|
Κεφάλαιο 7
|
Главa з7
|
|
2
|
2
|
| ΑΚΟΥΣΑΤΕ λόγον Κυρίου πᾶσα ᾿Ιουδαία. | стaни во вратёхъ д0му гDнz и3 проповёждь тaмw сл0во то2 и3 глаг0ли: слhшите сл0во гDне, всS їудeа, ходsщіи сквозЁ вратA сі‰, да покл0нитесz гDу: |
|
3
|
3
|
| τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· διορθώσατε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν, καὶ κατοικιῶ ὑμᾶς ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ. | сі‰ гlетъ гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: и3спрaвите пути6 вaшz и3 начин†ніz в†ша, и3 вселю1 вы на мёстэ сeмъ. |
|
4
|
4
|
| μὴ πεποίθατε ἐφ’ ἑαυτοῖς ἐπὶ λόγοις ψευδέσιν, ὅτι τὸ παράπαν οὐκ ὠφελήσουσιν ὑμᾶς λέγοντες· ναὸς Κυρίου, ναὸς Κυρίου ἐστίν. | Не надёйтесz на себE во словесёхъ лжи1выхъ, понeже весьмA не ўп0льзуютъ вaсъ, глаг0люще: хрaмъ гDень, хрaмъ гDень, хрaмъ гDень є4сть. |
|
5
|
5
|
| ὅτι ἐὰν διορθοῦντες διορθώσητε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν καὶ ποιοῦντες ποιήσητε κρίσιν ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πλησίον αὐτοῦ | Ћкw ѓще и3справлsюще и3спрaвите пути6 вaшz и3 ўмышлє1ніz в†ша, и3 творsще сотворитE сyдъ посредЁ мyжа и3 посредЁ и4скреннzгw є3гw2, |
|
6
|
6
|
| καὶ προσήλυτον καὶ ὀρφανὸν καὶ χήραν μὴ καταδυναστεύσητε καὶ αἷμα ἀθῷον μὴ ἐκχέητε ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων μὴ πορεύησθε εἰς κακὸν ὑμῖν, | и3 пришeлцу и3 си1ру и3 вдови1цэ не сотвори1те наси1ліz, и3 кр0ве непови1нныz не и3зліeте на мёстэ сeмъ, и3 в8слёдъ богHвъ чужди1хъ не п0йдете на ѕло2 вaмъ, |
|
7
|
7
|
| καὶ κατοικιῶ ὑμᾶς ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ἐν γῇ, ᾗ ἔδωκα τοῖς πατράσιν ὑμῶν ἐξ αἰῶνος καὶ ἕως αἰῶνος. | вселю2 вaсъ на мёстэ сeмъ, въ земли2, ю4же дaхъ nтцє1мъ вaшымъ t вёка дaже и3 до вёка. |
|
8
|
8
|
| εἰ δὲ ὑμεῖς πεποίθατε ἐπὶ λόγοις ψευδέσιν, ὅθεν οὐκ ὠφεληθήσεσθε, | Ѓще же вы2 надёетесz на словесA лжи6ваz, toнyдуже не бyдетъ вaмъ п0льзы, |
|
9
|
9
|
| καὶ φονεύετε καὶ μοιχᾶσθε καὶ κλέπτετε καὶ ὀμνύετε ἐπ’ ἀδίκῳ καὶ θυμιᾶτε τῇ Βάαλ καὶ ἐπορεύεσθε ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων, ὧν οὐκ οἴδατε, τοῦ κακῶς εἶναι ὑμῖν | и3 крaдете и3 ўбивaете, и3 блyдствуете и3 кленeтесz лжи1вw, и3 жретE ваaлу и3 х0дите в8слёдъ богHвъ чужди1хъ, и4хже не вёсте, ћкw во ѕло2 вaмъ сyть, |
|
10
|
10
|
| καὶ ἤλθετε καὶ ἔστητε ἐνώπιον ἐμοῦ ἐν τῷ οἴκῳ, οὗ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ, καὶ εἴπατε· ἀπεσχήμεθα τοῦ μὴ ποιεῖν πάντα τὰ βδελύγματα ταῦτα, | и3 пріид0сте и3 стaсте предо мн0ю въ домY сeмъ, въ нeмже при1звано є4сть и4мz моE, и3 рекли2 є3стE: ўдали1хомсz, є4же не твори1ти вс‰ мeрзwсти сі‰: |
|
11
|
11
|
| μὴ σπήλαιον λῃστῶν ὁ οἶκός μου, οὗ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ ἐκεῖ, ἐνώπιον ὑμῶν; καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἑώρακα, λέγει Κύριος, | є3дA вертeпъ разб0йникwмъ є4сть д0мъ м0й, въ нeмже призвaсz и4мz моE тaмw во џчію вaшєю; И# сE, ѓзъ ви1дэхъ, гlетъ гDь. |
|
12
|
12
|
| ὅτι πορεύθητε εἰς τὸν τόπον μου τὸν ἐν Σηλώ, οὗ κατεσκήνωσα τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ ἔμπροσθεν, καὶ ἴδετε ἃ ἐποίησα αὐτῷ ἀπὸ προσώπου κακίας λαοῦ μου ᾿Ισραήλ. | Сегw2 рaди и3ди1те къ мёсту моемY, є4же въ силHмэ, и3дёже всели1хъ и4мz моE t начaла, и3 ви1дите, что2 сотвори1хъ є3мY лукaвствъ рaди людjй мои1хъ ї}лz. |
|
13
|
13
|
| καὶ νῦν ἀνθ’ ὧν ἐποιήσατε πάντα τὰ ἔργα ταῦτα, καὶ ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς καὶ οὐκ ἠκούσατέ μου, καὶ ἐκάλεσα ὑμᾶς καὶ οὐκ ἀπεκρίθητε, | И# нн7э, понeже сотвори1сте вс‰ дэлA сі‰, речE гDь, и3 гlахъ къ вaмъ рaнw востаю1щь и3 гlющь, и3 не ўслhшасте менE, и3 звaхъ вaсъ, и3 не tвэщaсте: |
|
14
|
14
|
| τοίνυν κἀγὼ ποιήσω τῷ οἴκῳ τούτῳ, ᾧ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ, ἐφ’ ᾧ ὑμεῖς πεποίθατε ἐπ’ αὐτῷ, καὶ τῷ τόπῳ, ᾧ ἔδωκα ὑμῖν καὶ τοῖς πατράσιν ὑμῶν, καθὼς ἐποίησα τῇ Σηλώ. | u5бо и3 ѓзъ сотворю2 д0му семY, въ нeмже при1звано є4сть и4мz моE, на нег0же вы2 ўповaсте, и3 мёсту, є4же дaхъ вaмъ и3 nтцє1мъ вaшымъ, ћкоже сотвори1хъ силHму. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἀπορρίψω ὑμᾶς ἀπὸ προσώπου μου, καθὼς ἀπέρριψα τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν, πᾶν τὸ σπέρμα ᾿Εφραίμ. | И# tвeргу вaсъ t лицA моегw2, ћкоже tверг0хъ всю2 брaтію вaшу, всE сёмz є3фрeмово. |
|
16
|
16
|
| καὶ σύ μὴ προσεύχου περὶ τοῦ λαοῦ τούτου καὶ μὴ ἀξιοῦ τοῦ ἐλεηθῆναι αὐτοὺς καὶ μὴ εὔχου καὶ μὴ προσέλθῃς μοι περὶ αὐτῶν, ὅτι οὐκ εἰσακούσομαι. | Тh же не моли1сz њ лю1дехъ си1хъ и3 не проси2 є4же поми1лwванымъ бhти и5мъ, и3 не моли2, нижE приступaй ко мнЁ њ ни1хъ, ћкw не ўслhшу тS. |
|
17
|
17
|
| ἦ οὐχ ὁρᾷς τί αὐτοὶ ποιοῦσιν ἐν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς ῾Ιερουσαλήμ; | Е#дA не ви1диши, что2 сjи творsтъ во градёхъ їyдиныхъ и3 на путeхъ їеrли1мскихъ; |
|
18
|
18
|
| οἱ υἱοὶ αὐτῶν συλλέγουσι ξύλα, καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν καίουσι πῦρ, καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν τρίβουσι σταῖς τοῦ ποιῆσαι χαυῶνας τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἔσπεισαν σπονδὰς θεοῖς ἀλλοτρίοις, ἵνα παροργίσωσί με. | Сhнове и4хъ собирaютъ дровA, и3 nтцы2 и4хъ зажигaютъ џгнь, и3 жєны2 и4хъ мёсzтъ мукY, да сотворsтъ њпрэсн0ки в0инству небeсному [Е#вр.: цари1цэ небeснэй.], и3 возліsша возлі‰ніz богHмъ чужди6мъ, да прогнёваютъ мS. |
|
19
|
19
|
| μὴ ἐμὲ αὐτοὶ παροργίζουσι; λέγει Κύριος· οὐχὶ ἑαυτούς, ὅπως καταισχυνθῇ τὰ πρόσωπα αὐτῶν; | Менe ли тjи прогнэвлsютъ; гlетъ гDь: є3дA не себE сами1хъ; да постыдsтсz ли1ца и4хъ. |
|
20
|
20
|
| διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ὀργὴ καὶ θυμός μου χεῖται ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐπὶ τὰ κτήνη καὶ ἐπὶ πᾶν ξύλον τοῦ ἀγροῦ αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὰ γεννήματα τῆς γῆς, καὶ καυθήσεται καὶ οὐ σβεσθήσεται. | Сегw2 рaди тaкw гlетъ гDь: сE, гнёвъ и3 ћрость моS ліeтсz на мёсто сіE и3 на лю1ди, и3 на скоты2 и3 на всsко дрeво страны2 и4хъ и3 на плоды2 земны6z, и3 возжжeтсz и3 не ўгaснетъ. |
|
21
|
21
|
| τάδε λέγει Κύριος· τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν συναγάγετε μετὰ τῶν θυσιῶν ὑμῶν καὶ φάγετε κρέα. | Сі‰ гlетъ гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: всесожжє1ніz в†ша собери1те со жeртвами вaшими и3 и3з8zди1те мzсA: |
|
22
|
22
|
| ὅτι οὐκ ἐλάλησα πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν καὶ οὐκ ἐνετειλάμην αὐτοῖς ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἀνήγαγον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, περὶ ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσίας· | ћкw не гlахъ ко nтцє1мъ вaшымъ и3 не заповёдахъ и5мъ въ дeнь, въ џньже и3звед0хъ и5хъ t земли2 є3гЂпетскіz, њ всесожжeніихъ и3 жeртвахъ, |
|
23
|
23
|
| ἀλλ’ ἢ τὸ ρῆμα τοῦτο ἐνετειλάμην αὐτοῖς, λέγων· ἀκούσατε τῆς φωνῆς μου, καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς Θεόν, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς λαόν· καὶ πορεύεσθε ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς μου, αἷς ἂν ἐντείλωμαι ὑμῖν, ὅπως ἂν εὖ ᾖ ὑμῖν. | но (т0кмw) сл0во сіE заповёдахъ и5мъ, рекjй: ўслhшите глaсъ м0й, и3 бyду вaмъ въ бGа, и3 вы2 бyдете мнЁ въ лю1ди, и3 ходи1те во всёхъ путeхъ мои1хъ, въ ни1хже повелёхъ вaмъ, да блaго бyдетъ вaмъ. |
|
24
|
24
|
| καὶ οὐκ ἤκουσάν μου, καὶ οὐ προσέσχε τὸ οὖς αὐτῶν, ἀλλ’ ἐπορεύθησαν ἐν τοῖς ἐνθυμήμασι τῆς καρδίας αὐτῶν τῆς κακῆς καὶ ἐγενήθησαν εἰς τὰ ὄπισθεν καὶ οὐκ εἰς τὰ ἔμπροσθεν. | И# не ўслhшаша менE, и3 не внsтъ ќхо и4хъ: но поид0ша въ п0хотехъ и3 стр0потствэ сeрдца своегw2 лукaвагw, и3 сотвори1шасz на з†днzz, ґ не на прє1днzz, |
|
25
|
25
|
| ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἐξήλθοσαν οἱ πατέρες αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, καὶ ἐξαπέστειλα πρὸς ὑμᾶς πάντας τοὺς δούλους μου, τοὺς προφήτας, ἡμέρας καὶ ὄρθρου, καὶ ἀπέστειλα, | t днE, въ џньже и3зыд0ша nтцы2 и4хъ t земли2 є3гЂпетскіz, и3 дaже до днE сегw2: и3 послaхъ къ вaмъ вс‰ рабы6 мо‰ прbр0ки, въ дeнь и3 рaнw востаS и3 посылaz: |
|
26
|
26
|
| καὶ οὐκ εἰσήκουσάν μου, καὶ οὐ προσέσχε τὸ οὖς αὐτῶν, καὶ ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὐτῶν ὑπὲρ τοὺς πατέρας αὐτῶν. | и3 не ўслhшаша мS, ни приклони1ша ќхо своE, но њжесточи1ша вhю свою2 пaче nтє1цъ свои1хъ. |
|
28
|
28
|
| καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς τοῦτον τὸν λόγον· τοῦτο τὸ ἔθνος, ὃ οὐκ ἤκουσε τῆς φωνῆς Κυρίου οὐδὲ ἐδέξατο παιδείαν, ἐξέλιπεν ἡ πίστις ἐκ στόματος αὐτῶν. — | И# речeши къ ни6мъ: сeй kзhкъ, и4же не послyша глaса гDа бGа своегw2, ни воспріsтъ наказaніz: поги1бе вёра и3 tsта є4сть t ќстъ и4хъ. |
|
29
|
29
|
| Κεῖραι τὴν κεφαλήν σου καὶ ἀπόρριπτε καὶ ἀνάλαβε ἐπὶ χειλέων θρῆνον, ὅτι ἀπεδοκίμασε Κύριος καὶ ἀπώσατο τὴν γενεὰν τὴν ποιοῦσαν ταῦτα. | Њстризи2 главY твою2 и3 tмeтни, и3 воспріими2 во ўстнЁ рыдaніе, ћкw tвeрже гDь и3 tри1ну р0дъ творsй сі‰. |
|
30
|
30
|
| ὅτι ἐποίησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα τὸ πονηρὸν ἐναντίον ἐμοῦ, λέγει Κύριος· ἔταξαν τὰ βδελύγματα αὐτῶν ἐν τῷ οἴκῳ, οὗ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτόν, τοῦ μιᾶναι αὐτόν· | Понeже сотвори1ша сhнове ї{дины лукaвое во џчію моє1ю, речE гDь: постaвиша мeрзwсти сво‰ въ домY, въ нeмже при1звано є4сть и4мz моE, да њсквернsтъ є3го2, |
|
31
|
31
|
| καὶ ᾠκοδόμησαν τὸν βωμὸν τοῦ Ταφέθ, ὅς ἐστιν ἐν φάραγγι υἱοῦ ᾿Εννόμ, τοῦ κατακαίειν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν ἐν πυρί, ὃ οὐκ ἐνετειλάμην αὐτοῖς καὶ οὐ διενοήθην ἐν τῇ καρδίᾳ μου. | и3 создaша трeбище тафefу, є4же є4сть во ю3д0ли сhна є3нн0млz, да сожигaютъ сhны сво‰ и3 дщє1ри сво‰ nгнeмъ, є3гHже не повелёхъ и5мъ, нижE помhслихъ въ с®цы моeмъ: |
|
32
|
32
|
| διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ οὐκ ἐροῦσιν ἔτι· Βωμὸς τοῦ Ταφὲθ καὶ φάραγξ υἱοῦ ᾿Εννόμ, ἀλλ’ ἢ Φάραγξ τῶν ἀνῃρημένων, καὶ θάψουσιν ἐν τῷ Ταφὲθ διὰ τὸ μὴ ὑπάρχειν τόπον. | сегw2 рaди сE, днjе грzдyтъ, гlетъ гDь, и3 не рекyтъ ктомY: трeбище тафefово и3 ю3д0ль сhна є3нн0млz, но ю3д0ль заклaныхъ: и3 погребyтсz во тафefэ, занeже нёсть мёста. |
|
33
|
33
|
| καὶ ἔσονται οἱ νεκροὶ τοῦ λαοῦ τούτου εἰς βρῶσιν τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἀποσοβῶν. | И# бyдутъ трyпіе людjй си1хъ во снёдь пти1цамъ небє1снымъ и3 ѕвэрє1мъ зємнhмъ, и3 не бyдетъ tгонsющагw. |
|
34
|
34
|
| καὶ καταλύσω ἐκ πόλεων ᾿Ιούδα καὶ ἐκ διόδων ῾Ιερουσαλὴμ φωνὴν εὐφραινομένων καὶ φωνὴν χαιρόντων, φωνὴν νυμφίου καὶ φωνὴν νύμφης, ὅτι εἰς ἐρήμωσιν ἔσται πᾶσα ἡ γῆ. | И# ўпраздню2 t градHвъ їyдиныхъ и3 t путjй їеrли1млихъ глaсъ рaдующихсz и3 глaсъ веселsщихсz, глaсъ женихA и3 глaсъ невёсты, во њпустBніи бо бyдетъ всS землS. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.