|
Κεφάλαιο 37
|
Главa lз
|
|
1
|
1
|
| (Μασ. Λ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ῾Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου εἰπεῖν· | И# цaрствова седекjа сhнъ їwсjинъ вмёстw їехонjи сhна їwакjмова, є3г0же постaви навуходон0соръ цaрь вавmлHнскій цaрствовати во їудeи. |
|
2
|
2
|
| οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ λέγων· γράψον πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἐχρημάτισα πρός σε, ἐπὶ βιβλίου. | И# не послyша т0й и3 џтроцы є3гw2 и3 лю1діе земли2 словeсъ гDнихъ, ±же гlа рук0ю їеремjиною. |
|
3
|
3
|
| ὅτι ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποικίαν λαοῦ μου ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα, εἶπε Κύριος, καὶ ἀποστρέψω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν ἔδωκα τοῖς πατράσιν αὐτῶν, καὶ κυριεύσουσιν αὐτῆς. — | И# послA цaрь седекjа їwахaла сhна селемjина и3 соф0нію сhна массeа жерцA ко їеремjи прbр0ку, глаг0лz: моли1сz за ны2 ко гDу бGу нaшему. |
|
4
|
4
|
| Καὶ οὗτοι οἱ λόγοι, οὓς ἐλάλησε Κύριος ἐπὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα. | Їеремjа же своб0денъ прихождaше и3 прохождaше средЁ грaда, не введ0ша бо є3го2 во хрaмину темни1чную. |
|
5
|
5
|
| οὕτως εἶπε Κύριος· φωνὴν φόβου ἀκούσεσθε· φόβος, καὶ οὐκ ἔστιν είρήνη. | И# си1ла фараHнz и3зhде и3з8 є3гЂпта, слhшавше халдeє њблeгшіи їеrли1мъ слyхъ и4хъ, tступи1ша t їеrли1ма. |
|
6
|
6
|
| ἐρωτήσατε καὶ ἴδετε εἰ ἔτεκεν ἄρσεν, καὶ περὶ φόβου, ἐν ᾧ καθέξουσιν ὀσφὺν καὶ σωτηρίαν· διότι ἑώρακα πάντα ἄνθρωπον καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἐπὶ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ, ἐστράφησαν πρόσωπα, εἰς ἴκτερον ἐγενήθη. | И# бhсть сл0во гDне ко їеремjи гlz: |
|
7
|
7
|
| ὅτι μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνη καὶ οὐκ ἔστιν τοιαύτη, καὶ χρόνος στενός ἐστι τῷ ᾿Ιακώβ, καὶ ἀπὸ τούτου σωθήσεται. | тaкw речE гDь бGъ ї}левъ: тaкw речeши царю2 їyдину, послaвшему къ тебЁ вопроси1ти мS: сE, си1ла фараHнz, и3зшeдшаz вaмъ на п0мощь, возврати1тсz пaки до земли2 є3гЂпетскіz, |
|
8
|
8
|
| ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, εἶπε Κύριος, συντρίψω τὸν ζυγὸν ἀπὸ τοῦ τραχήλου αὐτῶν καὶ τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν διαρρήξω, καὶ οὐκ ἐργῶνται αὐτοὶ ἔτι ἀλλοτρίοις· | и3 возвратsтсz халдeє и3 повою1ютъ грaдъ сeй, и3 в0змутъ є3го2 и3 пожгyтъ є3го2 nгнeмъ. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐργῶνται τῷ Κυρίῳ Θεῷ αὐτῶν, καὶ τὸν Δαυὶδ βασιλέα αὐτῶν ἀναστήσω αὐτοῖς. — | Ћкw тaкw речE гDь: не прельщaйте дyшъ свои1хъ, глаг0люще: tходsще tи1дутъ t нaсъ халдeє: ћкw не tи1дутъ. |
|
12
|
12
|
| Οὕτως εἶπε Κύριος· ἀνέστησα σύντριμμα, ἀλγηρὰ ἡ πληγή σου· | и3зhде їеремjа и3з8 їеrли1ма и3ти2 въ зeмлю веніамjню, є4же купи1ти tтyду посредЁ людjй. |
|
13
|
13
|
| οὐκ ἔστι κρίνων κρίσιν σου, εἰς ἀλγηρὸν ἰατρεύθης, ὠφέλειά σοι οὐκ ἔστι. | Внегдa же бhти є3мY во вратёхъ веніамjнихъ, и3 (бhсть) тaмw человёкъ, ў негHже њбитA саруjа сhнъ селемjинъ, сhна ґнaніина, и3 взS їеремjю, глаг0лz: ко халдeємъ ты2 бэжи1ши. |
|
14
|
14
|
| πάντες οἱ φίλοι σου ἐπελάθοντό σου, οὐ μὴ ἐπερωτήσωσιν· ὅτι πληγὴν ἐχθροῦ ἔπαισά σε, παιδείαν στερεάν· ἐπὶ πᾶσαν ἀδικίαν σου ἐπλήθυναν αἱ ἁμαρτίαι σου. | И# речE їеремjа: лжA, не ко халдeємъ ѓзъ бэгY. И# не послyша є3гw2. И# взS саруjа їеремjю и3 приведE є3го2 ко кнzзє1мъ. |
|
16
|
16
|
| διὰ τοῦτο πάντες οἱ ἔσθοντές σε βρωθήσονται, καὶ πάντες οἱ ἐχθροί σου κρέας αὐτῶν πᾶν ἔδονται· ἐπὶ πλῆθος ἀδικιῶν σου ἐπληθύνθησαν αἱ ἁμαρτίαι σου, ἐποίησαν ταῦτά σοι· καὶ ἔσονται οἱ διαφοροῦντές σε εἰς διαφόρημα, καὶ πάντας τοὺς προνομεύσαντάς σε δώσω εἰς προνομήν. | И# пріи1де їеремjа въ д0мъ рвA и3 въ херeтъ [ўзи1лище], и3 сёде тY дни6 мнHги. |
|
17
|
17
|
| ὅτι ἀνάξω τὸ ἴαμά σου, ἀπὸ πληγῆς ὀδυνηρᾶς ἰατρεύσω σε, φησὶ Κύριος, ὅτι ᾿Εσπαρμένη ἐκλήθης· θήρευμα ὑμῶν ἐστιν, ὅτι ζητῶν οὐκ ἔστιν αὐτήν. | И# послA седекjа цaрь и3 призвA є3го2, и3 вопрошaше є3го2 цaрь w4тай, ѓще є4сть сл0во t гDа; И# речE є3мY їеремjа: є4сть. И# речE: въ рyцэ царS вавmлHнска прeданъ бyдеши. |
|
18
|
18
|
| οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστρέψω τὴν ἀποικίαν ᾿Ιακὼβ καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτοῦ ἐλεήσω· καὶ οἰκοδομηθήσεται πόλις ἐπὶ τὸ ὕψος αὐτῆς, καὶ ὁ ναὸς κατὰ τὸ κρίμα αὐτοῦ καθεδεῖται. | И# речE їеремjа царю2: чи1мъ преwби1дэхъ тS и3 џтроки тво‰ и3 лю1ди сі‰, ћкw ты2 вдаeши мS въ д0мъ темни1чный; |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐξελεύσονται ἀπ’ αὐτῶν ᾄδοντες καὶ φωνὴ παιζόντων· καὶ πλεονάσω αὐτούς, καὶ οὐ μὴ ἐλαττωθῶσι. | и3 гдЁ сyть прор0цы вaши прорицaвшіи вaмъ, глаг0люще, ћкw не пріи1детъ цaрь вавmлHнскій на вaсъ и3 на зeмлю сію2; |
|
20
|
20
|
| καὶ εἰσελεύσονται οἱ υἱοὶ αὐτῶν ὡς τὸ πρότερον, καὶ τὰ μαρτύρια αὐτῶν κατὰ πρόσωπόν μου ὀρθωθήσεται· καὶ ἐπισκέψομαι τοὺς θλίβοντας αὐτούς. | нн7э же послyшай, молю1тисz, г0споди м0й, царю2, да падeтъ молeніе моE пред8 лицeмъ твои1мъ: и3 не посылaй мS пaки въ д0мъ їwнаfaна книг0чіz, даю2 ўмрY тaмw. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἔσονται ἰσχυρότεροι αὐτοῦ ἐπ’ αὐτούς, καὶ ὁ ἄρχων αὐτοῦ ἐξ αὐτοῦ ἐξελεύσεται· καὶ συνάξω αὐτούς, καὶ ἀποστρέψουσι πρός με, ὅτι τίς ἐστιν οὗτος, ὃς ἔδωκε τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἀποστρέψαι πρός με; φησὶ Κύριος. | И# повелЁ цaрь, и3 вверг0ша є3го2 во хрaмину темни1чную, и3 даsху є3мY хлёбъ є3ди1нъ на дeнь и3звнЁ, и3дёже пекyтъ, д0ндеже скончaшасz хлёбы и3з8 грaда. И# сэдsше їеремjа во дворЁ темни1чнэмъ. |
|
23
|
|
| ὅτι ὀργὴ Κυρίου ἐξῆλθε θυμώδης, ἐξῆλθεν ὀργὴ στρεφομένη, ἐπ’ ἀσεβεῖς ἥξει. | |
|
24
|
|
| οὐ μὴ ἀποστραφῇ ὀργὴ θυμοῦ Κυρίου, ἕως ποιήσῃ καὶ ἕως καταστήσῃ ἐγχείρημα καρδίας αὐτοῦ· ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν γνώσεσθε αὐτά. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.