|
Глава 1
|
Глава 1
|
|
1
|
1
|
|
Искони бэ слово. и слово бэ отъ бога. и богъ бэ слово.
|
(Зач. 1) В нача́лі бі Сло́во, і Сло́во бі к Бо́гу [у Бо́га], і Бог бі Сло́во.
|
|
2
|
2
|
|
се бэ искони у бога.
|
Сей бі іскони́ к Бо́гу [у Бо́га];
|
|
3
|
3
|
|
вься тэмъ бышz и без нѥго ни чьто же не бысть ѥже бысть.
|
вся Тім би́ша, і без Него́ нічто́же бисть, є́же бисть.
|
|
4
|
4
|
|
въ томь животъ бэ и животъ бэ свэть чловэкомъ.
|
В Том живо́т бі, і живо́т бі світ челові́ком;
|
|
5
|
5
|
|
и свэтъ въ тьмэ свьтить сz и тьма ѥго не обьѩтъ.
|
і світ во тьмі сві́титься, і тьма єго́ не об'я́т.
|
|
6
|
6
|
|
Бысть чловэкъ посъланъ отъ бога имz ѥму иоанъ.
|
Бисть челові́к по́слан от Бо́га, і́м'я єму́ Іоа́нн;
|
|
7
|
|
|
тъ приде въ съвэдэтельство да съвэдэтельствуѥть о свэтэ да вьси вэру имѫть имь.
|
сей при́йде во свиді́тельство, да свиді́тельствуєть о Сві́ті, да всі ві́ру і́муть єму́ [да всі уві́рують чрез него́].
|
|
8
|
8
|
|
не бэ тъ свэтъ нъ да съвэдэтельствуѥть о свэтэ.
|
Не бі той світ, но да свиді́тельствуєть о Сві́ті;
|
|
9
|
9
|
|
бэ свэть истиньныи иже просвэщаѥть вьсякого чловэка грzдѫща въ миръ.
|
бі Світ і́стинний, І́же просвіща́єть вся́каго челові́ка гряду́щаго в мир;
|
|
10
|
10
|
|
въ мирэ бэ и миръ тэмь бысть и миръ ѥго не позна.
|
в ми́рі бі, і мир Тім бисть, і мир Єго́ не позна́;
|
|
11
|
11
|
|
въ своѩ приде и свои ѥго не приѩшz.
|
во своя́ при́йде, і свої́ Єго́ не прия́ша.
|
|
12
|
12
|
|
ѥлико же ихъ приѩтъ и дасть имъ область чzдомъ божиѥмъ быти вэруѭщемъ въ имz ѥго.
|
Єли́ці же прия́ша Єго́, даде́ їм о́бласть ча́дом Бо́жиїм би́ти, ві́рующим во і́м'я Єго́,
|
|
13
|
13
|
|
иже не отъ кръвии ни отъ похоти плътьскы ни отъ похоти мѫжьскы нъ отъ бога родишz сz.
|
і́же не от кро́ві, ні от по́хоті плотськи́я, ні от по́хоті му́жеськия, но от Бо́га роди́шася.
|
|
14
|
14
|
|
и слово плъть бысть и въсели сz въ ны и видэхомъ славѫ ѥго славѫ яко ѥдиночzдааго отъ отьца исплънь благодати и истины.
|
І Сло́во плоть бисть і всели́ся в ни, і ви́діхом сла́ву Єго́, сла́ву, я́ко Єдиноро́днаго от Отця́, іспо́лнь благода́ті і і́стини.
|
|
15
|
15
|
|
иоанъ съвэдэтельствова о нѥмь и възъва глаголѩ: сь бэ ѥгоже рэхъ грzдыи по мънэ прэдъ мъноѭ бысть яко прьвэи мене бэ.
|
Іоа́нн свиді́тельствуєть о Нем і воззва́ глаго́ла: Сей бі, Єго́же ріх, І́же по мні Гряди́й, предо мно́ю бисть, я́ко пе́рвіє мене́ бі.
|
|
16
|
16
|
|
и отъ исплънения ѥго мы вьси приѩхомъ благодать въз благодать.
|
І от ісполне́нія Єго́ ми всі прия́хом і благода́ть воз благода́ть;
|
|
17
|
17
|
|
яко законъ моµѶсеомь данъ бысть. благодать и истина исусъ христъмь бысть.
|
я́ко зако́н Моїсе́йом дан бисть, благода́ть (же) і і́стина Ісу́с Христо́м бисть.
|
|
18
|
18
|
|
Бога ни къто же ни къде же не видэ. ѥдиночzдыи сынъ сыи въ лонэ отьчи тъ исповэда.
|
(Зач. 2) Бо́га нікто́же ви́ді нігді́же; Єдиноро́дний Син, сий в ло́ні О́тчі, Той іспові́да.
|
|
19
|
19
|
|
и се ѥсть съвэдэтельство иоаново ѥгда послашz иудеи отъ иерусалима иереѩ и левиты да въпросzть и: ты къто ѥси;
|
І сіє́ єсть свиді́тельство Іоа́нново, єгда́ посла́ша Жи́дове от Ієрусали́ма ієре́єв і леви́тов, да вопро́сять єго́: ти кто єси́?
|
|
20
|
20
|
|
и не отъврьже сz. и исповэда яко нэсмь азъ христосъ.
|
І іспові́да, і не отве́ржеся, і іспові́да, я́ко нісьм аз Христо́с.
|
|
21
|
21
|
|
и въпросишz и: чьто убо; илия ли ѥси ты; и глагола: нэсмь. пророкъ ли ѥси ты; и отъвэща: ни.
|
І вопроси́ша єго́: что у́бо? Ілія́ ли єси́ ти? І глаго́ла: нісьм. Проро́к ли єси́? І отвіща́: ні.
|
|
22
|
22
|
|
рэшz же ѥму: къто ѥси; да отъвэтъ дамъ посълавшиимъ ны. чьто глаголѥши о тебэ самомь;
|
Рі́ша же єму́: кто єси́? Да отві́т да́ми посла́вшим ни: что глаго́леши о тебі́ самі́м?
|
|
23
|
23
|
|
рече: азъ гласъ въпиѭщааго въ пустыни. исправите пѫть господьнь якоже рече исаия пророкъ.
|
Рече́: аз глас вопію́щаго в пусти́ні: іспра́віте путь Госпо́день, я́коже рече́ Іса́я проро́к.
|
|
24
|
24
|
|
и посълании бэахѫ отъ фарисеи
|
І по́сланнії бі́ху от фарисе́й;
|
|
25
|
25
|
|
и въпросишz и и рэшz ѥму: чьто убо крьщаѥши аще ты нэси христосъ ни илия ни пророкъ;
|
і вопроси́ша єго́ і рі́ша єму́: что у́бо креща́єши, а́ще ти ні́си Христо́с, ні Ілія́, ні проро́к?
|
|
26
|
26
|
|
отъвэща имъ иоанъ глаголѩ: азь крьщаѭ въ водэ. по срэдэ же васъ стоить ѥгоже вы не вэсте.
|
Отвіща́ їм Іоа́нн, глаго́ля: аз креща́ю водо́ю; посреді́ же вас стої́ть, Єго́же ви не ві́сте;
|
|
27
|
27
|
|
тъ ѥсть грzдыи по мънэ иже прьвэи мене бэ. ѥмуже нэсмь достоинъ да отърэшѫ ремень сапогу ѥго.
|
Той єсть Гряди́й по мні, І́же предо мно́ю бисть, Єму́же нісьм аз досто́їн, да отрішу́ реме́нь сапогу́ Єго́.
|
|
28
|
28
|
|
си въ виfаварэ бышz об онъ полъ иордана идеже бэ иоанъ крьстz.
|
Сія́ в Вифава́рі би́ша об он пол Іорда́на, іді́же бі Іоа́нн крестя́.
|
|
29
|
29
|
|
Въ оно вреұ. видэ iw7нъ iс7а грzдUща къ собэ. и гlа. се агньць б9ии. въземляи грэхы всего мира.
|
(Зач. 3) Во у́трій (же) ви́ді Іоа́нн Ісу́са гряду́ща к себі́ і глаго́ла: се, А́гнець Бо́жий, взе́мляй гріхи́ ми́ра;
|
|
30
|
30
|
|
сь ѥсть о нѥмь же азъ рекохъ. по мнэ идеть мUжь иже предъ мною быc яко пьрвэѥ мене бэ.
|
Сей єсть, о Не́мже аз ріх: по мні гряде́ть Муж, І́же предо мно́ю бисть, я́ко пе́рвіє мене́ бі;
|
|
31
|
31
|
|
и азъ не вэдzхъ ѥго. нъ да явитьсz иlеви. сего ради придохъ азъ въ водэ кр7стz.
|
і аз не ві́діх Єго́; но да яви́ться Ізра́їлеві, сего́ ра́ди прийдо́х аз водо́ю крестя́.
|
|
32
|
32
|
|
и съвэдэтельствова iw7нъ гlя. яко видэхъ д¦ъ съходzщь яко голUбь. съ неб7се. и пребыc на нѥмь.
|
І свиді́тельствова Іоа́нн, глаго́ля, я́ко ви́діх Ду́ха сходя́ща, я́ко го́луб'я с небесе́, і преби́сть на Нем;
|
|
33
|
33
|
|
и азъ не видэхъ ѥго. нъ пославыи мz кр©титъ въ водэ. тъ мнэ рече. надъ нь же Uзриши д¦ъ съходzщь. и пребывающь на нѥмь. и азъ видэхъ. яко сь ѥсть кр©тzи д¦мь с™мь.
|
і аз не ві́діх Єго́; но Посла́вий м'я крести́ти водо́ю, Той мні рече́: над Него́же у́зриши Ду́ха сходя́ща і пребива́юща на Нем, Той єсть крестя́й Ду́хом Святи́м;
|
|
34
|
34
|
|
и съвэдэтельствовахъ. яко сь ѥсть сн7ъ б9ии.
|
і аз ви́діх і свиді́тельствовах, я́ко Сей єсть Син Бо́жий.
|
|
35
|
35
|
|
Въ утрэи же дьнь пакы стояаше иоанъ и отъ ученикъ ѥго дъва.
|
(Зач. 4) Во у́трій (же) па́ки стоя́ше Іоа́нн, і от учени́к єго́ два.
|
|
36
|
36
|
|
и узьрэ исуса грzдѫща и глагола: сь агньць божии.
|
І, узрі́в Ісу́са гряду́ща, глаго́ла: се А́гнець Бо́жий.
|
|
37
|
37
|
|
и слышасте и оба ученика глаголѭщь и по исусэ идосте.
|
І сли́шаста єго́ о́ба ученика́ глаго́лющаго, і по Ісу́сі ідо́ста.
|
|
38
|
38
|
|
обращь же сz исусъ и видэвъ я по себэ идѫща глагола има: чьсо ищета; она же рэсте ѥму: равви. ѥже глаголѥть сz съказаѥмо учителю. къде живеши;
|
Обра́щся же Ісу́с і ви́дів я по Себі́ іду́ща, глаго́ла ї́ма: чесо́ і́щета? О́на же рі́ста Єму́: Равві́, є́же глаго́леться сказа́ємо Учи́телю, гді живе́ши?
|
|
39
|
39
|
|
глагола има: придэта и видита. придосте же и видэсте къде живэаше. и прэбысте у нѥго дьнь тъ. година же бэ яко десzтая.
|
(І) глаго́ла ї́ма: прийді́та і ви́діта. Прийдо́ста і ви́діста, гді жив'я́ше, і у Него́ преби́ста день той. Бі же час деся́тий.
|
|
40
|
40
|
|
бэ же андреа братъ симона петра ѥдинъ отъ обою слышавъшую отъ иоана и по нѥмь шьдъшую.
|
Бі (же) Андре́й, брат Си́мона Петра́, єди́н от обою́ сли́шавшею от Іоа́нна і по Нем ше́дшею.
|
|
41
|
41
|
|
обрэте сь прэжде брата своѥго симона и глагола ѥму: обрэтохомъ месиѭ ѥже ѥсть съказаѥмо христосъ.
|
Обрі́те сей пре́жде бра́та своєго́ Си́мона і глаго́ла єму́: обріто́хом Мессі́ю, є́же єсть сказа́ємо Христо́с.
|
|
42
|
42
|
|
и приведе и къ исусови. възьрэвъ же на нь исусъ рече: ты ѥси симонъ сынъ ионинъ. ты наречеши сz кифа ѥже съказаѥть сz петръ.
|
І приведе́ єго́ ко Ісу́сові. Воззрі́в же нань Ісу́с рече́: ти єси́ Си́мон, син Іо́нин; ти нарече́шися Ки́фа, є́же сказа́ється Петр.
|
|
43
|
43
|
|
въ Uтрэи же въхотэ I© изити въ галилею. и wбрэте филипа и гlа ѥмU. иди по мнэ.
|
(Зач. 5) Во у́трій (же) восхоті́ ізи́ти в Галиле́ю; і обрі́те Фили́ппа і глаго́ла єму́: гряди́ по Мні.
|
|
44
|
44
|
|
бэ же филипъ t виfьсаиды града. андреова и петрова.
|
Бі (же) Фили́пп от Вифсаї́ди, от гра́да Андре́йова і Петро́ва.
|
|
45
|
45
|
|
обрэте филипъ нафанаила. и гlа ѥмU. ѥго же писа мосии въ законэ и прbрци. обрэтохомъ I©а. сн7а иwсифова. иже t назареfа.
|
Обрі́те Фили́пп Нафана́їла і глаго́ла єму́: Єго́же писа́ Моїсе́й в зако́ні і проро́ци, обріто́хом Ісу́са, си́на Іо́сифова, І́же от Назаре́та.
|
|
46
|
46
|
|
гlа ѥмU наfанаилъ. t назареfа можеть ли что добро быти. гlа ѥмU филипъ. приди и вижь.
|
І глаго́ла єму́ Нафана́їл: от Назаре́та мо́жеть ли что добро́ би́ти? Глаго́ла єму́ Фили́пп: прийди́ і виждь.
|
|
47
|
47
|
|
видэвъ же I© наfанаила. идUща къ собэ. гlа ѥму се въистинU иlитэнинъ. въ нѥмь же льсти нэc.
|
Ви́ді (же) Ісу́с Нафана́їла гряду́ща к Себі́ і глаго́ла о нем: се, воі́стину Ізра́їльтянин, в не́мже льсти ність.
|
|
48
|
48
|
|
гlа ѥмU наfанаилъ. како мz знаѥши. tвэща I© и рече ѥмU. преже даже не въгласи тебе филипъ сUща подъ смоковию видэхъ тz.
|
Глаго́ла Єму́ Нафана́їл: ка́ко м'я зна́єши? Отвіща́ Ісу́с і рече́ єму́: пре́жде да́же не возгласи́ тебе́ Фили́пп, су́ща тя под смоко́вницею ви́діх тя.
|
|
49
|
49
|
|
tвэща нафанаилъ и гlа ѥмU. равви ты ѥси сн7ъ б9ии. ѥси цrь изlѥвъ.
|
Отвіща́ Нафана́їл і глаго́ла Єму́: Равві́, Ти єси́ Син Бо́жий, Ти єси́ Цар Ізра́їлев.
|
|
50
|
50
|
|
tвэща I© и ре? ѥмU. занѥ рэхъ ти. яко видэхъ тz подъ смоковию. вэрUѥши и больша сихъ Uзьриши.
|
Отвіща́ Ісу́с і рече́ єму́: зане́ ріх ті, я́ко ви́діх тя под смоко́вницею, ві́руєши; бо́льша сих у́зриши.
|
|
51
|
51
|
|
и гlа ѥмU. амн7ъ амн7ъ гlю вамъ. tселэ Uзрите нб7о tвьrто. и анGлы б9ия въсходzща и съходzща надъ сн7а члв7чьскаагw.
|
І глаго́ла єму́: амі́нь, амі́нь глаго́лю вам, отсе́лі у́зрите не́бо отве́рсто і а́нгели Бо́жія восходя́щия і низходя́щия над Си́на Челові́чеськаго.
|