1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Κεφάλαιο 38
|
Главa lи
|
|
1
|
1
|
| (Μασ. ΛΑ´) ΕΝ τῷ χρόνῳ ἐκείνῳ, εἶπε Κύριος, ἔσομαι εἰς Θεὸν τῷ γένει ᾿Ισραήλ, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν. | И# слhша сафанjа сhнъ наfaнь и3 годолjа сhнъ пасхHровъ, и3 їwахaлъ сhнъ селемjинъ и3 фасхHръ сhнъ мелхjевъ словесA, ±же їеремjа глаг0ла ко всBмъ лю1демъ, глаг0лz: |
|
2
|
2
|
| οὕτως εἶπε Κύριος· εὗρον θερμὸν ἐν ἐρήμῳ μετὰ ὀλωλότων ἐν μαχαίρᾳ· βαδίσατε καὶ μὴ ὀλέσητε τὸν ᾿Ισραήλ. | тaкw речE гDь: сэдsй во грaдэ сeмъ ќмретъ мечeмъ и3 глaдомъ и3 м0ромъ, и3сходsй же ко халдeємъ жи1въ бyдетъ, и3 бyдетъ душA є3гw2 на њбрётеніе, и3 жи1въ бyдетъ. |
|
3
|
3
|
| Κύριος πόρρωθεν ὤφθη αὐτῷ· ἀγάπησιν αἰώνιον ἠγάπησά σε, διὰ τοῦτο εἵλκυσά σε εἰς οἰκτείρημα. | Ћкw тaкw речE гDь: предaніемъ предaстсz грaдъ сeй въ рyцэ си1лы царS вавmлHнска, и3 в0зметъ є3го2. |
|
4
|
4
|
| ἔτι οἰκοδομήσω σε, καὶ οἰκοδομηθήσῃ, παρθένος ᾿Ισραήλ· ἔτι λήψῃ τύμπανόν σου καὶ ἐξελεύσῃ μετὰ συναγωγῆς παιζόντων. | И# рек0ша царю2: да ќмретъ человёкъ т0й, ћкw сeй разслаблsетъ рyцэ мужeй вою1ющихъ њстaвшихсz во грaдэ и3 рyки всёхъ людjй, глаг0лz къ ни6мъ по словесє1мъ си6мъ: ћкw человёкъ сeй не проповёдаетъ лю1демъ си6мъ ми1ра, но т0кмw ѕл†z. |
|
5
|
5
|
| ἔτι φυτεύσατε ἀμπελῶνας ἐν ὄρεσι Σαμαρείας, φυτεύσατε καὶ αἰνέσατε. | И# речE цaрь седекjа: сE, т0й въ рукaхъ вaшихъ. Понeже не можaше цaрь проти1ву и5мъ. |
|
6
|
6
|
| ὅτι ἐστὶν ἡμέρα κλήσεως ἀπολογουμένων ἐν ὄρεσιν ᾿Εφραίμ· ἀνάστητε καὶ ἀνάβητε εἰς Σιὼν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν. | И# взsша їеремjю и3 вверг0ша є3го2 въ р0въ мелхjинъ, сhна царeва, и4же бsше во дворЁ темни1чнэмъ: и3 свёсиша є3го2 ќжами въ р0въ, въ р0вэ же не бsше воды2, но ти1на, и3 бsше въ ти1нэ їеремjа. |
|
7
|
7
|
| ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος τῷ ᾿Ιακώβ· εὐφράνθητε καὶ χρεμετίσατε ἐπὶ κεφαλὴν ἐθνῶν· ἀκουστὰ ποιήσατε καὶ αἰνέσατε· εἴπατε· ἔσωσε Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ, τὸ κατάλοιπον τοῦ ᾿Ισραήλ. | И# слhша ґвдемелeхъ мyринъ, и3 т0й бsше во дворЁ царeвэ, ћкw вверг0ша їеремjю въ р0въ: цaрь же (въ т0й чaсъ) сэдsше во вратёхъ веніамjнихъ. |
|
8
|
8
|
| ἰδοὺ ἐγὼ ἄγω αὐτοὺς ἀπὸ βορρᾶ καὶ συνάξω αὐτοὺς ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς ἐν ἑορτῇ φασέκ· καὶ τεκνοποιήσει ὄχλον πολύν, καὶ ἀποστρέψουσιν ὧδε. | И# и3зhде ґвдемелeхъ t д0му царeва и3 речE ко царю2 глаг0лz: |
|
9
|
9
|
| ἐν κλαυθμῷ ἐξῆλθον, καὶ ἐν παρακλήσει ἀνάξω αὐτοὺς αὐλίζων ἐπὶ διώρυγας ὑδάτων ἐν ὁδῷ ὀρθῇ, καὶ οὐ μὴ πλανηθῶσιν ἐν αὐτῇ· ὅτι ἐγενόμην τῷ ᾿Ισραὴλ εἰς πατέρα, καὶ ᾿Εφραὶμ πρωτότοκός μού ἐστιν. | ѕлосотвори1лъ є3си2, ±же сотвори1лъ є3си2, ўбивaz человёка сего2 t лицA глaда, ћкw нёсть хлёба во грaдэ ктомY. |
|
10
|
10
|
| ᾿Ακούσατε λόγους Κυρίου, ἔθνη, καὶ ἀναγγείλατε εἰς νήσους τὰς μακρόθεν· εἴπατε· ὁ λικμήσας τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ συνάξει αὐτὸν καὶ φυλάξει αὐτὸν ὡς ὁ βόσκων ποίμνιον αὐτοῦ. | И# повелЁ цaрь ґвдемелeху, глаг0лz: поими2 съ соб0ю tсю1ду три1десzть мужeй и3 и3звлецы2 їеремjю и3з8 р0ва, да не ќмретъ. |
|
11
|
11
|
| ὅτι ἐλυτρώσατο Κύριος τὸν ᾿Ιακώβ, ἐξείλατο αὐτὸν ἐκ χειρὸς στερεωτέρων αὐτοῦ. | И# поsтъ ґвдемелeхъ мyжы, и3 пріи1де въ д0мъ царeвъ подзeмный, и3 взS tтyду вє1тхи п0рты и3 вє1тхіz ќжы, и3 ввeрже | ко їеремjи въ р0въ, и3 речE къ немY: |
|
12
|
12
|
| καὶ ἥξουσι καὶ εὐφρανθήσονται ἐν τῷ ὄρει Σιών· καὶ ἥξουσιν ἐπ’ ἀγαθὰ Κυρίου, ἐπὶ γῆν σίτου καὶ οἴνου καὶ καρπῶν καὶ κτηνῶν καὶ προβάτων, καὶ ἔσται ἡ ψυχὴ αὐτῶν ὥσπερ ξύλον ἔγκαρπον. καὶ οὐ πεινάσουσιν ἔτι. | положи2 сі‰ под8 ќжы. И# сотвори2 їеремjа си1це. |
|
13
|
13
|
| τότε χαρήσονται παρθένοι ἐν συναγωγῇ νεανίσκων, καὶ πρεσβύται χαρήσονται, καὶ στρέψω τὸ πένθος αὐτῶν εἰς χαρμονὴν καὶ ποιήσω αὐτοὺς εὐφραινομένους. | И# и3звлек0ша є3го2 ќжами и3 и3з8sша є3го2 и3з8 р0ва. И# сёде їеремjа во дворЁ темни1чнэмъ. |
|
14
|
14
|
| μεγαλυνῶ καὶ μεθύσω τὴν ψυχὴν τῶν ἱερέων υἱῶν Λευί, καὶ ὁ λαός μου τῶν ἀγαθῶν μου ἐμπλησθήσεται. | И# послA цaрь, и3 призвA къ себЁ їеремjю въ д0мъ ґселіси1ль, и4же въ домY гDни. И# речE є3мY цaрь: вопрошaю тS словесE (є3ди1нагw), и3 не ўтaй t менє2 словесE. |
|
15
|
15
|
| οὕτως εἶπε Κύριος· φωνὴ ἐν Ραμᾷ ἠκούσθη θρήνου καὶ κλαυθμοῦ καὶ ὀδυρμοῦ· Ραχὴλ ἀποκλαιομένη οὐκ ἤθελε παύσασθαι ἐπὶ τοῖς υἱοῖς αὐτῆς, ὅτι οὐκ εἰσίν. | И# речE їеремjа царю2: ѓще повёмъ ти2, то2 не смeртію ли ўмори1ши мS; и3 ѓще совэщaю ти2, то2 не послyшаеши менE. |
|
16
|
16
|
| οὕτως εἶπε Κύριος· διαλειπέτω ἡ φωνή σου ἀπὸ κλαυθμοῦ καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου ἀπὸ δακρύων σου, ὅτι ἔστι μισθὸς τοῖς σοῖς ἔργοις, καὶ ἐπιστρέψουσιν ἐκ γῆς ἐχθρῶν, | И# клsтсz є3мY цaрь, глаг0лz: жи1въ гDь, и4же сотвори2 нaмъ дyшу сію2, ѓще ўбію2 тS и3 ѓще предaмъ тS въ рyцэ человBкъ си1хъ и4щущихъ души2 твоеS (на смeрть). |
|
17
|
17
|
| μόνιμον τοῖς σοῖς τέκνοις. | И# речE є3мY їеремjа: тaкw речE гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: ѓще и3зыдhй и3зhдеши къ воев0дамъ царS вавmлHнска, живA бyдетъ душA твоS, и3 грaдъ сeй не пожжeтсz nгнeмъ, и3 жи1въ бyдеши ты2 и3 д0мъ тв0й: |
|
18
|
18
|
| ἀκοὴν ἤκουσα ᾿Εφραὶμ ὀδυρομένου· ἐπαίδευσάς με καὶ ἐπαιδεύθην ἐγώ· ὥσπερ μόσχος οὐκ ἐδιδάχθην· ἐπίστρεψόν με, καὶ ἐπιστρέψω, ὅτι σὺ Κύριος ὁ Θεός μου. | ѓще же не и3зhдеши ко кнzзє1мъ царS вавmлHнска, предaстсz грaдъ сeй въ рyцэ халдє1йстэ, и3 пожгyтъ є3го2 nгнeмъ, и3 ты2 не спасeшисz t руки2 и4хъ. |
|
19
|
19
|
| ὅτι ὕστερον αἰχμαλωσίας μου μετενόησα καὶ ὕστερον τοῦ γνῶναί με ἐστέναξα ἐφ’ ἡμέρας αἰσχύνης καὶ ὑπέδειξά σοι, ὅτι ἔλαβον ὀνειδισμὸν ἐκ νεότητός μου. | И# речE цaрь їеремjи: ѓзъ њпасeніе и4мамъ t їудeєвъ и3збэжaвшихъ ко халдeємъ, да не предадyтъ мS (халдeє) въ рyцэ и4хъ, и3 поругaютсz ми2. |
|
20
|
20
|
| υἱὸς ἀγαπητὸς ᾿Εφραὶμ ἐμοί, παιδίον ἐντρυφῶν, ὅτι ἀνθ’ ὧν οἱ λόγοι μου ἐν αὐτῷ, μνείᾳ μνησθήσομαι αὐτοῦ· διὰ τοῦτο ἔσπευσα ἐπ’ αὐτῷ, ἐλεῶν ἐλεήσω αὐτόν, φησὶ Κύριος. | И# речE їеремjа: не предадsтъ тебE: послyшай u5бо словесE гDнz, є4же ѓзъ глаг0лю тебЁ, и3 лyчше ти2 бyдетъ, и3 живA бyдетъ душA твоS: |
|
21
|
21
|
| Στῆσον σεαυτὴν Σιών, ποίησον τιμωρίαν, δὸς καρδίαν σου εἰς τοὺς ὤμους· ὁδὸν ᾗ ἐπορεύθης ἀποστράφηθι, παρθένος ᾿Ισραήλ, ἀποστράφηθι εἰς τὰς πόλεις σου πενθοῦσα. | и3 ѓще не восх0щеши ты2 и3зhти, сіE сл0во, є4же сказA мнЁ гDь: |
|
22
|
22
|
| ἕως πότε ἀποστρέψεις, θυγάτηρ ἠτιμωμένη; ὅτι ἔκτισε Κύριος σωτηρίαν εἰς καταφύτευσιν καινήν, ἐν σωτηρίᾳ περιελεύσονται ἄνθρωποι. | и3 сE, вс‰ жєны2, њстaвшыzсz въ домY царS їyдина, и3зведyтсz ко кнzзє1мъ царS вавmлHнска: и3 ты6z глаг0лаху: прельсти1ша тS и3 премог0ша тS мyжіе ми1рницы твои2, и3 њслaбиша во поползновeніихъ н0гу твою2 и3 tврати1шасz t тебє2: |
|
23
|
23
|
| ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· ἔτι ἐροῦσι τὸν λόγον τοῦτον ἐν γῇ ᾿Ιούδα καὶ ἐν πόλεσιν αὐτοῦ, ὅταν ἀποστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτοῦ· εὐλογημένος Κύριος ἐπὶ δίκαιον ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ | и3 жєны2 тво‰ и3 ч†да тво‰ и3зведyтъ ко халдeємъ, и3 ты2 не ўцэлёеши, ћкw рук0ю царS вавmлHнска ћтъ бyдеши, и3 грaдъ сeй пожжeтсz. |
|
24
|
24
|
| καὶ ἐνοικοῦντες ἐν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ αὐτοῦ ἅμα γεωργῷ, καὶ ἀρθήσεται ἐν ποιμνίῳ. | И# речE є3мY цaрь: человёкъ да не ўвёсть словeсъ си1хъ, и3 да не ќмреши ты2. |
|
25
|
25
|
| ὅτι ἐμέθυσα πᾶσαν ψυχὴν διψῶσαν καὶ πᾶσαν ψυχὴν πεινῶσαν ἐνέπλησα. | И# ѓще ўслhшатъ кн‰зи, ћкw глаг0лахъ съ тоб0ю, и3 пріи1дутъ къ тебЁ и3 рекyтъ ти2: повёждь нaмъ, что2 глаг0ла къ тебЁ цaрь; не ўтaй t нaсъ, и3 не ўбіeмъ тебE: и3 что2 глаг0ла къ тебЁ цaрь; |
|
26
|
26
|
| διὰ τοῦτο ἐξηγέρθην καὶ εἶδον, καὶ ὁ ὕπνος μου ἡδύς μοι ἐγενήθη. | И# речeши и5мъ: поверг0хъ ѓзъ молeніе моE пред8 лицeмъ царeвымъ, ћкw да не возврати1тъ менE въ д0мъ їwнаfaнь, ўмрeти ми2 тaмw. |
|
27
|
27
|
| διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ σπερῶ τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ τὸν ᾿Ιούδαν σπέρμα ἀνθρώπου καὶ σπέρμα κτήνους. | И# пріид0ша вси2 кн‰зи ко їеремjи и3 вопроси1ша є3го2. И# повёда и5мъ по всBмъ словесє1мъ си6мъ, ±же заповёда є3мY цaрь. И# ўм0лкнуша, ћкw нёсть слhшано сл0во гDне. |
|
28
|
28
|
| καὶ ἔσται ὥσπερ ἐγρηγόρουν ἐπ’ αὐτοὺς καθαιρεῖν καὶ κακοῦν, οὕτως γρηγορήσω ἐπ’ αὐτοὺς τοῦ οἰκοδομεῖν καὶ καταφυτεύειν, φησὶ Κύριος. | И# сэдsше їеремjа во дворЁ темни1чнэмъ, д0ндеже взsша їеrли1мъ. |
|
29
|
|
| ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις οὐ μὴ εἴπωσιν· οἱ πατέρες ἔφαγον ὄμφακα, καὶ οἱ ὀδόντες τῶν τέκνων ᾑμωδίασαν. | |
|
30
|
|
| ἀλλ’ ἢ ἕκαστος ἐν τῇ ἑαυτοῦ ἁμαρτίᾳ ἀποθανεῖται, καὶ τοῦ φαγόντος τὸν ὄμφακα αἱμωδιάσουσιν οἱ ὀδόντες αὐτοῦ. | |
|
31
|
|
| ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ διαθήσομαι τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ καὶ τῷ οἴκῳ ᾿Ιούδα διαθήκην καινήν, | |
|
32
|
|
| οὐ κατὰ τὴν διαθήκην, ἣν διεθέμην τοῖς πατράσιν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἐπιλαβομένου μου τῆς χειρὸς αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὅτι αὐτοὶ οὐκ ἐνέμειναν ἐν τῇ διαθήκῃ μου, καὶ ἐγὼ ἠμέλησα αὐτῶν, φησὶ Κύριος. | |
|
33
|
|
| ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη μου, ἣν διαθήσομαι τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, φησὶ Κύριος· διδοὺς δώσω νόμους εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν καὶ ἐπὶ καρδίας αὐτῶν γράψω αὐτούς· καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν. | |
|
34
|
|
| καὶ οὐ μὴ διδάξωσιν ἕκαστος τὸν πολίτην αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ λέγων· γνῶθι τὸν Κύριον· ὅτι πάντες εἰδήσουσί με ἀπὸ μικροῦ αὐτῶν ἕως μεγάλου αὐτῶν, ὅτι ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ ἔτι. — | |
|
35
|
|
| ᾿Εὰν ὑψωθῇ ὁ οὐρανὸς εἰς τὸ μετέωρον, φησὶ Κύριος, καὶ ἐὰν ταπεινωθῇ τὸ ἔδαφος τῆς γῆς κάτω, καὶ ἐγὼ οὐκ ἀποδοκιμῶ τὸ γένος ᾿Ισραήλ, φησὶ Κύριος, περὶ πάντων, ὧν ἐποίησαν. | |
|
36
|
|
| οὕτως εἶπε Κύριος ὁ δοὺς τὸν ἥλιον εἰς φῶς τῆς ἡμέρας, σελήνην καὶ ἀστέρας εἰς φῶς τῆς νυκτός, καὶ κραυγὴν ἐν θαλάσσῃ καὶ ἐβόμβησε τὰ κύματα αὐτῆς, Κύριος παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ· | |
|
37
|
|
| ἐὰν παύσωνται οἱ νόμοι οὗτοι ἀπὸ προσώπου μου, φησὶ Κύριος, καὶ τὸ γένος ᾿Ισραὴλ παύσεται γενέσθαι ἔθνος κατὰ πρόσωπόν μου πάσας τὰς ἡμέρας. | |
|
38
|
|
| ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ οἰκοδομηθήσεται πόλις τῷ Κυρίῳ ἀπὸ πύργου ᾿Αναμεὴλ ἕως πύλης τῆς γωνίας· | |
|
39
|
|
| καὶ ἐξελεύσεται ἡ διαμέτρησις αὐτῆς ἀπέναντι αὐτῶν ἕως βουνῶν Γαρὴβ καὶ περικυκλωθήσεται κύκλῳ ἐξ ἐκλεκτῶν λίθων· | |
|
40
|
|
| καὶ πάντες ᾿Ασαρημὼθ ἕως Ναχὰλ Κέδρων, ἕως γωνίας πύλης ἵππων ἀνατολῆς ἁγίασμα τῷ Κυρίῳ, καὶ οὐκέτι οὐ μὴ ἐκλίπῃ καὶ οὐ μὴ καθαιρεθῇ ἕως τοῦ αἰῶνος. |
