|
Κεφάλαιο 17
|
Главa з7i
|
|
5
|
5
|
| ΕΠΙΚΑΤΑΡΑΤΟΣ ὁ ἄνθρωπος, ὃς τὴν ἐλπίδα ἔχει ἐπ’ ἄνθρωπον καὶ στηρίζει σάρκα βραχίονος αὐτοῦ ἐπ’ αὐτόν, καὶ ἀπὸ Κυρίου ἀποστῇ ἡ καρδία αὐτοῦ· | пр0клzтъ человёкъ, и4же надёетсz на человёка и3 ўтверди1тъ пл0ть мhшцы своеS на нeмъ, и3 t гDа tстyпитъ сeрдце є3гw2: |
|
6
|
6
|
| καὶ ἔσται ὡς ἡ ἀγριομυρίκη ἡ ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὐκ ὄψεται ὅταν ἔλθῃ τὰ ἀγαθά, καὶ κατασκηνώσει ἐν ἁλίμοις καὶ ἐν ἐρήμῳ, ἐν γῇ ἁλμυρᾷ, ἥτις οὐ κατοικεῖται. | и3 бyдетъ ћкw ди1віz мmрjка въ пустhни и3 не ќзритъ, є3гдA пріи1дутъ благ†z, и3 њбитaти бyдетъ въ сухотЁ и3 въ пустhни, въ земли2 слaнэй и3 неwбитaемэй. |
|
7
|
7
|
| καὶ εὐλογημένος ὁ ἄνθρωπος, ὃς πέποιθεν ἐπὶ τῷ Κυρίῳ καὶ ἔσται Κύριος ἐλπὶς αὐτοῦ· | И# бlгословeнъ человёкъ, и4же надёетсz на гDа, и3 бyдетъ гDь ўповaніе є3гw2: |
|
8
|
8
|
| καὶ ἔσται ὡς ξύλον εὐθηνοῦν παρ’ ὕδατα, καὶ ἐπὶ ἰκμάδα βαλεῖ ρίζαν αὐτοῦ καὶ οὐ φοβηθήσεται ὅταν ἔλθῃ καῦμα, καὶ ἔσται ἐπ’ αὐτῷ στελέχη ἀλσώδη, ἐν ἐνιαυτῷ ἀβροχίας οὐ φοβηθήσεται καὶ οὐ διαλείψει ποιῶν καρπόν. | и3 бyдетъ ћкw дрeво насаждeнное при водaхъ, и3 во влaгэ пyститъ корeніе своE: не ўбои1тсz, є3гдA пріи1детъ зн0й, и3 бyдетъ на нeмъ стeбліе зелeно, и3 во врeмz безд0ждіz не ўстраши1тсz и3 не престaнетъ твори1ти плодA. |
|
9
|
9
|
| βαθεῖα ἡ καρδία παρά πάντα, καὶ ἄνθρωπός ἐστι· καὶ τίς γνώσεται αὐτόν; | Глубоко2 сeрдце (человёку) пaче всёхъ, и3 человёкъ є4сть, и3 кто2 познaетъ є3го2; |
|
10
|
10
|
| ἐγὼ Κύριος ἐτάζων καρδίας καὶ δοκιμάζων νεφροὺς τοῦ δοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ κατὰ τοὺς καρποὺς τῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτοῦ. | Ѓзъ гDь и3спытyzй сердцA и3 и3скушazй ўтрHбы, є4же воздaти комyждо по пути2 є3гw2 по плодHмъ и3з8wбрётеній є3гw2. |
|
11
|
11
|
| ἐφώνησε πέρδιξ, συνήγαγεν ἃ οὐκ ἔτεκε· ποιῶν πλοῦτον αὐτοῦ οὐ μετὰ κρίσεως, ἐν ἡμίσει ἡμερῶν αὐτοῦ ἐγκαταλείψουσιν αὐτόν, καὶ ἐπ’ ἐσχάτων αὐτοῦ ἔσται ἄφρων. | Возгласи2 рsбъ, собрA, и4хже не роди2, творsй богaтство своE не съ суд0мъ: въ преполовeніи днjй свои1хъ њстaвитъ є5 и3 на послёдокъ св0й бyдетъ безyменъ. |
|
12
|
12
|
| θρόνος δόξης ὑψωμένος, ἁγίασμα ἡμῶν, | Пrт0лъ слaвы возвышeнъ t начaла, мёсто с™hни нaшеz. |
|
13
|
13
|
| ὑπομονὴ ᾿Ισραήλ, Κύριε, πάντες οἱ καταλιπόντες σε καταισχυνθήτωσαν, ἀφεστηκότες ἐπὶ τῆς γῆς γραφήτωσαν, ὅτι ἐγκατέλιπον πηγὴν ζωῆς, τὸν Κύριον. | Чazніе ї}лево, гDи! вси2 њставлsющіи тS да постыдsтсz, tступaющіи (t тебє2) на земли2 да напи1шутсz, ћкw њстaвиша и3ст0чникъ живhхъ в0дъ, гDа. |
|
14
|
14
|
| ἴασαί με, Κύριε, καὶ ἰαθήσομαι· σῶσόν με, καὶ σωθήσομαι· ὅτι καύχημά μου σὺ εἶ. | И#сцэли1 мz, гDи, и3 и3сцэлёю: сп7си1 мz, и3 спcнъ бyду, ћкw хвалA моS ты2 є3си2. |
|
15
|
15
|
| ἰδοὺ αὐτοὶ λέγουσι πρός με· ποῦ ἐστιν ὁ λόγος Κυρίου; ἐλθέτω. | СE, тjи глаг0лютъ ко мнЁ: гдЁ є4сть сл0во гDне; да пріи1детъ. |
|
16
|
16
|
| ἐγὼ δὲ οὐκ ἐκοπίασα κατακολουθῶν ὀπίσω σου καὶ ἡμέραν ἀνθρώπου οὐκ ἐπεθύμησα, σὺ ἐπίστῃ· τὰ ἐκπορευόμενα διὰ τῶν χειλέων μου πρὸ προσώπου σού ἐστι. | Ѓзъ же не ўтруди1хсz, тебЁ (пaстырю) послёдуzй, и3 днE человёча не пожелaхъ: ты2 вёси и3сход‰щаz t ўстeнъ мои1хъ, пред8 лицeмъ твои1мъ сyть: |
|
17
|
17
|
| μὴ γενηθῇς μοι εἰς ἀλλοτρίωσιν φειδόμενός μου ἐν ἡμέρᾳ πονηρᾷ. | не бyди ми2 во tчуждeніе, ўповaніе моE ты2 въ дeнь лю1тъ. |
|
18
|
18
|
| καταισχυνθήτωσαν οἱ διώκοντές με, καὶ μὴ καταισχυνθείην ἐγώ· πτοηθείησαν αὐτοί, καὶ μὴ πτοηθείην ἐγώ· ἐπάγαγε ἐπ’ αὐτοὺς ἡμέραν πονηράν, δισσὸν σύντριμμα σύντριψον αὐτούς. | Да постыдsтсz гонsщіи мS, ѓзъ же да не постыждyсz: да ўстрашaтсz тjи, ѓзъ же да не ўстрашyсz: наведи2 на ни1хъ дeнь њѕлоблeніz, сугyбымъ сокрушeніемъ сотри2 и5хъ. |
|
19
|
19
|
| Τάδε λέγει Κύριος· βάδισον καὶ στῆθι ἐν ταῖς πύλαις υἱῶν λαοῦ σου, ἐν αἷς εἰσπορεύονται ἐν αὐταῖς βασιλεῖς ᾿Ιούδα καὶ ἐν αἷς ἐκπορεύονται ἐν αὐταῖς, καὶ ἐν πάσαις ταῖς πύλαις ῾Ιερουσαλὴμ | Сі‰ гlетъ гDь ко мнЁ: и3ди2 и3 стaни во вратёхъ сынHвъ людjй твои1хъ, и4миже вх0дzтъ цaріе ї{дины и3 и3сх0дzтъ, и3 во всёхъ вратёхъ їеrли1мскихъ и3 речeши къ ни6мъ: |
|
20
|
20
|
| καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ἀκούσατε τὸν λόγον Κυρίου, βασιλεῖς ᾿Ιούδα, καὶ πᾶσα ᾿Ιουδαία καὶ πᾶσα ῾Ιερουσαλήμ, οἱ εἰσπορευόμενοι ἐν ταῖς πύλαις ταύταις· | слhшите сл0во гDне, цaріе ї{дины и3 всS їудeа и3 вeсь їеrли1мъ, входsщіи во вратA сі‰. |
|
21
|
21
|
| τάδε λέγει Κύριος· φυλάσσεσθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν καὶ μὴ αἴρετε βαστάγματα ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων καὶ μὴ ἐκπορεύεσθε ταῖς πύλαις ῾Ιερουσαλὴμ | Сі‰ гlетъ гDь: сохрани1те дyшы вaшz и3 не носи1те бремeнъ въ дeнь суббHтъ, и3 не и3сходи1те враты2 їеrли1ма, |
|
22
|
22
|
| καὶ μὴ ἐκφέρετε βαστάγματα ἐξ οἰκιῶν ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων καὶ πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε· ἁγιάσατε τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων, καθὼς ἐνετειλάμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν, καὶ οὐκ ἤκουσαν καὶ οὐκ ἔκλιναν τὸ οὖς αὐτῶν | и3 не и3зноси1те бремeнъ и3з8 домHвъ вaшихъ въ дeнь суббHтный, и3 всsкагw дёла не твори1те: њсвzти1те дeнь суббHтный, ћкоже заповёдахъ nтцє1мъ вaшымъ: |
|
23
|
23
|
| καὶ ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὐτῶν ὑπὲρ τοὺς πατέρας αὐτῶν τοῦ μὴ ἀκοῦσαί μου καὶ τοῦ μὴ δέξασθαι παιδείαν. | и3 не ўслhшаша, ни приклони1ша ќха своегw2, но њжесточи1ша вы6и сво‰ пaче nтє1цъ свои1хъ, да не ўслhшатъ мS и3 да не пріи1мути наказaніz. |
|
24
|
24
|
| καὶ ἔσται ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσητέ μου, λέγει Κύριος, τοῦ μὴ εἰσφέρειν βαστάγματα διὰ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως ταύτης ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων καὶ ἁγιάζειν τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων τοῦ μὴ ποιεῖν πᾶν ἔργον, | И# бyдетъ, ѓще послyшаете менE, гlетъ гDь, є4же не вноси1ти бремeнъ во вратA грaда сегw2 въ дeнь суббHтный, и3 свzти1ти дeнь суббHтный, не твори1ти въ џнь всsкагw дёла, |
|
25
|
25
|
| καὶ εἰσελεύσονται διὰ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως ταύτης βασιλεῖς καὶ ἄρχοντες καθήμενοι ἐπὶ θρόνου Δαυὶδ καὶ ἐπιβεβηκότες ἐφ’ ἅρμασι καὶ ἵπποις αὐτῶν, αὐτοὶ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν, ἄνδρες ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ κατοικισθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς τὸν αἰῶνα. | и3 вни1дутъ во вратA грaда сегw2 цaріе и3 нач†лницы, сэдsщіи на прест0лэ давjдовэ и3 восходsщіи на колесни1цахъ и3 к0нехъ свои1хъ, тjи и3 нач†лницы и4хъ, мyжіе ї{дины и3 њбитaтеліе їеrли1ма: и3 њбитaти бyдутъ во грaдэ сeмъ во вёки: |
|
26
|
26
|
| καὶ ἥξουσιν ἐκ τῶν πόλεων ᾿Ιούδα καὶ κυκλόθεν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐκ γῆς Βενιαμὶν καὶ ἐκ γῆς πεδινῆς καὶ ἐκ τοῦ ὄρους καὶ ἐκ τῆς πρὸς νότον φέροντες ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας καὶ θυμιάματα καὶ μαναὰ καὶ λίβανον, φέροντες αἴνεσιν εἰς οἶκον Κυρίου. | и3 пріи1дутъ t градHвъ їyдиныхъ и3 t њкрeстныхъ їеrли1ма, и3 t земли2 веніамjни и3 t п0льныхъ, и3 t г0рнихъ и3 t ю4га, носsще всесожжє1ніz и3 жeртву, и3 fmміaмъ и3 манаY [дaръ] и3 лівaнъ, носsще хвалY въ д0мъ гDень. |
|
27
|
27
|
| καὶ ἔσται ἐὰν μὴ ἀκούσητέ μου τοῦ ἁγιάζειν τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων, τοῦ μὴ αἴρειν βαστάγματα καὶ μὴ εἰσπορεύεσθαι ταῖς πύλαις ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων, καὶ ἀνάψω πῦρ ἐν ταῖς πύλαις αὐτῆς, καὶ καταφάγεται ἄμφοδα ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οὐ σβεσθήσεται. | И# бyдетъ, ѓще не послyшаете менE є4же свzти1ти дeнь суббHтный и3 не носи1ти бремeнъ, нижE входи1ти вратaми їеrли1ма въ дeнь суббHтный, то2 зажгY џгнь во вратёхъ є3гw2, и3 пожрeтъ д0мы їеrли6мли и3 не ўгaснетъ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.