Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут.

Порівняти:

Глава`, в~і”
Κεφάλαιο 12
1
1
И$ ре'че г~ь а^вра'мђ, и^зыи^ди эT зеMля твоея`, и^ эT ро'да твое^го, и^ эT до'мђ эTц~а твое^го, І$ и^ди въ зе'млю в# ню'же ти покажђ`,
ΚΑΙ εἶπε Κύριος τῷ ῞Αβραμ· ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου καὶ δεῦρο εἰς τὴν γῆν, ἣν ἄν σοι δείξω·
2
2
и^ сътворю` тя` въ ја^зыкъ ве'лїи, и^ блsвлю тя, и^ възвели'чю и^мя` твое`, и^ бђдеши блsвнъ,
καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα καὶ εὐλογήσω σε καὶ μεγαλυνῶ τὸ ὄνομά σου, καὶ ἔσῃ εὐλογημένος·
3
3
и^ блsвлю блsвя'щая тя`, и^ кленђщая^ тя` прокленђ, и^ блsвя'тся ѓ^ тебњ` вс^я племена` зе'мная.
καὶ εὐλογήσω τοὺς εὐλογοῦντάς σε καὶ τοὺς καταρωμένους σε καταράσομαι· καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς.
4
4
І$ и^де а^вра'м# ја%коже гл~а е^мђ г~ь, и^дя'ше с ни'мъ и^ ло'т#” А$вра'м же бяше лњтъ ѓ~е, е^гда` и^зы'иде эT земля` хараа%ня”
καὶ ἐπορεύθη ῞Αβραμ, καθάπερ ἐλάλησεν αὐτῷ Κύριος, καὶ ᾤχετο μετ᾿ αὐτοῦ Λώτ. ῞Αβραμ δὲ ἦν ἐτῶν ἑβδομηκονταπέντε, ὅτε ἐξῆλθε ἐκ Χαρράν.
5
5
И$ поя` а^вра'мъ женђ` свою` сарђ, и^ ло'та сн~а бра'та свое^го, и^ вся и^мњ'нїа своя` е^ли'ко притяжа'ша, и^ вся` дш~а ја^же притяжа'ша въ хараа%ни, и^зыи^до'ша и^ ті'и въ зе'млю хананею'”
καὶ ἔλαβεν ῞Αβραμ Σάραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὸν Λὼτ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν, ὅσα ἐκτήσαντο, καὶ πᾶσαν ψυχήν, ἣν ἐκτήσαντο ἐκ Χαρράν, καὶ ἐξήλθοσαν πορευθῆναι εἰς γῆν Χαναάν.
6
6
І$ ѓ^бы'иде а^враM зе'млю всю`, до мњ'ста, сихе'м#ска, къ дђ'бђ высо'комђ, хананеи' же тогда` живя'хђ на зеMли то'и
καὶ διώδευσεν ῞Αβραμ τὴν γῆν εἰς τὸ μῆκος αὐτῆς ἕως τοῦ τόπου Συχέμ, ἐπὶ τὴν δρῦν τὴν ὑψηλήν· οἱ δὲ Χαναναῖοι τότε κατῴκουν τὴν γῆν.
7
7
И$ я^ви'ся г~ь а^вра'мђ, и^ реq е^мђ сњмени твое^мђ даM зе'млю сїю`” И" създа` т^ђ а^враM тре'бникъ г^ђ ја%вльшемђся е^мђ”
καὶ ὤφθη Κύριος τῷ ῞Αβραμ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τῷ σπέρματί σου δώσω τὴν γῆν ταύτην. καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ ῞Αβραμ θυσιαστήριον Κυρίῳ τῷ ὀφθέντι αὐτῷ.
8
8
И$ въстђпи` эTтђ'дђ въ го'рђ на въсто'къ лицMе пря'мо веџи'ль, и^ поста'ви хра'мъ свои въ веџи'ль к# мо'рю къ востоком#, и^ созда` т^ђ тре'бникъ г~ђ, и^ помоли'вся во и'мя г~а. ја%вльшагося е^мђ”
καὶ ἀπέστη ἐκεῖθεν εἰς τὸ ὄρος κατὰ ἀνατολὰς Βαιθὴλ καὶ ἔστησεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, Βαιθὴλ κατὰ θάλασσαν καὶ ᾿Αγγαὶ κατὰ ἀνατολάς· καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ καὶ ἐπεκαλέσατο ἐπὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου.
9
9
И$ въздви'жеся а^враM, і^ и'де въ ѓ^рђжїи сквозњ` пђсты'ню,
καὶ ἀπῇρεν ῞Αβραμ καὶ πορευθεὶς ἐστρατοπέδευσεν ἐν τῇ ἐρήμῳ.
10
10
и^ бы'сть глDа на земли`” И$ прїиде а^враM въ е^гљ=петъ, хотя` жи'ти т^ђ, ја%ко соѓ^долњлъ бяше глDа на земли`”
Καὶ ἐγένετο λιμὸς ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ κατέβη ῞Αβραμ εἰς Αἴγυπτον παροικῆσαι ἐκεῖ, ὅτι ἐνίσχυσεν ὁ λιμὸς ἐπὶ τῆς γῆς.
11
11
Бы'сть же е^гда` приближи'ся а^вра'мъ вни'ти въ е^гљ=петъ, ре'че а^враM са'рњ женњ` свое'и, ви'жDђ а%зъ ја%ко добра` е^си жена` в# лице`,
ἐγένετο δέ, ἡνίκα ἤγγισεν ῞Αβραμ εἰσελθεῖν εἰς Αἴγυπτον, εἶπεν ῞Αβραμ Σάρᾳ τῇ γυναικί· γινώσκω ἐγώ, ὅτι γυνὴ εὐπρόσωπος εἶ·
12
12
бђдетъ ё%бо е^гда` ё^ви'дяT тя` е^гљ=птяне, и^ рекђтъ ја%ко жена` е^си е^мђ и^ ё^бїю'тъ м^я а^ тебе` по'имђт#,
ἔσται οὖν, ὡς ἂν ἴδωσί σε οἱ Αἰγύπτιοι, ἐροῦσιν ὅτι γυνὴ αὐτοῦ ἐστιν αὐτή, καὶ ἀποκτενοῦσί με, σὲ δὲ περιποιήσονται.
13
13
рцы` ё^бо ја^ко сестра` е^мђ е%смь, да и^ мнњ добро` бђ'детъ тебе` ра'ди. и^ бђ'детъ жива` дш~а моя` тебе` ра'ди”
εἰπὸν οὖν, ὅτι ἀδελφὴ αὐτοῦ εἰμι, ὅπως ἂν εὖ μοι γένηται διὰ σέ, καὶ ζήσεται ἡ ψυχή μου ἕνεκέν σου.
14
14
Бы'сть же е^гда` вънїиде а^враM въ е^гљ=пет#, и^ видњвше е^гљ=птяне женђ` е^го, ја^ко добра` бя'ше ѕњло`”
ἐγένετο δέ, ἡνίκα εἰσῆλθεν ῞Αβραμ εἰς Αἴγυπτον, ἰδόντες οἱ Αἰγύπτιοι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, ὅτι καλὴ ἦν σφόδρα,
15
15
Ви'дњша ю& кн~ѕи фараѓ^ни, и^ похвали'ша ю& къ фараѓ%нђ, и^ въведо'ша ю& въ до'мъ фараѓ%новъ
καὶ εἶδον αὐτὴν οἱ ἄρχοντες Φαραὼ καὶ ἐπῄνεσαν αὐτὴν πρὸς Φαραὼ καὶ εἰσήγαγον αὐτὴν εἰς τὸν οἶκον Φαραώ·
16
16
і^ а^вра'мђ добрњ бя'ше е^я` дњля” И$ бы'ша а^вра'мђ ѓ^вца` говя'да и^ ѓ^слята, рабы` и^ рабы'ня и^ мщата и^и^ вельблю'ди”
καὶ τῷ ῞Αβραμ εὖ ἐχρήσαντο δι᾿ αὐτήν, καὶ ἐγένοντο αὐτῷ πρόβατα καὶ μόσχοι καὶ ὄνοι καὶ παῖδες καὶ παιδίσκαι καὶ ἡμίονοι καὶ κάμηλοι.
17
17
И$ мђчи г~ь мђ'ками вели'кими фараѓ%на и^ дом# е^го, са'ры дњля жены` а^вра'мля.
καὶ ἤτασεν ὁ Θεὸς τὸν Φαραὼ ἐτασμοῖς μεγάλοις καὶ πονηροῖς καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ περὶ Σάρας τῆς γυναικὸς ῞Αβραμ.
18
18
Възва' же фараѓ%нъ а^вра'ма, и^ рече` е^мђ чт^о се` сътвори' ми, не повњдаv ја%ко на` ти` е^сть, почто'
καλέσας δὲ Φαραὼ τὸν ῞Αβραμ εἶπε· τί τοῦτο ἐποίησάς μοι, ὅτι οὐκ ἀπήγγειλάς μοι, ὅτι γυνή σου ἐστίν;
19
19
ли ре'че ја^ко сестра` ми е^сть, поја^х# ю& себњ` в женђ`” И$ нн~њ се` жена` твоя` прDе тобо'ю пое^мъ ю& эTи^ди”
ἱνατί εἶπας ὅτι ἀδελφή μου ἐστί; καὶ ἔλαβον αὐτὴν ἐμαυτῷ γυναῖκα, καὶ νῦν ἰδοὺ ἡ γυνή σου ἔναντί σου· λαβὼν ἀπότρεχε.
20
20
И$ повелњ фараѓ^нъ мђжеM а^вра'ма дњля, проводи'ти е^го и^ женђ` е^го, и^ вс^е е^лико бя'ше е^го, и^ ло'та с ни'мъ
καὶ ἐνετείλατο Φαραὼ ἀνδράσι περὶ ῞Αβραμ συμπροπέμψαι αὐτὸν καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ.

Старий Заповіт

• Бут.