιών· σπεύσατε, μὴ στῆτε, ὅτι κακὰ ἐγὼ ἐπάγω ἀπὸ βορρᾶ καὶ συντριβὴν μεγάλην.
дви'гнеᲄе зна'мя въ сїѓ'нъ” Съкрњпи'теся не хо'щете ста'ти, и^же лђка'во а'з# и^зведђ эT сᲇвера, і^ сътренїе вели'ко”
7
7
ἀνέβη λέων ἐκ τῆς μάνδρας αὐτοῦ, ἐξολοθρεύων ἔθνη ἐξῆρε καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ τοῦ θεῖναι τὴν γῆν εἰς ἐρήμωσιν, καὶ αἱ πόλεις καθαιρεθήσονται παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι αὐτάς.
Вꙁы'иде ле'въ эT ло'жа свое^го, и^ хи'щ#никъ люDскїи въз#дви'жеся. и^ꙁше'лъ е^сть эT мњста свое^го да поста'витъ ꙁе'млю твою въ пђсты'ню, и^ гра'ди твои` ѓ^пђстњютъ ѓ^ста'вшеи беꙁъ ѓ^бита'теля”
8
8
ἐπὶ τούτοις περιζώσασθε σάκκους καὶ κόπτεσθε καὶ ἀλαλάξατε, διότι οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμὸς Κυρίου ἀφ’ ὑμῶν.
На то'мᲆ препояшиᲄеся врњтищеM, пла'чите и^ рыда'ите, и^же нњсть ѓ^браще'нъ гнњвъ ја%рости гн~я эT васъ”
9
9
καὶ ἔσται ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, λέγει Κύριος, ἀπολεῖται ἡ καρδία τοῦ βασιλέως καὶ ἡ καρδία τῶν ἀρχόντων, καὶ οἱ ἱερεῖς ἐκστήσονται, καὶ οἱ προφῆται θαυμάσονται.
И$ бђдетъ въ дн~ь тои рече г~ь, поги'бнеT срDце цр~ево и^ срDца нача'лникомъ, и^ ё^жаснђтся сщ~енницы, и^ пррoцы мыслїю възнесђтся.
10
10
καὶ εἶπα· ὦ δέσποτα Κύριε, ἄρα γε ἀπατῶν ἠπάτησας τὸν λαὸν τοῦτον καὶ τὴν ῾Ιερουσαλὴμ λέγων· εἰρήνη ἔσται ὑμῖν, καὶ ἰδοὺ ἥψατο ἡ μάχαιρα ἕως τῆς ψυχῆς αὐτῶν.
и^ рекохъ, ѓ'хъ ѓ'хъ ѓ%хъ, г~и бж~е. е^да ѓ^больсти'лъ е^си люди сїа, і^ерsли'ма рекђщи, ми'рᲆ бђдеT вамъ. и^ с^е прїиде мечь да'же до дш~а.
11
11
ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐροῦσι τῷ λαῷ τούτῳ καὶ τῇ ῾Ιερουσαλήμ· πνεῦμα πλανήσεως ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὁδὸς τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου οὐκ εἰς καθαρὸν οὐδ’ εἰς ἅγιον.
Въ время т^о речется лю'дем# симъ і^ерsли'мђ, вњтръ горя'щїи по пђтехъ и^же сђть по пђсᲄы'ни пђти` дщери людїи моиX, не к# вњянїю ни къ ѓ^чище'нїю.
12
12
πνεῦμα πληρώσεως ἥξει μοι· νῦν δὲ ἐγὼ λαλῶ κρίματά μου πρὸς αὐτούς.
дх~ъ по'лнъ эT си'хъ прїиде мнњ. и^ нн~њ а^зъ, възъгл~ю сђды мои` с ни'ми.
13
13
ἰδοὺ ὡς νεφέλη ἀναβήσεται καὶ ὡς καταιγὶς τὰ ἅρματα αὐτοῦ, κουφότεροι ἀετῶν οἱ ἵπποι αὐτοῦ· οὐαὶ ἡμῖν, ὅτι ταλαιπωροῦμεν.
с^е ја%ко ѓ'блак# възы'идет#, и^ ја'ко ви'хръ колеса` е^го быстрње ѓ^рло'въ ко'ни е^го” Го'ре наM ја%ко ѓ^пђстњхомъ.
14
14
ἀπόπλυνε ἀπὸ κακίας τὴν καρδίαν σου, ῾Ιερουσαλήμ, ἵνα σωθῇς· ἕως πότε ὑπάρχουσιν ἐν σοὶ διαλογισμοὶ πόνων σου;
ё^мыи эT лђка'въства срDце твое і^ерsлимъ, да сп~сенъ бђдеши. доко'лњ поживђтᲆ в# тебњ помышле'нїя бњдны.
15
15
διότι φωνὴ ἀγγέλλοντος ἐκ Δὰν ἥξει, καὶ ἀκουσθήσεται πόνος ἐξ ὄρους ᾿Εφραίμ.
глаs б^о възвњще'ныи эT да'на, и^ вњдомъ сътворя'ющи и%долъ эT горы` е^фрњмля
16
16
ἀναμνήσατε ἔθνη, ἰδοὺ ἥκασιν· ἀναγγείλατε ἐν ῾Ιερουσαλήμ, συντροφαὶ ἔρχονται ἐκ γῆς μακρόθεν καὶ ἔδωκαν ἐπὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα φωνὴν αὐτῶν.
Рцњте ја^ꙁы'комъ, се` слышано еs въ і^ерsли'мњ, сᲄра'жи прїити эT ꙁеMля` да'лняя, и^ да'ти на гра'ды і^ё'дины гла'съ свои”
17
17
ὡς φυλάσσοντες ἀγρὸν ἐγένοντο ἐπ’ αὐτὴν κύκλῳ, ὅτι ἐμοῦ ἠμέλησας, λέγει Κύριος.
ја%ко стра'жи селнїи сътворе'ни сђть нань ѓ'крsтъ, ја%же м^я къ гнњвђ прогнњваша, реq г~ь”
18
18
αἱ ὁδοί σου καὶ τὰ ἐπιτηδεύματά σου ἐποίησαν ταῦτά σοι· αὕτη ἡ κακία σου, ὅτι πικρά, ὅτι ἥψατο ἕως τῆς καρδίας σου.
Пђти` твоя и^ помышле'нїя твоя сътвори'ша тебњ сїя. т^а лђка'ваа твоя ја^же го'рка, и^же прикоснђся срDцђ твое^мђ”
19
19
τὴν κοιλίαν μου, τὴν κοιλίαν μου ἀλγῶ, καὶ τὰ αἰσθητήρια τῆς καρδίας μου· μαιμάσσει ἡ ψυχή μου, σπαράσσεται ἡ καρδία μου, οὐ σιωπήσομαι, ὅτι φωνὴν σάλπιγγος ἤκουσεν ἡ ψυχή μου, κραυγὴν πολέμου.
Чрево мое чрево мое болњ м^я, чю'въства срDца мое^го смђще'ни сђть въ мн^њ. не ё^молчю ја%ко гласъ трђбы` ё^слы'шала дш~а моя во'пль ра'ти.
20
20
καὶ ταλαιπωρίαν συντριμμὸν ἐπικαλεῖται, ὅτι τεταλαιπώρηκε πᾶσα ἡ γῆ· ἄφνω τεταλαιπώρηκεν ἡ σκηνή, διεσπάσθησαν αἱ δέρρεις μου.
сътренїе на сᲆтре'нїе възва'но бысть, ѓ^пђстᲇн#на е^сть вся земля`. ё^стремлен#но и^ ѓ^пђстњн#но жи'лище мое скоро ко'жи мое.
21
21
ἕως πότε ὄψομαι φεύγοντας ἀκούων φωνὴν σαλπίγγων;
и^ доко'лњ зрю` бњжа'ща, слы'шђ гласъ трђбы`.
22
22
διότι οἱ ἡγούμενοι τοῦ λαοῦ μου ἐμὲ οὐκ ᾔδεισαν, υἱοὶ ἄφρονές εἰσι καὶ οὐ συνετοί· σοφοί εἰσι τοῦ κακοποιῆσαι, τὸ δὲ καλῶς ποιῆσαι οὐκ ἐπέγνωσαν.
и^же бђи` лю'ди моя мене не поꙁна'ша. сн~ове беꙁђмни сђть и^ бњсны. мђдры сђть да сᲆтворя'ютъ ѕла'я, бл~гоже твори'ти не позна'ша”
23
23
ἐπέβλεψα ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἰδοὺ οὐθέν, καὶ εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ οὐκ ἦν τὰ φῶτα αὐτοῦ·
ЗрXњ зе'млю, и^ се` праZна бы'сть и^ непотребна. и^ нб~съ, и^ не бњ свњтлость в нихъ.
24
24
εἶδον τὰ ὄρη, καὶ ἦν τρέμοντα, καὶ πάντας τοὺς βουνοὺς ταρασσομένους·
ви'дњхъ го'ры и^ се гиба'хђся, и^ вси` хлъми възмђти'шася.
25
25
ἐπέβλεψα, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν ἄνθρωπος, καὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ἐπτοεῖτο·
възрXњ, и^ се не бњ чл~ка. и^ все летя'щее нб~си эTи'де.
26
26
εἶδον, καὶ ἰδοὺ ὁ Κάρμηλος ἔρημος, καὶ πᾶσαι αἱ πόλεις ἐμπεπυρισμέναι πυρὶ ἀπὸ προσώπου Κυρίου, καὶ ἀπὸ προσώπου ὀργῆς θυμοῦ αὐτοῦ ἠφανίσθησαν.
зрњхъ и^ с^е карме'ль пђстъ, и^ вси гра'ди е^го раꙁоре'ни сђть эT лица гн~я, и^ эT лица` гнњва ја%рости е^го”
27
27
τάδε λέγει Κύριος· ἔρημος ἔσται πᾶσα ἡ γῆ, συντέλειαν δὲ οὐ μὴ ποιήσω.
Сїа б^о реq г~ь, пђста` бђдетъ вся ꙁемля`, н^о и^стлњнїя не сътворю`.
28
28
ἐπὶ τούτοις πενθείτω ἡ γῆ, καὶ συσκοτασάτω ὁ οὐρανὸς ἄνωθεν, διότι ἐλάλησα καὶ οὐ μετανοήσω, ὥρμησα καὶ οὐκ ἀποστρέψω ἀπ’ αὐτῆς.
въс#плачеT ꙁемля` и^ поскорбя'тъ нб~са сᲆвы'ше, сего раd и^же гл~алъ е^смь” Помы'слиX, и^ не жалњхъ того, ни эTвраще'нъ е^смь эT него.
29
29
ἀπὸ φωνῆς ἱππέως καὶ ἐντεταμένου τόξου ἀνεχώρησε πᾶσα ἡ χώρα· εἰσέδυσαν εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰ ἄλση ἐκρύβησαν καὶ ἐπὶ τὰς πέτρας ἀνέβησαν· πᾶσα πόλις ἐγκατελείφθη, οὐ κατοικεῖ ἐν αὐταῖς ἄνθρωπος.
эT гла'са ја^здя'щихъ, и^ посыла'ющихъ стрњ'лы бњжитъ всяk гра'дъ, и въшли сђть в# щњли. вси` гра'ди ѓ^ста'влени сђть, и^ не ѓ^битаеT в нихъ чл~къ.
30
30
καὶ σὺ τί ποιήσεις, ἐὰν περιβάλῃ κόκκινον καὶ κοσμήσῃ κόσμῳ χρυσῷ, ἐὰν ἐγχρίσῃ στίβι τοὺς ὀφθαλμούς σου; εἰ μάταιον ὡραϊσμός σου· ἀπώσαντό σε οἱ ἐρασταί σου, τὴν ψυχήν σου ζητοῦσιν.
ты' же запђстњн#на чт^о сътвори'ши. е^гда ѓ^блече'шися въ багряни'цђ, и^ ё^краше'на бђдеши мони'сты зла'тыми, і^ и^спестри'ши сти'бїеM ѓ%чи твои`, сђетно ё^краша'ешися, ё^ничижи'ша б^о ᲄя любо'вницы ᲄвои`, дш~ђ твою пои'щTђ.
31
31
ὅτι φωνὴν ὡς ὠδινούσης ἤκουσα, τοῦ στεναγμοῦ σου ὡς πρωτοτοκούσης, φωνὴ θυγατρὸς Σιών· ἐκλυθήσεται καὶ παρήσει τὰς χεῖρας αὐτῆς· οἴμοι ἐγώ, ὅτι ἐκλείπει ἡ ψυχή μου ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις.
гласъ б^о ја%ко родя'щїя слы'шахъ, тњсноты` ја%ко ѓ^тро'чица родя'щи. гласъ дще'ри сїѓ'ня междђ мрђщими, и^ рас#простира'ющи рђцњ свои`. го'ре мнњ и^же ѓ^скђдњ дш~а моя” ё^бїеныхъ ради”

Глава 4 з 52