|
Κεφάλαιο 9
|
Главa f7
|
|
1
|
1
|
| ΤΙΣ δώσει κεφαλῇ μου ὕδωρ καὶ ὀφθαλμοῖς μου πηγὴν δακρύων, καὶ κλαύσομαι τὸν λαόν μου τοῦτον ἡμέρας καὶ νυκτός, τοὺς τετραυματισμένους θυγατρὸς λαοῦ μου; | Кто2 дaстъ главЁ моeй в0ду и3 nчесє1мъ мои6мъ и3ст0чникъ слeзъ; и3 плaчусz дeнь и3 н0щь њ побіeнныхъ дщeре людjй мои1хъ. |
|
2
|
2
|
| τίς δῴη μοι ἐν τῇ ἐρήμῳ σταθμὸν ἔσχατον καὶ καταλείψω τὸν λαόν μου καὶ ἀπελεύσομαι ἀπ’ αὐτῶν; ὅτι πάντες μοιχῶνται, σύνοδος ἀθετούντων. | Кто2 дaстъ мнЁ въ пустhни витaлище послёднее; и3 њстaвлю лю1ди мо‰ и3 tидY t ни1хъ: понeже вси2 любодёйствуютъ, соб0рище престyпникwвъ. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐνέτειναν τὴν γλῶσσαν αὐτῶν ὡς τόξον, ψεῦδος καὶ οὐ πίστις ἐνίσχυσεν ἐπὶ τῆς γῆς, ὅτι ἐκ κακῶν εἰς κακὰ ἐξήλθοσαν καὶ ἐμὲ οὐκ ἔγνωσαν, φησὶ Κύριος. | И# налzк0ша љзhкъ св0й ћкw лyкъ: лжA и3 невёрство ўкрэпи1шасz на земли2, и4бо t ѕлhхъ во ѕл†z произыд0ша и3 менE не познaша, речE гDь. |
|
4
|
4
|
| ἕκαστος ἀπὸ τοῦ πλησίον αὐτοῦ φυλάξασθε καὶ ἐπ’ ἀδελφοῖς αὐτῶν μὴ πεποίθατε, ὅτι πᾶς ἀδελφὸς πτέρνῃ πτερνιεῖ, καὶ πᾶς φίλος δολίως πορεύσεται. | Кjйждо t и4скреннzгw своегw2 да стрежeтсz, и3 на брaтію свою2 не ўповaйте, и4бо всsкъ брaтъ запинaніемъ запнeтъ, и3 всsкъ дрyгъ льсти1внw наск0читъ. |
|
5
|
5
|
| ἕκαστος κατὰ τοῦ φίλου αὐτοῦ καταπαίξεται, ἀλήθειαν οὐ μὴ λαλήσωσι· μεμάθηκεν ἡ γλῶσσα αὐτῶν λαλεῖν ψευδῆ, ἠδίκησαν καὶ οὐ διέλιπον τοῦ ἐπιστρέψαι. | Кjйждо дрyгу своемY посмэeтсz, и4стины не возглаг0лютъ: научи1ша љзhкъ св0й глаг0лати лжY, непрaвдоваша и3 не восхотёша њбрати1тисz. |
|
6
|
6
|
| τόκος ἐπὶ τόκῳ καὶ δόλος ἐπὶ δόλῳ· οὐκ ἤθελον εἰδέναι με, φησὶ Κύριος. | Ли1хва на ли1хву и3 лeсть на лeсть: не восхотёша ўвёдэти менE, речE гDь. |
|
7
|
7
|
| διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ πυρώσω αὐτοὺς καὶ δοκιμῶ αὐτούς, ὅτι ποιήσω ἀπὸ προσώπου πονηρίας θυγατρὸς λαοῦ μου. | Сегw2 рaди тaкw гlетъ гDь си1лъ: сE, ѓзъ разжегY и5хъ и3 и3скушY и5хъ: чт0 бо и4но сотворю2 t лицA лукaвства дщeри людjй мои1хъ; |
|
8
|
8
|
| βολὶς τιτρώσκουσα ἡ γλῶσσα αὐτῶν, δόλια τὰ ρήματα τοῦ στόματος αὐτῶν· τῷ πλησίον αὐτοῦ λαλεῖ εἰρηνικὰ καὶ ἐν ἑαυτῷ ἔχει τὴν ἔχθραν. | СтрэлA ўzзвлsющаz љзhкъ и4хъ, льсти1віи глаг0лы ќстъ и4хъ: пріsтелю своемY глаг0летъ ми6рнаz, внyтрь же себє2 и3мёетъ враждY. |
|
9
|
9
|
| μὴ ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐπισκέψομαι, λέγει Κύριος, ἢ ἐν λαῷ τοιούτῳ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου; | Е#дA на си1хъ не посэщY; речE гDь: и3ли2 лю1демъ такwвhмъ не tмсти1тъ дш7A моS; |
|
10
|
10
|
| ᾿Επὶ τὰ ὄρη λάβετε κοπετὸν καὶ ἐπὶ τὰς τρίβους τῆς ἐρήμου θρῆνον, ὅτι ἐξέλιπον παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἀνθρώπους· οὐκ ἤκουσαν φωνὴν ὑπάρξεως· ἀπὸ πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἕως κτηνῶν ἐξέστησαν, ᾤχοντο. | На горaхъ воспріими1те плaчь и3 тужeніе и3 на стезsхъ пустhни рыдaніе, ћкw њскудёша, за є4же не бhти человёкwмъ преходsщымъ: не слhшаша глaса њбитaніz t пти1цъ небeсныхъ и3 дaже до скотHвъ, ўжас0шасz, tид0ша. |
|
11
|
11
|
| καὶ δώσω τὴν ῾Ιερουσαλὴμ εἰς μετοικίαν καὶ εἰς κατοικητήριον δρακόντων καὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα εἰς ἀφανισμὸν θήσομαι, παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι. | И# дaмъ їеrли1мъ въ преселeніе и3 въ жили1ще ѕміє1мъ и3 грaды ї{дины положY въ разорeніе, ћкw не бyдетъ њбитaющагw. |
|
12
|
12
|
| τίς ὁ ἄνθρωπος ὁ συνετός, καὶ συνέτω τοῦτο; καὶ ᾧ λόγος στόματος Κυρίου πρὸς αὐτόν, ἀναγγειλάτω ὑμῖν· ἕνεκεν τίνος ἀπώλετο ἡ γῆ, ἀνήφθη ὡς ἔρημος παρὰ τὸ μὴ διοδεύεσθαι αὐτήν; | Кто2 мyжъ премyдръ, и3 ўразумёетъ сіE; и3 къ немyже сл0во ќстъ гDнихъ, да возвэсти1тъ вaмъ, чесw2 рaди поги1бе землS, сожжeна є4сть ћкw пустhнz, є3sже никт0же прох0дитъ; |
|
13
|
13
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρός με· διὰ τὸ ἐγκαταλιπεῖν αὐτοὺς τὸν νόμον μου, ὃν ἔδωκα πρὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ οὐκ ἤκουσαν τῆς φωνῆς μου, | И# речE гDь ко мнЁ: понeже њстaвиша зак0нъ м0й, є3г0же дaхъ пред8 лицeмъ и4хъ, и3 не послyшаша глaса моегw2 и3 не ходи1ша по немY, |
|
14
|
14
|
| ἀλλ’ ἐπορεύθησαν ὀπίσω τῶν ἀρεστῶν τῆς καρδίας αὐτῶν τῆς κακῆς καὶ ὀπίσω τῶν εἰδώλων, ἃ ἐδίδαξαν αὐτοὺς οἱ πατέρες αὐτῶν· | но поид0ша по и3зволeнію сeрдца своегw2 лукaвагw и3 в8слёдъ јдwлwвъ, и5мже научи1ша и5хъ nтцы2 и4хъ: |
|
15
|
15
|
| διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἐγὼ ψωμιῶ αὐτοὺς ἀνάγκας καὶ ποτιῶ αὐτοὺς ὕδωρ χολῆς | сегw2 рaди тaкw гlетъ гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: сE, ѓзъ напитaю лю1ди сі‰ тэснотaми и3 въ питіE дaмъ и5мъ в0ду жeлчную, |
|
16
|
16
|
| καὶ διασκορπιῶ αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσιν, εἰς οὓς οὐκ ἐγίνωσκον αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν, καὶ ἐπαποστελῶ ἐπ’ αὐτοὺς τὴν μάχαιραν ἕως τοῦ ἐξαναλῶσαι αὐτοὺς ἐν αὐτῇ. | и3 расточY и5хъ во kзhки, и4хже не знaша тjи и3 nтцы2 и4хъ, и3 послю2 на ни1хъ мeчь, д0ндеже и3стлsтсz. |
|
17
|
17
|
| τάδε λέγει Κύριος· καλέσατε τὰς θρηνούσας καὶ ἐλθέτωσαν, καὶ πρὸς τὰς σοφὰς ἀποστείλατε καὶ φθεγξάσθωσαν | Сі‰ речE гDь си1лъ: призови1те плачeвницъ, и3 да пріи1дутъ, и3 ко женaмъ прем{дрымъ посли1те, и3 да вэщaютъ |
|
18
|
18
|
| καὶ λαβέτωσαν ἐφ’ ὑμᾶς θρῆνον, καὶ καταγαγέτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν δάκρυα, καὶ τὰ βλέφαρα ὑμῶν ρείτω ὕδωρ. | и3 да пріи1мутъ над8 вaми плaчь, и3 да и3зведyтъ џчи вaши слeзы, и3 вёжди вaши да и3злію1тъ в0ду: |
|
19
|
19
|
| ὅτι φωνὴ οἴκτου ἠκούσθη ἐν Σιών· πῶς ἐταλαιπωρήσαμεν, κατῃσχύνθημεν σφόδρα, ὅτι ἐγκατελίπομεν τὴν γῆν καὶ ἀπερρίψαμεν τὰ σκηνώματα ἡμῶν. | занE глaсъ плaча слhшанъ бhсть во сіHнэ: кaкw бёдни бhхомъ, постыждeни ѕэлw2, ћкw њстaвихомъ зeмлю и3 tри1нухомъ жили6ща н†ша; |
|
20
|
20
|
| ἀκούσατε δή, γυναῖκες, λόγον Θεοῦ, καὶ δεξάσθω τὰ ὦτα ὑμῶν λόγους στόματος αὐτοῦ, καὶ διδάξατε τὰς θυγατέρας ὑμῶν οἶκτον καὶ γυνὴ τὸν πλησίον αὐτῆς θρῆνον. | Тёмже слhшите, жєны2, сл0во гDне, и3 пріими1те ўши1ма вaшима словесA ќстъ є3гw2, и3 научи1те дщє1ри вaшz рыдaнію, и3 кazждо и4скреннюю свою2 плaчу: |
|
21
|
21
|
| ὅτι ἀνέβη θάνατος διὰ τῶν θυρίδων ὑμῶν, εἰσῆλθεν εἰς τὴν γῆν ὑμῶν τοῦ ἐκτρῖψαι νήπια ἔξωθεν καὶ νεανίσκους ἀπὸ τῶν πλατειῶν. | понeже взhде смeрть сквозЁ џкна в†ша и3 вни1де въ зeмлю вaшу погуби1ти nтрочaта tвнЁ и3 ю4ношы t ст0гнъ. |
|
22
|
22
|
| καὶ ἔσονται οἱ νεκροὶ τῶν ἀνθρώπων εἰς παράδειγμα ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου τῆς γῆς ὑμῶν καὶ ὡς χόρτος ὀπίσω θερίζοντος, καὶ οὐκ ἔσται ὁ συνάγων. — | (Глаг0ли:) сі‰ речE гDь: и3 бyдутъ мeртвіи человёцы въ примёръ на лицы2 п0лz земли2 вaшеz, ћкw сёно созади2 жнyшагw, и3 не бyдетъ собирaющагw. |
|
23
|
23
|
| Τάδε λέγει Κύριος· μὴ καυχάσθω ὁ σοφὸς ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ ἰσχυρὸς ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ πλούσιος ἐν τῷ πλούτῳ αὐτοῦ, | Тaкw гlетъ гDь: да не хвaлитсz мyдрый мyдростію своeю, и3 да не хвaлитсz крёпкій крёпостію своeю, и3 да не хвaлитсz богaтый богaтствомъ свои1мъ: |
|
24
|
24
|
| ἀλλ’ ἢ ἐν τούτῳ καυχάσθω ὁ καυχώμενος, συνίειν καὶ γινώσκεν ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ ποιῶν ἔλεος καὶ κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς, ὅτι ἐν τούτοις τὸ θέλημά μου, λέγει Κύριος. | но њ сeмъ да хвaлитсz хвалsйсz, є4же разумёти и3 знaти, ћкw ѓзъ є4смь гDь творsй млcть и3 сyдъ и3 прaвду на земли2, ћкw въ си1хъ в0лz моS, гlетъ гDь. |
|
25
|
25
|
| ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ ἐπισκέψομαι ἐπὶ πάντας περιτετμημένους ἀκροβυστίας αὐτῶν, | СE, днjе грzдyтъ, гlетъ гDь, и3 посэщY на всёхъ, и5же њбрёзаную и4мутъ пл0ть свою2: |
|
26
|
26
|
| ἐπ’ Αἴγυπτον καὶ ἐπὶ ᾿Ιδουμαίαν καὶ ἐπὶ ᾿Εδὼμ καὶ ἐπὶ υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ ἐπὶ υἱοὺς Μωὰβ καὶ ἐπὶ πάντα περικειρόμενον τὰ κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ, τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῇ ἐρήμῳ· ὅτι πάντα τὰ ἔθνη ἀπερίτμητα σαρκί, καὶ πᾶς οἶκος ᾿Ισραὴλ ἀπερίτμητοι καρδίας αὐτῶν. | на є3гЂпетъ и3 на їдумeю, и3 на є3дHмъ и3 на сhны ґммw6ни, и3 на сhны мw†вли и3 на всsкаго њстризaющаго власы2 по лицY своемY, њбитaющыz въ пустhни, ћкw вси2 kзhцы неwбрёзани пл0тію, вeсь же д0мъ ї}левъ неwбрёзани сyть сердцы2 свои1ми. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.