1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Κεφάλαιο 27
|
Главa к7з
|
|
1
|
1
|
| (Μασ. Ν΄ .) ΛΟΓΟΣ Κυρίου ὃν ἐλάλησεν ἐπὶ Βαβυλῶνα. | Въ начaлэ цaрства їwакjма сhна їwсjина, царS їyдина, бhсть сл0во сіE ко їеремjи t гDа гlz: |
|
2
|
2
|
| ᾿Αναγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἀκουστὰ ποιήσατε καὶ μὴ κρύψητε, εἴπατε· ἑάλωκε Βαβυλών, κατῃσχύνθη Βῆλος ἡ ἀπτόητος, ἡ τρυφερὰ παρεδόθη Μαρωδάχ. | тaкw речE гDь: сотвори2 себЁ ќзы и3 кл†ды и3 возложи2 на вhю свою2, |
|
3
|
3
|
| ὅτι ἀνέβη ἐπ’ αὐτὴν ἔθνος ἀπὸ βορρᾶ· οὗτος θήσει τὴν γῆν αὐτῆς εἰς ἀφανισμόν, καὶ οὐκ ἔσται ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῇ ἀπὸ ἀνθρώπου καὶ ἕως κτήνους. | и3 да п0слеши | ко царю2 їдумeйску и3 ко царю2 мwaвску и3 ко царю2 сынHвъ ґммHнихъ, и3 ко царю2 тЂрску и3 ко царю2 сідHнску, въ рукY послHвъ и4хъ и3дyщихъ срётеніемъ свои1мъ во їеrли1мъ ко седекjи царю2 їyдину, |
|
4
|
4
|
| ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἥξουσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, αὐτοὶ καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα ἐπὶ τὸ αὐτό· βαδίζοντες καὶ κλαίοντες πορεύσονται τὸν Κύριον Θεὸν αὐτῶν ζητοῦντες. | и3 завэщaй и5мъ ко господє1мъ и4хъ рещи2: тaкw речE гDь бGъ ї}левъ: тaкw рцhте ко господє1мъ свои6мъ: |
|
5
|
5
|
| ἕως Σιὼν ἐρωτήσουσι τὴν ὁδόν, ὧδε γὰρ τὸ πρόσωπον αὐτῶν δώσουσι· καὶ ἥξουσι καὶ καταφεύξονται πρὸς Κύριον τὸν Θεόν, διαθήκη γὰρ αἰώνιος οὐκ ἐπιλησθήσεται. | ѓзъ сотвори1хъ зeмлю и3 человёка и3 скоты2, ±же на лицы2 земли2, крёпостію моeю вели1кою и3 мhшцею моeю выс0кою, и3 дaмъ ю5, є3мyже бyдетъ ўг0дно пред8 nчи1ма мои1ма. |
|
6
|
6
|
| πρόβατα ἀπολωλότα ἐγενήθη ὁ λαός μου, οἱ ποιμένες αὐτῶν ἔξωσαν αὐτούς, ἐπὶ τὰ ὄρη ἀπεπλάνησαν αὐτούς, ἐξ ὄρους ἐπὶ βουνὸν ᾤχοντο, ἐπελάθοντο κοίτης αὐτῶν. | И# нн7э ѓзъ дaхъ всю2 зeмлю сію2 въ рyцэ навуходон0сору царю2 вавmлHнску, да є3мY раб0таютъ, и3 ѕвBри сє1лныz дaхъ дёлати є3мY: |
|
7
|
7
|
| πάντες οἱ εὑρίσκοντες αὐτοὺς ἀνήλισκον αὐτούς, οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν εἶπαν· μὴ ἀνῶμεν αὐτούς· ἀνθ’ ὧν ἥμαρτον τῷ Κυρίῳ νομὴ δικαιοσύνης τῷ συναγαγόντι τοὺς πατέρας αὐτῶν. | и3 послyжатъ є3мY вси2 kзhцы и3 сhну є3гw2 и3 сhну сhна є3гw2, д0ндеже пріи1детъ врeмz земли2 є3гw2 и3 є3гw2 самогw2, и3 послyжатъ є3мY мн0зи нар0ди и3 цaріе вели1цы: |
|
8
|
8
|
| ἀπαλλοτριώθητε ἐκ μέσου Βαβυλῶνος καὶ ἀπὸ γῆς Χαλδαίων καὶ ἐξέλθατε καὶ γένεσθε ὥσπερ δράκοντες κατὰ πρόσωπον προβάτων. | странa же и3 цaрство, є3ли1цы ѓще не пораб0таютъ царю2 вавmлHнску и3 є3ли1цы не вдёжутъ вhи своеS въ kрeмъ царS вавmлHнска, мечeмъ и3 глaдомъ посэщY и5хъ, речE гDь, д0ндеже скончaютсz въ руцЁ є3гw2. |
|
9
|
9
|
| ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ἐγείρω ἐπὶ Βαβυλῶνα συναγωγὰς ἐθνῶν ἐκ γῆς βορρᾶ, καὶ παρατάξονται αὐτῇ· ἐκεῖθεν ἁλώσεται, ὡς βολὶς μαχητοῦ συνετοῦ οὐκ ἐπιστρέψει κενή. | Вh же не слyшайте лжепрорHкъ вaшихъ и3 волхвyющихъ вaмъ и3 ви1дzщихъ сHніz вaмъ, ни чаровaній вaшихъ, ни њбаsтелей вaшихъ глаг0лющихъ: не послyжите царю2 вавmлHнскому: |
|
10
|
10
|
| καὶ ἔσται ἡ Χαλδαία εἰς προνομήν, πάντες οἱ προνομεύοντες αὐτὴν ἐμπλησθήσονται, | ћкw лжY прорицaютъ тjи вaмъ, є4же бы ўдали1тисz вaмъ t земли2 вaшеz, и3звeргнути вaсъ и3 є4же поги1бнути вaмъ. |
|
11
|
11
|
| ὅτι ηὐφραίνεσθε καὶ κατεκαυχᾶσθε διαρπάζοντες τὴν κληρονομίαν μου, διότι ἐσκιρτᾶτε ὡς βοΐδια ἐν βοτάνῃ καὶ ἐκερατίζετε ὡς ταῦροι. | Странa же, ћже скл0нитъ вhю свою2 под8 kрeмъ царS вавmлHнска и3 послyжитъ є3мY, њстaвлю ю5 на земли2 своeй, гlетъ гDь: и3 њрaти бyдетъ ю5 и3 всели1тсz на нeй. |
|
12
|
12
|
| ᾐσχύνθη ἡ μήτηρ ὑμῶν σφόδρα, ἐνετράπη ἡ τεκοῦσα ὑμᾶς μήτηρ ἐπ’ ἀγαθὰ ἐσχάτη ἐθνῶν ἔρημος. | И# ко седекjи царю2 їyдину глаг0лахъ по всBмъ словесє1мъ си6мъ, глаг0лz: склони1те вы6и вaшz под8 и4го царS вавmлHнска и3 служи1те є3мY и3 лю1демъ є3гw2, и3 жи1ви бyдете: |
|
13
|
13
|
| ἀπὸ ὀργῆς Κυρίου οὐ κατοικηθήσεται. καὶ ἔσται εἰς ἀφανισμὸν πᾶσα, καὶ πᾶς ὁ διοδεύων διὰ Βαβυλῶνος σκυθρωπάσει καὶ συριοῦσιν ἐπὶ πᾶσαν τὴν πληγὴν αὐτῆς. | почто2 ўмирaете, ты2 и3 лю1діе твои2, мечeмъ и3 глaдомъ и3 м0ромъ, ћкоже речE гDь ко странaмъ, не хотёвшымъ служи1ти царю2 вавmлHнску; |
|
14
|
14
|
| παρατάξασθε ἐπὶ Βαβυλῶνα κύκλῳ, πάντες τείνοντες τόξον· τοξεύσατε ἐπ’ αὐτήν, μὴ φείσησθε ἐπὶ τοῖς τοξεύμασιν ὑμῶν. | не послyшайте сл0въ прор0кwвъ глаг0лющихъ вaмъ: не послyжите царю2 вавmлHнску: |
|
15
|
15
|
| κατακρατήσατε αὐτήν· παρελύθησαν αἱ χεῖρες αὐτῆς, ἔπεσαν αἱ ἐπάλξεις αὐτῆς καὶ κατεσκάφη τὸ τεῖχος αὐτῆς, ὅτι ἐκδίκησις παρὰ Θεοῦ ἐστιν· ἐκδικεῖτε ἐπ’ αὐτήν· καθὼς ἐποίησε, ποιήσατε αὐτῇ. | ћкw непрaведнw тjи прорицaютъ вaмъ: ћкw не послaхъ и4хъ, речE гDь, тjи же прорицaютъ и4менемъ мои1мъ њ непрaвдэ, є4же бы погуби1ти вaсъ, и3 поги1бнете вы2 и3 прор0цы вaши, прорицaющіи вaмъ њ непрaвдэ лHжнаz. |
|
16
|
16
|
| ἐξολοθρεύσασθε σπέρμα ἐκ Βαβυλῶνος, κατέχοντα δρέπανον ἐν καιρῷ θερισμοῦ· ἀπὸ προσώπου μαχαίρας ῾Ελληνικῆς ἕκαστος εἰς τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀποστρέψουσι καὶ ἕκαστος εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ φεύξεται. | Вaмъ и3 всBмъ лю1демъ си6мъ и3 жерцє1мъ глаг0лахъ, рекjй: тaкw речE гDь: не слyшайте словeсъ прор0ческихъ, прорицaющихъ вaмъ лжY и3 глаг0лющихъ: сE, сосyди д0му гDнz возвратsтсz t вавmлHна нн7э вск0рэ: ћкw лжY прорицaютъ вaмъ, |
|
17
|
17
|
| Πρόβατον πλανώμενον ᾿Ισραήλ, λέοντες ἔξωσαν αὐτόν· ὁ πρῶτος ἔφαγεν αὐτὸν βασιλεὺς ᾿Ασσοὺρ καὶ οὗτος ὕστερον τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ βασιλεὺς Βαβυλῶνος. | не послyшайте и4хъ, но служи1те царю2 вавmлHнскому, да жи1ви бyдете. Вскyю даетE грaдъ сeй въ запустёніе; |
|
18
|
18
|
| διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐκδικῶ ἐπὶ τὸν βασιλέα Βαβυλῶνος καὶ ἐπὶ τὴν γῆν αὐτοῦ, καθὼς ἐξεδίκησα ἐπὶ τὸν βασιλέα ᾿Ασσούρ. | Ѓще сyть прор0цы и3 є4сть сл0во гDне въ ни1хъ, да предстaнутъ гDу вседержи1телю, да не tи1дутъ сосyди, њстaвшіисz въ домY гDни и3 въ домY царS їyдина и3 во їеrли1мэ, въ вавmлHнъ. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἀποκαταστήσω τὸν ᾿Ισραὴλ εἰς τὴν νομὴν αὐτοῦ, καὶ νεμήσεται ἐν τῷ Καρμήλῳ καὶ ἐν ὄρει ᾿Εφραὶμ καὶ ἐν τῷ Γαλαὰδ καὶ πλησθήσεται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ. | Тaкw бо гlетъ гDь вседержи1тель њ столпёхъ и3 њ ўмывaлницэ, и3 њ подстaвахъ и3 њ пр0чихъ сосyдэхъ њстaвшихсz во грaдэ сeмъ, |
|
20
|
20
|
| ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ζητήσουσι τὴν ἀδικίαν ᾿Ισραήλ, καὶ οὐχ ὑπάρξει, καὶ τὰς ἁμαρτίας ᾿Ιούδα, καὶ οὐ μὴ εὑρεθῶσιν, ὅτι ἵλεως ἔσομαι τοῖς ὑπολελειμμένοις ἐπὶ τῆς γῆς, λέγει Κύριος. — | и4хже не взS навуходон0соръ цaрь вавmлHнскій, є3гдA пресели2 їехонjю сhна їwакjмова, царS їyдина, и3з8 їеrли1ма въ вавmлHнъ, и3 вс‰ старBйшины ї{дины и3 їеrли6мли. |
|
21
|
21
|
| Πικρῶς ἐπίβηθι ἐπ’ αὐτὴν καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐπ’ αὐτήν· ἐκδίκησον, μάχαιρα, καὶ ἀφάνισον, λέγει Κύριος, καὶ ποίει κατὰ πάντα, ὅσα ἐντέλλομαί σοι. | Тaкw бо гlетъ гDь вседержи1тель бGъ ї}левъ њ сосyдэхъ њстaвшихсz въ домY гDни и3 въ домY царS їyдина и3 во їеrли1мэ: |
|
22
|
22
|
| φωνὴ πολέμου καὶ συντριβὴ μεγάλη ἐν γῇ Χαλδαίων. | въ вавmлHнъ принесyтсz и3 тaмw бyдутъ дaже до днE посэщeніz своегw2, гlетъ гDь: и3 повелю2 принести2 | и3 возврати1ти на мёсто сіE. |
|
23
|
|
| πῶς ἐκλάσθη καὶ συνετρίβη ἡ σφῦρα πάσης τῆς γῆς; πῶς ἐγενήθη εἰς ἀφανισμὸν Βαβυλὼν ἐν ἔθνεσιν; | |
|
24
|
|
| ἐπιθήσονταί σοι, καὶ ἁλώσῃ, ὦ Βαβυλών, καὶ οὐ γνώσῃ· εὑρέθης καὶ ἐλήφθης, ὅτι τῷ Κυρίῳ ἀντέστης. | |
|
25
|
|
| ἤνοιξε Κύριος τὸν θησαυρὸν αὐτοῦ καὶ ἐξήνεγκε τὰ σκεύη ὀργῆς αὐτοῦ, ὅτι ἔργον τῷ Κυρίῳ Θεῷ ἐν γῇ Χαλδαίων, | |
|
26
|
|
| ὅτι ἐληλύθασιν οἱ καιροὶ αὐτῆς. ἀνοίξατε τὰς ἀποθήκας αὐτῆς, ἐρευνήσατε αὐτὴν ὡς σπήλαιον καὶ ἐξολοθρεύσατε αὐτήν, μὴ γενέσθω αὐτῆς κατάλειμμα. | |
|
27
|
|
| ἀναξηράνατε αὐτῆς πάντας τοὺς καρπούς, καὶ καταβήτωσαν εἰς σφαγήν· οὐαὶ αὐτοῖς, ὅτι ἥκει ἡ ἡμέρα αὐτῶν καὶ καιρὸς ἐκδικήσεως αὐτῶν. | |
|
28
|
|
| φωνὴ φευγόντων καὶ ἀνασῳζομένων ἐκ γῆς Βαβυλῶνος τοῦ ἀναγγεῖλαι εἰς Σιὼν τὴν ἐκδίκησιν παρὰ Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν. | |
|
29
|
|
| παραγγείλατε ἐπὶ Βαβυλῶνα πολλοῖς, παντὶ ἐντείνοντι τόξον· παρεμβάλλετε ἐπ’ αὐτὴν κυκλόθεν, μὴ ἔστω αὐτοῖς ἀνασῳζόμενος· ἀνταπόδοτε αὐτῇ κατὰ τὰ ἔργα αὐτῆς, κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε, ποιήσατε αὐτῇ, ὅτι πρὸς Κύριον ἀντέστη Θεὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραήλ. | |
|
30
|
|
| διὰ τοῦτο πεσοῦνται οἱ νεανίσκοι αὐτῆς ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταὶ αὐτῆς ριφήσονται, εἶπε Κύριος. | |
|
31
|
|
| ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ τὴν ὑβρίστριαν, λέγει Κύριος, ὅτι ἥκει ἡ ἡμέρα σου καὶ ὁ καιρὸς ἐκδικήσεώς σου· | |
|
32
|
|
| καὶ ἀσθενήσει ἡ ὕβρις σου καὶ πεσεῖται, καὶ οὐδεὶς ἔσται ὁ ἀνιστῶν αὐτήν· καὶ ἀνάψω πῦρ ἐν τῷ δρυμῷ αὐτῆς, καὶ καταφάγεται πάντα τὰ κύκλῳ αὐτῆς. | |
|
33
|
|
| Τάδε λέγει Κύριος· καταδεδυνάστευνται οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα ἅμα, πάντες οἱ αἰχμαλωτεύσαντες αὐτοὺς κατεδυνάστευσαν αὐτούς, ὅτι οὐκ ἠθέλησαν ἐξαποστεῖλαι αὐτούς. | |
|
34
|
|
| καὶ ὁ λυτρούμενος αὐτοὺς ἰσχυρός, Κύριος παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ· κρίσιν κρινεῖ πρὸς τοὺς ἀντιδίκους αὐτοῦ, ὅπως ἐξάρῃ τὴν γῆν, καὶ παροξυνεῖ τοῖς κατοικοῦσι Βαβυλῶνα. | |
|
35
|
|
| μάχαιραν ἐπὶ τοὺς Χαλδαίους καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Βαβυλῶνα καὶ ἐπὶ τοὺς μεγιστᾶνας αὐτῆς καὶ ἐπὶ τοὺς συνετοὺς αὐτῆς· | |
|
36
|
|
| μάχαιραν ἐπὶ τοὺς μαχητὰς αὐτῆς, καὶ παραλυθήσονται· μάχαιραν ἐπὶ τοὺς ἵππους αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὰ ἅρματα αὐτῶν· | |
|
37
|
|
| μάχαιραν ἐπὶ τοὺς μαχητὰς αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὸν σύμμεικτον τὸν ἐν μέσῳ αὐτῆς, καὶ ἔσονται ὡσεὶ γυναῖκες· μάχαιραν ἐπὶ τοὺς θησαυροὺς αὐτῆς, καὶ διασκορπισθήσονται. | |
|
38
|
|
| ἐπὶ τῷ ὕδατι αὐτῆς ἐπεποίθει καὶ καταισχυνθήσονται, ὅτι γῆ τῶν γλυπτῶν ἐστι, καὶ ἐν ταῖς νήσοις, οὗ κατεκαυχῶντο. | |
|
39
|
|
| διὰ τοῦτο κατοικήσουσιν ἰνδάλματα ἐν ταῖς νήσοις, καὶ κατοικήσουσιν ἐν αὐτῇ θυγατέρες σειρήνων· οὐ μὴ κατοικηθῇ οὐκέτι εἰς τὸν αἰῶνα. | |
|
40
|
|
| καθὼς κατέστρεψεν ὁ Θεὸς Σόδομα καὶ Γόμορρα καὶ τὰς ὁμορούσας αὐταῖς, εἶπε Κύριος, οὐ μὴ κατοικήσει ἐκεῖ ἄνθρωπος, καὶ οὐ μὴ παροικήσει ἐκεῖ υἱὸς ἀνθρώπου. | |
|
41
|
|
| ἰδοὺ λαὸς ἔρχεται ἀπὸ βορρᾶ, καὶ ἔθνος μέγα καὶ βασιλεῖς πολλοὶ ἐξεγερθήσονται ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς, | |
|
42
|
|
| τόξον καὶ ἐγχειρίδιον ἔχοντες· ἰταμός ἐστι καὶ οὐ μὴ ἐλεήσῃ· ἡ φωνὴ αὐτῶν ὡς θάλασσα ἠχήσει, ἐφ’ ἵπποις ἱππάσονται παρεσκευασμένοι, ὥσπερ πῦρ, εἰς πόλεμον πρὸς σέ, θύγατερ Βαβυλῶνος. | |
|
43
|
|
| ἤκουσε βασιλεὺς Βαβυλῶνος τὴν ἀκοὴν αὐτῶν, καὶ παρελύθησαν αἱ χεῖρες αὐτοῦ· θλῖψις κατεκράτησεν αὐτοῦ, ὠδῖνες ὡς τικτούσης. | |
|
44
|
|
| ἰδοὺ ὥσπερ λέων ἀναβήσεται ἀπὸ τοῦ ᾿Ιορδάνου εἰς τόπον Αἰθάμ, ὅτι ταχέως ἐκδιώξω αὐτοὺς ἀπ’ αὐτῆς καὶ πάντα νεανίσκον ἐπ’ αὐτὴν ἐπιστήσω. ὅτι τίς ὥσπερ ἐγώ; καὶ τίς ἀντιστήσεταί μοι; καὶ τίς οὗτος ποιμήν, ὃς στήσεται κατὰ πρόσωπόν μου; | |
|
45
|
|
| διὰ τοῦτο ἀκούσατε τὴν βουλὴν Κυρίου, ἣν βεβούλευται ἐπὶ Βαβυλῶνα, καὶ λογισμοὺς αὐτοῦ, οὓς ἐλογίσατο ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Χαλδαίους· ἐὰν μὴ διαφθαρῇ τὰ ἀρνία τῶν προβάτων αὐτῶν, ἐὰν μὴ ἀφανισθῇ νομὴ ἀπ’ αὐτῶν. | |
|
46
|
|
| ὅτι ἀπὸ φωνῆς ἁλώσεως Βαβυλῶνος σεισθήσεται ἡ γῆ, καὶ κραυγὴ ἐν ἔθνεσιν ἀκουσθήσεται. |
