Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Порівняти:
⇄

Глава 25 з 48
Глава 25
Глава́ к҃є
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ:
2
2
сы́не человѣ́чь, утверди́ лице́ твоє́ на сы́ны Аммо́ни и прорцы́ на ня́,
сы́не человѣ́чь, оу҆твердѝ лицѐ твоѐ на сы́ны а҆ммѡ̑ни и҆ прорцы̀ на нѧ̀,
3
3
и рече́ши сыно́мъ Аммо́нимъ [глаго́ля]: слы́шите сло́во Го́спода Адоная́, сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же пора́довастеся от святы́хъ мои́хъ, я́ко оскверне́на бы́ша, и о земли́ Ізра́илевѣ, я́ко поги́бе, и о дому́ Іу́динѣ, я́ко отъи́де въ плѣне́ніє:
и҆ рече́ши сынѡ́мъ а҆ммѡ̑нимъ (глаго́лѧ): слы́шите сло́во гдⷭ҇а а҆дѡнаѧ̀, сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же пора́довастесѧ ѿ ст҃ы́хъ мои́хъ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆сквернє́на бы́ша, и҆ ѡ҆ землѝ і҆и҃левѣ, ꙗ҆́кѡ поги́бе, и҆ ѡ҆ домꙋ̀ і҆ꙋ́динѣ, ꙗ҆́кѡ ѿи́де въ плѣне́нїе:
4
4
того́ ра́ди, се́, а́зъ предаю́ ва́съ сыно́мъ Кеде́млимъ въ наслѣ́діє, и вселя́тся со имѣ́ніємъ свои́мъ въ тебѣ́ и поста́вятъ въ тебѣ́ селе́нія своя́: ті́и поядя́тъ плоды́ твоя́, и ті́и испію́тъ ту́къ тво́й:
тогѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ предаю̀ ва́съ сынѡ́мъ кедє́млимъ въ наслѣ́дїе, и҆ вселѧ́тсѧ со и҆мѣ́нїемъ свои́мъ въ тебѣ̀ и҆ поста́вѧтъ въ тебѣ̀ селє́нїѧ своѧ̑: ті́и поѧдѧ́тъ плоды̀ твоѧ̑, и҆ ті́и и҆спїю́тъ тꙋ́къ тво́й:
5
5
и да́мъ гра́дъ Аммо́нь па́ствы велблю́довъ и сы́ны Аммо́ни на па́ству ове́цъ, и уразумѣ́єте, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь.
и҆ да́мъ гра́дъ а҆ммѡ́нь па̑ствы велблю́дѡвъ и҆ сы́ны а҆ммѡ̑ни на па́ствꙋ ѻ҆ве́цъ, и҆ оу҆разꙋмѣ́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь.
6
6
Сего́ ра́ди та́ко глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: поне́же восплеска́лъ єси́ руко́ю твоє́ю и потопта́лъ ного́ю твоє́ю и пора́довался єси́ душе́ю твоє́ю о земли́ Ізра́илевѣ,
Сегѡ̀ ра́ди та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ: поне́же восплеска́лъ є҆сѝ рꙋко́ю твое́ю и҆ потопта́лъ ного́ю твое́ю и҆ пора́довалсѧ є҆сѝ дꙋше́ю твое́ю ѡ҆ землѝ і҆и҃левѣ,
7
7
того́ ра́ди, се́, а́зъ простру́ ру́ку мою́ на тя́ и да́мъ тя́ въ разграбле́ніє язы́комъ, и потреблю́ тя от люді́й и погублю́ тя от стра́нъ па́губою, и увѣ́си, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь.
тогѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на тѧ̀ и҆ да́мъ тѧ̀ въ разграбле́нїе ꙗ҆зы́кѡмъ, и҆ потреблю́ тѧ ѿ люді́й и҆ погꙋблю́ тѧ ѿ стра́нъ па́гꙋбою, и҆ оу҆вѣ́си, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь.
8
8
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же рече́ Моа́въ и Сиі́ръ: се́, я́коже вси́ язы́цы, до́мъ Ізра́илевъ и Іу́да,
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же речѐ мѡа́въ и҆ сиі́ръ: сѐ, ꙗ҆́коже всѝ ꙗ҆зы́цы, до́мъ і҆и҃левъ и҆ і҆ꙋ́да,
9
9
сего́ ра́ди, се́, а́зъ разсла́блю мы́шцу Моа́влю от градо́въ кра́йнихъ єго́, избра́нную зе́млю, до́мъ Іасіму́ѳовъ надъ исто́чникомъ гра́да примо́рскаго [ваєлмо́на и каріаѳаі́ма]:
сегѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ разсла́блю мы́шцꙋ мѡа́влю ѿ градѡ́въ кра́йнихъ є҆гѡ̀, и҆збра́ннꙋю зе́млю, до́мъ і҆асїмꙋ́ѳовъ над̾ и҆сто́чникомъ гра́да примо́рскагѡ (ваелмѡ́на и҆ карїаѳаі́ма):
10
10
сы́ны Кеде́мли на сы́ны Аммо́ни да́хъ я́ въ наслѣ́діє, я́ко да не бу́детъ па́мяти сыно́въ Аммо́нихъ во язы́цѣхъ:
сы́ны кедє́мли на сы́ны а҆ммѡ̑ни да́хъ ѧ҆̀ въ наслѣ́дїе, ꙗ҆́кѡ да не бꙋ́детъ па́мѧти сынѡ́въ а҆ммѡ́нихъ во ꙗ҆зы́цѣхъ:
11
11
и въ Моа́вѣ сотворю́ отмще́ніє, и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Госпо́дь.
и҆ въ мѡа́вѣ сотворю̀ ѿмще́нїе, и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь.
12
12
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же сотвори́ Ідуме́а, єгда́ отмсти́ша ті́и отмще́ніємъ [во гнѣ́вѣ] до́му Іу́дову, и памятозло́бствоваша и отмсти́ша прю́ от ни́хъ:
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же сотворѝ і҆дꙋме́а, є҆гда̀ ѿмсти́ша ті́и ѿмще́нїемъ (во гнѣ́вѣ) до́мꙋ і҆ꙋ́довꙋ, и҆ памѧтоѕло́бствоваша и҆ ѿмсти́ша прю̀ ѿ ни́хъ:
13
13
того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: простру́ ру́ку мою́ на Ідуме́ю и потреблю́ от нея́ человѣ́ки и ско́тъ и поста́влю ю́ пу́сту, и от Ѳема́нъ гони́ми мече́мъ паду́тъ:
тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на і҆дꙋме́ю и҆ потреблю̀ ѿ неѧ̀ человѣ́ки и҆ ско́тъ и҆ поста́влю ю҆̀ пꙋ́стꙋ, и҆ ѿ ѳема̑нъ гони́ми мече́мъ падꙋ́тъ:
14
14
и да́мъ отмще́ніє моє́ на Ідуме́ю руко́ю люді́й мои́хъ Ізра́иля, и сотворя́тъ во Ідуме́и по гнѣ́ву моєму́ и по я́рости моє́й, и увѣ́дятъ отмще́ніє моє́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
и҆ да́мъ ѿмще́нїе моѐ на і҆дꙋме́ю рꙋко́ю люді́й мои́хъ і҆и҃лѧ, и҆ сотворѧ́тъ во і҆дꙋме́и по гнѣ́вꙋ моемꙋ̀ и҆ по ꙗ҆́рости мое́й, и҆ оу҆вѣ́дѧтъ ѿмще́нїе моѐ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь.
15
15
Сего́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же сотвори́ша иноплеме́нницы во отмще́ніи и возста́виша ме́сть ра́дующеся все́ю душе́ю є́же потреби́ти да́же до вѣ́ка,
Сегѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же сотвори́ша и҆ноплемє́нницы во ѿмще́нїи и҆ возста́виша ме́сть ра́дꙋющесѧ все́ю дꙋше́ю є҆́же потреби́ти да́же до вѣ́ка,
16
16
того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ простру́ ру́ку мою́ на иноплеме́нники, и потреблю́ кри́тянъ, и погублю́ оста́вшыя живу́щыя на примо́ріи,
тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на и҆ноплеме́нники, и҆ потреблю̀ кри́тѧнъ, и҆ погꙋблю̀ ѡ҆ста́вшыѧ живꙋ́щыѧ на примо́рїи,
17
17
и сотворю́ въ ни́хъ отмще́ніє вели́ко, во обличе́ніихъ я́рости моєя́, и уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь, єгда́ да́мъ отмще́ніє моє́ на ня́.
и҆ сотворю̀ въ ни́хъ ѿмще́нїе вели́ко, во ѡ҆бличе́нїихъ ꙗ҆́рости моеѧ̀, и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, є҆гда̀ да́мъ ѿмще́нїе моѐ на нѧ̀.

Глава 25 з 48